ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Είναι μια παλιότερη ομιλία, αλλά επίκαιρη και για τα σημερινά δεδομένα στη χώρα μας. Καλή δύναμη σε όλους και καλό φθινόπωρο να έχουμε.

Έχουμε λοιπόν ένα θέμα αρκετά σημαντικό σήμερα να παρουσιάσουμε πριν την εκτέλεση του οραματισμού, που το τιτλοφορήσαμε στις ανακοινώσεις μας, «στηρίζοντας την Ελλάδα με την ενέργειά μας».

Είναι κάτι πολύ ευρύ, από το οποίο όπως κάνουμε κάθε φορά, μπορούμε ακροθιγώς να δώσουμε ορισμένους άξονες, που ωστόσο πιστεύουμε ότι είναι πάρα πολύ σημαντικοί, στη στάση που θα πρέπει να κρατάμε καθημερινά, πολώνοντας την ενέργειά μας μ’ έναν κατάλληλο τρόπο, ώστε να αποβαίνει εις όφελος της κοινωνίας μας. Αυτό είναι η κεντρική ιδέα. Η ίδια η διαδικασία του οραματισμού, μας δείχνει πολλά πράγματα σχετικά με την μέθοδο που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Γι αυτό το λόγο θα ξεκινήσουμε από κει, θα ξεκινήσουμε αναφέροντας ορισμένα σημαντικά πράγματα, ορισμένους σημαντικούς παράγοντες, γύρω από την όλη διαδικασία αυτή, η οποία μάλιστα συμπληρώνει πολλά χρόνια πλέον.

Είναι ένας θεσμός που έχει ξεκινήσει από τι 1995. Δεν ξέρω πραγματικά πόσοι από σας που είμαστε μαζί σήμερα, σε Αθήνα και Θεσ-νίκη έχουν αρχίσει να μας παρακολουθούν από την αρχή, αλλά πραγματικά πλέον είναι μια ολόκληρη ιστορία και μέσα σ’ αυτή τη δεκαπενταετία που έχουμε κλείσει, έχουμε παρατηρήσει σημαντικές αλλαγές στον ελληνικό χώρο, για τις οποίες πιστεύω ότι κανένας τελικά δεν μπορεί να αμφιβάλλει.

Όμως προτού αναφερθούμε σ’ αυτά, θα πρέπει να πούμε δύο λόγια για τον μηχανισμό στον οποίο βασίζεται αυτός ο θεσμός.

Γιατί η λέξη οραματισμός, πολλές φορές και για πολλούς μπορεί να σημαίνει απλώς ότι ονειροπολώ, ή κλείνω τα μάτια μου και φαντάζομαι κάποια πράγματα. Μάλιστα το ξέρετε πολύ καλά, όταν στην καθομιλουμένη έλεγαν ότι ο τάδε ήταν μεγάλος οραματιστής, ή ότι ο τάδε επιχειρηματίας οραματίζεται να ανοίξει άλλες δέκα εταιρείες, ας πούμε, είναι ταυτισμένη η λέξη και κάτι που δεν έχει καμία σχέση με όλη την ιστορία που κάνουμε στον οραματισμό για την Ελλάδα, που έχει σχέση απλώς με τη στοχοποίηση, δηλαδή, πολλοί νομίζουν ότι, όταν λέμε οραματίζομαι, ότι απλώς βάζω στόχους, τους οποίους θέλω να πετύχω.

Εδώ μιλάμε για κάτι τελείως διαφορετικό, διότι όλη η διαδικασία μας αφορά την συντονισμένη εκπομπή ενέργειας, από έναν ολόκληρο αριθμό προσώπων, περιλαμβάνοντας ομαδοποιημένη σκέψη, ομαδοποιημένα συναισθήματα και κοινά συμφωνημένη πρόθεση.

Μ’ αυτό τον τρόπο η εκπομπή της ενέργειας, η οποία πραγματοποιείται στη νοόσφαιρα, στο χώρο, δημιουργεί μια συγκεκριμένη σκεπτομορφή πλέον.

Όταν λέμε σκεπτομορφή, πρέπει να πάμε λίγο να καταλάβουμε τι υπάρχει πέρα από τον υλικό κόσμο, γι αυτό είμαι υποχρεωμένος εν συντομία να σας υπενθυμίσω, ή για όσους τα ακούνε για πρώτη φορά να σας αναφέρω ότι όχι πια σαν θρησκευτικές ή σαν εσωτερικές παραδόσεις, αλλά καθαρά μέσα από επιστημονική έρευνα, είμαστε πλέον σίγουροι ότι πέρα απ’ αυτόν τον απόλυτα ορατό με τα μάτια μας κόσμο, ότι υπάρχουν άλλα ενεργειακά πεδία, τα οποία στην μνήμη τους, γιατί έχουν μνήμη, συγκρατούν τις εκπεμπόμενες σκέψεις, τα συναισθήματα και τις προθέσεις των όντων που κατοικούν σ’ αυτόν τον υλικό κόσμο και αφού τις συγκρατήσουν, αυτά τα πεδία λειτουργούν ως κοσμική μήτρα, δηλαδή εγκολπώνουν, δέχονται αυτές τις λεγόμενες σκεπτομορφές, τις καλλιεργούν μέσα τους και περνούν από μια διαδικασία κυοφορίας, σαν να πρόκειται για γέννα, όπου μαζεύοντας ενέργεια, συμπυκνώνοντας ενέργεια, μέσα σ’ αυτές τις σκεπτομορφές, μπορούν να εκδηλώνουν συγκεκριμένα γεγονότα σ’ αυτό τον υλικό κόσμο.

Είναι γνωστές διαδικασίες οι οποίες έχουν περιγραφεί πλέον και επιστημονικά, τόσο μέσα από τις εργασίες για τα μορφογεννητικά πεδία του Άγγλου βιολόγου Ρούμπερτ Σέλντρεϊκ, όσο μέσα από πειράματα στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, της Μινεσότα και σε πολλά πανεπιστήμια και κρυφά ιδρύματα της Σοβιετικής Ένωσης, με αποτέλεσμα να γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή, ότι υπάρχει η λεγόμενη νοόσφαιρα, ή τα μορφογεννητικά πεδία αν θέλετε, είναι διαφορετικές φράσεις, αλλά για το ίδιο πράγμα, οι οποίες φιλοξενούν επαναλαμβάνω και αποτυπώνουν όλες τις εκπομπές της ανθρώπινης σκέψης, συναισθημάτων και προθέσεων και λειτουργώντας ως κοσμική μήτρα, εκδηλώνουν γεγονότα σ’ αυτό τον υλικό κόσμο.

Το μυστικό λοιπόν, που το βλέπουμε και στην καθημερινή μας ζωή, είναι να μπορέσει κανείς προκειμένου να φέρει αλλαγές, τόσο στον εαυτό του, σε μικροσκοπική κλίμακα δηλαδή, όσο και στην κοινωνία, σε μακροσκοπικό επίπεδο, να απαλλαγεί από τις εσωτερικές του αντιφάσεις, να μπορεί δηλαδή να έχει ξεκάθαρη πρόθεση, να είναι πλήρως κατασταλαγμένος ότι τα συγκεκριμένα πράγματα που θέλει να υλοποιήσει, ότι τα θέλει πραγματικά, να προσπαθεί να είναι άτεγκτος απέναντι στις όποιες αρνητικές, απέναντι στις όποιες αρνητικές σ’ αυτά ποιότητες που υπάρχουν μέσα του και κατ’ επέκταση μέσα στην κοινωνία και να κρατά μια άτεγκτη στάση εμπιστοσύνης, σιγουριάς, πίστης, πείτε το με όποια λέξη θέλετε, ακλόνητης όμως, ότι πράγματι αυτοί οι στόχοι του θα πραγματοποιηθούν.

Το βλέπουμε και σ’ αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να πειστεί κανείς, για το πώς λειτουργεί ο ίδιος.

Αν παρατηρήσετε δηλαδή τον εαυτό σας, θα δείτε ότι σε πράγματα και σε θέλω σας, σε επιθυμίες σας, για τα οποία ήσασταν απολύτως σίγουροι ότι τα θέλετε, πρώτον, δεύτερον τα ζητούσατε συνεχώς, χωρίς να έχετε παλινδρομήσεις, χωρίς να έχετε δηλαδή μέσα σας, ψυχολογικά μια εσωτερική αντιπολίτευση, η οποία να σας λεει, έλα μωρέ δεν το χρειάζεσαι και τόσο πολύ, δεν είσαι ικανός, δεν το αξίζεις, σιγά που μπορούν να συμβούν τέτοια πράγματα.

Όταν λοιπόν πρώτον, ξέρατε πολύ καλά τι θέλατε, δεύτερον, σε περιόδους της ζωής σας που δεν είχατε εσωτερικές τριβές και τρικλοποδιές να σας υποσκάπτει κάτι από μέσα σας και τρίτον πιστεύατε ότι αυτό που θέλετε είναι εφικτό και είχατε εμπιστοσύνη ότι θα συμβεί, ότι πραγματικά είναι αυτό που λέμε ότι το σύμπαν συνωμοτεί προκειμένου να φέρει το αποτέλεσμα που θέλεις και βλέπεις πόσες «συμπτώσεις» συμβαίνουν, γιατί στην ουσία είναι αυτό που λέμε συγχρονικότητες, δηλαδή περιστατικά τα οποία τα κινεί η ενέργεια, η οποία αρχίζει να υλοποιεί ένα στόχο, βλέπεις να εμφανίζονται τα κατάλληλα πρόσωπα, βλέπεις τι δυνάμεις ξαφνικά αντλείς και τι εμπνεύσεις ο ίδιος, προκειμένου να μπορέσεις να υλοποιήσεις τους στόχους σου.

Αυτή λοιπόν η διαδικασία υλοποίησης στόχων είναι θα λέγαμε μια ολόκληρη επιστήμη, διότι, ερχόμαστε τώρα στον τέταρτο παράγοντα, αυτόν ακριβώς που κάνουμε εδώ στον οραματισμό κάθε φορά,, που πέρα από την ξεκάθαρη πρόθεση που λέμε, πέρα από τον περιορισμό των εσωτερικών αντιφάσεων και πέρα από την εμπιστοσύνη και την ακλόνητη πίστη, ότι όλα θα συμβούν έτσι ακριβώς όπως θα θέλαμε, το τελευταίο που λείπει, ο τέταρτος παράγοντας είναι η μορφοποίηση αυτού του πράγματος, η μορφοποίηση της επιθυμίας μας για να μπορέσει να εμφυτευθεί σ’ αυτά τα νοοσφαιρικά πεδία, ή στο μορφογεννητικό πεδίο αν θέλετε, απαιτεί εικόνα, απαιτεί να γυρίσουμε με την φαντασία μας ένα πολύ συνεπές φιλμάκι θα λέγαμε, ένα πολύ συνεπές βίντεο, στο οποίο να υπάρχει αποτυπωμένη η πρόθεσή μας σε εικόνα-εικόνες, οι οποίες όμως να είναι επενδυμένες με το κατάλληλο συναίσθημα, γιατί το συναίσθημα το οποίο εκπέμπουμε, είναι η ενέργεια, είναι το καύσιμο, είναι η βενζίνη, η οποία θα δώσει ώθηση στην εικόνα και θα την εμψυχώσει, θα την κάνει ζωντανή.

Αυτό τελικά σημαίνει σκεπτομορφή, δηλαδή όταν μιλάμε για συνειδητά κατασκευασμένη σκεπτομορφή, λέμε για ένα σενάριο συνεπές προς τους στόχους τους οποίους έχουμε θέσει, κατά το οποίο βλέπουμε να υλοποιούνται οι συγκεκριμένοι στόχοι, επενδυμένοι με συγκεκριμένη εικόνα και με αντίστοιχα συναισθήματα, τα οποία συνοδεύουν την εικόνα.

Αυτός ο επιστημονικός ας το πούμε οραματισμός υλοποίησης στόχων και αυτό είναι που προσπαθούμε την τελευταία δεκαπενταετία.

Προφανώς κι αυτό θ’ αποτελέσει το κύριο αντικείμενο της σημερινής σύντομης εισήγησης, που κάνουμε αυτή τη στιγμή, έχουμε να παλέψουμε με πολλές αντιφάσεις, οι οποίες χαρακτηρίζουν τόσο εμάς τους ίδιους, όσο και την ελληνική κοινωνία γενικότερα και θα μιλήσουμε γι αυτές.

Προτού πάμε λοιπόν στην καθεαυτή ανάλυση του τι πράγματα πρέπει να προσέχουμε, ως προς τον τρόπο που σκεφτόμαστε οι ίδιοι, αλλά και ως προς τον τρόπο που επικρατούν οι συγκεκριμένες νοοτροπίες μέσα στην ελληνική κοινωνία, πιστεύω ότι θα πρέπει να αναφέρουμε κάτι τελευταίο σε σχέση με τα αποτελέσματα που είχαμε αυτή τη δεκαπενταετία.

Πράγματι λοιπόν, εάν κοιτάξετε πόσες αλλαγές έχουν γίνει αυτά τα τελευταία χρόνια είναι εντυπωσιακό. Θα παρατηρήσουμε όμως, ότι σχεδόν το σύνολο αυτών των αλλαγών έχουν να κάνουν με τρεις μόνο τομείς. Δηλαδή ο πρώτος είναι ο εκσυγχρονισμός που έχει γίνει σ’ αυτή τη χώρα, στην οικονομία και σε διάφορα έργα μεγάλα υποδομής που έχουν γίνει κ. λ .π, ο δεύτερος έχει γίνει και αφορά την αύξηση της διεθνούς ακτινοβολίας της χώρας μας, είτε μέσα απ’ τον αθλητισμό, είτε μέσα από τον πολιτισμό και ο τρίτος ο οποίος έχει φάει τη μερίδα του λέοντος από την ενέργεια την οποία έχουμε καταθέσει όλα αυτά τα χρόνια, είναι τα εθνικά θέματα, για τα οποία καλώς ή κακώς, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, βρισκόμασταν σε άμυνα, με την έννοια ότι περάσαμε από πολλούς σκοπέλους και από πολλούς κινδύνους, που ευτυχώς τουλάχιστον μέχρι στιγμής, όλη αυτή η ενέργεια που κατατέθηκε, καταφέραμε να κρατήσει την Ελλάδα αλώβητη και να μην έχει την οποιαδήποτε, την παραμικρή απώλεια.

Ωστόσο, βλέπουμε ότι υπάρχουν άλλοι τομείς στους οποίους η ενέργεια ακόμα δεν έχει επενδυθεί και οι πιο σημαντικοί απ’ αυτούς κατά τη γνώμη μας είναι πάλι τρεις, δηλαδή ο ένας αφορά την κατάσταση στην παιδεία και τη γενικότερη κοινωνική αλλοτρίωση που προκαλούν κατά κύριο λόγο τα μέσα ενημέρωσης, με πρώτη φυσικά την τηλεόραση, ο δεύτερος αφορά τη διαφθορά και τη φθορά του περιβάλλοντος την οποία κάνουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στη χώρα μας κι ο τρίτος είναι ότι πάλι κατά τη γνώμη μας και χωρίς παρεξήγηση, ότι δεν έχει αναδυθεί μέχρι στιγμής μια σωστή ηγεσία στην ελληνική κοινωνία, ασχέτως από κόμματα δηλαδή και πολιτικές κατευθύνσεις που να έχει τη δύναμη να μπορέσει να κάνει κάποιες αλλαγές οι οποίες είναι απαραίτητες.

Όμως γι αυτά υπάρχει μια πάρα πολύ προφανής εξήγηση, η οποία βασίζεται σ’ ένα γενικότερο νόμο που αφορά τα εσωτερικά πράγματα, αλλά πόσο μάλλον μια διαδικασία όπως αυτή του οραματισμού για την Ελλάδα που λέει ότι η ενέργεια πάντα ρέει προς εκείνη τη διαδρομή που έχει την ελάχιστη αντίσταση, ή προς εκείνα τα σημεία, προς εκείνους τους τομείς που ήταν πιο αδύναμα και έχουν την περισσότερη ζήτηση, δηλαδή σ’ εκείνους τους τομείς που υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη.

Έτσι λοιπόν είναι λογικό από τη μια μεριά να έχουμε κάνει προόδους σε τομείς που μας ήταν πιο εύκολο, όπως άλλους που προανέφερα, ή ένα μεγάλο ποσό της ενέργειάς μας να έχει φαγωθεί προκειμένου να προστατευτούμε από πολύ σοβαρούς κινδύνους απ’ τους οποίους κατορθώσαμε μέχρι σήμερα τουλάχιστον να έχουμε ξεφύγει. Θεωρούμε όμως ότι υπάρχει κι ένας τελευταίος παράγοντας για τον οποίο πιστεύουμε ότι έχει γίνει τεράστια δουλειά μέσα απ’ τον οραματισμό και όσοι τον έχουν παρακολουθήσει απ’ την αρχή, πράγματι θα το έχουν καταλάβει, είναι ότι από το 95 και μετά έχει αλλάξει δραματικά η συνειδητότητα των πολιτών στην Ελλάδα, συγκριτικά λοιπόν με τις υπόλοιπε χώρες του εξωτερικού και πληθυσμιακά, μιλάμε ότι έχουμε φτάσει σ’ ένα σημείο πλέον, ακόμα και οι λεγόμενοι απλοί άνθρωποι όπου και να βρεθείς, σε παρέες, στις ταβέρνες, στο ταξί, οπουδήποτε, είναι συνειδητοποιημένοι ως πολίτες, γνωρίζουν πολύ καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν, είναι πλήρως συνειδητοί στο τι σημαίνει παγκοσμιοποίηση, τι συμβαίνει με τα εθνικά μας θέματα, δεν μασάνε κουτόχορτο, ως προς τα παιχνίδια που παίζουν τα μεγάλα συμφέροντα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, υπάρχει ένας ανθρωπισμός που είναι χαρακτηριστικό για τη χώρα μας, υπάρχει μια ευαισθησία μεγάλη απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα, απέναντι στα πνευματικά δικαιώματα, στο δικαίωμα του να πιστεύει ο καθένας όπου θέλει, θα λέγαμε δηλαδή ότι το επίπεδο του μέσου Έλληνα, όχι του πλήρως ενημερωμένου και του πνευματικού, έχει ανέβει σκάλες πάνω από το επίπεδο του μέσου Ευρωπαίου, ή του Αμερικανού, ή του οποιουδήποτε άλλου. Και αυτό θα έχει σοβαρότατες θετικές συνέπειες στο μέλλον. Διότι για να ολοκληρώσουμε αυτό το προοίμιο της αποτελεσματικότητας που είχαμε μέχρι τώρα θα πρέπει να ξέρουμε και κάτι άλλο, ότι κατά τη διάρκεια υλοποίησης μιας σκεπτομορφής, υπάρχουν συγκεκριμένα στάδια, τα οποία αφορούν τόσο τη δουλειά που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας, ή στην προσωπική μας ζωή, όσο και στη δουλειά που κάνουμε σε μια δομή τεράστια, όπως αυτή που συζητάμε αυτή τη στιγμή μιλώντας για την ελληνική κοινωνία. Οποιαδήποτε λοιπόν σκεπτομορφή, τα στάδια που έχει να υλοποιηθεί, είναι τα εξής. Πρώτον, εγκαθιδρύεται μέσα στο νοητικό εκείνων των πληθυσμών τους οποίους αφορά, συνεπώς προηγείται ένα στάδιο αλλαγής νοοτροπίας. Αυτό το στάδιο αλλαγής νοοτροπίας ακολουθεί ένα δεύτερο στάδιο καλλιέργειας συγκεκριμένης επιθυμίας, έντονης επιθυμίας και πόθου για αλλαγή. Το ίδιο συμβαίνει και σε προσωπικό επίπεδο, πρώτα συνειδητοποιούμε ένα πρόβλημα, ή συνειδητοποιούμε νοητικά ότι θα θέλουμε ν’ αλλάξουμε ή να δημιουργήσουμε κάτι, να θέσουμε ένα στόχο και μετά έρχεται η επιθυμία να μας κινητοποιήσει, αφού λοιπόν έρθει και το δεύτερο στάδιο της επιθυμίας, μετά γίνεται η κινητοποίηση των διαφόρων υλικών παραγόντων, είτε είναι το σώμα μας, είτε είναι οι υλικοί πόροι μιας κοινωνίας, προκειμένου να επέλθουν οι συγκεκριμένες αλλαγές.

Τώρα λοιπόν βρισκόμαστε σ’ ένα πολύ κρίσιμο μεταίχμιο, όπου στο μεν νοητικό έχουν εγκαθιδρυθεί πολύ σοβαρές θετικές σκεπτομορφές γύρω απ’ τα ελληνικά πράγματα, στο δε θυμικό βρισκόμαστε ακόμα κι αυτό τελικά είναι το σημαντικό που ήθελα να θίξω στη σημερινή μας εισήγηση, στο θυμικό είμαστε στο επίπεδο γενικευμένης αγανάκτησης, η οποία δεν έχει περάσει ακόμα στο τελικό στάδιο να εκφραστεί με συγκεκριμένη θετική επιθυμία.

Είναι μεν κοινή συνείδηση ότι σ’ ορισμένους τομείς κάτι δεν πάει καλά, ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα, ότι στην Ελλάδα υπάρχει εκμετάλλευση, διαφθορά, κυνισμός, διάφορα τέτοια χαρακτηριστικά, δεν έχουν εκφραστεί ακόμα όμως μέσα στη σκεπτομορφή αυτή που καλλιεργούμε οι θετικές πλευρές μέσα απ’ αυτή την αγανάκτηση και τον θυμό, να προχωρήσουμε σε μια μεγάλη δραστηριοποίηση της ελληνικής κοινωνίας.

Είναι όμως το επόμενο βήμα που κατά τη γνώμη μας πρόκειται να συμβεί μέσα στα επόμενα χρόνια.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν, για να έρθουμε στα καθαρά πλέον καθ’ ημάς, υπάρχει μια συσσωρευμένη δυναμική, η οποία έχει δημιουργήσει πολλές προϋποθέσεις για πρόοδο και ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει ένα πεδίο αστάθειας. Γιατί όπως είχαμε θίξει και την προηγούμενη φορά που είχαμε συναντηθεί,  αυτή η συσσωρευμένη ενέργεια απ’ τη στιγμή που δεν έχει μορφοποιηθεί ακόμα, σε συγκεκριμένα μέτρα δημιουργεί εκρηκτικές καταστάσεις, οι οποίες αν δεν καναλιζαριστούν, δεν φτιαχτούν δηλ. οι δίαυλοι για να πάρει υλικά, σάρκα και οστά, δημιουργεί και απρόβλεπτες εκτονώσεις.

Αυτή είναι η μία παράμετρος, η άλλη παράμετρος είναι τα αντίρροπα συμφέροντα απέναντι στα ελληνικά, τα οποία μας επηρεάζουν διεθνώς και επηρεάζουν και την περιοχή μας προφανώς, καθώς και οι αντίρροπες νοοτροπίες οι οποίες ενυπάρχουν μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Με δυο λόγια έχουμε δημιουργήσει θετικές προϋποθέσεις, οι οποίες αυτή τη στιγμή εκφράζονται, σε πρώτη φάση, από όλον αυτό τον περίγυρο συμφωνιών που έχουν γίνει και οι οποίες αναβαθμίζουν την ενεργειακή και τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, μιλάμε για πολύ σημαντικά πράγματα, γιατί αν προχωρήσουν όλα αυτά τα σχέδια, της συνεκμετάλλευσης των πετρελαίων της Κύπρου με τη Γαλλία και την Αλγερία κ.λ.π.

Αν προχωρήσει η οικονομική συνεργασία με την Κίνα, όπου το Αιγαίο και οι ελληνικές θάλασσες αποκτούν τελείως διαφορετική διάσταση, εάν προχωρήσει η συνεργασία με την κατασκευή του αγωγού σε συνεργασία με τη Βουλγαρία και τη Ρωσία, τα πράγματα αλλάζουν δραματικά και εφόσον παγιωθεί και μια κατάσταση θα είναι πλέον σχεδόν απίθανο να κινδυνεύει η εθνική ακεραιότητα, η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, με αποτέλεσμα πλέον να μπορέσουν να δοθούν χρήματα σε άλλους τομείς.

Μιλάμε δηλ. για πολύ σοβαρές ανατροπές και παγιώσεις της ελληνικής ενέργειας, οι οποίες πρόκειται να συμβούν στα επόμενα χρόνια.

Ταυτόχρονα όμως, δεν ξέρω πόσοι από σας ήσασταν και το Μάρτιο που είχαμε κάνει μια συζήτηση και σας είχα καλέσει σε γενική κινητοποίηση, βλέπουμε ότι απέναντι σ’ αυτές τις θετικές παγιώσεις, κινούνται και αντίρροπες δυνάμεις και βλέπουμε από τη μια- που δεν υπήρχε αυτό τον Μάρτιο- αν θυμόσαστε σας είπα ότι περιμέναμε να εκδηλωθούν ίσως κάποιοι σοβαροί κίνδυνοι κι ακόμα δεν έχουμε τελειώσει. Δηλαδή μέχρι τον Σεπτέμβριο κανείς δεν ξέρει τι άλλο μπορεί να συμβεί.

Αλλά ήδη από τον Μάρτιο που μιλήσαμε έχουν προκύψει δυο πολύ σοβαροί παράγοντες, από τη μία η ανακίνηση του Σκοπιανού, που είναι πολύ σημαντικό και η θέληση των Αμερικανών να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ με το όνομα Μακεδονία και δεύτερο το καινούργιο που προέκυψε τώρα, το θέμα της απόσχισης του Κοσσόβου. Αυτά επηρεάζουν πάρα πολύ την περιοχή μας, αυτά συνδυάστε τα και με την μεγάλη αυθάδεια που υπάρχει στην Τουρκία αυτή τη στιγμή και με το Κουρδικό, αλλά και με την εσωτερική διαμάχη που υπάρχει, δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει την άλλη μέρα.

Αυτά είναι καινούργια πράγματα τα οποία έρχονται πραγματικά σε αντίβαρο, σε αντιστάθμιση με το μεγάλο άλμα και τη μεγάλη πρόοδο που πρόκειται να γίνει μέσα στα ελληνικά πράγματα.

Από την άλλη καθαρά μέσα στην ελληνική κοινωνία, πάλι παλεύουν δύο μεγάλες αντίρροπες τάσεις, από τη μια έχουμε ανθρώπους και τάσεις που υπάρχουν σ’ όλα τα στρατόπεδα, μέσα σ’ όλα τα κόμματα, δεν το συζητάμε, οι οποίοι πράγματι έχουν την επιθυμία να πάρουν ένα ρίσκο επάνω τους για να πραγματοποιήσουν ορισμένες αλλαγές κι από την άλλη έχουμε μια διάχυτη απαισιοδοξία την οποία καλλιεργούν συγκεκριμένοι κύκλοι και συγκεκριμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που θέλουν να παρουσιάσουν ότι τίποτα δεν λειτουργεί, ότι για όλα υπάρχει κατακλυσμός, ακόμα και τον καιρό, αν έχετε δει τα δελτία καιρού, πως τα παρουσιάζουν απ’ την τηλεόραση, προσπαθούν να καλλιεργήσουν φόβο, απαισιοδοξία, αμφιβολία και προσκόλληση σε αρνητικά πρότυπα.

Υπάρχει μια διαρκής προσπάθεια να παρουσιάζεται η πραγματικότητα μ’ ένα αρνητικό προφίλ και αυτό είναι ότι καταστρεπτικό μπορεί να κάνει κανείς.

Εκείνο λοιπόν που μας αφορά εμάς τώρα, για να καταλήξουμε και κάπου, είναι ότι αυτές οι μεγάλες προοπτικές, οι οποίες ανοίγονται, μέσα απ’ αυτές τις συμφωνίες τις οποίες συζητήσαμε, αλλά και από πολύ περισσότερες οι οποίες δεν είναι γνωστές, υπάρχουν φοβερά πολύτιμα κοιτάσματα π.χ. στη Θράκη, υπάρχει πολύ ελληνικό πετρέλαιο στο Αιγαίο και το Ιόνιο κι ένα σωρό άλλα πράγματα, τα οποία για συγκεκριμένους λόγους που δεν είναι του παρόντος να συζητήσουμε, δεν έχουν μπορέσει ακόμη να τεθούν υπό εκμετάλλευση.

Εκείνο λοιπόν, που εμείς πρέπει να κάνουμε, σ’ αυτή την περίοδο της αστάθειας, είναι να είμαστε σε πολύ αυξημένη εγρήγορση, η οποία είναι μια περίοδος που μπορεί να τραβήξει μέχρι το Δεκέμβρη, ενδεχομένως, όπου θα πρέπει σαν νόηση και σαν συναίσθημα, όχι μόνο στον εαυτό μας, αλλά κι όπου βρισκόμαστε, σε συζητήσεις που ακούμε, σε παρέες, όπου ο καθένας έχει δυνατότητα επιρροής, να κρατάμε μια συγκεκριμένη στάση, από την οποία θα απορρέει, έτσι επιγραμματικά, μια θετική προσδοκία, άκαμπτη θετική προσδοκία, με την επικεφαλίδα ότι όλα θα πάνε καλά, είναι το απαραίτητο στάδιο στο οποίο πρέπει να στερεοποιήσουμε την ενέργεια, η οποία έχει επενδυθεί, με μια άκαμπτη πρόθεση κι ένα άκαμπτο συναίσθημα ότι όλα θα πάνε καλά.

Έτσι λοιπόν χρειάζεται να καλλιεργούμε θετικές σκέψεις, μια άκαμπτη στάση αισιοδοξίας, μια πίστη στο αποτέλεσμα και οπουδήποτε βρισκόμαστε κι ακούμε δυσάρεστα, ότι να αυτοί κλέβουν, αυτοί είναι έτσι, αυτοί είναι αλλιώς, δεν δουλεύει τίποτα, το δημόσιο, η γραφειοκρατία, το ένα, το άλλο, καταλαβαίνετε πολύ καλά , εδώ να κάνουμε μια παρένθεση, ότι όταν είναι για να το συνειδητοποιήσεις, η διαμαρτυρία είναι καλή, όταν όμως το έχεις συνειδητοποιήσει, το να επαναλαμβάνεις όλες αυτές τις αρνητικές σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα και να βγαίνεις πλέον σε κατάσταση γκρίνιας ή φόβου, ότι τίποτα δεν πρόκειται να πάει μπροστά, τότε, όχι μόνο δεν κάνεις κάτι θετικό, αλλά καλλιεργείς αρνητικές σκεπτομορφές οι οποίες θα επιφέρουν καταστρεπτικά αποτελέσματα.

Όπου λοιπόν βρισκόμαστε κι ακούμε συνέβη αυτό, συνέβη το άλλο, δεν πάει καλά ετούτο δεν πάει καλά το άλλο, η στάση μας πρέπει να είναι, ναι τα ξέρουμε, αλλά θα πρέπει να κάνουμε αυτό, θα πρέπει να αντιτάσσουμε θετικές σκέψεις, θα την ξεπεράσουμε τη γραφειοκρατία, τόσες χώρες τα κατάφεραν, όπου να ‘ναι θα την ξεπεράσουμε κι εμείς, θα την ξεπεράσουμε τη διαφθορά, σ’ όλο τον κόσμο τα παίρνουν, αλλά παρόλο που τα παίρνουν, φροντίζουν σε μεγάλο βαθμό και τον τόπο τους κοιτάνε να κάνουν και κάποια έργα, κοιτάνε να κάνουν κάποιες συμφωνίες. Εντάξει μπορεί εμείς να είχαμε μείνει λίγο πίσω, αλλά μέσα στα επόμενα χρόνια και με τη διαφθορά θα τα πάμε μια χαρά.

Έχει αδυναμίες η παιδεία μας, εντάξει και είναι υποχρεωμένα τα παιδιά να κάνουν φροντιστήρια, ναι και τα βιβλία της ιστορίας κ.λπ. ναι, αλλά ξεσηκώθηκε ολόκληρη διαμαρτυρία, θα το ξεπεράσουμε, μέσα στα επόμενα χρόνια θ’ αλλάξουν πολλά.

Έτσι, αυτό σας λέω πρακτικά, τη στάση την οποία θα πρέπει να στήσουμε πολύ γερά μέσα μας και σε οποιαδήποτε παρέα βρισκόμαστε, η οποία αφ’ ενός μεν θα καθιερώνει και θα σφραγίζει τα όποια θετικά γίνονται και τα όποια αρνητικά διαπιστώνονται θα πρέπει να πλασάρονται, να προωθούνται ως ευκαιρίες αλλαγής, ευκαιρίες θετικής αλλαγής.

Θετική προσδοκία λοιπόν, να μην παρασυρόμαστε από απαισιοδοξίες και άκαμπτα να έχουμε σαν σύνθημα το όλα θα πάνε καλά.

Τα είπαμε όλα αυτά σήμερα γιατί, σας επαναλαμβάνω και θα το δείτε ότι αυτή τη στιγμή παίζεται μια διελκυστίνδα σ’ ενεργειακό επίπεδο, πρέπει να τα καταφέρουμε, όπως τα καταφέραμε μέχρι τώρα, να μη γύρει η πλάστιγγα από την άλλη πλευρά, θέλει λοιπόν να είμαστε πολωμένοι σ’ αυτή τη θέση, πολωμένοι στην ενέργειά μας και να μην παρασυρόμαστε από οποιαδήποτε αρνητικότητα βλέπουμε να εκδηλώνεται, ούτε απ’ οποιουσδήποτε κινδύνους.

Να ξεγράψουμε το φόβο, να ξεγράψουμε τον κυνισμό, ότι έλα μωρέ έτσι είναι όλα, ας πούμε, να ξεγράψουμε την απαισιοδοξία και την αμφιβολία και να πολωθούμε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να μπορέσουμε να γυρίσουμε την ενέργεια οριστικά με το μέρος μας, γιατί άπαξ και γίνει αυτό το κρίσιμο γύρισμα κι απαλλαγούμε από πολύ σοβαρά προβλήματα, μετά το πράγμα πηγαίνει μόνο του, ακολουθώντας τη φυσική αδράνεια. Άπαξ και πάρει θετικές στροφές η ενέργεια στα ελληνικά πράγματα μετά απαιτείται λιγότερος κόπος, ο μεγάλος κόπος είναι αυτή η κατάθεση, αυτή η «αιμοδοσία» που έχουμε κάνει αυτά τα  χρόνια και κρίνουμε ότι βρισκόμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο της δουλειάς που έχουμε κάνει.

Εάν τα καταφέρουμε μέχρι και τον επόμενο χρόνο, προβλέπω ότι η ενέργειά μας θα κυλάει πια πολύ πιο αβίαστα και στην Ελλάδα θα γίνουν εξελίξεις φοβερές και θετικές.

Αυτά με δυο λόγια, θα ήθελα πραγματικά αυτό το μήνυμα να προσπαθήσουμε να το τηρούμε στην καθημερινή μας ζωή και να μεταφερθεί σε όσο το δυνατόν περισσότερους Έλληνες μπορούμε, διότι ναι μεν έχουμε πει ότι γύρω στους τριακόσιους τριάντα συνειδητούς οραματιστές μπορούν όλα αυτά τα χρόνια και το έχουν κάνει να κρατήσουν τα πράγματα σ’ ένα αρκετά καλό επίπεδο στην Ελλάδα, αλλά όταν έχεις και κάποιους άλλους απέναντι οι οποίοι συνειδητά ή μη, μπορεί να προσπαθούν να ξεχαρβαλώσουν το όλο οικοδόμημα που έχουμε στήσει με τόσο κόπο, θα πρέπει η στάση μας να είναι πραγματικά άκαμπτη.

Έτσι λοιπόν θα κλείσουμε την σύντομη εισήγηση, καλώντας σας, τουλάχιστον μέχρι να ξαναβρεθούμε, να τα έχουμε διαρκώς στο νου και την καρδιά μας όλα όσα συζητήσαμε, να είναι η στάση μας πραγματικά άκαμπτη και ακέραια και κάθε φορά να κάνουμε μια προσπάθεια ώστε να συμμετέχουμε σ’ αυτή τη διαδικασία του οραματισμού, όσο το δυνατόν όλο και περισσότεροι, έτσι ώστε σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο να μπορούμε να επενδύσουμε ακόμα περισσότερα ποσά ενέργειας τα οποία ευτυχώς έρχονται και πέφτουν επάνω στα προηγούμενα κάθε τρίμηνο και αυτό είναι το μυστικό άλλωστε της περιοδικότητας, που έχουμε μπορέσει κι έχουμε κατασκευάσει αυτή την ισχυρή σκεπτομορφή.

Πρέπει λοιπόν, να την ισχυροποιήσουμε ακόμα περισσότερο, τουλάχιστον μέχρι και τον επόμενο χρόνο, από κει και πέρα πιστεύουμε ότι τα πράγματα θα είναι πολύ πιο εύκολα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s