Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΡΧΕΤΥΠΟΥ

Η αφύπνιση του Ελληνικού Αρχετύπου

 

Το θέμα μας σήμερα όπως έχει ανακοινωθεί, είναι η αφύπνιση του ελληνικού αρχετύπου, ένα θέμα αρκετά πολύπλοκο για τον χρόνο που έχουμε κάθε φορά στη διάθεσή μας.

Θα προσπαθήσω λοιπόν, να θίξω ορισμένα θέματα τα οποία θεωρούμε αρκετά σημαντικά και για την περίοδο που διανύουμε, αλλά και γενικότερα, ξεκινώντας από τον ορισμό της ίδιας της λέξης, το αρχέτυπο, όπως θα έχετε παρατηρήσει είναι αρκετά αμφίσημη.

Συνήθως υπάρχει ως έννοια από την ψυχολογία, από τις θεωρίες του Καρλ Γιούγκ, ως κάποια δύναμη, η οποία εδρεύει στο ομαδικό ασυνείδητο και μ’ αυτό τον τρόπο ο Γιούγκ καθόρισε με μια σειρά από δυνάμεις-ενέργειες οι οποίες υπάρχουν στο ομαδικό ασυνείδητο και με τις οποίες μπορεί να έρθει κάποιος σε επαφή, εάν μέσα από κατάλληλη πρακτική ή άνοιγμα του δικού του στενού εαυτού, της ατομικότητάς του δηλαδή, μπορεί να βρεθεί σ’ αυτό το ευρύτερο πεδίο, αυτού του ομαδικού ασυνείδητου.

Ωστόσο, όπως θα έχετε δει και από το κείμενο οραματισμού στο οποίο απευθυνόμαστε στο ελληνικό αρχέτυπο, η έννοια εδώ για μας, δηλαδή από μια εσωτερική σκοπιά, διαφοροποιείται από την κλασική ψυχολογική της έννοια.

Στην ουσία για να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε, είναι κάπως ταυτόσημη με τον Ανώτερο Εαυτό.

Δηλαδή, ο καθένας από μας και γενικά κάθε οντότητα, έχει ένα δυναμικό μέσα της, το οποίο ανάλογα του πως θα το εκμεταλλευτεί, θα μπορέσει να προχωρήσει στην εξέλιξή του, ή θα χάσει τη συγκεκριμένη ευκαιρία.

Κάποιος που θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί στο έπακρον αυτό το δυναμικό που κρύβει μέσα του και να φτάσει στην ανώτερη εξελικτική βαθμίδα στη συγκεκριμένη ζωή, λέμε ότι κατάφερε να ακολουθήσει τον ανώτερο δρόμο του και κατάφερε να προσεγγίσει τον Ανώτερο Εαυτό του.

Όταν λοιπόν λέμε Ανώτερο Εαυτό δεν εννοούμε κάποιο άλλο ον το οποίο βρίσκεται μακριά από μας, ή κάτι διαφορετικό, εννοούμε αυτό το ανώτερο μέρος της ύπαρξής μας, το εξελικτικά ανώτερο μέρος της ύπαρξής μας προς το οποίο καλούμαστε όλοι να τείνουμε, το οποίο καλούμαστε όλοι να φτάσουμε.

Σε κάθε ζωή που ζούμε, υπάρχει ένα μέγιστο της εξέλιξης που μπορούμε να εξαντλήσουμε, αυτό το μέγιστο της εξέλιξης είναι ο Ανώτερος Εαυτός μας, η μέγιστη δυνατή επίτευξη δηλαδή, για κάθε συγκεκριμένη ζωή.

Μ’ αυτή την έννοια λοιπόν, όταν μιλάμε για αρχέτυπο, για αρχέτυπο του καθενός μας δηλαδή, το εννοούμε περισσότερο με την πλατωνική έννοια, με το ιδεατό ανώτερο πρότυπο, το οποίο καλούμαστε όπως είπαμε να προσεγγίσουμε και να επιτύχουμε.

Εκτός από κάθε άνθρωπο όμως, το αρχέτυπο χαρακτηρίζει και πολύ ευρύτερες τομές, δηλαδή αρχέτυπο έχει και μια οικογένεια, αρχέτυπο έχει και μια ομάδα, αρχέτυπο έχει και ένα χωριό, μια πόλη, ένα κράτος, ένας οποιοσδήποτε θεσμός, ο πλανήτης ολόκληρος.

Έτσι λοιπόν, όπως κάθε άνθρωπος πρέπει και προσπαθεί να προσεγγίσει εξελικτικά αυτό το ανώτερο στάδιο το οποίο εκφράζεται από τον Ανώτερο Εαυτό του, ή με την έννοια του αρχετύπου όπως είπαμε, έτσι και κάθε δομή ευρύτερα έχει ένα ιδεατό πρότυπο της εξέλιξής της, το ανώτερο σκαλοπάτι που μπορεί να φτάσει από πλευράς πνευματικότητας και εξέλιξης, το οποίο καλείται να προσεγγίσει.

Μ’ αυτή την έννοια λοιπόν, όταν λέμε για ελληνικό αρχέτυπο, εννοούμε στο εδώ και τώρα, στις παρούσες συνθήκες δηλαδή, που υπάρχουν στη χώρα μας και στη διεθνή κατάσταση, ποιο είναι το ανώτερο εξελικτικό μονοπάτι στο οποίο μπορεί να βαδίσει η Ελλάδα, ως χώρα, ως άνθρωποι, ως φύση, ως σύνολο.

Στόχος λοιπόν και του ομαδικού οραματισμού που κάνουμε, απ’ ότι θα έχετε δει όλοι μελετώντας το κείμενο, είναι να καλλιεργηθούν αυτές οι συγκεκριμένες ιδιότητες, οι οποίες θα αφυπνίσουν θετικά, με συγκεκριμένες θετικές ιδιότητες, όπως έχετε δει, οι οποίες θα ενεργοποιήσουν και θα αφυπνίσουν το ελληνικό αρχέτυπο προκειμένου να προσεγγίσει η Ελλάδα όπως είπαμε αυτή την ανώτερη εξελικτική πορεία της.

Εδώ λοιπόν ερχόμαστε σ’ ένα άλλο θέμα που έχει να κάνει με τις λεγόμενες σκεπτομορφές. Το αρχέτυπο δεν είναι το ίδιο με τη σκεπτομορφή. Αυτό το πακέτο των ιδιοτήτων τις οποίες προσδιορίζει το αρχέτυπο και τις οποίες καλείται ο καθένας από μας όταν αναφερόμαστε στο άτομό μας, αλλά και ολόκληρη η χώρα όταν αναφερόμαστε στο ελληνικό αρχέτυπο, αυτό το πακέτο ιδιοτήτων, αποτελεί πλέον μια σκεπτομορφή.

Ο ορισμός της έννοιας σκεπτομορφή είναι ακριβώς ένα σύνολο, ιδεών, συναισθημάτων, προθέσεων και ενέργειας, το οποίο καλλιεργούμενο επιφέρει κάποιες σημαντικές αλλαγές πλέον και στο φυσικό κόσμο, τον υλικό κόσμο, αυτές τις αλλαγές οι οποίες θα καθιερώσουν στην πράξη πλέον και θα εγκαθιδρύσουν τις θετικές ιδιότητες τις οποίες φέρει η σκεπτομορφή.

Αυτή η λέξη που σημαίνει στην ουσία μια δομή νοοσφαιρική, μια δομή στο χώρο τον αόρατο.

Αυτή η έννοια λοιπόν της σκεπτομορφής, είναι μια πάρα πολύ παλιά έννοια, αλλά τη βλέπουμε να επαληθεύεται και μέσα από σύγχρονες απόψεις, πειράματα και ενδείξεις.

Για να μη μακρηγορούμε χαρακτηριστικά θα σας αναφέρω μόνο το θέμα των μορφογεννητικών πεδίων, στο οποίο έχουμε αναφερθεί κι άλλες φορές από το οποίο έχουμε διαπιστώσει ότι εκτός του γνωστού μας υλικού επιπέδου, ότι υπάρχει κάποιος χώρος αυτά τα λεγόμενα μορφογεννητικά πεδία, δηλαδή κάποια πεδία απ’ τα οποία γεννιέται η μορφή την οποία παίρνει η ύλη και όπου σ’ αυτό το χώρο, κάτι σαν το ομαδικό ασυνείδητο, έτσι όπως το είχε ονομάσει ο Γιούγκ, σ’ αυτό το χώρο λοιπόν, κυκλοφορούν και συσσωρεύονται οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι επιθυμίες που εκφράζουν όλα τα όντα. Ανάλογα λοιπόν, με τις επιθυμίες και τα συναισθήματα και τις σκέψεις που επικρατούν εκεί σ’ αυτό το χώρο των μορφογεννητικών πεδίων, επέρχονται και τα αντίστοιχα γεγονότα στη ζωή μας, τα γεγονότα πλέον του εξωτερικού κόσμου. Είναι κάτι το οποίο βρίσκεται σε επίπεδο έρευνας και σε πανεπιστημιακό επίπεδο σήμερα, που γίνεται μια επισταμένη μελέτη του λεγόμενου νοοσφαιρικού θορύβου, δηλαδή των εκπομπών σ’ ένα επίπεδο σκέψης, σαν αυτό που λέγαμε των μορφογεννητικών πεδίων, απ’ το οποίο αποδεικνύεται ότι σ’ αυτό το χώρο κυκλοφορούν πράγματι και διαδίδονται οι σκέψεις από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη και οι επιρροές αυτές οι αόρατες, αρχίζουν και γίνονται πλέον μετρήσιμο μέγεθος.

Το μέλλον γενικά υπόσχεται πολλά επάνω σ’ αυτό το πεδίο, εκείνο όμως το οποίο είναι ούτως ή άλλως διαπιστωμένο απ’ την αρχαιότητα και απλώς επιβεβαιώνεται σήμερα, είναι ότι εν γένει, ότι σκέψεις ή συναισθήματα σπέρνουμε, ανάλογες καταστάσεις θερίζουμε κι αυτό είναι κάτι το οποίο έχουμε βιώσει όλοι φαντάζομαι στη ζωή μας και θα έχετε παρατηρήσει ότι σε περιόδους που είμαστε αισιόδοξοι, ή βρισκόμαστε σε περιβάλλον όπου καλλιεργείται ένα θετικό κλίμα σκέψεων και συναισθημάτων, τα πράγματα έρχονται και πολύ καλύτερα στην πράξη, ενώ αντίθετα όταν βρισκόμαστε σε περιβάλλον, ή με ανθρώπους οι οποίοι είναι απαισιόδοξοι και αρνητικοί, αυτό επηρεάζει και τη δική μας τη ζωή, με αποτέλεσμα να έχουμε δυσάρεστα γεγονότα, από απλά πράγματα, μέχρι την εκδήλωση ασθενειών κ.ο.κ.

Όταν αναφερόμαστε σε ενεργοποίηση του ελληνικού αρχετύπου, άρα εννοούμε, ότι έχει αρχίσει και καλλιεργείται μια σκεπτομορφή, δηλ. ένα σύνολο θετικών ιδιοτήτων και συναισθημάτων, ως προς τα ελληνικά πράγματα, μέσα από την ενεργοποίηση της οποίας, της σκεπτομορφής δηλ. αρχίζει και δημιουργείται μια γέφυρα, μια ένωση ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Ελληνισμό, έτσι όπως τον γνωρίζουμε να εκφράζεται σε υλικό επίπεδο και στο ιδεατό του πρότυπο, στο καλύτερο δηλ. δυνατό στάδιο εξέλιξης που θα μπορούσε να έχει με βάση τις παρούσες συνθήκες.

Αυτό σημαίνει ενεργοποίηση του ελληνικού αρχετύπου.

Αυτή η σκεπτομορφή της ενεργοποίησης του ελληνικού αρχετύπου, όπως αυτή που καλή ώρα που καλλιεργούμε εδώ κάθε τρίμηνο. Δεν είμαστε οι μόνοι. Είναι μια ιστορία η οποία έχει ξεκινήσει περίπου μια δεκαετία πριν και την οποία έχουμε δει να εκφράζεται ποικιλοτρόπως.

Θα δούμε τα στάδια μέσα από τα οποία εξελίσσεται μια σκεπτομορφή. Όπως είπαμε κάθε τέτοιο πακέτο, που το ονομάζουμε σκεπτομορφή, χαρακτηρίζεται από σκέψεις, συναισθήματα και προθέσεις, επιθυμίες.

Κάθε σκεπτομορφή μέχρι να γειωθεί, μέχρι ν’ αρχίσει να προκαλεί αυτές τις απαραίτητες αλλαγές σε υλικό επίπεδο, για να την καθιερώσει περνάει από τρία συγκεκριμένα στάδια. Το πρώτο στάδιο που είναι το πιο εύκολο αν και μακροχρόνιο, είναι το στάδιο το νοητικό, δηλαδή πρώτα αρχίζει μια σκεπτομορφή και καθιερώνεται ως τρόπος σκέψης, ως αντίληψη και ως θεωρητική αναγκαιότητα. Αφού λοιπόν εδραιωθεί στο νοητικό επίπεδο των ανθρώπων, μετά περνάει σ’ ένα δεύτερο στάδιο που αφορά περισσότερο στο θυμικό, δηλ. αυτή η νοητική αναγκαιότητα και η γνώση και η αντίληψη, αρχίζει και δημιουργεί, πυροδοτεί την επιθυμία και το πάθος. Και μόνο αν επιτευχθεί μια μόνιμη συναισθηματική έξαρση ως προς το αποτέλεσμα της σκεπτομορφής, τότε περνάμε στο τρίτο στάδιο, όπου αρχίζουν και επέρχονται γεγονότα στο υλικό επίπεδο. Τότε αρχίζουν οι αλλαγές που θα καθιερώσουν τη σκεπτομορφή.

Βρισκόμαστε λοιπόν, σ’ ένα κρίσιμο στάδιο σήμερα όπου έχουμε προσεγγίσει αυτό το δεύτερο στάδιο της πυροδότησης του θυμικού. Εδώ και δέκα χρόνια, η καλλιέργεια αυτής της σκεπτομορφής έγινε όπως είπαμε με πάρα πολλούς τρόπους και επιτεύχθηκε ως εδραίωση στο νοητικό. Αν δείτε στην τελευταία δεκαετία πόσα βιβλία έχουν γραφτεί γύρω από το θέμα του ελληνισμού και την ανάγκη αφύπνισης της Ελλάδας, πόσα άρθρα έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες, πόσες εκπομπές έχουν γίνει, πόσοι όμιλοι ή σύλλογοι έχουν δημιουργηθεί που ασχολούνται ειδικά μ’ αυτό το θέμα, θα εντυπωσιαστείτε πραγματικά.

Αυτό  όμως έγινε και πράγματι έχει δημιουργηθεί αυτή η θεωρητική ανάγκη, γι αυτό έχουμε περάσει σ’ αυτό το στάδιο του θυμικού και εδώ προσέξτε ότι περνώντας στο στάδιο του θυμικού θα ήταν μοιραίο να γίνουν και ορισμένες ακρότητες, ή ορισμένες συμπεριφορές, ή έκφραση συναισθημάτων που σε μας που θεωρούμε τον εαυτό μας πνευματικό άνθρωπο, μπορεί και να μας ξενίζουν.

Όμως αν το δείτε αποστασιοποιημένα το πράγμα, θα καταλάβετε ότι κάθε σκεπτομορφή βρίσκει διέξοδο ν’ αρχίζει να εκφράζεται σε κείνα τα επίπεδα που είναι ευκολότερο, δηλ. ακολουθεί αυτό που λέμε δρόμο της ελάχιστης αντίστασης.

Έτσι λοιπόν εμένα δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση, το ότι σε επίπεδο θυμικού η σκεπτομορφή αυτή σ’ αυτά τα πρώτα της βήματα, εκφράζεται ως επί το πλείστον σε θέματα εθνικού χαρακτήρα, ξεκινώντας από τα εθνικά ζητήματα και φθάνοντας μέχρι το ποδόσφαιρο ή τον αθλητισμό. Είναι τα μόνα πεδία τα οποία αυτή τη στιγμή δίνουν πρόσφορο έδαφος και δημιουργούν υποδοχές για συναισθηματική έξαρση. Έτσι λοιπόν, να διαχωρίσουμε τις πραγματικές συνθήκες οι οποίες προσφέρονται από το επιθυμητό για μας, που προφανώς πιστεύω ότι όλοι μας συμφωνούμε πως το ζητούμενο για το ελληνικό αρχέτυπο δεν είναι η κατάκτηση του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο ποδόσφαιρο και ίσως ούτε καν το ιδανικό μας να είναι, η διοργάνωση μιας επιτυχημένης ολυμπιάδας, ή πόσο μάλλον να κερδίσουμε το ματς με την Αλβανία που ακολούθησε, ή με την Τουρκία.

 Όμως δεν θα πρέπει να σνομπάρουμε ούτε να τα βλέπουμε και με ένα τρόπο ελιτίστικο όλα αυτά τα φαινόμενα, γιατί όπως σας είπα, η σκεπτομορφή πάντα εκείνους τους ακροδέκτες μέσα στην κοινωνία οι οποίοι είναι πιο δεκτικοί, ακολουθώντας το νόμο της ελάχιστης αντίστασης, στη διαδρομή της ελάχιστης αντίστασης.

Αν λοιπόν δείτε την πορεία που έχουμε ακολουθήσει μέχρι σήμερα σαν ελληνισμός, θα δούμε ότι τη μερίδα του λέοντος της ενέργειας που έχει καλλιεργηθεί μέχρι τώρα την έχουν απορροφήσει τα εθνικά θέματα και νομίζω ότι τουλάχιστον όσον αφορά τα εθνικά θέματα νομίζω ότι το πράμα έχει πάει αρκετά καλά και σίγουρα θα πάει καλύτερα. Αν θέλουμε να μιλήσουμε όμως ως προς το ευκταίο  και όχι ως προς το αντικειμενικό, θα έλεγα ότι απαιτείται μια πολύ μεγάλη σοβαρότητα απ’ όσους κάνουν συνειδητή δουλειά προκειμένου η ενέργεια της εθνικής συλλογικής σκεπτομορφής να αρχίσει να στρέφεται και σε τομείς περισσότερης ουσίας από πλευράς κοινωνίας δηλ. ν’ αρχίζει να στρέφεται σιγά-σιγά προς τους τομείς της παιδείας, της οικονομίας, της μέριμνας, της κοινωνικής ευαισθησίας, του πολιτισμού. Αυτό είναι κάτι που θα γίνει μοιραία είτε εμείς συνειδητά το σπρώξουμε, το ωθήσουμε είτε όχι. Απλώς αν ακολουθήσουμε μια συνειδητή δράση και μια συνειδητή πόλωση της προσοχής μας, θα επισπεύσουμε πολύ πιο γρήγορα το όλο θέμα.

Όταν λέμε λοιπόν ενεργοποίηση του ελληνικού αρχετύπου, βρισκόμαστε σήμερα σε μια φάση όπου καλούμαστε να στρέψουμε και να γειώσουμε ακόμα περισσότερο την ενέργεια αυτής της συλλογικής σκεπτομορφής από το καθαρά θυμικό επίπεδο στο οποίο βρίσκεται σήμερα  σ’ ένα επίπεδο έφεσης δηλ. να περάσει σαν μια έφεση και μια ευγενή επιθυμία πλέον στους Έλληνες από τη χοντροκομμένη έκφραση της αναγνώρισης της Ελλάδας ως σούπερ δύναμης, ή ακραίων εκφράσεων του στυλ το ελληνικό DNA και καταστάσεις εθνικιστικές ή ρατσιστικές, που κι αυτές σας επαναλαμβάνω μέσα στο πρόγραμμα είναι, ωστόσο ο πνευματικός άνθρωπος καλείται αυτή την ενέργεια η οποία εκφράζεται, επαναλαμβάνω μ’ αυτό τον πιο πρωτόγονο θυμικό τρόπο, να τη μετατρέψει σε μια έφεση και σε μια ευγενή φιλοδοξία προκειμένου η ανθρωπιά και η αγάπη και η κοινωνική ευαισθησία να εμποτίσουν την κοινωνία μας, αλλά κι αυτό που λέμε ελληνισμός ν’ αγκαλιάσει την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο μέσα από κείνες τις διαχρονικές αξίες τις οποίες διαθέτει η Ελλάδα και οι οποίες αυτή τη στιγμή είναι κοινωνικά ευτελείς, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Σήμερα σ’ ολόκληρο τον κόσμο μπορεί όπως και παλιά στην εποχή του Διαφωτισμού να επικαλούνταν κάποιοι και να επικαλούνται και σήμερα τις αξίες του ελληνισμού και τη γνώση και τη σοφία του ελληνισμού, ωστόσο, βλέπουμε ότι οι προθέσεις τους δεν είναι οι καλύτερες. Θα λέγαμε δηλ. ότι όσον αφορά την αίγλη της Ελλάδας έχουμε κερδίσει πολλούς πόντους, λέγοντας το λαϊκά, όσον αφορά όμως την εκμετάλλευση αυτής της αίγλης για το πώς θα περάσει μες την κοινωνία και τι ιδεολογικό οπλοστάσιο θα δώσει σε κάποιους για να ανεβάσουν το επίπεδο της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο, βλέπουμε ότι επίσης είναι κάτι το οποίο συμβαίνει.

Όταν λοιπόν μιλάμε για πραγματική αφύπνιση του ελληνικού αρχετύπου διευκρινίζω, δεν εννοούμε ούτε να επικρατήσει η Ελλάδα έναντι των άλλων, ούτε η φήμη της απλώς ν’ αγκαλιάσει τον κόσμο, διότι αυτό είναι κάτι που το έχει κάνει ήδη, ούτως ή άλλως.

Αλλά εννοούμε οι θετικές και διαχρονικές αξίες οι οποίες έχουν εκφραστεί απ’ αυτό που λέμε ελληνισμός να μπορέσουν σιγά-σιγά να γίνουν κτήμα όλων των ανθρώπων και όχι μόνο σε ένα διανοητικό επίπεδο, ή σε επίπεδο συμπεριφοράς, αλλά και σε επίπεδο κοινωνίας, σε επίπεδο κοινωνικών θεσμών. Αυτό θεωρούμε ότι ισοδυναμεί με τον ανώτερο ελληνικό δρόμο και αν έχει κάτι να συνεισφέρει η Ελλάδα στην παγκόσμια κοινότητα είναι ακριβώς με το να αποτελέσει ένα πρότυπο ως προς τη λειτουργία των θεσμών της, ένα πρότυπο προς μίμηση, το οποίο θα θελήσουν να το ακολουθήσουν και οι άλλοι, όχι από λύπηση, ή από θαυμασμό ενός αρχαίου μεγαλείου, αλλά επειδή ακριβώς θα βλέπουν να εκφράζεται ένα ανώτερο εξελικτικό μονοπάτι μέσα από τους Έλληνες και εξ επαγωγής θα το πιάνουν αυτό ενεργειακά και θα προσπαθούν κι εκείνοι να το ακολουθήσουν. Αυτό εννοούμε όταν λέμε συνεισφορά της Ελλάδας στην παγκόσμια κοινότητα μέσα από την πορεία προσέγγισης του ανώτερου δρόμου, του ανώτερου εαυτού της που είναι αυτό ακριβώς το ελληνικό αρχέτυπο. Αυτό λοιπόν είναι το αντικείμενό μας, αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και μέσα από τον ομαδικό οραματισμό, αυτό προσπαθούν και κάποιες άλλες αντίρροπες, αντίπαλες δυνάμεις, να εξασθενίσουν, ή να αποπροσανατολίσουν. Είναι μέσα στο παιχνίδι της ζωής.

Δεν έχει νόημα όμως να αναφέρεσαι, γιατί θα παρατηρήσατε όλοι σας ότι μόλις πριν από την έναρξη των ολυμπιακών αγώνων, ξεκίνησε κάποια ενεργειακή κόντρα θα λέγαμε και αν κάποιος δεν θέλει να βλέπει τα γεγονότα μ’ έναν τυχαίο τρόπο, αλλά θέλει να τα βλέπει συνδυάζοντας κάποιες συγχρονικότητες, θα παρατηρήσατε ότι πράγματι κάλυψε μια ατυχία ας πούμε εντός εισαγωγικών ατυχία, κάποια πρόσωπα τα οποία θεωρούνταν πρόσωπα κλειδιά για την Ελλάδα, αντιθέτως η Ελλάδα γλίτωσε, διέσωσε το γόητρό της στους ολυμπιακούς μέσω αουτσάιντερς, μέσω κάποιων προσώπων τα οποία δεν τα περιμέναμε.

Αυτή η κόντρα συνεχίζεται και μέχρι τώρα και θα συνεχίζεται, δεν υπάρχει όμως καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης τέτοιου είδους συγκρούσεων, παρά μόνο η σταθερή πόλωση στο θετικό, η σταθερή και απαρέγκλιτη προσήλωση σ’ αυτές τις αξίες που είπαμε, τα ιδανικά, τις θετικές διεξόδους, τις οποίες μπορούμε να κατοχυρώσουμε σιγά-σιγά στην ελληνική κοινωνία. Και αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε όλοι μας αδιαφορώντας από κει και πέρα για οποιεσδήποτε αντιδράσεις υπάρξουν.

Άλλωστε η εκδήλωση μιας αντίδρασης είναι και η μοναδική διαβεβαίωση του ότι κάτι κινείται, νόμος δράσης-αντίδρασης. Εάν δεν υπήρχαν αντιδράσεις θα σήμαινε ενδεχομένως ότι κάνουμε και μια τρύπα στο νερό τόσο καιρό. Προσήλωση λοιπόν, στο θετικό, προσήλωση στις αξίες που πρέπει να κυριαρχήσουν και αδιαφορία για οποιαδήποτε αντίδραση εκδηλώνεται. Είναι κι αυτή μέσα στο πρόγραμμα και ακριβώς δείχνει την επιτυχή πορεία κάποιας αφύπνισης, η οποία ήδη έχει ξεκινήσει.

Advertisements

2 thoughts on “Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΡΧΕΤΥΠΟΥ

  1. οταν θα διαβαζετε αρχιζετε να κοιτατε τον καθρεφτη σας και απο κει και μετα, ξεκινα η κριση! βοηθαω να παρετε γρηγοροτερα την αποφαση γιατι αργησαμε πολυ βαση του χρονοδιαγραμματος που ειχαμε… Αυτο το εγραψα πριν καιρο. σημερα σας βρηκα. βοηθειστε με για να βοηθησω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s