ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ

Οραματισμός για την Ελλάδα – Μάρτιος 2014
Πιστεύω ότι όλοι όσοι συμμετέχετε εδώ είστε αρκετά ενημερωμένοι για τις εξελίξεις, τόσο διεθνώς όσο και στα ελληνικά θέματα, αλλά και για τον τρόπο που αυτές ερμηνεύονται μέσα από ένα πνευματικό πρίσμα, οπότε θεωρώ ότι σε αυτές τις ομιλίες που κάνουμε δεν χρειάζονται ιδιαίτερες επεξηγήσεις, παρά περισσότερο το ζουμί που λέμε, ο κορμός μέσα από τον οποίο μπορεί ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του και να κάνει περαιτέρω τις αναλύσεις του.
Γι’ αυτό θα είμαι αρκετά μεστός πάνω στο σημερινό αντικείμενο για τους φύλακες του καλού, διότι πρέπει να παρακολουθήσουμε τα πράγματα με τη σειρά τους και πρέπει να σας θυμίσω εν τάχει ορισμένα που έχουν προηγηθεί μέχρι σήμερα.
Έτσι λοιπόν, αν θυμάστε, είχαμε πει από τον οραματισμό του φθινοπώρου πέρσι τον Σεπτέμβριο ότι θα μπαίναμε μέσα στο 2014 σε μια περίοδο αστάθειας και ανακατατάξεων. Μάλιστα είχαμε πει ότι μέσα από αυτή τη ρευστότητα των ενεργειών – γεγονός που επηρεάζει και τη ζωή όλων μας, καθώς πολλά ζητήματα πρόκειται να διευθετηθούν στο εγγύς μέλλον αλλά αυτή τη στιγμή βρίσκονται ακόμα εν αμφιβόλω – μέσα από αυτή τη ρευστότητα είναι που μας δίνεται η μεγάλη ευκαιρία αλλαγής. Και είχαμε τονίσει κάτι που έχει πολύ μεγάλη σημασία για το σήμερα, ότι δηλαδή είναι καθοριστικής σημασίας η στάση που κρατάμε στην καθημερινότητα και η στάση που θα κρατήσουμε από εδώ και πέρα, για να μπορέσει αυτή η ρευστότητα και η αστάθεια να στραφεί προς μια πορεία εξυπηρέτησης του καλού και να μην επιτραπεί αυτό που προσπαθούν κάποιες αρνητικές δυνάμεις, το να στρέψουν την όλη κατάσταση οπισθοδρομικά. Σε αυτή την περίοδο αστάθειας προστίθεται πλέον και ένα καινούριο στοιχείο το οποίο είναι η κορύφωση του ηλιακού κύκλου των εξάρσεων. Έχουμε περάσει πλέον στην αιχμή του ηλιακού κύκλου, όπου η έξαρση των ηλιακών κηλίδων βρίσκεται πλέον στο μέγιστο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί γενικά, οποιαδήποτε κοσμικά γεγονότα, είτε πρόκειται για σεισμούς όπως αυτοί που προηγήθηκαν είτε πρόκειται για πλημμύρες ή καιρικά φαινόμενα είτε πρόκειται για διαπλανητικά ή διαστρικά φαινόμενα, όπως εν προκειμένω οι ηλιακές κηλίδες – που όπως ξέρετε είναι εκτοξεύσεις πλάσματος από τον ήλιο, ένα φυσικό φαινόμενο – όλα αυτά τα φυσικά φαινόμενα είναι απόρροια κάποιων αόρατων πνευματικών ενεργειών που παίζουν από πίσω.
Από τη στιγμή λοιπόν που ο ήλιος είναι το αστέρι από το οποίο εξαρτάται ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, ανέκαθεν, καθόλου άσκοπα, ήταν ταυτισμένος με μια ολόκληρη γκάμα επιρροών πάνω στο πνευματικό επίπεδο. Γι’ αυτό άλλωστε και σε πάρα πολλές πνευματικές παραδόσεις ο ήλιος ως σύμβολο δεν αναφερόταν στο συγκεκριμένο αστέρι του πλανητικού μας συστήματος, αλλά στις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις, στον Ανώτερο Εαυτό μας κ.λπ.
Αυτό λοιπόν τι σημαίνει;
Αυτή η περίοδος έξαρσης των ηλιακών κηλίδων από την κορύφωσή της, που είναι μέσα στο 2014, έχει ένα παράθυρο περίπου ενάμιση χρόνο πριν και μετά, δηλαδή επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό μια τριετία. Είναι επιστημονικά διαπιστωμένο με σχετικές έρευνες που μπορείτε να βρείτε στο ίντερνετ αλλά θα υπάρξουν και δημοσιεύσεις, ότι οι ηλιακές κηλίδες επηρεάζουν, όχι μόνο την ιονόσφαιρα της Γης με τα γνωστά ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα, αλλά επηρεάζουν καταλυτικά και τον ψυχισμό των ανθρώπων.
Έτσι λοιπόν έχουμε και τεκμηριωμένα στοιχεία ότι στην περίοδο της κορύφωσης των ηλιακών κηλίδων ο ανθρώπινος ψυχισμός περνά σε κατάσταση έξαρσης. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι από τη μια υπάρχει ο κίνδυνος βιαιότητας, εξεγέρσεων και αναταραχών, από την άλλη όμως επίσης αυτή η έξαρση στον ανθρώπινο ψυχισμό δημιουργεί μεγάλες ευκαιρίες για αλλαγές και ανατροπές, ειρηνικές ανατροπές, αρκεί αυτή η διάθεση για αλλαγή να μπορέσει να διοχετευθεί δημιουργικά.
Είμαστε λοιπόν σε αυτή την περίοδο όπου, όπως είχαμε ανακοινώσει από πέρσι στον αντίστοιχο οραματισμό του Μαρτίου 2013, ένα μήνα πριν από τότε, δηλαδή τον Φεβρουάριο 2013, είχε ξεκινήσει ανά τον κόσμο μια πολύ μεγάλη διάχυση καθαρών πνευματικών ενεργειών πολύ υψηλής δόνησης που έρχονταν κατευθείαν από την Εγώ Ειμί παρουσία.
Αυτή η διάχυση σηματοδότησε την έναρξη ενός τριακονταετούς κύκλου, στο τέλος του οποίου θα έχει κριθεί πλήρως ο εξελικτικός προορισμός του γήινου κόσμου, του γήινου σχολείου, εάν δηλαδή η γήινη ανθρώπινη κοινωνία με τη λειτουργία της θα εργάζεται για την πνευματική αφύπνιση προσφέροντας όλες τις ευκαιρίες στους ανθρώπους ή εάν θα έχει υποταχθεί στο στρατόπεδο των αρνητικών δυνάμεων, οπότε θα έχει καταντήσει μια φυλακή αντί για σχολείο.
Όμως το παιχνίδι κατά κάποιο τρόπο θα έχει κριθεί σε μεγάλο βαθμό μέσα στην επόμενη δεκαπενταετία, με μια περίοδο επίσης πρώτης πολύ σημαντικής έντασης σε σχέση με αυτές τις αναμετρήσεις που θα ακολουθήσουν, μέσα στην επόμενη επταετία. Θα είναι καταστάσεις δηλαδή, όπως έχουμε ξαναπεί, που θα είμαστε εδώ να τις ζήσουμε, δεν θα είναι κάτι που θα συμβεί στα επόμενα εκατό χρόνια.
Έτσι λοιπόν υπήρξε μια αρχική προετοιμασία με κάποιες πρώτες ενέργειες οι οποίες διαχύθηκαν στη Γη τη 12η Μαΐου 2010, κάτι που επίσης είχαμε ανακοινώσει και με το οποίο είχαμε ασχοληθεί, και αυτές οι ενέργειες αφορούσαν την προετοιμασία όλων πάνω στον τομέα της υπηρεσίας, δηλαδή τα ταλέντα και τις ικανότητες που θα έπρεπε να αναπτύξουν προκειμένου να γνωρίζουν σε ποιους τομείς θα μπορούσαν να προσφέρουν ενεργά στην υπόθεση του καλού, ενώ οι ενέργειες οι οποίες ξεκίνησαν από πέρσι είναι σε πάρα πολύ ισχυρή διάχυση μέχρι και τώρα, κάτι το οποίο αισθάνονται οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γι’ αυτό και βλέπουμε να συμβαίνει μια τεράστια πνευματική αφύπνιση, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, αυτές οι ενέργειες λοιπόν της Εγώ Ειμί παρουσίας είναι που ξεκίνησαν πέρσι τον Φεβρουάριο.
Έχουμε ορισμένες πληροφορίες σε σχέση με το τι πρόκειται να επακολουθήσει μέσα σε αυτό το διάστημα που λέμε, των επόμενων επτά ετών, τις οποίες καλό θα είναι να τις έχουμε υπόψη και γι’ αυτό θα αναφερθώ εν τάχει. Το πρώτο είναι κάτι που έχουμε ήδη πει ενώ τα άλλα τα ανακοινώνω για πρώτη φορά. Το πρώτο λοιπόν είναι ότι, θέλοντας και μη, θα υπάρξουν τέτοιες προκλήσεις που ο καθένας από εμάς θα αναγκαστεί να στρατευθεί. Δηλαδή θα μοιραστεί ο κόσμος σε δύο κυρίαρχα στρατόπεδα και δεν θα υπάρχουν πλέον περιθώρια να παραμείνει κάποιος ουδέτερος.
Θα έρθουν έτσι οι συνθήκες και οι καταστάσεις που ο καθένας από εμάς θα αναγκαστεί στην πράξη να πάρει θέση, αν θα είναι με το καλό ή αν θα είναι με το κακό. Το δεύτερο στοιχείο, που ήδη το βλέπουμε να αρχίζει να εκδηλώνεται, είναι ότι μέσα στο επόμενο διάστημα της επταετίας θα γίνει ένα συνολικό ξεσκέπασμα, μια συνολική αποκάλυψη τόσο των εκπροσώπων του ενός και του άλλου στρατοπέδου, όσο και των απόψεων και των τακτικών που ακολουθούν. Και αυτό βλέπετε ότι γίνεται ήδη, γιατί πλέον δεν κρύβονται, κανένας δεν κρύβεται. Και το αρνητικό στρατόπεδο, και οι εκπρόσωποί του, βγαίνει ευθέως και με αναίδεια ομολογεί ότι εμείς σκοπεύουμε να κάνουμε αυτό και εκείνο και το άλλο, αλλά και στον αντίποδα αρχίζει πλέον να εκφράζεται και να εκδηλώνεται προς τα έξω και το στρατόπεδο του καλού, και οι εκπρόσωποί του – κάτι που το βλέπετε και διεθνώς – δεν έχουν πρόβλημα πλέον να αρχίσουν να εκτίθενται δημόσια, κάτι που μέχρι πρότινος δεν γινόταν. Είναι νομοτελειακά αυτή η εξέλιξη που όπως σας είπα θα ακολουθήσει, και σχετίζεται με την μηδενική ουδετερότητα. Τα πράγματα θα ξεχωρίσουν έτσι ώστε να είναι πολύ πιο εύκολο ο καθένας να γνωρίζει πού ανήκει και τι εξυπηρετεί. Αυτός ο διαχωρισμός τακτικών, προσώπων, θέσεων και πεποιθήσεων θα περιλαμβάνει ολόκληρο το φάσμα σχεδόν της ανθρώπινης δραστηριότητας, δηλαδή τον τομέα της οικονομίας και της σχέσης με το χρήμα, όπου εκεί θα γίνουν φανερές πλέον χωρίς καμία κάλυψη -χωρίς να κρύβονται- οι απόψεις των μεν και των δε. Θα αγγίξει τον τομέα της υγείας και του περιβάλλοντος, και βλέπουμε ότι ήδη συμβαίνει και αυτό. Θα αγγίξει το πεδίο που λέγεται ελευθερία, δημοκρατία, έλεγχος συνείδησης, και φανερά πλέον θα βγουν στη φόρα οι απόψεις και οι τακτικές κυρίως για το ποιος και πώς θα επιδράσει καταλυτικότερα επάνω στο πεδίο της ανθρώπινης συνείδησης. Με ποιους τρόπους κάποιοι προσπαθούν να την εγκλωβίσουν, να την ποδηγετήσουν, να την κοιμίσουν, να την ταυτίσουν με τα κατώτερα ένστικτα και με ποιους τρόπους και ποιες πεποιθήσεις κάποιοι άλλοι προσπαθούν να την απελευθερώσουν, να την αποταυτίσουν από τα κατώτερα ένστικτα, να την απελευθερώσουν από το φόβο, το άγχος, την οργή που καλλιεργεί το αντίθετο στρατόπεδο, για να μπορέσει η συνείδησή μας και η προσοχή μας να στραφεί προς τους ανώτερους πνευματικά κόσμους. Θα γίνει αυτή η διάκριση επίσης στον τομέα της ενέργειας και της τεχνολογίας όπου βλέπουμε ξεκάθαρα πώς αρχίζει να διαμορφώνεται πλέον και εκεί μια πάλη για το ποιον σκοπό θα εξυπηρετήσει τελικά αυτή η τεράστια τεχνολογική πρόοδος που βλέπουμε να συντελείται και που εκθετικά θα δούμε μέσα στα επόμενα χρόνια να αναπτύσσεται.
Ένας άλλος τομέας πολύ σημαντικός όπου βλέπουμε σιγά-σιγά να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα είναι το πεδίο των ανθρώπινων σχέσεων. Ποιοι πρεσβεύουν και με ποιες τακτικές, εγωιστικές σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο και ποιοι αντίθετα σχέσεις συνέργειας, ελευθερίας, ενότητας και αγάπης. Κάτι πάρα πολύ σημαντικό επίσης που θα δούμε να παίξει μέσα στα επόμενα χρόνια είναι ένας πόλεμος με αντικείμενο τη γνώση, κατά πόσον η κρυμμένη γνώση θα διαχυθεί ελεύθερα και πώς, με τι αντικείμενο και τι σκοπό, ή κατά πόσον θα παρακρατείται σε κάποιους κλειστούς κύκλους προκειμένου η χρήση της να γίνεται για καθαρά εγωιστικούς σκοπούς. Και μάλιστα, σε αυτό το πλαίσιο, μη σας κάνει εντύπωση ότι θα δοθεί μια ολόκληρη μάχη στον τομέα της αναδιατύπωσης της ανθρώπινης ιστορίας, προσέξτε το αυτό. Διότι η ανθρώπινη ιστορία δεν ξεκινάει από το 2000 προ Χριστού, όπως θέλουν τα σύγχρονα ιερατεία να επιβάλουν, και αυτό αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί, όπως επίσης θα αποκαλυφθεί η σχέση της ανθρωπότητας με άλλα υπεργήινα κέντρα. Και θα αποκαλυφθεί ότι και η καταγωγή της ανθρωπότητας δεν είναι άσχετη από τέτοιου είδους κέντρα και επιρροές και ότι δεν είμαστε απλά αυτόχθονες. Ένας άλλος τομέας επίσης πάνω στον οποίο θα δοθεί αυτή η μάχη μέσα στην επόμενη επταετία και θα διαχωριστούν τα πράγματα είναι η ηθική, το τι σημαίνει καλό και τι κακό, όπου το πράγμα θα ξεμπερδέψει, με αιχμή αυτό που απλά μπορούμε να ονομάσουμε νόημα ζωής. Δηλαδή, θα ψάξουμε ως ανθρωπότητα και θα προσανατολιστούμε προς ένα αληθινό νόημα ζωής το οποίο θα μας λύνει όλα αυτά τα ερωτήματα όπως γιατί βρισκόμαστε εδώ, γιατί ζούμε, τι ήρθαμε να κάνουμε, ποιος είναι ο προορισμός μας, ποιο είναι το έργο της ζωής μας, ποιο είναι το αληθινό κλειδί της ψυχικής πληρότητας και της ευτυχίας ή θα αναζητάμε ένα πλαστό μαντζούνι ευτυχίας, να το πω πολύ απλά, μέσα από τα αποκτήματα, μέσα από τις εξουσιαστικές σχέσεις, μέσα από χαζούς και αποπροσανατολιστικούς τρόπους διασκέδασης, μέσα από τη βία;
Τι από τα δύο θα διαλέξουμε;
Εδώ λοιπόν θα δοθεί μια πολύ μεγάλη μάχη μέσα στα επόμενα χρόνια.
Υπάρχουν όμως κι άλλα που πρέπει να έχουμε υπόψη μας. Αυτή η σύγκρουση μόλις εδώ και ένα χρόνο έχει ξεκινήσει, και ήδη βλέπουμε σημάδια της και μέσα από τα διεθνή γεγονότα αυτή την περίοδο, μην ξεχνάτε ότι προηγήθηκε η περίπτωση της Συρίας και τώρα ζούμε την περίπτωση της Ουκρανίας.
Έτσι λοιπόν καθώς πυροδοτήθηκε η έναρξη αυτής της σύγκρουσης, όσο και αν σας φανεί περίεργο, επειδή οι εξελίξεις στον γήινο καρμικό κόσμο επηρεάζουν ολόκληρο το ηλιακό σύστημα και πολύ παραπάνω, είναι πολλοί που ενδιαφέρονται για το πού θα γείρει η πλάστιγγα σε σχέση με αυτό το παιχνίδι που έχει ξεκινήσει. Πρόκειται για ένα κοσμικό παιχνίδι το οποίο υπερβαίνει τα όρια της γήινης σύγκρουσης, και αυτό το καταλαβαίνετε φαντάζομαι, πάρα πολύ καλά γιατί αν εξαιρέσουμε εμάς οι οποίοι με τα σώματά μας βρισκόμαστε εδώ στο συγκεκριμένο κόσμο, όλοι μας είμαστε σε επαφή και επηρεαζόμαστε από αόρατες πνευματικές δυνάμεις. Οι αόρατες πνευματικές δυνάμεις ούτε περιορίζονται τοπικά σε ένα συγκεκριμένο πλανήτη, όπως είναι ο πλανήτης Γη, ούτε και είναι αποκομμένες από πλευράς δονητικού συντονισμού από όντα τα οποία υπάρχουν σε κάποιους άλλους κόσμους.
Έτσι λοιπόν οπουδήποτε εξελίσσεται ένα κοσμικό δράμα, μια κοσμική σύγκρουση όπως αυτή που έχει αρχίσει να εξελίσσεται στον πλανήτη Γη, αμέσως συντονίζει και πολώνει και δημιουργεί αντίστοιχες καταστάσεις σε μια σειρά από άλλους κόσμους.
Έτσι θα λέγαμε ότι αυτή τη στιγμή συντονίζονται και συμπάσχουν στην κυριολεξία μαζί μας υπάρξεις και πνευματικές παραδόσεις άλλες που, χωρίς υπερβολή, είναι σε διαγαλαξιακό επίπεδο, τόσο από πλευράς του γνωστού μας υλικού και ενεργειακού – αιθερικού σύμπαντος αλλά και σε άλλα, ανώτερα πεδία, σε άλλους κόσμους, ανώτερους από τον φυσικό υλικό κόσμο.
Με δυο λόγια, έχουν σχηματιστεί δύο υπερδομές στρατοπέδων, το στρατόπεδο του καλού και το στρατόπεδο του κακού. Αυτές οι υπερδομές μάχονται για τον έλεγχο του γήινου σχολείου και τα μέλη της κάθε υπερδομής αναπόφευκτα συντονίζονται μεταξύ τους ομοιοκραδασμικά, μέσα από κανάλια εντελώς εξωδιαστατικά, που δεν έχουν καμία σχέση με τις γνωστές μας υλικές φυσικές ενέργειες.
Ως αποτέλεσμα, στην πράξη ο καθένας από εμάς συντονίζεται με αυτές τις ενέργειες και έτσι συντονίζεται με κόσμους με τους οποίους ποτέ δεν έχει έρθει σε επαφή, όχι μόνο με το φυσικό του σώμα, αλλά ούτε καν με το ψυχικό του σώμα, μέχρι τώρα αυτού του είδους οι συνδέσεις ήταν τελείως ασυνείδητες. Όπως θα δούμε όμως, μέσα στα επόμενα χρόνια θα αρχίσουν να περνάνε σε ένα πιο συνειδητό επίπεδο οι πνευματικές επαφές τις οποίες ο καθένας από εμάς έχει μέσω του μηχανισμού της ομοιοκραδασμικότητας, όπως είπαμε.
Τώρα, μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο έρχεται και αυτό που ονομάζουμε Ελληνισμό, ο σύγχρονος Ελληνισμός, ο οποίος ως πνευματική δόνηση και ως πνευματική παράδοση δεν περιορίζεται στο απώτερο αρχαίο παρελθόν των Ελλήνων αλλά διαλαμβάνει ολόκληρη την πνευματική παράδοση που έχει γεννηθεί σε αυτό τον τόπο, αλλά και σε όλα τα μέρη που έχει ακμάσει ο Ελληνισμός, και οι καταβολές αυτής της πνευματικής παράδοσης, όπως και των περισσότερων παραδόσεων, υπερβαίνουν ούτως ή άλλως τα γήινα πλαίσια.
Δεν είναι δηλαδή και η ελληνική παράδοση κάτι που έχει γεννηθεί για τη Γη από τη Γη, αλλά η καταγωγή της όπως και άλλων πνευματικών παραδόσεων είναι υπέργεια.
Έτσι λοιπόν και η ελληνική παράδοση παίζει ένα ρόλο κλειδί, προεξάρχει στα πλαίσια του στρατοπέδου του καλού και έλκει και συντονίζει επάνω της ανώτερες πνευματικές ενέργειες. Όμως θέλω να σας πω κάτι που μας αφορά σχεδόν όλους, το 99% πληθυσμιακά, και σχετίζεται με το γιατί ο τίτλος της σημερινής ομιλίας ήταν «Οι Φύλακες του Καλού». Αναφέρομαι σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων οι οποίοι ενσαρκώθηκαν από το Δεκέμβριο του 1939, δηλαδή πιάνει μέχρι τους σημερινούς εβδομηνταπεντάρηδες. Τότε άρχισαν να έρχονται εδώ εθελοντικά συγκεκριμένες ψυχές σε διατεταγμένη υπηρεσία, που λέμε, με σκοπό να κρατήσουν σε ισορροπία τον πλανήτη μέχρι να αρχίσει η συγκεκριμένη σύγκρουση που σας προανέφερα, που ξεκίνησε πέρσι.
Αυτές οι ψυχές που άρχισαν να έρχονται από το Δεκέμβριο του 1939 άρχισαν να αυξάνουν εκθετικά, γεωμετρικά, μέχρι τις μέρες μας. Δηλαδή θα λέγαμε ότι αν το Δεκέμβριο του 1939 γεννήθηκαν χίλιοι τέτοιοι άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, σχηματικά τελείως μιλώντας, πέρσι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να ήταν δέκα εκατομμύρια σε αναλογία.
Έτσι, περνώντας τα χρόνια, άρχισε να συσσωρεύεται ένα δυναμικό που, έτσι όπως το υπολογίσαμε, περιλαμβάνει λίγους εβδομηνταπεντάρηδες αλλά πολλούς όσο περνάν τα χρόνια στις νεώτερες ηλικίες, οι οποίοι είχαν έρθει με την αποστολή να διαφυλάξουν την ακεραιότητα της Γης μέχρι να έρθει η περίοδος αυτής της τελικής ή τέλος πάντων σημαντικής καθολικής σύγκρουσης για την οποία μιλάμε.
Επειδή όμως αυτές οι ψυχές έπρεπε να μην εκτεθούν σε σχέση με το ρόλο τους, η δράση τους παρέμενε αφανής μέχρι πέρσι, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013, και γι’ αυτό σας λέω ότι αυτή η ιστορία αφορά τους περισσότερους από σας.
Διότι από πέρσι τον Φεβρουάριο που ξεκίνησε αυτή η μεγάλη κρούση των πνευματικών ενεργειών της Εγώ Ειμί παρουσίας και κήρυξε την έναρξη αυτής της τριακονταετούς μάχης που επρόκειτο να ακολουθήσει, όλες αυτές οι ψυχές που είναι οι φύλακες του καλού πρόκειται να ενεργοποιηθούν, αν δεν έχουν ήδη ενεργοποιηθεί μέσα σε αυτό το διάστημα του ενός χρόνου που έχει περάσει, αποκτώντας συνειδητή γνώση της αποστολής τους και αρχίζοντας να ενεργοποιούν τα πραγματικά τους χαρίσματα με βάση τα οποία θα στρατευθούν μέσα στα χρόνια που θα ακολουθήσουν.
Υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που έχουμε, τα οποία καλό είναι να τα έχετε υπόψη σας, όσον αφορά το τι εννοούμε και τι είδους πράγματα μπορεί να ενεργοποιηθούν από αυτή την ευρεία κατηγορία στην οποία ανήκουν οι φύλακες του καλού. Το πρώτο είναι ότι πρόκειται μέσα στα επόμενα επτά χρόνια αυτοί οι άνθρωποι να αναπτύξουν κάποιες αυξημένες ενορατικές και διαισθητικές ιδιότητες. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο στο βαθμό που κάποιος αρχίζει να βλέπει ότι δέχεται προαισθήματα, ότι νιώθει συναισθήματα τα οποία βλέπει να επιβεβαιώνονται στην πορεία, είτε αυτά είναι ευχάριστα είτε είναι δυσάρεστα και είναι κάτι που μπορεί ο καθένας να το παρατηρήσει και είναι γεγονός ότι, τουλάχιστον από τη δική μου εμπειρία, βλέπω πράγματι σε ανθρώπους του πνευματικού χώρου να αρχίσει να αυξάνει η διαισθητική και η ενορατική τους ικανότητα. Το δεύτερο πολύ σημαντικό στοιχείο που βλέπουμε ήδη να αναπτύσσεται στους φύλακες του καλού είναι μια αυξημένη αίσθηση δικαίου η οποία τους οδηγεί στην εμπλοκή, όπως λέμε, με τα καθημερινά πράγματα και σε ανάπτυξη κοινωνικών δράσεων, κάτι που μέχρι πρότινος τους ήταν δυσάρεστο και απευκταίο. Βλέπουμε όμως ότι αρχίζει να ωριμάζει μέσα από αυτή την αφύπνιση που γίνεται μέσα τους η ανάγκη της εμπλοκής. Με πολύ απλά λόγια καταλαβαίνουν ότι δεν γίνεται, όπως λένε, να πιάσεις ψάρι άμα δεν βρέξεις… και ότι αν δεν εμπλακούν με τα καθημερινά δεν μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικά σε αυτό το οποίο πρόκειται να ακολουθήσει. Το τρίτο επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο, το οποίο είμαι σίγουρος ότι πολλοί από σας ήδη έχετε αρχίσει να βλέπετε, είναι ότι όταν σε κάποιο τομέα της ζωής μας ή σε κάτι που μας αφορά έχουμε ξεκάθαρη άποψη χωρίς αμφιβολίες και αμφιταλαντεύσεις, τότε αρχίζουμε και εμφανίζουμε μια πολύ φοβερή δύναμη υλοποίησης και πολύ γρήγορη.
Όπου δηλαδή η αμφιβολία ή ο φόβος ή οποιοδήποτε ανασχετικό στοιχείο πηγαίνει στην άκρη και εμείς κατορθώσουμε να είμαστε κατασταλαγμένοι βλέπουμε ότι αποκτάμε αυτή την γρήγορη ικανότητα υλοποίησης. Ένα τέταρτο στοιχείο, όχι ευχάριστο και λίγο φοβιστικό, το οποίο όμως έχει το σκοπό του, έχει το λόγο του, και ο λόγος δεν είναι άλλος από την ενεργειακή μας ενδυνάμωση, με δυο λόγια αγωνιστική πνευματική γυμναστική, είναι ότι οι φύλακες του καλού έχουν αρχίσει να βλέπουν ότι έλκουν επιθέσεις από το αντίπαλο στρατόπεδο.
Επειδή ακριβώς όπως είπαμε, τα πράγματα και οι ενέργειες εκτίθενται πια ανοιχτά, κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί.
Συνεπώς ο καθένας από τους φύλακες του καλού αρχίζει να βλέπει πλέον πάνω στον εαυτό του ή, αν τον ίδιο δεν μπορούν να τον αγγίξουν, πάνω στο ευρύτερο περιβάλλον του να αρχίζουν οι πιο αδύναμοι κρίκοι να δέχονται κάποιες ενεργειακές επιθέσεις, τις οποίες όμως ο ίδιος καλείται να καλύψει με την παρουσία του, γι’ αυτό μιλάω για αγωνιστική γυμναστική.
Άρα πρόκειται για μια κατάσταση ενδυνάμωσης μέσω της επαφής πλέον και της γνωριμίας με τον αντίπαλο στην πράξη, έστω και αν δεν είναι ορατός αλλά είναι ορατές οι ενέργειές του. Και ένα πέμπτο στοιχείο είναι ότι πλέον μέσα από τέτοιου είδους διαδικασίες οι φύλακες του καλού αρχίζουν να καίνε ομαδικό κάρμα, δηλαδή αρχίζουν και φορτώνονται, στο βαθμό που αντέχει ο καθένας και αρχίζουν και παίζουν το ρόλο του καθαριστή και για τον περίγυρό τους, για τους διπλανούς τους, με αποτέλεσμα να αποτελούν κόμβους του καλού στο περιβάλλον τους.
Έτσι λοιπόν δημιουργείται ένα τεράστιο φωτεινό δίκτυο σε πλανητικό επίπεδο το οποίο βασίζεται ακριβώς σε τέτοιους κόμβους οι οποίοι είναι πιο δυνατοί, αντέχουν περισσότερα, σηκώνουν στους ώμους τους και το σακούλι του περίγυρου μέχρι εκεί που τους παίρνει, με αποτέλεσμα και ο περίγυρος με αυτό τον τρόπο σιγά-σιγά να αφυπνίζεται και έτσι να δομείται και να δημιουργείται αυτό το δίκτυο του καλού.
Έτσι λοιπόν αυτά είναι τα πέντε κύρια γνωρίσματα, τα οποία καλό θα είναι να τα έχετε κατά νου ώστε να μπορείτε να ερμηνεύετε και καλύτερα, χωρίς υστερίες αυτά τα οποία εμφανίζονται πολλές φορές στην καθημερινότητά μας και όταν τα ερμηνεύουμε πιο ψύχραιμα είμαστε και πιο ξεκάθαροι και όταν είμαστε ξεκάθαροι όπως είπαμε έχουμε και μεγαλύτερη ικανότητα και δύναμη υλοποίησης.
Άρα όλα είναι μια αλυσίδα. Ας τα έχουμε λοιπόν όλα αυτά υπόψη μας και να ξέρουμε επίσης ότι αυτό που σας ανέφερα πριν για τον ρόλο της ελληνικής παράδοσης σε όλα αυτά τα διεθνή τεκταινόμενα σημαίνει ότι (και πράγματι το βλέπουμε και αυτό να αποδεικνύεται σιγά-σιγά ποσοστιαία) στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια παράγεται δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση με τις άλλες χώρες αριθμός των φυλάκων του καλού. Δηλαδή, πολύ απλά στη γλώσσα των αριθμών, οι θετικοί πνευματικοί άνθρωποι στην Ελλάδα ποσοστιαία είναι σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο σε σχέση με τις άλλες χώρες.
Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι μέσα στα επόμενα χρόνια η ελληνική παράδοση θα περάσει σε φάση εξαγωγής και θα συντονιστεί με όλους εκείνους τους φυσικούς συμμάχους-φύλακες οι οποίοι ήδη βέβαια υπάρχουν σε όλες τις χώρες και εξίσου αναπτύσσονται. Η συνεισφορά όμως της ελληνικής παράδοσης θα είναι πάρα πολύ σημαντική σε αυτό το πλαίσιο, γιατί καθώς αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση είναι η ελληνική παράδοση που θα συνεισφέρει σημαντικά σε αυτή τη διεθνή αφύπνιση. Και φυσικά αναμένονται και πολύ σημαντικές αλλαγές και εντός ελληνικού χώρου, είτε μιλάμε για την Ελλάδα, είτε μιλάμε για την Κύπρο, στην οποία αναφερθήκαμε στην αρχή. Με αυτή τη συνειδητοποίηση θα ήθελα να κλείσω αυτή τη σημερινή μας ομιλία. Να έχετε υπόψη σας όσο περισσότερο μπορείτε μέσα στην καθημερινότητα αυτά τα χαρακτηριστικά τα οποία θα αρχίσουν να αναπτύσσουν οι φύλακες του καλού, διότι οι φύλακες του καλού είμαστε εμείς, είσαστε εσείς και μέσα στα επόμενα χρόνια εσείς είστε που θα παίξετε αυτό τον συγκεκριμένο ρόλο για τον οποίο ήρθατε εδώ. Να είμαστε λοιπόν όλοι καλά, καλή δύναμη και ας περάσουμε εστιασμένοι στον οραματισμό μας.

Advertisements

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Θα ξεκινήσουμε όπως πάντα με την ομιλία, που συνήθως σχετίζεται με την συγκυρία την οποία διανύουμε, η οποία στην προκείμενη περίπτωση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, όπως όλοι καταλαβαίνετε. Η ομιλία μας θα περιστραφεί γύρω από το 2014, το οποίο είναι ένα έτος κλειδί, με την έννοια ότι σηματοδοτεί την έναρξη κάποιων σημαντικών αλλαγών, όχι μόνο αναφορικά με την Ελλάδα, αλλά και συνολικά σε διεθνές επίπεδο, και σε αυτό συνηγορούν μια σειρά από παράγοντες που θα αναφέρω εν συντομία.
Πράγματι όλα δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μία περίοδο μεγάλης αστάθειας από την οποία μπορεί να προκύψουν πολλά, και το σημαντικό είναι ο καθένας από εμάς να προσπαθήσει μέσα από την όλη στάση του και μέσα από την όλη δόνηση που εκπέμπει, δηλαδή μέσα από τα συναισθήματα και τις σκέψεις που εκφράζει και που κυκλοφορεί στην όλη σκεπτόσφαιρα, να συμβάλλει στο προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα.
Πάντα μια περίοδος αστάθειας εγκυμονεί κρίσεις, αλλά οι κρίσεις, όπως γνωρίζουμε όλοι, αποτελούν πάντοτε και σημαντικές ευκαιρίες για αλλαγή. Έτσι λοιπόν αστάθεια δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πισωγύρισμα ή ότι θα γίνει κάποια μεγάλη καταστροφή. Αστάθεια μπορεί να σημαίνει κάλλιστα και ένα πολύ σημαντικό πέρασμα προς τα εμπρός, ένα άλμα, μια υπέρβαση προς τα εμπρός. Και αυτό είναι που ουσιαστικά αποτελεί το δικό μας ρόλο, των όσων ανθρώπων θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας ότι είναι συνειδητός και προσπαθεί να τοποθετείται συνειδητά απέναντι στα γεγονότα.
Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες που καθιστούν τη χρονιά που έρχεται ένα έτος ασταθές, από το οποίο μπορεί να ξεκινήσουν κάποιες σημαντικές αλλαγές. Ξεκινάμε από τα πιο πεζά πράγματα, τα πιο γήινα, χωρίς τα οποία ωστόσο δεν μπορούμε, και βλέπουμε πλέον μια σειρά από παράγοντες στους οποίους παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο ένας κορεσμός.
Ο πρώτος παράγοντας είναι ότι βρισκόμαστε σε ένα παγκόσμιο γεωπολιτικό αδιέξοδο, το οποίο διαμορφώνει ένα πολύ ασταθές διεθνές περιβάλλον. Φαντάζομαι δεν χρειάζονται πολλά επιχειρήματα ως προς αυτό, αλλά είναι οφθαλμοφανές ότι η προέλαση της νέας παγκόσμιας τάξης υπό την έννοια της κυριαρχίας του αγγλοσαξονικού παράγοντα έχει κολλήσει, και αυτό συμβαίνει διότι έχουν αναδυθεί καινούριες δυνάμεις. Ο κόσμος πλέον είναι όντως «πολυπολικός», ο ρόλος πλέον της Κίνας και της Ρωσίας είναι πολύ σημαντικός, και είναι κάτι που δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Και όταν λέω ότι τα πράγματα έχουν κολλήσει, εννοώ ότι στην παγκόσμια σκακιέρα, έτσι όπως έχουν τοποθετηθεί τα πιόνια, για να προχωρήσει το παιχνίδι από εδώ και πέρα ή θα περάσει σε μια κατάσταση μέθεξης ή θα περάσει σε αμοιβαία θυσία πιονιών. Βλέπετε, ας πούμε, πώς εξελίχθηκε η κατάσταση στη Συρία, όπου όλοι περίμεναν να γίνει επέμβαση από τις δυτικές δυνάμεις και τελικά το αποτέλεσμα ήταν τελείως διαφορετικό. Και αυτό οφείλεται ακριβώς στο παγκόσμιο γεωπολιτικό αδιέξοδο. Από την άλλη πλευρά, η Αμερική έχει πλέον μπει στη διαδικασία υποστήριξης αυτού που ονομάζει δόγμα του Ειρηνικού, και έτσι αποσύρει τις δυνάμεις της από την ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προκειμένου να αντιμετωπίσει την Κίνα, την οποία θεωρεί νούμερο ένα αντίπαλο σε διεθνές επίπεδο. Αλλά, προκειμένου να το κάνει αυτό, στη δική μας περιοχή και στη Μέση Ανατολή επιχειρεί να αφήσει ασταθή καθεστώτα τα οποία δεν μπορούν να παίξουν κάποιο σημαντικό ρόλο, έτσι ώστε αποχωρώντας να αφήσει πίσω της χάος για να μην αναδυθεί κάποια καινούρια δύναμη. Σε αυτό οφείλεται και όλο το σχέδιο περί Αραβικής Άνοιξης και των εξεγέρσεων που έγιναν ώστε να απομείνουν πίσω αδύναμα καθεστώτα. Αλλά στο ίδιο πλαίσιο παίζει και ολόκληρη η ιστορία της κρίσης με την Ελλάδα και την Κύπρο, όπως και οι εμφύλιες αντιπαλότητες που αντιμετωπίζει η Τουρκία. Στην ουσία εκείνο που επιχειρείται είναι να μην μπορεί να μείνει στην περιοχή μας κανένας ισχυρός παίκτης, έτσι ώστε να μπορεί να αποχωρήσει άνετα η δυτική δύναμη από εδώ χωρίς να κινδυνεύει να αφήσει πίσω της κάποιον αντίπαλο. Όλα αυτά δείχνουν ότι πραγματικά κυοφορείται μια κατάσταση υψηλής αστάθειας από εδώ και πέρα, η οποία συνδυάζεται με μια σειρά από άλλους παράγοντες.
Ένας από αυτούς είναι ότι φτάσαμε πλέον σε μια κατάσταση παγκόσμιας οικονομικής κόπωσης. Με αυτό τον όρο εννοώ ότι παντού, μετά την κρίση του 2008, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ανάπτυξης, υπάρχει μεγάλη διόγκωση της φτώχειας, υπάρχει μεγάλη διόγκωση της ανεργίας, σε παγκόσμιο πάντα επίπεδο και όχι μόνο στην Ελλάδα, και γενικά εκείνο που βλέπουμε είναι να ξεσηκώνεται σιγά-σιγά ένα κύμα αμφισβήτησης καθώς όχι μόνο οι φτωχοί, αλλά και η λεγόμενη μεσαία τάξη σε παγκόσμιο επίπεδο αρχίζει να στερείται τα προνόμιά της, και αυτό την οδηγεί πλέον σε μια συνολική αμφισβήτηση του οικονομικού μοντέλου. Για να πάρετε μια γεύση, θα αναφέρω κάποια στοιχεία που παλιότερα δεν δημοσιεύονταν ποτέ, αλλά τώρα πια δεν μπορούν να κρυφτούν. Προέκυψε ότι τα χρήματα εκείνα που είναι κρυμμένα σε off-shore εταιρείες διεθνώς και άρα παραμένουν αφορολόγητα – με αυτή την έννοια κρυμμένα – όχι αν φορολογούνταν αλλά αν τοποθετούνταν σε τράπεζες και φορολογούνταν μόνο οι τόκοι τους, όχι τα ίδια τα κεφάλαια, τότε θα συγκεντρώνονταν περίπου 350 δισεκατομμύρια, αν θυμάμαι καλά, τα οποία θα αρκούσαν για να λύσουν το παγκόσμιο πρόβλημα της διατροφής. Δηλαδή δεν θα υπήρχε σε ολόκληρο τον πλανήτη άνθρωπος που πεινάει. Αυτά τα στοιχεία δεν έβγαιναν ποτέ στην επιφάνεια πριν. Όπως είναι επίσης γνωστό, δεδομένου ότι έχει μεταφερθεί όλο το βάρος της επένδυσης κεφαλαίων στον λεγόμενο χρηματοπιστωτικό τομέα και έχει απομακρυνθεί από τον τομέα της παραγωγής, δημιουργείται πράγματι κορεσμός και αδιέξοδο, με την έννοια ότι δεν χρηματοδοτούνται πλέον παραγωγικές διαδικασίες, αλλά μόνο τζόγος, οικονομικός τζόγος – φούσκα. Αυτό βέβαια δημιουργεί ένα εξαιρετικά ασταθές διεθνές περιβάλλον από το οποίο μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεκινήσει μια τρομερή κρίση.
Όλα αυτά οδηγούν σε έναν τρίτο παράγοντα που δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αυτό που ονομάζουν πλέον παγκόσμια πολιτική κόπωση. Όλοι οι λαοί συνειδητοποιούν σιγά-σιγά ότι δεν εκφράζονται από τις πολιτικές τους ηγεσίες, από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πολιτικά κόμματα και οι πολιτικές ιδεολογίες, οι οποίες ουσιαστικά έχουν καταντήσει πλέον επίπλαστες, έχουν απομακρυνθεί από τον αρχικό τους στόχο που ήταν να εκφράζουν και να υπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, και παίζουν απλώς τον ρόλο του ενδιάμεσου μεταξύ των διεθνών κύκλων εξουσίας και του λαού, παίζοντας καθαρά τον ρόλο του κλητήρα, του υπαλλήλου των μεγάλων διεθνών οικονομικών κύκλων εξουσίας. Αυτό έχει οδηγήσει σε παγκόσμια πολιτική αμφισβήτηση, η οποία πλέον βλέπουμε να αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά συντονισμένα. Σας θυμίζω ότι μπορεί να ξεκίνησε με κάποια διάσπαρτα φαινόμενα όπως το κίνημα του Occupy στην Αμερική, αλλά βλέπουμε τώρα ότι έχει αρχίσει να παίρνει μορφή συγκεκριμένων τρόπων κοινωνικής οργάνωσης διεθνώς, όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, και το πιο πρόσφατο παράδειγμα απ’ όλα είναι το πώς αντιδρά δυναμικά η μεσαία τάξη της Ιταλίας, δίπλα μας. Φαντάζομαι, έχετε ενημερωθεί όλοι για το κίνημα που έχει ξεκινήσει. Και όλα δείχνουν ότι μέσα στα επόμενα χρόνια, αν όχι μέσα στην επόμενη χρονιά, γενικά σε ολόκληρο τον Νότο και όχι μόνο, στην Ευρώπη πρόκειται να ξεκινήσει ένα πολύ ισχυρό ρεύμα αμφισβήτησης της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας.
Άλλος ένας παράγοντας – γιατί είναι αρκετοί, εγώ σας αναφέρω μόνο τους βασικούς- που συντείνει σε αυτό το κλίμα παγκόσμιας αστάθειας είναι η λεγόμενη υπαρξιακή κόπωση, η οποία ίσως για εμάς τους περί την συνειδητότητα ασχολούμενους να είναι και ο πλέον σημαντικός, γιατί ξέρουμε ότι όλες οι καταστάσεις και όλες οι αλλαγές ξεκινούν πάντοτε από μέσα προς τα έξω. Και γενικά βλέπουμε στην καθημερινότητά μας ότι ανάλογα με τη διάθεσή μας διαμορφώνουμε και το εσωτερικό μας περιβάλλον, και βιώνουμε στο πετσί μας πόσο επηρεάζει η διάθεσή μας, ο τρόπος με τον οποίο σκεπτόμαστε και τα συναισθήματά μας τον δρόμο που παίρνει γενικότερα η ζωή μας. Όμως ως ανθρώπινη κοινωνία, ως ανθρωπότητα αν θέλετε, βλέπουμε ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο πολύ μεγάλης υπαρξιακής κόπωσης. Αυτό σημαίνει ότι ζούμε σε μια περίοδο όπου αυτό που ονομάζουμε έχει προ πολλού μπει σε μια τροχιά παρακμής όπου δεν παράγει τίποτα. Το μόνο που κάνουν πλέον η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι να προσπαθούν να αναπαράγουν ένα σάπιο πρότυπο ζωής του οποίου ο κύριος στόχος είναι απλώς η ενίσχυση του καταναλωτισμού. Αυτό λοιπόν έχει επιφέρει μια τεράστια ψυχική και υπαρξιακή κόπωση, διότι έχει στερήσει από τον άνθρωπο το όραμα και την έμφυτη ανάγκη του για υπέρβαση και έκσταση.
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και ο λεγόμενος χώρος των ιδεολογιών, και σε αυτόν επικρατεί κόπωση, διότι πλέον είμαστε σε μια περίοδο όπου έχουν ξεφτίσει προ πολλού οι ιδεολογίες και όλοι οι πολίτες νοιώθουν τη μεγάλη έλλειψη του οράματος. Τη μεγάλη έλλειψη μιας πρότασης η οποία θα τους ερμηνεύει πού έχει φτάσει αυτή τη στιγμή η ζωή τους και θα τους δίνει ένα όραμα, μια προοπτική για το προς τα πού θα πρέπει να βαδίσουν ώστε να νιώσουν ολοκλήρωση και πληρότητα. Αυτός είναι ένα πάρα πολύ σημαντικός, αν όχι ο νούμερο ένα παράγων για να αρχίσει μια κοινωνία να μπαίνει σε ένα συνολικό δρόμο αμφισβήτησης. Και άρα ερχόμαστε σε αυτό που ονομάζουμε νόημα ζωής τελικά, νοηματοδότηση, που είναι ένα απαραίτητο συστατικό της ανθρώπινης υπόστασης: το να ψάχνει, να βρίσκει, να αντλεί νόημα ζωής μέσα από αυτά που κάνει, μέσα από αυτά που βιώνει. Και όταν φτάνει η ανθρωπότητα στο σύνολό της να μην μπορεί να αποκτήσει νόημα ζωής, αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι – όπως έχει βρεθεί και άλλες φορές στον ρου της ιστορίας- μέσα από το οποίο πολλά πράγματα θα αλλάξουν πλέον.
Υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας που αφορά τα διεθνή – και βέβαια όλοι αυτοί οι παράγοντες που αναφέρω αφορούν και την Ελλάδα – που συντείνει στην αστάθεια, και αυτός είναι το λεγόμενο βιολογικό αδιέξοδο. Όπως όλοι γνωρίζουμε η τεχνολογία ακολουθεί μια πορεία η οποία τείνει να αλλοιώσει το ίδιο το φαινόμενο της ζωής. Μέσα από τα μεταλλαγμένα προϊόντα, την μόλυνση του περιβάλλοντος, την αποψίλωση των δασών και την καταστροφή της φύσης, την διατροφική κρίση και τον τρόπο με τον οποίο παράγονται σήμερα τα τρόφιμα, βλέπουμε ότι οδηγείται η κατάσταση στην παραγωγή ενός καινούριου είδους ανθρώπου, αφού καταλαβαίνουμε πολύ καλά ότι είμαστε αυτά που μεταβολίζουμε, είτε αυτά είναι φυσικές ουσίες, είτε είναι συναισθήματα και σκέψεις. Στο πεδίο λοιπόν του μεταβολισμού των φυσικών ουσιών τα πράγματα αλλάζουν δραματικά. Αν προστεθεί και το φαινόμενο των ψεκασμών και πολλά άλλα με τα οποία επιχειρείται η χημική μεταβολή των ουσιών τις οποίες μεταβολίζουμε, βλέπουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου θα παιχτούν πολλά, διότι ο καθένας από εμάς αναγνωρίζει την κρούση που δέχεται για μια μετάλλαξη και ή το ανθρώπινο είδος, η ανθρωπότητα θα υποκύψει οριστικά σε αυτή την κρούση και θα περάσει σε ένα άλλο είδος, το οποίο θα διαφέρει από τον άνθρωπο, έτσι όπως τον γνωρίζαμε μέχρι τώρα ή θα μπορέσει να αντιδράσει και να αποκαταστήσει την πραγματική ανθρώπινή του υπόσταση, προτού να είναι αργά.
Βλέπετε λοιπόν ότι υπάρχουν πάρα πολλοί παράγοντες πλέον που οδηγούν την ανθρωπότητα σε αυτό το πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι. Ίσως, αυτοί οι παράγοντες δεν είναι άσχετοι με άλλα γεγονότα τα οποία συμβαίνουν σε κάποια ανώτερα πεδία. Και εδώ θα αναφερθώ πάλι επιγραμματικά σε ορισμένους πιο εσωτερικούς παράγοντες οι οποίοι μπορεί επίσης να συντείνουν για την έναρξη, από το 2014 και μετά, κάποιων πολύ σημαντικών αλλαγών. Ήδη θα έχετε ακούσει, φαντάζομαι, για το φαινόμενο των ματωμένων φεγγαριών (blood moons). Εν συντομία, μέσα στην περίοδο 2014-2015 είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου συμπίπτουν τέσσερις διαδοχικές ολικές εκλείψεις σελήνης. Έχει παρατηρηθεί ότι σε αντίστοιχες άλλες εσωτερικές περιόδους της ιστορίας πάντοτε τέτοια αλληλουχία τετράδων εκλείψεων οδηγούσε σε ανατρεπτικά γεγονότα. Πέρα από αυτό, θα έχετε ακούσει από τις διάφορες προφητείες που συντείνουν μέσα στη διετία 2014-15 ότι αναμένεται αυτό το λεγόμενο μεγάλο γεγονός, το big event, όπως έχει διαδοθεί μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ως το big event, το μεγάλο γεγονός, θεωρείται, όπως καταλαβαίνετε, ένα ραγδαίο, κατακλυσμικό γεγονός, όχι μια μεγάλη καταστροφή, το οποίο θα αλλάξει ριζικά, και σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα την όλη παγκόσμια κατάσταση. Τώρα, το τι μπορεί να είναι αυτό ακριβώς, κανείς δεν γνωρίζει και επιπλέον, η δική μας γνώμη είναι ότι καλό θα ήταν να μην το ψάξουμε καν, διότι εδώ υπάρχει ένα θέμα, που καλό είναι να το έχουμε υπόψη μας όλοι. Όταν προσπαθούμε εκ των προτέρων να ερμηνεύσουμε και να κάνουμε κάποιες υποθέσεις για το πώς μπορεί να συμβεί μια αλλαγή, ουσιαστικά δεσμεύουμε την ενέργεια να εκφραστεί ντε και καλά με αυτόν τον τρόπο που εμείς μπορεί να έχουμε στο μυαλό μας, ενώ η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων μπορεί να ήταν εντελώς διαφορετική. Έτσι, το πιο σωστό όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τέτοιου είδους καταστάσεις που εγκυμονούνται αλλαγές, όπως τώρα στην περίοδο που θα μπούμε, είναι να είμαστε εστιασμένοι και πολωμένοι μόνο στο θετικό αποτέλεσμα, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για τη διαδρομή που θα ακολουθήσει η ενέργεια προκειμένου να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Άρα ας το παρακάμψουμε, ας μην φαντασιωνόμαστε για το τι μπορεί να είναι αυτό το μεγάλο γεγονός. Η ουσία είναι όμως ότι πολλοί πνευματικοί χώροι το αναμένουν. Και μην ξεχνάτε ότι συντείνουν και πολλές ορθόδοξες προφητείες πάνω σε αυτό το θέμα για την διετία που έρχεται, δηλαδή ότι ολοκληρώνεται ένας κύκλος και φθάνουμε σε ένα σημείο όπου θα έχουμε σημαντικές εξελίξεις και για την Ελλάδα αλλά και διεθνώς.
Τέλος υπάρχει και κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν και μπορούμε τώρα να το μοιραστούμε μαζί σας. Υπάρχει ένας 25ετής κύκλος, σύμφωνα με τον οποίο λέγεται ότι λειτουργούν οι ανώτερες πνευματικές ενέργειες οι οποίες εκπορεύονται από εκείνες τις πνευματικές υπάρξεις που έχουν επωμισθεί την ευθύνη της καθοδήγησης της ανθρωπότητας στην πνευματική της αφύπνιση. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι από κάποια ανώτερα πεδία εκπορεύονται συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες με τη μορφή σκεπτομορφής αγκυροβολούν στην ανθρωπότητα. Και σε εκείνα τα ανώτερα πεδία προφανώς δεν υπάρχει η έννοια του χρόνου έτσι όπως την γνωρίζουμε εμείς, εδώ όμως, μέχρι να κατακρημνισθούν οι ενέργειες αυτές, να κατακάτσουν με τη μορφή γεγονότων στον εξωτερικό υλικό κόσμο, μεσολαβούν κάποιες τέτοιες περιοδικότητες. Μιλάμε λοιπόν για μια περιοδικότητα 25ετίας, και δείτε τώρα ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, διότι έχει έρθει η ώρα όπου αυτή η εικοσιπενταετία φτάνει στην αιχμή – υπάρχει πάντα μια αιχμή που παίζει συνήθως δύο με τρία χρόνια, το πολύ τέσσερα πίσω- και πράγματι η αιχμή της τρέχουσας εικοσιπενταετίας είναι το 2014. Αν πάμε 25 χρόνια πίσω από το 2014, πέφτουμε στο 1989. Ήταν η χρονιά της πτώσης του ανατολικού μπλοκ και της μεγάλης αλλαγής που ακολούθησε στα διεθνή πράγματα. 25 χρόνια πιο πίσω, πέφτουμε στο 1964, την εποχή που ξεκίνησε ο πόλεμος στο Βιετνάμ, αλλά κυρίως την εποχή της μεγάλης εισροής που έγινε στη Δύση όλης της πνευματικής γνώσης από την Ανατολή, που είχε ως αποτέλεσμα μια τρομερή αλλαγή στον τρόπο σκέψης του δυτικού κόσμου. Αλλά και δύο 25ετίες πίσω, πέφτουμε πρώτα στο 1939 που ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος, και άλλη μια 25ετία πριν στο 1914, είναι ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος.
Βλέπετε λοιπόν πολλές συμπτώσεις, για να είναι όλα αυτά τυχαία. Η ουσία είναι ότι η επόμενη αιχμή είναι στο 2014. Οπότε ας το λάβουμε και αυτό υπόψη μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, γιατί όπως είδατε το συζητάγαμε από τον Μάρτιο, ότι την άνοιξη του 2013 έχει ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη διάχυση της πνευματικής ενέργειας εκπορευόμενη κατευθείαν από την Εγώ Ειμί Παρουσία, η οποία διάχυση συνεχίζεται αμείωτα μέχρι και τώρα. Βλέπετε λοιπόν ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι συντείνουν στην προοπτική μιας αλλαγής. Και επαναλαμβάνω ότι ο τρόπος με τον οποίο θα συμβεί η αλλαγή αυτή είναι καλό να μην μας απασχολεί ακριβώς και να μην φτιάχνουμε σενάρια με τη φαντασία μας, αλλά να είμαστε κυρίως εστιασμένοι στην αναμονή και στο τελικό αποτέλεσμα. Και το τελικό αποτέλεσμα, αυτό που όλοι πιστεύω επιδιώκουμε, είναι να επιφέρει μια πνευματική αναβάθμιση, μια πνευματική μετουσίωση σε παγκόσμιο επίπεδο, έτσι ώστε ο άνθρωπος να αποκτήσει ένα αληθινό νόημα ζωής, το οποίο δεν θα είναι εγκλωβισμένο αποκλειστικά και μόνο στα υλικά αγαθά, αλλά και μέσα από τις αλλαγές εκείνες που θα προκύψουν να καταλήξουμε σε εκείνο που αφορά τον κάθε πνευματικό άνθρωπο, που είναι να έχει σε υλικό επίπεδο τις καλλίτερες δυνατές εξωτερικές συνθήκες αφύπνισης. Και όταν μιλάμε για καλές συνθήκες αφύπνισης εννοούμε να περάσουμε σε ένα στάδιο όπου, επιτέλους, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα να έχει εξαλειφθεί το φαινόμενο της πείνας, να έχει εξαλειφθεί το φαινόμενο της φτώχειας, να έχει εξαλειφθεί η αμορφωσιά και η άγνοια και να υπάρχει επαρκής εκπαίδευση για όλους, να έχει εξαλειφθεί ο ολοκληρωτισμός και η δέσμευση της ελευθερίας και να υπάρχει ελευθερία κίνησης και ελευθερία ιδεών, να υπάρχουν σωστές ανθρώπινες σχέσεις. Αυτές είναι οι βασικές καλές συνθήκες μέσα από τις οποίες ο κάθε άνθρωπος θα έχει την ευκαιρία να εξασκήσει το δικαίωμά του για μια πνευματική ζωή απαλλαγμένη από όλα αυτά τα βαρίδια τα οποία τον καθυστερούν στην πνευματική του ανάπτυξη. Αυτός είναι ο τελικός στόχος, προς τα εκεί συντείνουν, και πρέπει να συντείνουν οι αλλαγές οι οποίες κατευθύνονται από τα ανώτερα πνευματικά πεδία. Και πράγματι εκείνο το οποίο επιχειρείται αυτή τη στιγμή μέσα από απειράριθμα κέντρα Φωτός, ομάδες που εργάζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη για αυτή τη συνειδησιακή μεταβολή, είναι να γίνει μια μεταστροφή, ώστε από την εστίαση που έχει ο μέσος άνθρωπος στην έλλειψη της ύλης, και άρα στην απληστία όσον αφορά τα υλικά αγαθά και τον υλικό κόσμο, να μπορέσουμε να περάσουμε και να εστιαστούμε στην ανεξάντλητη απεριόριστη αφθονία και πληρότητα που έχουν τα καλά συναισθήματα, οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, η αγάπη, η γνώση και η πνευματική εξέλιξη, η πνευματική αφύπνιση. Αυτή είναι η μεταστροφή η οποία θα μπορέσει να απεγκλωβίσει το σύνολο της ανθρωπότητας από την έλλειψη, την απληστία και από την ανάγκη άσκησης εξουσίας, ώστε να μπορέσει επιτέλους ως σύνολο η ανθρωπότητα να απελευθερωθεί και να αλλάξει κεφάλαιο, να περάσει σε ένα νέο κεφάλαιο όπου, εφόσον σήμερα με τις τεχνολογικές δυνατότητες είναι απόλυτα εφικτό, να έχουν όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι στον πλανήτη τις μίνιμουμ καλές συνθήκες διαβίωσης. Άπαξ και λυθεί αυτό το πρόβλημα, από εκεί και πέρα η μετάθεση του ανθρώπινου ενδιαφέροντος θα είναι μόνο και αποκλειστικά στο πεδίο της αγάπης, της σοφίας και την πνευματικότητας.
Αυτά είναι που αναμένουμε να αρχίσουν να εκδηλώνονται από το 2014, σύμφωνα με όλες αυτές τις τάσεις. Όχι να ολοκληρωθούν, ασφαλώς, γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές, η όλη διαδικασία αυτής της μετάλλαξης μπορεί κάλλιστα να τραβήξει για μια τριακονταετία. Έχουμε πει ωστόσο ότι οι βασικές αλλαγές –και μάλλον θα είμαστε να τις δούμε- πρόκειται να συμβούν στην επόμενη δεκαπενταετία. Ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουν κάποια πράγματα, και έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι το 2014 δεν θα είναι έτος έναρξης δυστυχίας, όπως φοβούνται διάφοροι που αρέσκονται στην καταστροφολογία, αλλά αντιθέτως θα σηματοδοτεί την έναρξη όλων αυτών των θετικών αλλαγών για τον απεγκλωβισμό της ανθρωπότητας από όλα αυτά νοσογόνα πρότυπα στα οποία βρίσκεται εγκλωβισμένη αυτή τη στιγμή.
Μέσα σε όλα αυτά, όπως καταλαβαίνετε, η Ελλάδα δεν μπορεί ούτε πρόκειται να μείνει ανεπηρέαστη. Δεδομένου ότι είμαστε σε μία περιοχή στην οποία παίζονται πάρα πολλά παιχνίδια για τους γεωπολιτικούς λόγους που ανέφερα προηγούμενα, να αναμένουμε ότι το 2014 και στην Ελλάδα θα έχουμε εξελίξεις. Είναι πάρα πολύ πιθανό έτος έναρξης αλλαγών, γιατί και στη Ελλάδα οι αλλαγές δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν μέσα σε μία χρονιά. Βλέπουμε κάποια πρώτα σημάδια, και θα ήθελα να σας παρακαλέσω και να σας επιστήσω την προσοχή στα εξής. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Τις προάλλες κάναμε μια, ας πούμε, πνευματική έκκληση προς την πολιτική ηγεσία της χώρας. Εκεί αποδείχτηκε το εξής: ορισμένοι που συμμετείχαν σε αυτή την ενέργεια, η οποία γίνεται διαλογιστικά, οραματικά, όπως κάνουμε και τώρα τον οραματισμό για την Ελλάδα, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν το να είναι προκατειλημμένοι απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα μέσα από τα δικά τους κριτήρια. Με δυο λόγια, συνέλαβαν τον εαυτό τους να έχει εγκλωβιστεί σε μια αρνητική σκέψη όπως, «εντάξει, μπορεί να φαντάζομαι ότι όλα πηγαίνουν καλά και ότι η πολιτική μας ηγεσία ενδιαφέρεται και είναι ακέραιοι άνθρωποι και τίμιοι κ.λπ. αλλά εγώ από μέσα μου ήθελα να τον πλακώσω στα χαστούκια, τον χ πολιτικό αρχηγό», εκκινώντας ο καθένας από την προσωπική του ιδεολογία. Είναι δύσκολο εκείνον που θεωρείς ότι εκφράζει το κακό να τον οραματιστείς ότι είναι αγνός και πατριώτης. Καταλαβαίνετε πολύ καλά τι εννοώ. Αυτό είναι πάρα πολύ άσχημο και πρέπει να το προσέχετε, γιατί με το να βάζουμε ταμπέλες σε ανθρώπους, εμείς οι ίδιοι τους στερούμε το δικαίωμα και τη δυνατότητα της αλλαγής. Και όταν είμαστε προκατειλημμένοι και βρίζουμε την πολιτική μας ηγεσία από το πρωί μέχρι το βράδυ, ότι είναι πουλημένοι, τομάρια κ.λπ., εμείς οι ίδιοι τους στέλνουμε τη συγκεκριμένη σκεπτομορφή να τους κρατάει εκεί και ακόμα χειρότερα..
Μέσα στο 2014 θα παιχτούν πολλά, το ξέρετε πολύ καλά ότι θα έχουμε πολιτική κρίση, δεν βγαίνει κάποιο κόμμα, και βλέπουμε ήδη κάποια αισιόδοξα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, φαινόμενα, ότι πλέον αρχίζει και παρατηρείται μια σύγκλιση. Σε όλα τα κόμματα αρχίζει και κυριαρχεί κάποιο πατριωτικό στοιχείο, και γι’ αυτό ακριβώς βλέπουμε ότι είναι τόσο ρευστό το πολιτικό σκηνικό που κανένα κόμμα πλέον δεν κρατάει τα κουκιά του, όπως λέμε, δεν κρατάει τους ψηφοφόρους του όπως παλιά. Οι ψηφοφόροι έχουν ξυπνήσει, οι ψηφοφόροι είμαστε εμείς εδώ, δεν είναι κανένας άλλος. Λοιπόν, οι ψηφοφόροι έχουν ξυπνήσει, δεν είναι κλεισμένοι σε κανένα μαντρί, και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι, χωρίς προκαταλήψεις ιδεολογιών –γι’ αυτό έχουν σπάσει και τα στεγανά- να προκύψουν πλέον κάποιες καινούριες συνθήκες όπου το πολιτικό προσωπικό της χώρας να αναλάβει να εργαστεί για το πραγματικό καλό της Ελλάδας. Αν μπορέσουμε να κρατηθούμε εκεί λοιπόν, χωρίς να καλλιεργούμε μέσα μας διχασμούς και πολιτικές αντιπαλότητες, ούτε να υποβιβάζουμε με τη δική μας σκεπτομορφή τις ικανότητες ή τον πατριωτισμό της πολιτικής μας ηγεσίας, διότι εάν σκεφτούμε θετικά ότι μπορούμε να παράγουμε εμείς ως πολίτες –προσέξτε το αυτό – μια ηγεσία που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο, τότε και μόνο τότε θα μπορέσουν να παραχθούν τέτοιοι άνθρωποι ή να μεταλλαχθούν οι δεδομένοι που έχουμε τώρα σε αυτούς που εμείς θέλουμε. Νομίζω ότι είναι πολύ σαφές αυτό που λέω. Μην παρασύρεστε από τις συζητήσεις που σας εγκλωβίζουν καθημερινά στο περιβάλλον που κινείστε ή μέσα στο χώρο εργασίας οπουδήποτε, μην παρασύρεστε από τις κοκορομαχίες των μέσων μαζικής ενημέρωσης, γιατί εμάς ο ρόλος μας είναι να προκαλέσουμε, μέσα από τη συνειδητή μας σκέψη και τον συνειδητό μας οραματισμό, συτό το θετικό αποτέλεσμα. Εάν κρατηθούμε αδιάσπαστοι και σταθεροί σε αυτό, η ενέργεια θα βρει τον τρόπο να μεταλλάξει τους πολιτικούς μας και να τους κάνει έτσι όπως τους θέλουμε όλοι οι Έλληνες ή, αν δεν μπορέσει να μεταλλάξει τους δεδομένους, θα βρει τον τρόπο να παράξει καινούριους. Δεν μας ενδιαφέρει ο τρόπος που θα γίνει αυτό, αρκεί να μείνουμε αταλάντευτα σταθεροί στο αίτημά μας και να μην παρασυρόμαστε από απαισιόδοξα, αρνητικά ή διχαστικά σχήματα.
Με αυτό θα ήθελα να ολοκληρώσω, γιατί πράγματι στην Ελλάδα μέσα στο 2014 θα έχουμε ιστορίες. Ήδη μετά τις ευρωεκλογές θα δρομολογηθούν αλλαγές, είναι αναπόφευκτο. Απέναντι λοιπόν σε αυτές, μην εγκλωβιστείτε στο σχήμα ότι θα πρέπει να βγει το τάδε κόμμα γιατί είναι το καλό και οι άλλοι είναι άσχημοι, μην εγκλωβιστείτε σε τέτοια διχαστικά σχήματα.. Να παραμείνουμε σταθερά προσηλωμένοι στο να παράξουμε την ιδανική πολιτική ηγεσία, η οποία θα προσφέρει στον Ελληνισμό όραμα, θα είναι άτομα ακέραια και τίμια, θα είναι πατριώτες και θα μπορέσουν να μας βγάλουν από το αδιέξοδο και να επαναφέρουν την Ελλάδα στο ρόλο και το μονοπάτι που της αξίζει. Τελεία και παύλα. Ας κρατηθούμε εκεί σταθεροί.

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Ο ΝΕΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα γιατί η συμμετοχή είναι πάνω από χίλια, χίλια πεντακόσια άτομα κι αυτό μας χαροποιεί πάρα πολύ.
Ας μπούμε όμως στο κυρίως θέμα μας, που είναι «ο νέος πνευματικός άνθρωπος», ο οποίος συνδέεται απόλυτα με τις εξελίξεις, τις οποίες παρατηρούμε διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία τρία χρόνια από το Μάιο του 2012, με την πρώτη μεγάλη διάχυση ενεργειών, για την οποία οι περισσότεροι είστε ενήμεροι, αλλά και φέτος, όπου είχαμε αυτή την τρομερή πνευματική διάχυση των ενεργειών της «Εγώ Ειμί Παρουσίας», η οποία ξεκίνησε απ’ το Μάρτιο και κρατάει μέχρι και τώρα, έχουμε μια πρωτόγνωρη αφύπνιση πλέον, σε διεθνές επίπεδο.
Τα πρώτα σημάδια ήδη τα βλέπετε και μιλάω για την υπόθεση της Συρίας, όπου πρέπει να σταθούμε με πάρα πολλή μεγάλη προσοχή σ’ αυτά που συμβαίνουν και όχι απλώς με την έννοια της ανάγκης για παγκόσμια ειρήνη, η οποία είναι προφανώς μια πολύ μεγάλη αναγκαιότητα, αλλά ούτε πρέπει να σταθούμε απέναντι σ’ αυτά τα γεγονότα, απλά και μόνο με την έννοια του, αν τελικά θ’ αποφευχθεί η όχι μια επέμβαση, διότι μέσα στις γεωπολιτικές προτεραιότητες της νέας παγκόσμιας τάξης είναι οπωσδήποτε η αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία και στη συνέχεια στο Ιράν.
Εκείνο λοιπόν που συμβαίνει πρακτικά είναι μια υποκρισία για τα μάτια του κόσμου προς το παρόν, ότι εντάξει συμμεριζόμαστε την άποψη των πολιτών, το καλύπτει η πρόταση των Ρώσων για διπλωματική λύση, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού είναι σίγουρα να βρούμε κάποιον τρόπο ν’ αποτύχει η όλη διπλωματική προσπάθεια, για να μπορέσουμε να κάνουμε την επέμβαση.
Δεν είναι εκεί όμως το θέμα.
Εκεί που πρέπει να σταθούμε όλοι μας είναι διότι, τώρα ξεκινάει το καλό, το κακό τ’ αφήνουμε πίσω μας σιγά-σιγά απ’ αυτή την περίοδο και μετά.
Εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στην τεράστια αλλαγή που συνέβη και στην τεράστια αφύπνιση που συνέβη πλέον σ’ ολόκληρο το δυτικό κόσμο.
Είναι πρωτοφανής η μεταστροφή, όπου ο κόσμος πλέον, όχι μόνο είναι φιλειρηνικός, αλλά και δεν τρώει πλέον το κουτόχορτο της προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι αυτό ήτανε πάρα πολύ δύσκολο νa επιτευχθεί, μην το θεωρείτε καθόλου απλό, ιδίως ο δυτικός πολίτης επηρεαζόταν πάντα καταλυτικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πίστευε ότι έλεγε η τηλεόραση, ότι έλεγαν οι αξιωματούχοι.
Αυτή τη φορά λοιπόν, βλέπουμε το εκπληκτικό, μια πλήρη αναστροφή, από κει που μέχρι την τελευταία επέμβαση στο Ιράκ, μετά το Αφγανιστάν, τα ποσοστά υπέρ της επέμβασης ήταν στο 65%, βλέπουμε τώρα με τη Συρία, σε Αγγλία, Αμερική και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τα ποσοστά να είναι 70% εναντίον της επέμβασης και υπέρ της φιλειρηνικής λύσης, αυτό είναι κάτι το πρωτόγνωρο, στο οποίο πρέπει να σταθεί κανείς.
Το δεύτερο, είναι ότι αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο έχει αρχίσει πλέον να δομείται σταθερά σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει αρχίσει κι έχει άποψη για τα πράγματα. Υπάρχουν πλέον μορφές κοινωνικής οργάνωσης, από τους πνευματικούς ανθρώπους, ανά την υφήλιο, οι οποίες παράγουν πρόταση σε σχέση με την ειρήνη, σε σχέση με την υγεία, σε σχέση με τη δημοκρατία, σε σχέση με την οικολογία, σε σχέση δηλαδή με θέματα καθημερινότητας, παράγουν πρόταση αναφορικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.
Βλέπουμε λοιπόν ότι, κι εδώ σιγά-σιγά θα έρθω στο θέμα της ομιλίας μας, στα χαρακτηριστικά δηλαδή του νέου πνευματικού ανθρώπου, αλλά προτού τα πάρουμε με τη σειρά, θέλω να επισημάνω κι αυτό είναι επίσης κάτι που βιωματικά πιστεύω ότι το αναγνωρίζετε όλοι, ότι αυτή η μεγάλη μεταστροφή έχει αρχίσει και εγκαθιδρύεται και στην Ελλάδα.
Εγώ τουλάχιστον που είχα την είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με ανθρώπους σε άλλες πόλεις, πέραν της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, βλέπω με πολύ μεγάλη μου χαρά, αλλά και από καθημερινούς, αυτό που λέμε απλούς ανθρώπους, γιατί ουσιαστικά απλός άνθρωπος δεν είναι κανένας, όλοι είμαστε ίδιοι, αλλά εν πάση περιπτώσει εννοώ πρώην απονήρευτους ανθρώπους σε σχέση με τα δρώμενα, βλέπω παντού ότι υπάρχει μια άνευ προηγουμένου αφύπνιση και στην Ελλάδα και απ’ αυτήν είναι καθαρά θέμα χρόνου, καθαρά θέμα αναμονής για το πώς αυτή η αφύπνιση θα μπορέσει να εκφραστεί και στο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο.
Έτσι λοιπόν, θεωρώ, βάζοντας κάτω τα χρόνια, είχαμε πει ότι μπαίνουμε σε μια πολύ καυτή τριακονταετία, αυτό το επισημάναμε από πέρσι, μέσα στην οποία θα γίνει οριστική εδραίωση των δυνάμεων του φωτός. Το πρώτο μισό της όμως, δηλαδή τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια θα είναι τα πολύ καυτά, τα πολύ καθοριστικά, από πλευράς εξελίξεων, για το τι θα επακολουθήσει. Και εξειδικεύοντάς το ακόμα περισσότερο για την Ελλάδα, έχουμε μπροστά μας μια πολύ σοβαρή επταετία, μέσα στην οποία θα παιχτεί το παιχνίδι της επανίδρυσης της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από μια καινούργια πνευματική, συνειδητή διάσταση.
Έχοντας λοιπόν, αυτά υπ’ όψιν μας, το πρώτο που θα έπρεπε να έχουμε κατά νου πιστεύω, είναι να μην κρίνουμε με βάση την αγωνία της στιγμής, γιατί η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, της ανθρωπότητας, αλλά και σε πιο μικρή κλίμακα των τοπικών κοινωνιών, όπως είναι η ελληνική κοινωνία και γενικά ο ελληνισμός, γιατί πλέον, αν είδατε τον τίτλο του οραματισμού έπαψε να είναι οραματισμός για την Ελλάδα, αλλά είναι οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, το κάναμε, όχι μόνο επειδή συμπεριλαμβάνουμε πλέον και την Κύπρο, που παίρνει μια δυναμική πλέον στάση απέναντι στα πράγματα, μετά την τελευταία περιπέτεια που πέρασε κι αυτή, αλλά επειδή, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές το διακύβευμα για τα παγκόσμια δεδομένα είναι η πνευματική διάσταση του ελληνισμού και είναι εκείνη που σε παγκόσμιο επίπεδο πρόκειται να σπρώξει τα πράγματα, να ωθήσει τα πράγματα προς τη νέα πνευματική αναγέννηση.
Οι δυνάμεις οι οποίες συγκρούονται αυτή τη στιγμή είναι ο ελληνισμός και οι σύμμαχοί του, θα μπορούσαμε να πούμε, αναφερόμενος στις φίλιες ιδεολογίες και πνευματικά ρεύματα και απ’ την άλλη μεριά κάποιες σκοταδιστικές δυνάμεις, οι οποίες προσπαθούν να αντεξελίξουν την ανθρωπότητα και την όλη δόνηση του πλανήτη.
Επανερχόμενος λοιπόν, στα ελληνικά, λέω ότι δεν πρέπει να εξετάζουμε τα πράγματα με το άγχος της στιγμής, διότι ολόκληρη η διαδικασία της εξέλιξης, όπως καταλαβαίνετε, δεν συμμερίζεται τις ανησυχίες, που καλώς ή κακώς μπορεί να έχει προσωπικά ο καθένας από μας κι έτσι όπως βλέπει τα πράγματα, μέσα από το περιοριστικό πρίσμα των προσωπικών του βιωμάτων.
Έτσι λοιπόν, εμείς μπορεί να νιώθουμε μια μεγάλη αγωνία για όλα αυτά που βιώνουμε και να λέμε πολλές φορές ότι, άντε ρε παιδιά να γίνει κάτι, αλλά δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι, μέσα σε τρία χρόνια κρίσης και μνημόνιο, θα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη η νοοτροπία του κατεστημένου, να μεταμορφωθεί ξαφνικά ολόκληρος ο ελληνικός λαός και να γίνουμε μια διαφορετική φυλή, αυτό δεν γίνεται μέσα σε τρία χρόνια, θέλει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια. Κι αυτό το βλέπετε, για να είμαστε ειλικρινείς κι από τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτουμε πολλές φορές κι εμείς οι ίδιοι, δηλαδή άμα δούμε τη δικιά μας συμπεριφορά, θα δούμε ότι ακόμα παλεύει κι ο παλιός μας εαυτός, δηλαδή παρ’ όλο που έχουμε πάρει τόσα διδάγματα και ξέρουμε προς τα πού πρέπει να πορευτούμε, ως άτομα και ως κοινωνία, ακόμα το παλιό μέσα μας δεν έχει πεθάνει, υπάρχει αντίσταση. Και εκτός αυτού, πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας ότι οι δυνάμεις της αντεξέλιξης υπάρχουν ακόμα, δηλαδή, θα το πω πολύ λαϊκά, μην με παρεξηγήσετε, αλλά και στην ελληνική κοινωνία υπάρχει μεγάλη «καφρίλα», δηλαδή υπάρχουν ακόμα συνάνθρωποί μας, συμπολίτες μας, οι οποίοι είναι δέσμιοι των ενστίκτων και μάλιστα των χειρότερων ενστίκτων. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, οι δικές μας προσπάθειες και η σκεπτομορφή που εγκαθιδρύουμε τόσα χρόνια θα είχε επικρατήσει με ευκολία.
Αλλά υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις αντίρροπες, οι οποίες δυστυχώς ακόμα είναι προσκολλημένες πολύ χαμηλά.
Σιγά-σιγά όμως, κι αυτό το διαπιστώνετε, αυτό είναι το παρήγορο, διαπιστώνουμε ότι η κρίσιμη μάζα των πνευματικά συνειδητών ανθρώπων αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, κάποια στιγμή αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εκφραστεί και με αλλαγή πλέον κοινωνικής συμπεριφοράς. Και αυτό που σήμερα βιώνουμε, αυτό που λέμε έλλειψη πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας στην Ελλάδα και ότι πολλοί από μας, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό στον ελληνισμό, που είναι πιο μπροστά από τους σημερινούς ηγέτες του, αυτό να είστε σίγουρο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θ’ αλλάξει, δηλαδή από την κρίσιμη μάζα των συνειδητών ατόμων, μέσα στον ελληνισμό, θέλει δεν θέλει κάποιος, θα προκύψει και μια καλή ηγεσία στην πορεία, είναι απότοκος της εξέλιξης αυτό το πράγμα, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.
Το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να το φέρουμε, αυτή είναι η μόνη διαφορά.
Ξεκινάω λοιπόν, πάνω σε ορισμένα στοιχεία που βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο, γιατί μας αφορά όχι μόνο προσωπικά, αλλά που να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε και μέσα στην κοινωνία, τόσο σε επίπεδο ελληνισμού, όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Το πρώτο, είναι ότι, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει από –ισμούς και δεν εγκλωβίζεται σε –ισμούς, θα σας δώσω ένα πάρα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σ’ αυτό, γιατί δυστυχώς εκεί, είναι που κάποιοι πέφτουν θύματα αυτής της νοοτροπίας.
Ας πούμε, αναφέρθηκα στο παράδειγμα της Συρίας προηγουμένως, επειδή είναι ακριβώς κάτι, που μας καίει αυτή τη στιγμή και γύρω απ’ το οποίο διακυβεύεται η παγκόσμια ειρήνη.
Είναι εύκολο να παρασυρθεί κανείς και να καταλήξει στο απλοϊκό συμπέρασμα λέγοντας για –ισμούς, ότι οι κακοί της υπόθεσης είναι οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι, ενώ οι καλοί της υπόθεσης είναι οι Ρώσοι, πολύ απλό δεν είναι;
Απ’ αυτό το απλοϊκό συμπέρασμα είναι που πρέπει να ξεφύγει και ξεφεύγει σήμερα σιγά-σιγά ο πνευματικός άνθρωπος, ο οποίος μαθαίνει να κινείται, όχι με ιδεολογίες και με διαχωρισμούς σε κράτη, σε φυλές, το ένα, το άλλο, αλλά μαθαίνει να κινείται με βάση ποιότητες.
Εάν λοιπόν, ο νέος πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίσει ως κυρίαρχη ποιότητα την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, αμέσως λέει, εγώ θα υποστηρίξω οποιαδήποτε δύναμη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί αυτή εξυπηρετεί το παγκόσμιο καλό και οποιαδήποτε δύναμη δεν εξυπηρετεί αυτή την κατεύθυνση θα την πολεμήσω, διότι αναγνωρίζω ότι εξυπηρετεί το παγκόσμιο κακό και την αντεξέλιξη.
Έτσι δεν εγκλωβίζεσαι σε σχήματα και δεν αποκτάς την απλοϊκή ποδοσφαιρική νοοτροπία, εγώ είμαι του καπιταλισμού, εγώ είμαι του κομμουνισμού, εγώ είμαι των Άγγλων, εγώ είμαι των Ρώσων, εγώ είμαι των Κινέζων, εσύ σε ποια ομάδα παίζεις μπάλα, σε ποια ομάδα ανήκεις;
Ο πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίζει ότι μέσα σε όλα τα στρατόπεδα, είτε αυτά λέγονται κόμματα, είτε λέγονται σύλλογοι, είτε λέγονται κράτη, είτε λέγονται θρησκείες, μέσα σε όλα τα στρατόπεδα και σε όλους τους –σιμούς αντιπαλεύουν οι δυνάμεις του φωτός με τις δυνάμεις του σκότους. Και μέσα σε όλες τις μορφές κοινωνικής οργάνωσης, υπάρχουν οι καλοί, αγνοί άνθρωποι, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι οποίοι αγωνίζονται για συγκεκριμένες αξίες, ποιότητες και ιδανικά και υπάρχουνε κι εκείνοι οι οποίοι αγωνίζονται για το σκοτάδι.
Το θέμα λοιπόν είναι ότι ο νέος πνευματικός άνθρωπος κι ευτυχώς βλέπουμε να γίνεται ραγδαία αυτό σε πλανητική κλίμακα, μαθαίνει να απεγκλωβίζεται από τους –ισμούς, απ’ αυτά τα στεγανά, από την ποδοσφαιροποίηση, την κοπαδοποίηση και μαθαίνει να λειτουργεί και να ξεχωρίζει τα πράγματα με βάση ποιότητες.
Αν θυμόσαστε, σε κάποια περασμένη ομιλία, είχαμε θίξει, το τι ακριβώς σημαίνει προσφορά, τι ακριβώς σημαίνει υπηρεσία για το καλό και είχαμε πει ότι ο νούμερο ένα κανόνας είναι, υπηρεσία σημαίνει τη δημιουργία καλών συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους.
Εάν λοιπόν κινηθεί και μ’ αυτό το κριτήριο κινείται ο νέος πνευματικός άνθρωπος, τότε αμέσως έχει μπροστά του, ορατά τα κριτήρια εκείνα, με βάση τα οποία διαχωρίζει την ήρα απ’ το στάρι, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια, ξέρει ο νέος πνευματικός άνθρωπος ότι οτιδήποτε πολεμάει τη γνώση και τη μόρφωση, δεν μας ενδιαφέρει από ποιόν, και οτιδήποτε καλλιεργεί την άγνοια ανήκει στο στρατόπεδο του σκότους, στο αρνητικό στρατόπεδο.
Ξέρει ότι ο οποιοσδήποτε καλλιεργεί τον ανθρώπινο πόνο, επειδή ο πόνος συσκοτίζει τη συνείδηση και είναι κακή συνθήκη για την αφύπνιση, ξέρει ότι χωρίς δικαιολογία, θέλω να πονούν οι άνθρωποι, ώστε μετά να γίνει, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, εκείνος που καλλιεργεί τον πόνο δουλεύει για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί την ανασφάλεια, την πείνα και τη φτώχια λειτουργεί για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί τον πόλεμο, την αρρώστια και καταπολεμά την υγεία, αυτός που καλλιεργεί τους περιορισμούς, τη δέσμευση και πολεμάει την ελευθερία λειτουργεί για το σκότος.
Αμέσως λοιπόν, απεγκλωβίζεται ο πνευματικός άνθρωπος από –ισμούς κι από στεγανά και από στρατόπεδα και μαθαίνει να ξεχωρίζει ποιος είναι με ποιόν και ξέρει πλέον ότι η δράση του και σε εσωτερικό επίπεδο και σε κοινωνικό επίπεδο είναι ακριβώς στην απελευθέρωση και στην καλλιέργεια αυτών των συγκεκριμένων καλών συνθηκών αφύπνισης για όλη την ανθρωπότητα.
Από κει και πέρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες και για τον πνευματικό άνθρωπο δεν ισχύει το γνωστό μας «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αντίθετα ισχύει ότι τα μέσα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζουν το σκοπό και προσδιορίζουν το τέλος.
Δεν υπάρχει λοιπόν παρέκκλιση για τον πνευματικό άνθρωπο γιατί γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι οι ποιότητες, οι οποίες πρέπει να κυριαρχήσουν στη ζωή του και σ’ ολόκληρη την κοινωνία γύρω του και πλέον δεν λειτουργεί με βάση πρόσωπα, ιδεολογίες και κοινωνικούς σχηματισμούς, αλλά καθαρά με βάση αξίες και ποιότητες.
Στα πλαίσια ακριβώς αυτής της αντίληψης αναπτύσσεται για το νέο πνευματικό άνθρωπο αυτή η καινούργια νοοτροπία, την οποία ονομάσαμε κοινωνική δράση, δεν έχει σημασία το όνομα, σημασία έχει τι εμπεριέχει.
Πολλές λεπτομέρειες για το τι είναι η πνευματική δράση μπορείτε και να δείτε στο site που σας έλεγα στο newearthnetwork, που έχει ο φίλος μας ο Δημήτρης απ’ τη Θεσ-νίκη, εκεί υπάρχουν δημοσιευμένα κείμενα για την ενεργό δράση, εγώ μπορώ να σας πω με δυο λόγια, ότι η πνευματική δράση, δηλαδή η στάση του νέου πνευματικού ανθρώπου περιλαμβάνει δυο τομείς, ο ένας είναι η λεγόμενη εσωτερική πνευματική δράση κι ο άλλος είναι η λεγόμενη κοινωνική πνευματική δράση.
Η εσωτερική πνευματική δράση είναι όλες εκείνες οι κινήσεις και οι ενέργειες που κάνει ένας πνευματικός άνθρωπος, σε σχέση με τον εαυτό του και σε σχέση με την άσκησή του, την καθημερινή του άσκηση, προκειμένου όχι μόνο να ανεβάσει πνευματικά τον ίδιο τον εαυτό του, αλλά για να καλλιεργήσει εκείνη τη νέα πνευματική σκεπτομορφή, σ’ ένα πιο λεπτοφυές επίπεδο δηλαδή, απελευθέρωσης και εξέλιξης της ανθρωπότητας.
Παράδειγμα, στα πλαίσια της πνευματικής εσωτερικής δράσης είναι ο οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, που κάνουμε τώρα, γιατί δεν είναι μια κοινωνική δράση αυτή, είναι μια εσωτερική πνευματική δράση, ο σκοπός μας είναι να εκπέμψουμε στα εσωτερικά ενεργειακά πεδία.
Δεύτερο παράδειγμα είναι ο παγκόσμιος οραματισμός που γίνεται κάθε Κυριακή για την πνευματικοποίηση του χρήματος, ανάλογες δράσεις υπάρχουν σ΄ όλο τον κόσμο μέσω ομαδικής προσευχής, που γίνεται για την ειρήνη, για την οικολογία, πάνω ακριβώς στις καινούργιες πνευματικές αξίες που προανέφερα.
Όπου συμμετέχει ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είτε μόνος του, είτε ομαδικά, προκειμένου να καλλιεργήσει αυτές τις νέες πνευματικές ενέργειες πλέον, σαν μια καινούργια σκεπτομορφή, σαν μια σκεπτομορφή για τη θεραπεία και την πνευματικοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη, αναφερόμαστε στην εσωτερική πνευματική δράση κι είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι στο οποίο μόλις τα τελευταία χρόνια έχει μπει γερά η ανθρωπότητα και βλέπουμε σ’ όλο τον κόσμο να φτιάχνονται ομάδες, οι οποίες να δικτυώνονται μεταξύ τους και μέσα απ’ αυτή τη δικτύωση να συμβάλλουν σ’ αυτή τη δημιουργία της κρίσιμης μάζας και της σκεπτομορφής που θα μεταμορφώσει τα πράγματα.
Το δεύτερο σκέλος η κοινωνική πνευματική δράση είναι καινοφανές ουσιαστικά για τον παγκόσμιο νέο πνευματικό άνθρωπο και λέω καινοφανές γιατί μέχρι πριν από λίγα χρόνια αυτό το κομμάτι ήτανε χαρισμένο στις δυνάμεις του σκότους, στις αρνητικές δυνάμεις, στο πνευματικό στρατόπεδο μέχρι πριν λίγα χρόνια δυστυχώς κυριαρχούσε η νοοτροπία ότι οποιαδήποτε ενασχόληση με τα κοινωνικά ή με την πολιτική ήταν κακή, λέγανε ου μπλέξεις θα αλλοτριωθείς θεωρούσαν ότι ήταν κάτι που καθυστερούσε την πνευματική εξέλιξη.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα δυστυχώς να παραδοθεί η εξουσία, όσον αφορά στα κοινωνικά δρώμενα στις αντίπαλες δυνάμεις.
Όμως μέσα από –τώρα αυτό είναι μια παραφιλολογία, όποιος θέλει το δέχεται- κάποιες διεργασίες που έγιναν στα ανώτερα πεδία, μεταξύ των διαφόρων πνευματικών υπάρξεων, από διάφορες παραδόσεις, οι οποίες έχουν την ευθύνη για την πνευματική καθοδήγηση της ανθρωπότητας, αυτή η στάση αναθεωρήθηκε και όχι μόνο αναθεωρήθηκε, αλλά μπήκε μπροστά τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια, είκοσι, μπήκε μπροστά και μια κάθοδος ψυχών στην ανθρωπότητα, μια εξωτερίκευση δηλαδή ψυχών από τα εσωτερικά πεδία, οι οποίες θα έχουν ιδιαίτερο ταλέντο όσον αφορά στην υπηρεσία στον τομέα της κοινωνικής παρέμβασης, αλλά επιπλέον άρχισε και μια μεγάλη διάχυση ενεργειών απ’ το Μάιο του 2010, με ακριβώς αυτό αντικείμενο, μια κρούση δηλαδή πάνω σ’ όλους τους πνευματικούς ανθρώπους, που έλεγε, παιδιά δεν γίνεται να έχουμε παραδώσει το κομμάτι της εξουσίας στις αρνητικές δυνάμεις, μπείτε μέσα στο κοινωνικό πεδίο και πάρτε σιγά-σιγά τα πράγματα στα χέρια σας.
Αυτό μπορεί να ξεκίνησε και διεθνώς μέσα απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, γιατί η ενέργεια βρίσκει το πιο πρόσφορο έδαφος για να εισχωρήσει πάντα στην αρχή. Ξεκίνησε απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, συνεχίστηκε με τα διάφορα αντινεοταξικά του στυλ Occupy, Wall Street, τις συναντήσεις που γίνονταν έξω από τους G8, G 20 κλπ, και τώρα πλέον έχει αρχίσει αυτή η δικτύωση και διευρύνεται κι έχει περάσει μέσα στη δημιουργία, τα έχουμε ξαναπεί αυτά, σε δημιουργία θεσμών λαϊκής συμμετοχής και σε πάρα πολλά άλλα, που αφορούν πλέον την καθημερινότητα, την καθημερινή δράση.
Αυτό το κομμάτι της εξωτερικής, ή αν θέλετε κοινωνικής πνευματικής δράσης, είναι ακριβώς το κομμάτι της ενεργοποίησης του νέου πνευματικού ανθρώπου, μέσα στα κοινωνικώς δρώμενα, στα καθημερινά δηλαδή, με στόχο τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους και ανέφερα πριν ποιες είναι αυτές οι καλές συνθήκες αφύπνισης, η ελευθερία, η μόρφωση, η υγεία, η ειρήνη, η αφθονία και το αίσθημα της ασφάλειας για όλους κι οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, χωρίς καταπίεση.
Αυτά είναι οι στόχοι στο κοινωνικό πεδίο, που θα δημιουργήσουν τις καλύτερες συνθήκες αφύπνισης για όλα τα όντα.
Ένα τρίτο στοιχείο, το πρώτο ήταν για τους -ισμούς, που σας ανέφερα, το δεύτερο ήταν η πνευματική δράση, ένα τρίτο στοιχείο του νέου πνευματικού ανθρώπου, είναι ότι στη ζωή του μαθαίνει σιγά-σιγά να στηρίζεται στα πόδια του και ν’ αναπτύσσει αυτό που λέμε ανεξαρτησία και δημιουργικότητα, δηλαδή παύει να αφήνεται να χαθεί μέσα σε μια συλλογικότητα, αλλά αρχίζει να μαθαίνει να τιμά τη μοναδικότητά του, πάντα σε πλήρη αρμονία με τους υπόλοιπους συνανθρώπους του,, αλλά να τιμά και να υπερασπίζεται τη μοναδικότητά του, γιατί συνειδητοποιεί ότι μόνο έτσι μπορεί να προσφέρει στην εξέλιξη.
Όταν ο καθένας αυτά που έχει ως μοναδικά του ταλέντα και τη μοναδική του δημιουργικότητα, μαθαίνει να την αξιοποιεί κι έτσι αξιοποιώντας την να δημιουργεί ακόμα καλύτερες συνθήκες, όχι μόνο για τον εαυτό του, για την καθιέρωση δηλαδή του εαυτού του, αλλά και όλους τους γύρω του.
Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε ότι στη θέση της ανθρωπόμαζας, η οποία συνέχεια επηρεάζεται από κατώτερους παράγοντες, όπως τα ΜΜΕ, η κοπαδοποίηση, το ένα, το άλλο, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δικτυώνεται, είναι μια μαγική λέξη αυτή, μαθαίνει να δικτυώνεται ως αυτοδύναμη μονάδα, ισότιμα όμως και αλληλέγγυα με όλους τους υπόλοιπους, όχι με σχέσεις υπό, είτε υπαλληλικές, είτε άλλες, αλλά με σχέσεις αμοιβαιότητας και συνέργειας.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που σας αναφέρω και πολύ σημαντικό και για τον καθένα σας, ν’ αρχίσει να το καθιερώνει στη ζωή του.
Κυρίαρχη μονάδα, η οποία αναγνωρίζει τα ταλέντα της, τη δημιουργικότητά της και τι έχει να προσφέρει στον εαυτό της και τους γύρω, η οποία δικτυώνεται, ενώνεται μέσα από σχέσεις αλληλεγγύης, συνέργειας, ακεραιότητας και αμοιβαιότητας.
Πάμε τώρα σ’ ένα επόμενο στοιχείο, πάρα πολύ ουσιαστικό και αφορά στις νέες ανθρώπινες σχέσεις, το βλέπουμε κι αυτό σιγά-σιγά ν’ αρχίζει να καθιερώνεται ανάμεσά μας και θα είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του νέου πνευματικού ανθρώπου. Αυτό είναι ότι, πλέον είτε μιλάμε για φιλία, είτε μιλάμε για ερωτική συντροφική, συζυγική σχέση, είτε μιλάμε για ομάδα, πλέον καταλύεται και το βλέπουμε γιατί ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν ανέχεται πιa, δεν αντέχει την ισοπέδωση και καταλύεται κάθε έννοια εξουσίας και κυριαρχίας του ενός πάνω στον άλλον, οι νέες ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται μόνο στην ελευθερία, την ισότητα και την αγάπη. Και βλέπουμε ότι θερίζουν τα διαζύγια κι αυτό έχει πολλές αναγνώσεις, μπορεί η μια να είναι ότι ο καθένας γίνεται πιο εγωιστής και μαθαίνει να μην ανέχεται τον άλλον, αλλά από την άλλη δείτε και τη δεύτερη ανάγνωση, ότι είχαμε συνηθίσει πρώτα, είτε μιλάμε για μια συνεργασία, είτε για μια φιλία, είτε για μια οικογένεια, είχαμε συνηθίσει να βασιζόμαστε κάθε τέτοια δομή-αυτά τα ξέρουν όσοι έχουν ασχοληθεί με συστημική ψυχοθεραπεία- δυστυχώς μέχρι πρότινος βασιζότανε στην κυριαρχία, δηλαδή οι άνθρωποι κουμπώνανε μεταξύ τους ο ένας με το ρόλο του θύτη κι ο άλλος με το ρόλο του θύματος.
Αυτό όσο οι άνθρωποι εξελίσσονται και όσο κάποιος πνευματικά εξελίσσεται, το διασπά, δεν το ανέχεται πλέον κι αυτή είναι η άλλη ανάγνωση που σας λέω, η οποία είναι η καλή ανάγνωση της υπόθεσης, όπου πλέον ο καθένας παίρνει την απόφαση και λέει εγώ δεν πρόκειται από δω και πέρα να μπω σε σχέση θυματοποίησης και ακόμα πιο ανώτερο ο καθένας να σταματά πλέον να μπαίνει και στη σχέση κι από πλευράς θύτη, να λέει εγώ, ως πνευματικός άνθρωπος πάλι δεν περνάω καλά με το να κάνω σχέση όπου οι άλλοι είναι δούλοι μου και τους έχω της καρπαζιάς, γιατί νιώθω πολύ πιο ολοκληρωμένος όταν έχω να κάνω με ανθρώπους οι οποίοι μ’ εμένα κουμπώνουν, επειδή μ’ εκτιμούν πραγματικά και επειδή ταιριάζω μαζί τους, είμαι ομοικραδασμικός.
Η μαγική λέξη για τις ανθρώπινες σχέσεις πλέον είναι η ομοικραδασμικότητα, γι αυτό σας μίλησα για ελευθερία, ισότητα κι αγάπη, ένα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο. Και ένα ακόμα, ο νέος πνευματικός άνθρωπος, και αρχίζετε και το βλέπετε ήδη, οπότε αυτό δεν είναι καν στοιχείο για συζήτηση, είναι κάτι ιδιωματικό, το οποίο το βλέπουν όλοι, είναι ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο διεθνώς, όπου εκτός απ’ την πνευματική άσκηση που κάνει ο καθένας, ο νέος πνευματικός άνθρωπος βιώνει πλέον στο πετσί του ότι έχει αποκτήσει μια προσωπική πνευματική σύνδεση με ανώτερες πνευματικές υπάρξεις οι οποίες τον καθοδηγούν πλέον φανερά στη ζωή του.
Παλιά όταν το λέγαμε τσάνελλινγκ ορισμένοι, θεωρώντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο επικοινωνούν με κάποιες ανώτερες υπάρξεις, τώρα πλέον έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα, υπάρχει εδώ, είναι διαθέσιμο κι όλοι το βιώνουν, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα η ανώτερη πνευματική του καθοδήγηση και αυτές οι πνευματικές υπάρξεις, είτε μιλάμε για τον ίδιο τον ανώτερο εαυτό μας, είτε μιλάμε για άλλες πνευματικές υπάρξεις, οι οποίες βρίσκονται εδώ και μας καθοδηγούν, είναι πάντα παρούσες και όσοι αρχίζουν σιγά-σιγά και δοκιμάζουν και ανοίγονται να δεχτούν αυτή την πνευματική καθοδήγηση, βλέπουν ότι είναι πάντα διαθέσιμη και ότι επηρεάζει καταλυτικά τη ζωή τους επί τα βελτίω.
Τέλος, μια μεγάλη επανάσταση γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, στην οποία συμμετέχει και την σπρώχνει, την ωθεί ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είναι αυτή η ευρεία διάδοση της λεγόμενης ενεργειακής ή πληροφορικής θεραπευτικής, δηλαδή όλες αυτές οι νέες θεραπευτικές μέθοδοι, οι οποίες πλέον είναι καθαρά ολιστικές και βασίζονται στη νοοτροπία, ότι η έννοια της υγείας και η έννοια της αρρώστιας πηγάζει καθαρά από εκείνο το αφηρημένο πεδίο της πληροφορίας, είτε το ονομάζουμε μορφογεννητικό πεδίο, είτε το ονομάζουμε αιθερικό πεδίο, είτε ζωτικό, είτε όπως θέλει ο καθένας να το πει, άρα μιλάμε για θεραπείες οι οποίες επεμβαίνουν τροποποιώντας την πληροφορία, εκεί στην πηγή της, σ’ αυτό το λεπτοφυές πεδίο με θεαματικά αποτελέσματα πλέον στο φυσικό μας σώμα.
Εδώ γίνεται μια πραγματική επανάσταση, καθώς αυτή η ενεργειακή πληροφορική σαρώνει την υφήλιο και πλέον ακόμα και παραδοσιακοί γιατροί, οι οποίοι ήταν επιφυλακτικοί μέχρι πρότινος απέναντι σε τέτοιου είδους μεθόδους, συνέχεια αναγνωρίζουν τη χρησιμότητά τους κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, όχι μόνο για το αποτέλεσμά τους, ότι πλέον αρχίζει και καταπολεμάται η πολυφαρμακία κι όλο αυτό το κύκλωμα των φαρμακοβιομηχανιών και της κλασικής ιατρικής, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό, διότι ένας άνθρωπος, ο οποίος θεραπεύεται με μια τέτοια μέθοδο, αρχίζει και πλέον γίνεται οικείος και προσεγγίζει το κομμάτι της πνευματικότητας, με το οποίο μπορεί μέχρι πρότινος να ήτανε ξένος.
Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι και έτσι ολοκληρώνουμε σφαιρικά μια αναφορά σ’ αυτές τις ιδιότητες τις οποίες βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο.
Αυτές τις ιδιότητες τις βλέπουμε να έρχονται και να ανθίζουν και στην Ελλάδα και μάλιστα μαζικά.
Βλέπουμε ανθρώπους γνωστούς μας, που μέχρι πρότινος, αν πετάγαμε μια κουβέντα, κάποια πνευματική ορολογία, οτιδήποτε, θα μας κοίταγαν σαν να ήμασταν εξωτικά πτηνά, οι οποίοι τώρα πρώτοι και καλύτεροι βλέπουμε ότι διαβάζουν, ασχολούνται, ασκούνται, συζητούν, βλέπουμε ότι υπάρχει μια τεράστια διάδοση της πνευματικότητας στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι αυτή η πνευματικότητα και στα ελληνικά δεδομένα, αρχίζει και φέρνει σταδιακά μια μεταμόρφωση των πολιτών.
Βέβαια, όπως προανέφερα, υπάρχει ακόμα και συνάνθρωποί μας στην Ελλάδα και στον ελληνισμό γενικότερα, οι οποίοι βρίσκονται ακόμα χαμηλά, στο σκοτάδι, δεν πειράζει, κοντεύουμε όμως στην κρίσιμη μάζα, η οποία αλλαγή απ’ την κρίσιμη μάζα θα εκφραστεί σύντομα και σε κοινωνικό επίπεδο.
Για τα ελληνικά πράγματα η επόμενη επταετία θα είναι πάρα πολύ σημαντική, πολύ καθοριστική, εκεί είμαι σίγουρος ότι με την μεγάλη διάδοση που βλέπω να γίνεται στα πνευματικά δρώμενα, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, πάρα πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, οι οποίες θα συμβάλλουν και διεθνώς, γιατί όπως είπα, και στα διεθνή δρώμενα το δίκτυο του φωτός έχει πλέον δομηθεί για τα καλά και μπορούμε ν’ αρχίσουμε να μιλάμε ότι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση, είμαστε στις παρυφές, στα πρόθυρα της έναρξης της αντίστροφης μέτρησης.
Επειδή οι εξελίξεις είναι διαρκείς μπορεί μέχρι το Δεκέμβριο να έχουν γίνει πάλι πολλά κι ευχάριστα.

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Ο ΝΕΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 

Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα γιατί η συμμετοχή είναι πάνω από χίλια, χίλια πεντακόσια άτομα κι αυτό μας χαροποιεί πάρα πολύ.

Ας μπούμε όμως στο κυρίως θέμα μας, που είναι «ο νέος πνευματικός άνθρωπος», ο οποίος συνδέεται απόλυτα με τις εξελίξεις, τις οποίες παρατηρούμε διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία τρία χρόνια από το Μάιο του 2012, με την πρώτη μεγάλη διάχυση ενεργειών, για την οποία οι περισσότεροι είστε ενήμεροι, αλλά και φέτος, όπου είχαμε αυτή την τρομερή πνευματική διάχυση των ενεργειών της «Εγώ Ειμί Παρουσίας», η οποία ξεκίνησε απ’ το Μάρτιο και κρατάει μέχρι και τώρα, έχουμε μια πρωτόγνωρη αφύπνιση πλέον, σε διεθνές επίπεδο.

Τα πρώτα σημάδια ήδη τα βλέπετε και μιλάω για την υπόθεση της Συρίας, όπου πρέπει να σταθούμε με πάρα πολλή μεγάλη προσοχή σ’ αυτά που συμβαίνουν και όχι απλώς με την έννοια της ανάγκης για παγκόσμια ειρήνη, η οποία είναι προφανώς μια πολύ μεγάλη αναγκαιότητα, αλλά ούτε πρέπει να σταθούμε απέναντι σ’ αυτά τα γεγονότα, απλά και μόνο με την έννοια του, αν τελικά θ’ αποφευχθεί η όχι μια επέμβαση, διότι μέσα στις γεωπολιτικές προτεραιότητες της νέας παγκόσμιας τάξης είναι οπωσδήποτε η αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία και στη συνέχεια στο Ιράν.

Εκείνο λοιπόν που συμβαίνει πρακτικά είναι μια υποκρισία για τα μάτια του κόσμου προς το παρόν, ότι εντάξει συμμεριζόμαστε την άποψη των πολιτών, το καλύπτει η πρόταση των Ρώσων για διπλωματική λύση, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού είναι σίγουρα να βρούμε κάποιον τρόπο ν’ αποτύχει η όλη διπλωματική προσπάθεια, για να μπορέσουμε να κάνουμε την επέμβαση.

Δεν είναι εκεί όμως το θέμα.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε όλοι μας είναι διότι, τώρα ξεκινάει το καλό, το κακό τ’ αφήνουμε πίσω μας σιγά-σιγά απ’ αυτή την περίοδο και μετά.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στην τεράστια αλλαγή που συνέβη και στην τεράστια αφύπνιση που συνέβη πλέον σ’ ολόκληρο το δυτικό κόσμο.

Είναι πρωτοφανής η μεταστροφή, όπου ο κόσμος πλέον, όχι μόνο είναι φιλειρηνικός, αλλά και δεν τρώει πλέον το κουτόχορτο της προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι αυτό ήτανε πάρα πολύ δύσκολο νa επιτευχθεί, μην το θεωρείτε καθόλου απλό, ιδίως ο δυτικός πολίτης επηρεαζόταν πάντα καταλυτικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πίστευε ότι έλεγε η τηλεόραση, ότι έλεγαν οι αξιωματούχοι.

Αυτή τη φορά λοιπόν, βλέπουμε το εκπληκτικό, μια πλήρη αναστροφή, από κει που μέχρι την τελευταία επέμβαση στο Ιράκ, μετά το Αφγανιστάν, τα ποσοστά υπέρ της επέμβασης ήταν στο 65%, βλέπουμε τώρα με τη Συρία, σε Αγγλία, Αμερική και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τα ποσοστά να είναι 70% εναντίον της επέμβασης και υπέρ της φιλειρηνικής λύσης, αυτό είναι κάτι το πρωτόγνωρο, στο οποίο πρέπει να σταθεί κανείς.

Το δεύτερο, είναι ότι αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο έχει αρχίσει πλέον να δομείται σταθερά σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει αρχίσει κι έχει άποψη για τα πράγματα. Υπάρχουν πλέον μορφές κοινωνικής οργάνωσης, από τους πνευματικούς ανθρώπους, ανά την υφήλιο, οι οποίες παράγουν πρόταση σε σχέση με την ειρήνη, σε σχέση με την υγεία, σε σχέση με τη δημοκρατία, σε σχέση με την οικολογία, σε σχέση δηλαδή με θέματα καθημερινότητας, παράγουν πρόταση αναφορικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Βλέπουμε λοιπόν ότι, κι εδώ σιγά-σιγά θα έρθω στο θέμα της ομιλίας μας, στα χαρακτηριστικά δηλαδή του νέου πνευματικού ανθρώπου, αλλά προτού τα πάρουμε με τη σειρά, θέλω να επισημάνω κι αυτό είναι επίσης κάτι που βιωματικά πιστεύω ότι το αναγνωρίζετε όλοι, ότι αυτή η μεγάλη μεταστροφή έχει αρχίσει και εγκαθιδρύεται και στην Ελλάδα.

Εγώ τουλάχιστον που είχα την είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με ανθρώπους σε άλλες πόλεις, πέραν της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, βλέπω με πολύ μεγάλη μου χαρά, αλλά και από καθημερινούς, αυτό που λέμε απλούς ανθρώπους, γιατί ουσιαστικά απλός άνθρωπος δεν είναι κανένας, όλοι είμαστε ίδιοι, αλλά εν πάση περιπτώσει εννοώ πρώην απονήρευτους ανθρώπους σε σχέση με τα δρώμενα, βλέπω παντού ότι υπάρχει μια άνευ προηγουμένου αφύπνιση και στην Ελλάδα και απ’ αυτήν είναι καθαρά θέμα χρόνου, καθαρά θέμα αναμονής για το πώς αυτή η αφύπνιση θα μπορέσει να εκφραστεί και στο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο.

Έτσι λοιπόν, θεωρώ, βάζοντας κάτω τα χρόνια, είχαμε πει ότι μπαίνουμε σε μια πολύ καυτή τριακονταετία, αυτό το επισημάναμε από πέρσι, μέσα στην οποία θα γίνει οριστική εδραίωση των δυνάμεων του φωτός. Το πρώτο μισό της όμως, δηλαδή τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια θα είναι τα πολύ καυτά, τα πολύ καθοριστικά, από πλευράς εξελίξεων, για το τι θα επακολουθήσει. Και εξειδικεύοντάς το ακόμα περισσότερο για την Ελλάδα, έχουμε μπροστά μας μια πολύ σοβαρή επταετία, μέσα στην οποία θα παιχτεί το παιχνίδι της επανίδρυσης της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από μια καινούργια πνευματική, συνειδητή διάσταση.

Έχοντας λοιπόν, αυτά υπ’ όψιν μας, το πρώτο που θα έπρεπε να έχουμε κατά νου πιστεύω, είναι να μην κρίνουμε με βάση την αγωνία της στιγμής, γιατί η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, της ανθρωπότητας, αλλά και σε πιο μικρή κλίμακα των τοπικών κοινωνιών, όπως είναι η ελληνική κοινωνία και γενικά ο ελληνισμός, γιατί πλέον, αν είδατε τον τίτλο του οραματισμού έπαψε να είναι οραματισμός για την Ελλάδα, αλλά είναι οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, το κάναμε, όχι μόνο επειδή συμπεριλαμβάνουμε πλέον και την Κύπρο, που παίρνει μια δυναμική πλέον στάση απέναντι στα πράγματα, μετά την τελευταία περιπέτεια που πέρασε κι αυτή, αλλά επειδή, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές το διακύβευμα για τα παγκόσμια δεδομένα είναι η πνευματική διάσταση του ελληνισμού και είναι εκείνη που σε παγκόσμιο επίπεδο πρόκειται να σπρώξει τα πράγματα, να ωθήσει τα πράγματα προς τη νέα πνευματική αναγέννηση.

Οι δυνάμεις οι οποίες συγκρούονται αυτή τη στιγμή είναι ο ελληνισμός και οι σύμμαχοί του, θα μπορούσαμε να πούμε, αναφερόμενος στις φίλιες ιδεολογίες και πνευματικά ρεύματα και απ’ την άλλη μεριά κάποιες σκοταδιστικές δυνάμεις, οι οποίες προσπαθούν να αντεξελίξουν την ανθρωπότητα και την όλη δόνηση του πλανήτη.

Επανερχόμενος λοιπόν, στα ελληνικά, λέω ότι δεν πρέπει να εξετάζουμε τα πράγματα με το άγχος της στιγμής, διότι ολόκληρη η διαδικασία της εξέλιξης, όπως καταλαβαίνετε, δεν συμμερίζεται τις ανησυχίες, που καλώς ή κακώς μπορεί να έχει προσωπικά ο καθένας από μας κι έτσι όπως βλέπει τα πράγματα, μέσα από το περιοριστικό πρίσμα των προσωπικών του βιωμάτων.

Έτσι λοιπόν, εμείς μπορεί να νιώθουμε μια μεγάλη αγωνία για όλα αυτά που βιώνουμε και να λέμε πολλές φορές ότι, άντε ρε παιδιά να γίνει κάτι, αλλά δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι, μέσα σε τρία χρόνια κρίσης και μνημόνιο, θα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη η νοοτροπία του κατεστημένου, να μεταμορφωθεί ξαφνικά ολόκληρος ο ελληνικός λαός και να γίνουμε μια διαφορετική φυλή, αυτό δεν γίνεται μέσα σε τρία χρόνια, θέλει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια. Κι αυτό το βλέπετε, για να είμαστε ειλικρινείς κι από τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτουμε πολλές φορές κι εμείς οι ίδιοι, δηλαδή άμα δούμε τη δικιά μας συμπεριφορά, θα δούμε ότι ακόμα παλεύει κι ο παλιός μας εαυτός, δηλαδή παρ’ όλο που έχουμε πάρει τόσα διδάγματα και ξέρουμε προς τα πού πρέπει να πορευτούμε, ως άτομα και ως κοινωνία, ακόμα το παλιό μέσα μας δεν έχει πεθάνει, υπάρχει αντίσταση. Και εκτός αυτού, πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας ότι οι δυνάμεις της αντεξέλιξης υπάρχουν ακόμα, δηλαδή, θα το πω πολύ λαϊκά, μην με παρεξηγήσετε, αλλά και στην ελληνική κοινωνία υπάρχει μεγάλη «καφρίλα», δηλαδή υπάρχουν ακόμα συνάνθρωποί μας, συμπολίτες μας, οι οποίοι είναι δέσμιοι των ενστίκτων και μάλιστα των χειρότερων ενστίκτων. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, οι δικές μας προσπάθειες και η σκεπτομορφή που εγκαθιδρύουμε τόσα χρόνια θα είχε επικρατήσει με ευκολία.

Αλλά υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις αντίρροπες, οι οποίες δυστυχώς ακόμα είναι προσκολλημένες πολύ χαμηλά.

Σιγά-σιγά όμως, κι αυτό το διαπιστώνετε, αυτό είναι το παρήγορο, διαπιστώνουμε ότι η κρίσιμη μάζα των πνευματικά συνειδητών ανθρώπων αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, κάποια στιγμή αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εκφραστεί και με αλλαγή πλέον κοινωνικής συμπεριφοράς. Και αυτό που σήμερα βιώνουμε, αυτό που λέμε έλλειψη πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας στην Ελλάδα και ότι πολλοί από μας, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό στον ελληνισμό, που είναι πιο μπροστά από τους σημερινούς ηγέτες του, αυτό να είστε σίγουρο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θ’ αλλάξει, δηλαδή από την κρίσιμη μάζα των συνειδητών ατόμων, μέσα στον ελληνισμό, θέλει δεν θέλει κάποιος, θα προκύψει και μια καλή ηγεσία στην πορεία, είναι απότοκος της εξέλιξης αυτό το πράγμα, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.

Το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να το φέρουμε, αυτή είναι η μόνη διαφορά.

Ξεκινάω λοιπόν, πάνω σε ορισμένα στοιχεία που βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο, γιατί μας αφορά όχι μόνο προσωπικά, αλλά που να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε και μέσα στην κοινωνία, τόσο σε επίπεδο ελληνισμού, όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Το πρώτο, είναι ότι, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει από –ισμούς και δεν εγκλωβίζεται σε –ισμούς, θα σας δώσω ένα πάρα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σ’ αυτό, γιατί δυστυχώς εκεί, είναι που κάποιοι πέφτουν θύματα αυτής της νοοτροπίας.

Ας πούμε, αναφέρθηκα στο παράδειγμα της Συρίας προηγουμένως, επειδή είναι ακριβώς κάτι, που μας καίει αυτή τη στιγμή και γύρω απ’ το οποίο διακυβεύεται η παγκόσμια ειρήνη.

Είναι εύκολο να παρασυρθεί κανείς και να καταλήξει στο απλοϊκό συμπέρασμα λέγοντας για –ισμούς, ότι οι κακοί της υπόθεσης είναι οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι, ενώ οι καλοί της υπόθεσης είναι οι Ρώσοι, πολύ απλό δεν είναι;

Απ’ αυτό το απλοϊκό συμπέρασμα είναι που πρέπει να ξεφύγει και ξεφεύγει σήμερα σιγά-σιγά ο πνευματικός άνθρωπος, ο οποίος μαθαίνει να κινείται, όχι με ιδεολογίες και με διαχωρισμούς σε κράτη, σε φυλές, το ένα, το άλλο, αλλά μαθαίνει να κινείται με βάση ποιότητες.

Εάν λοιπόν, ο νέος πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίσει ως κυρίαρχη ποιότητα την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, αμέσως λέει, εγώ θα υποστηρίξω οποιαδήποτε δύναμη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί αυτή εξυπηρετεί το παγκόσμιο καλό και οποιαδήποτε δύναμη δεν εξυπηρετεί αυτή την κατεύθυνση θα την πολεμήσω, διότι αναγνωρίζω ότι εξυπηρετεί το παγκόσμιο κακό και την αντεξέλιξη.

Έτσι δεν εγκλωβίζεσαι σε σχήματα και δεν αποκτάς την απλοϊκή ποδοσφαιρική νοοτροπία, εγώ είμαι του καπιταλισμού, εγώ είμαι του κομμουνισμού, εγώ είμαι των Άγγλων, εγώ είμαι των Ρώσων, εγώ είμαι των Κινέζων, εσύ σε ποια ομάδα παίζεις μπάλα, σε ποια ομάδα ανήκεις;

Ο πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίζει ότι μέσα σε όλα τα στρατόπεδα, είτε αυτά λέγονται κόμματα, είτε λέγονται σύλλογοι, είτε λέγονται κράτη, είτε λέγονται θρησκείες, μέσα σε όλα τα στρατόπεδα και σε όλους τους –σιμούς αντιπαλεύουν οι δυνάμεις του φωτός με τις δυνάμεις του σκότους. Και μέσα σε όλες τις μορφές κοινωνικής οργάνωσης, υπάρχουν οι καλοί, αγνοί άνθρωποι, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι οποίοι αγωνίζονται για συγκεκριμένες αξίες, ποιότητες και ιδανικά και υπάρχουνε κι εκείνοι οι οποίοι αγωνίζονται για το σκοτάδι.

Το θέμα λοιπόν είναι ότι ο νέος πνευματικός άνθρωπος κι ευτυχώς βλέπουμε να γίνεται ραγδαία αυτό σε πλανητική κλίμακα, μαθαίνει να απεγκλωβίζεται από τους –ισμούς, απ’ αυτά τα στεγανά, από την ποδοσφαιροποίηση, την κοπαδοποίηση και μαθαίνει να λειτουργεί και να ξεχωρίζει τα πράγματα με βάση ποιότητες.

Αν θυμόσαστε, σε κάποια περασμένη ομιλία, είχαμε θίξει, το τι ακριβώς σημαίνει προσφορά, τι ακριβώς σημαίνει υπηρεσία για το καλό και είχαμε πει ότι ο νούμερο ένα κανόνας είναι, υπηρεσία σημαίνει τη δημιουργία καλών συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους.

Εάν λοιπόν κινηθεί και μ’ αυτό το κριτήριο κινείται ο νέος πνευματικός άνθρωπος, τότε αμέσως έχει μπροστά του, ορατά τα κριτήρια εκείνα, με βάση τα οποία διαχωρίζει την ήρα απ’ το στάρι, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια, ξέρει ο νέος πνευματικός άνθρωπος ότι οτιδήποτε πολεμάει τη γνώση και τη μόρφωση, δεν μας ενδιαφέρει από ποιόν, και οτιδήποτε καλλιεργεί την άγνοια ανήκει στο στρατόπεδο του σκότους, στο αρνητικό στρατόπεδο.

Ξέρει ότι ο οποιοσδήποτε καλλιεργεί τον ανθρώπινο πόνο, επειδή ο πόνος συσκοτίζει τη συνείδηση και είναι κακή συνθήκη για την αφύπνιση, ξέρει ότι χωρίς δικαιολογία, θέλω να πονούν οι άνθρωποι, ώστε μετά να γίνει, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, εκείνος που καλλιεργεί τον πόνο δουλεύει για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί την ανασφάλεια, την πείνα και τη φτώχια λειτουργεί για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί τον πόλεμο, την αρρώστια και καταπολεμά την υγεία, αυτός που καλλιεργεί τους περιορισμούς, τη δέσμευση και πολεμάει την ελευθερία λειτουργεί για το σκότος.

Αμέσως λοιπόν, απεγκλωβίζεται ο πνευματικός άνθρωπος από –ισμούς κι από στεγανά και από στρατόπεδα και μαθαίνει να ξεχωρίζει ποιος είναι με ποιόν και ξέρει πλέον ότι η δράση του και σε εσωτερικό επίπεδο και σε κοινωνικό επίπεδο είναι ακριβώς στην απελευθέρωση και στην καλλιέργεια αυτών των συγκεκριμένων καλών συνθηκών αφύπνισης για όλη την ανθρωπότητα.

Από κει και πέρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες και για τον πνευματικό άνθρωπο δεν ισχύει το γνωστό μας «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αντίθετα ισχύει ότι τα μέσα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζουν το σκοπό και προσδιορίζουν το τέλος.

Δεν υπάρχει λοιπόν παρέκκλιση για τον πνευματικό άνθρωπο γιατί γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι οι ποιότητες, οι οποίες πρέπει να κυριαρχήσουν στη ζωή του και σ’ ολόκληρη την κοινωνία γύρω του και πλέον δεν λειτουργεί με βάση πρόσωπα, ιδεολογίες και κοινωνικούς σχηματισμούς, αλλά καθαρά με βάση αξίες και ποιότητες.

Στα πλαίσια ακριβώς αυτής της αντίληψης αναπτύσσεται για το νέο πνευματικό άνθρωπο αυτή η καινούργια νοοτροπία, την οποία ονομάσαμε κοινωνική δράση, δεν έχει σημασία το όνομα, σημασία έχει τι εμπεριέχει.

Πολλές λεπτομέρειες για το τι είναι η πνευματική δράση μπορείτε και να δείτε στο site που σας έλεγα στο newearthnetwork, που έχει ο φίλος μας ο Δημήτρης απ’ τη Θεσ-νίκη, εκεί υπάρχουν δημοσιευμένα κείμενα για την ενεργό δράση, εγώ μπορώ να σας πω με δυο λόγια, ότι η πνευματική δράση, δηλαδή η στάση του νέου πνευματικού ανθρώπου περιλαμβάνει δυο τομείς, ο ένας είναι η λεγόμενη εσωτερική πνευματική δράση κι ο άλλος είναι η λεγόμενη κοινωνική πνευματική δράση.

Η εσωτερική πνευματική δράση είναι όλες εκείνες οι κινήσεις και οι ενέργειες που κάνει ένας πνευματικός άνθρωπος, σε σχέση με τον εαυτό του και σε σχέση με την άσκησή του, την καθημερινή του άσκηση, προκειμένου όχι μόνο να ανεβάσει πνευματικά τον ίδιο τον εαυτό του, αλλά για να καλλιεργήσει εκείνη τη νέα πνευματική σκεπτομορφή, σ’ ένα πιο λεπτοφυές επίπεδο δηλαδή, απελευθέρωσης και εξέλιξης της ανθρωπότητας.

Παράδειγμα, στα πλαίσια της πνευματικής εσωτερικής δράσης είναι ο οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, που κάνουμε τώρα, γιατί δεν είναι μια κοινωνική δράση αυτή, είναι μια εσωτερική πνευματική δράση, ο σκοπός μας είναι να εκπέμψουμε στα εσωτερικά ενεργειακά πεδία.

Δεύτερο παράδειγμα είναι ο παγκόσμιος οραματισμός που γίνεται κάθε Κυριακή για την πνευματικοποίηση του χρήματος, ανάλογες δράσεις υπάρχουν σ΄ όλο τον κόσμο μέσω ομαδικής προσευχής, που γίνεται για την ειρήνη, για την οικολογία, πάνω ακριβώς στις καινούργιες πνευματικές αξίες που προανέφερα.

Όπου συμμετέχει ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είτε μόνος του, είτε ομαδικά, προκειμένου να καλλιεργήσει αυτές τις νέες πνευματικές ενέργειες πλέον, σαν μια καινούργια σκεπτομορφή, σαν μια σκεπτομορφή για τη θεραπεία και την πνευματικοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη, αναφερόμαστε στην εσωτερική πνευματική δράση κι είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι στο οποίο μόλις τα τελευταία χρόνια έχει μπει γερά η ανθρωπότητα και βλέπουμε σ’ όλο τον κόσμο να φτιάχνονται ομάδες, οι οποίες να δικτυώνονται μεταξύ τους και μέσα απ’ αυτή τη δικτύωση να συμβάλλουν σ’ αυτή τη δημιουργία της κρίσιμης μάζας και της σκεπτομορφής που θα μεταμορφώσει τα πράγματα.

Το δεύτερο σκέλος η κοινωνική πνευματική δράση είναι καινοφανές ουσιαστικά για τον παγκόσμιο νέο πνευματικό άνθρωπο και λέω καινοφανές γιατί μέχρι πριν από λίγα χρόνια αυτό το κομμάτι ήτανε χαρισμένο στις δυνάμεις του σκότους, στις αρνητικές δυνάμεις, στο πνευματικό στρατόπεδο μέχρι πριν λίγα χρόνια δυστυχώς κυριαρχούσε η νοοτροπία ότι οποιαδήποτε ενασχόληση με τα κοινωνικά ή με την πολιτική ήταν κακή, λέγανε ου μπλέξεις θα αλλοτριωθείς θεωρούσαν ότι ήταν κάτι που καθυστερούσε την πνευματική εξέλιξη.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα δυστυχώς να παραδοθεί η εξουσία, όσον αφορά στα κοινωνικά δρώμενα στις αντίπαλες δυνάμεις.

Όμως μέσα από –τώρα αυτό είναι μια παραφιλολογία, όποιος θέλει το δέχεται- κάποιες διεργασίες που έγιναν στα ανώτερα πεδία, μεταξύ των διαφόρων πνευματικών υπάρξεων, από διάφορες παραδόσεις, οι οποίες έχουν την ευθύνη για την πνευματική καθοδήγηση της ανθρωπότητας, αυτή η στάση αναθεωρήθηκε και όχι μόνο αναθεωρήθηκε, αλλά μπήκε μπροστά τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια, είκοσι, μπήκε μπροστά και μια κάθοδος ψυχών στην ανθρωπότητα, μια εξωτερίκευση δηλαδή ψυχών από τα εσωτερικά πεδία, οι οποίες θα έχουν ιδιαίτερο ταλέντο όσον αφορά στην υπηρεσία στον τομέα της κοινωνικής παρέμβασης, αλλά επιπλέον άρχισε και μια μεγάλη διάχυση ενεργειών απ’ το Μάιο του 2010, με ακριβώς αυτό αντικείμενο, μια κρούση δηλαδή πάνω σ’ όλους τους πνευματικούς ανθρώπους, που έλεγε, παιδιά δεν γίνεται να έχουμε παραδώσει το κομμάτι της εξουσίας στις αρνητικές δυνάμεις, μπείτε μέσα στο κοινωνικό πεδίο και πάρτε σιγά-σιγά τα πράγματα στα χέρια σας.

Αυτό μπορεί να ξεκίνησε και διεθνώς μέσα απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, γιατί η ενέργεια βρίσκει το πιο πρόσφορο έδαφος για να εισχωρήσει πάντα στην αρχή. Ξεκίνησε απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, συνεχίστηκε με τα διάφορα αντινεοταξικά του στυλ Occupy, WallStreet, τις συναντήσεις που γίνονταν έξω από τους G8, G 20 κλπ, και τώρα πλέον έχει αρχίσει αυτή η δικτύωση και διευρύνεται κι έχει περάσει μέσα στη δημιουργία, τα έχουμε ξαναπεί αυτά, σε δημιουργία θεσμών λαϊκής συμμετοχής και σε πάρα πολλά άλλα, που αφορούν πλέον την καθημερινότητα, την καθημερινή δράση.

Αυτό το κομμάτι της εξωτερικής, ή αν θέλετε κοινωνικής πνευματικής δράσης, είναι ακριβώς το κομμάτι της ενεργοποίησης του νέου πνευματικού ανθρώπου, μέσα στα κοινωνικώς δρώμενα, στα καθημερινά δηλαδή, με στόχο τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους και ανέφερα πριν ποιες είναι αυτές οι καλές συνθήκες αφύπνισης, η ελευθερία, η μόρφωση, η υγεία, η ειρήνη, η αφθονία και το αίσθημα της ασφάλειας για όλους κι οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, χωρίς καταπίεση.

Αυτά είναι οι στόχοι στο κοινωνικό πεδίο, που θα δημιουργήσουν τις καλύτερες συνθήκες αφύπνισης για όλα τα όντα.

Ένα τρίτο στοιχείο, το πρώτο ήταν για τους -ισμούς, που σας ανέφερα, το δεύτερο ήταν η πνευματική δράση, ένα τρίτο στοιχείο του νέου πνευματικού ανθρώπου, είναι ότι στη ζωή του μαθαίνει σιγά-σιγά να στηρίζεται στα πόδια του και ν’ αναπτύσσει αυτό που λέμε ανεξαρτησία και δημιουργικότητα, δηλαδή παύει να αφήνεται να χαθεί μέσα σε μια συλλογικότητα, αλλά αρχίζει να μαθαίνει να τιμά τη μοναδικότητά του, πάντα σε πλήρη αρμονία με τους υπόλοιπους συνανθρώπους του,, αλλά να τιμά και να υπερασπίζεται τη μοναδικότητά του, γιατί συνειδητοποιεί ότι μόνο έτσι μπορεί να προσφέρει στην εξέλιξη.

Όταν ο καθένας αυτά που έχει ως μοναδικά του ταλέντα και τη μοναδική του δημιουργικότητα, μαθαίνει να την αξιοποιεί κι έτσι αξιοποιώντας την να δημιουργεί ακόμα καλύτερες συνθήκες, όχι μόνο για τον εαυτό του, για την καθιέρωση δηλαδή του εαυτού του, αλλά και όλους τους γύρω του.

Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε ότι στη θέση της ανθρωπόμαζας, η οποία συνέχεια επηρεάζεται από κατώτερους παράγοντες, όπως τα ΜΜΕ, η κοπαδοποίηση, το ένα, το άλλο, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δικτυώνεται, είναι μια μαγική λέξη αυτή, μαθαίνει να δικτυώνεται ως αυτοδύναμη μονάδα, ισότιμα όμως και αλληλέγγυα με όλους τους υπόλοιπους, όχι με σχέσεις υπό, είτε υπαλληλικές, είτε άλλες, αλλά με σχέσεις αμοιβαιότητας και συνέργειας.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που σας αναφέρω και πολύ σημαντικό και για τον καθένα σας, ν’ αρχίσει να το καθιερώνει στη ζωή του.

Κυρίαρχη μονάδα, η οποία αναγνωρίζει τα ταλέντα της, τη δημιουργικότητά της και τι έχει να προσφέρει στον εαυτό της και τους γύρω, η οποία δικτυώνεται, ενώνεται μέσα από σχέσεις αλληλεγγύης, συνέργειας, ακεραιότητας και αμοιβαιότητας.

Πάμε τώρα σ’ ένα επόμενο στοιχείο, πάρα πολύ ουσιαστικό και αφορά στις νέες ανθρώπινες σχέσεις, το βλέπουμε κι αυτό σιγά-σιγά ν’ αρχίζει να καθιερώνεται ανάμεσά μας και θα είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του νέου πνευματικού ανθρώπου. Αυτό είναι ότι, πλέον είτε μιλάμε για φιλία, είτε μιλάμε για ερωτική συντροφική, συζυγική σχέση, είτε μιλάμε για ομάδα, πλέον καταλύεται και το βλέπουμε γιατί ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν ανέχεται πιa, δεν αντέχει την ισοπέδωση και καταλύεται κάθε έννοια εξουσίας και κυριαρχίας του ενός πάνω στον άλλον, οι νέες ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται μόνο στην ελευθερία, την ισότητα και την αγάπη. Και βλέπουμε ότι θερίζουν τα διαζύγια κι αυτό έχει πολλές αναγνώσεις, μπορεί η μια να είναι ότι ο καθένας γίνεται πιο εγωιστής και μαθαίνει να μην ανέχεται τον άλλον, αλλά από την άλλη δείτε και τη δεύτερη ανάγνωση, ότι είχαμε συνηθίσει πρώτα, είτε μιλάμε για μια συνεργασία, είτε για μια φιλία, είτε για μια οικογένεια, είχαμε συνηθίσει να βασιζόμαστε κάθε τέτοια δομή-αυτά τα ξέρουν όσοι έχουν ασχοληθεί με συστημική ψυχοθεραπεία- δυστυχώς μέχρι πρότινος βασιζότανε στην κυριαρχία, δηλαδή οι άνθρωποι κουμπώνανε μεταξύ τους ο ένας με το ρόλο του θύτη κι ο άλλος με το ρόλο του θύματος.

Αυτό όσο οι άνθρωποι εξελίσσονται και όσο κάποιος πνευματικά εξελίσσεται, το διασπά, δεν το ανέχεται πλέον κι αυτή είναι η άλλη ανάγνωση που σας λέω, η οποία είναι η καλή ανάγνωση της υπόθεσης, όπου πλέον ο καθένας παίρνει την απόφαση και λέει εγώ δεν πρόκειται από δω και πέρα να μπω σε σχέση θυματοποίησης και ακόμα πιο ανώτερο ο καθένας να σταματά πλέον να μπαίνει και στη σχέση κι από πλευράς θύτη, να λέει εγώ, ως πνευματικός άνθρωπος πάλι δεν περνάω καλά με το να κάνω σχέση όπου οι άλλοι είναι δούλοι μου και τους έχω της καρπαζιάς, γιατί νιώθω πολύ πιο ολοκληρωμένος όταν έχω να κάνω με ανθρώπους οι οποίοι μ’ εμένα κουμπώνουν, επειδή μ’ εκτιμούν πραγματικά και επειδή ταιριάζω μαζί τους, είμαι ομοικραδασμικός.

Η μαγική λέξη για τις ανθρώπινες σχέσεις πλέον είναι η ομοικραδασμικότητα, γι αυτό σας μίλησα για ελευθερία, ισότητα κι αγάπη, ένα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο. Και ένα ακόμα, ο νέος πνευματικός άνθρωπος, και αρχίζετε και το βλέπετε ήδη, οπότε αυτό δεν είναι καν στοιχείο για συζήτηση, είναι κάτι ιδιωματικό, το οποίο το βλέπουν όλοι, είναι ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο διεθνώς, όπου εκτός απ’ την πνευματική άσκηση που κάνει ο καθένας, ο νέος πνευματικός άνθρωπος βιώνει πλέον στο πετσί του ότι έχει αποκτήσει μια προσωπική πνευματική σύνδεση με ανώτερες πνευματικές υπάρξεις οι οποίες τον καθοδηγούν πλέον φανερά στη ζωή του.

Παλιά όταν το λέγαμε τσάνελλινγκ ορισμένοι, θεωρώντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο επικοινωνούν με κάποιες ανώτερες υπάρξεις, τώρα πλέον έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα, υπάρχει εδώ, είναι διαθέσιμο κι όλοι το βιώνουν, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα η ανώτερη πνευματική του καθοδήγηση και αυτές οι πνευματικές υπάρξεις, είτε μιλάμε για τον ίδιο τον ανώτερο εαυτό μας, είτε μιλάμε για άλλες πνευματικές υπάρξεις, οι οποίες βρίσκονται εδώ και μας καθοδηγούν, είναι πάντα παρούσες και όσοι αρχίζουν σιγά-σιγά και δοκιμάζουν και ανοίγονται να δεχτούν αυτή την πνευματική καθοδήγηση, βλέπουν ότι είναι πάντα διαθέσιμη και ότι επηρεάζει καταλυτικά τη ζωή τους επί τα βελτίω.

Τέλος, μια μεγάλη επανάσταση γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, στην οποία συμμετέχει και την σπρώχνει, την ωθεί ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είναι αυτή η ευρεία διάδοση της λεγόμενης ενεργειακής ή πληροφορικής θεραπευτικής, δηλαδή όλες αυτές οι νέες θεραπευτικές μέθοδοι, οι οποίες πλέον είναι καθαρά ολιστικές και βασίζονται στη νοοτροπία, ότι η έννοια της υγείας και η έννοια της αρρώστιας πηγάζει καθαρά από εκείνο το αφηρημένο πεδίο της πληροφορίας, είτε το ονομάζουμε μορφογεννητικό πεδίο, είτε το ονομάζουμε αιθερικό πεδίο, είτε ζωτικό, είτε όπως θέλει ο καθένας να το πει, άρα μιλάμε για θεραπείες οι οποίες επεμβαίνουν τροποποιώντας την πληροφορία, εκεί στην πηγή της, σ’ αυτό το λεπτοφυές πεδίο με θεαματικά αποτελέσματα πλέον στο φυσικό μας σώμα.

Εδώ γίνεται μια πραγματική επανάσταση, καθώς αυτή η ενεργειακή πληροφορική σαρώνει την υφήλιο και πλέον ακόμα και παραδοσιακοί γιατροί, οι οποίοι ήταν επιφυλακτικοί μέχρι πρότινος απέναντι σε τέτοιου είδους μεθόδους, συνέχεια αναγνωρίζουν τη χρησιμότητά τους κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, όχι μόνο για το αποτέλεσμά τους, ότι πλέον αρχίζει και καταπολεμάται η πολυφαρμακία κι όλο αυτό το κύκλωμα των φαρμακοβιομηχανιών και της κλασικής ιατρικής, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό, διότι ένας άνθρωπος, ο οποίος θεραπεύεται με μια τέτοια μέθοδο, αρχίζει και πλέον γίνεται οικείος και προσεγγίζει το κομμάτι της πνευματικότητας, με το οποίο μπορεί μέχρι πρότινος να ήτανε ξένος.

Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι και έτσι ολοκληρώνουμε σφαιρικά μια αναφορά σ’ αυτές τις ιδιότητες τις οποίες βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο.

Αυτές τις ιδιότητες τις βλέπουμε να έρχονται και να ανθίζουν και στην Ελλάδα και μάλιστα μαζικά.

Βλέπουμε ανθρώπους γνωστούς μας, που μέχρι πρότινος, αν πετάγαμε μια κουβέντα, κάποια πνευματική ορολογία, οτιδήποτε, θα μας κοίταγαν σαν να ήμασταν εξωτικά πτηνά, οι οποίοι τώρα πρώτοι και καλύτεροι βλέπουμε ότι διαβάζουν, ασχολούνται, ασκούνται, συζητούν, βλέπουμε ότι υπάρχει μια τεράστια διάδοση της πνευματικότητας στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι αυτή η πνευματικότητα και στα ελληνικά δεδομένα, αρχίζει και φέρνει σταδιακά μια μεταμόρφωση των πολιτών.

Βέβαια, όπως προανέφερα, υπάρχει ακόμα και συνάνθρωποί μας στην Ελλάδα και στον ελληνισμό γενικότερα, οι οποίοι βρίσκονται ακόμα χαμηλά, στο σκοτάδι, δεν πειράζει, κοντεύουμε όμως στην κρίσιμη μάζα, η οποία αλλαγή απ’ την κρίσιμη μάζα θα εκφραστεί σύντομα και σε κοινωνικό επίπεδο.

Για τα ελληνικά πράγματα η επόμενη επταετία θα είναι πάρα πολύ σημαντική, πολύ καθοριστική, εκεί είμαι σίγουρος ότι με την μεγάλη διάδοση που βλέπω να γίνεται στα πνευματικά δρώμενα, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, πάρα πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, οι οποίες θα συμβάλλουν και διεθνώς, γιατί όπως είπα, και στα διεθνή δρώμενα το δίκτυο του φωτός έχει πλέον δομηθεί για τα καλά και μπορούμε ν’ αρχίσουμε να μιλάμε ότι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση, είμαστε στις παρυφές, στα πρόθυρα της έναρξης της αντίστροφης μέτρησης.

Επειδή οι εξελίξεις είναι διαρκείς μπορεί μέχρι το Δεκέμβριο να έχουν γίνει πάλι πολλά κι ευχάριστα.  

 

ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Θα ξεκινήσουμε όπως πάντα, με την ομιλία και αν θυμάστε από την προηγούμενη φορά είχαμε ανακοινώσει ότι, σύμφωνα με τις πνευματικές υπαγορεύσεις που παίρνουμε, όχι μόνο εμείς αλλά κι από άλλες εστίες, ανά τον κόσμο, με τις οποίες συνδεόμαστε, είχαμε την εκτίμηση, ότι στο διάστημα αυτό από το Μάρτιο που μας πέρασε, μέχρι και τα μέσα Ιουλίου τουλάχιστον, ότι θα έχουμε κάποιες επιπλέον εντάσεις.
Είδατε πράγματι, γίναμε μάρτυρες σ’ αυτό το διάστημα των γεγονότων στη Βοστόνη, κατόπιν στο Λονδίνο, τις εντάσεις και τα επεισόδια στη Σουηδία και στη Γαλλία, αλλά κι εδώ στην περιοχή, στα δικά μας και πώς εντείνεται η αντιπαράθεση στο μέτωπο της Συρίας, πώς ξεκίνησε στην Τουρκία όλη αυτή η ένταση, η οποία συνεχίζεται αμείωτα, αλλά και τώρα στα δικά μας, με την ΕΡΤ επίσης, πώς τα πράγματα οδηγούν σε μια επιπλέον ένταση και μια επιπλέον σύγκρουση.
Κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσουν όλα αυτά, για τον απλούστατο λόγο, ότι όταν μιλάμε για υπαγορεύσεις, μιλάμε για τάσεις και το έχουμε ξεκαθαρίσει πολλές φορές, οι οποίες διαμορφώνονται και των οποίων η εξέλιξη εξαρτάται πρωτίστως από την συνολική ψυχόσφαιρα, εκείνων των πληθυσμών που τους αφορούν.
Έτσι, τόσο στα διεθνή ζητήματα, όσο και σ’ αυτά που μας αφορούν εμάς στενότερα εδώ στον ελλαδικό χώρο και σε όσα διαλαμβάνονται πέριξ της Ελλάδας, στη μέση Ανατολή, στην Τουρκία κλπ, πάλι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η ψυχική ατμόσφαιρα, η ψυχική στάση, την οποία τηρεί κατ’ εξοχήν ο πληθυσμός.
Έτσι λοιπόν, είναι ένας απρόβλεπτος παράγοντας, αλλά απ’ την άλλη καθοριστικός και γι αυτό το λόγο επιμένουμε ακριβώς απέναντι στη διανοητική και τη συναισθηματική στάση, που θα πρέπει να κρατάμε όλοι απέναντι σ’ όλες αυτές τις εξελίξεις.
Έτσι λοιπόν, ευτυχώς, μέχρι τώρα τα πράγματα δεν έχουνε οδηγηθεί σε κάποιο πολύ επικίνδυνο, ή ακραίο σημείο κι αυτό οφείλεται σε μια ευεργετική επίδραση κάποιων ανώτερων δυνάμεων, οι οποίες αυτή την περίοδο ενεργοποιούνται σε αντιπαράθεση, στον αντίποδα των όσων επιχειρούν κάποιοι άλλοι σκοτεινοί κύκλοι, τόσο πλανητικά, όσο και στο επίπεδο της Ελλάδας.
Ας πούμε, για να είμαστε πιο ξεκάθαροι, αναφέρθηκα πριν στα διεθνή, στα γεγονότα της Βοστόνης, στον αποκεφαλισμό που έγινε στο Λονδίνο, στα επεισόδια της Σουηδίας, της Γαλλίας κλπ.
Είναι φως-φανάρι ότι τέτοιου είδους περιστατικά είναι σ’ ένα βαθμό υποκινούμενα, για να μην πω οργανωμένα, ακριβώς για να χρησιμεύσουν ως αφορμή για μεγαλύτερες επεμβάσεις και ισχυρότερο έλεγχο, μέσα από συγκεκριμένα κυβερνητικά μέτρα των πληθυσμών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, όταν θες να περάσεις κάτι, ο πιο έξυπνος τρόπος είναι να δημιουργήσεις εσύ ο ίδιος το πρόβλημα, ώστε να έχεις μετά έτοιμη τη λύση του.
Έτσι λοιπόν, όταν μιλάω για μεθοδεύσεις, μιλάω ουσιαστικά για το Μεγάλο Αδερφό, ότι υπάρχει μια γραμμή, από κείνους τους σκοτεινούς κύκλους, που κινούν τη διαδικασία ελέγχου του πλανήτη, μέσα από τέτοιου είδους εντάσεις, με αφορμή την τρομοκρατία, αλλά και μέσα από περιφερειακές επιμέρους πολεμικές συρράξεις, να μπορέσουν να τρομοκρατήσουν τους πληθυσμούς και να περάσουν τέτοιου είδους μέτρα, ώστε ο έλεγχος να γίνεται, όσο πιο ασφυκτικός μπορούν.
Απ’ την άλλη μεριά, στον αντίποδα, έχουμε κάποιες υπαρκτές και πολύ ισχυρές θετικές, φωτεινές πνευματικές δυνάμεις, οι οποίες αυτή την περίοδο ενεργοποιούνται με ένταση, ποντάροντας ακριβώς σ’ αυτό το συνειδησιακό παράγοντα, ο οποίος καθορίζει και μπορεί εν τέλει ν’ ανατρέπει τα πάντα.
Αυτή ακριβώς είναι η έννοια της μεγάλης διάχυσης πνευματικών ενεργειών, αυτής της «εγώ ειμί παρουσίας», που αναφέρεται και στον τίτλο για τη σημερινή ομιλία και η οποία, όπως έχουμε εξηγήσει και παλιότερα, διεισδύει με μεγάλη ένταση και μαζικά μέσα στο γήινο περιβάλλον, μέσα στο γήινο καρμικό κόσμο, μέσα σ’ ένα χρονικό παράθυρο, το οποίο άνοιξε περίπου από τα τέλη Μαρτίου, δηλαδή από τον προηγούμενο οραματισμό για την Ελλάδα και η έντασή του θα συνεχιστεί αμείωτη, μέχρι και τον Ιούλιο, χωρίς να σημαίνει ότι μετά εξατμίζεται, εξαφανίζεται, αλλά μιλάω για το κύριο κύμα, του οποίου όμως τα αποτελέσματα θα έχουμε να τα δούμε μέσα σ’ όλα τα επόμενα χρόνια.
Έχουμε ξαναπεί και παλιότερα, αλλά σας το θυμίζω, γιατί καλώς ή κακώς, η ιστορική πορεία των γεγονότων, δε βαδίζει ανάλογα με τις αγωνίες που έχει ο καθένας προσωπικά, οι χρόνοι δηλαδή και η εξέλιξη μετράει διαφορετικά. Μπορεί εμείς ν’ αγωνιούμε και να λέμε να γίνει κάτι εδώ και τώρα, αλλά αυτό το εδώ και τώρα υπό κοσμικούς όρους, μπορεί να σημαίνει κάποια αρκετά χρόνια.
Έχουμε ξαναπεί, για να ξέρουμε τι μας γίνεται, ότι ευτυχώς οι περισσότεροι από μας εδώ, θα προφτάσουμε να δούμε τις αλλαγές, ωστόσο δεν είναι ότι όλες θα γίνουν εφέτος. Η προσπάθεια και το σχέδιο των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων προβλέπουν έναν ορίζοντα δεκαπενταετίας, για να εδραιωθεί, κατά κάποιον τρόπο το σχέδιο των φωτεινών δυνάμεων, με οριστική επικράτησή τους την τριακονταετία.
Όταν λέμε για διάχυση πνευματικών ενεργειών, της «εγώ ειμί παρουσίας», η οποία θα έρθει με πολύ μεγάλη ένταση, μέχρι το τέλος του παρόντος Ιουλίου, μιλάμε για πνευματικές ενέργειες των οποίων η κρούση θα μεταστρέψει συνειδήσεις, μέσα στα επόμενα χρόνια και θα οργανώσει τα πράγματα σε πλανητικό επίπεδο, σ’ ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο.
Προσέξτε, έχουμε ήδη ένα δείγμα, το οποίο θα δείτε ότι πολλοί από σας το έχετε ήδη βιώσει, γιατί δεν αφορά μόνο στα ελληνικά πράγματα, έχουμε ανάδραση κι από το εξωτερικό που συντελούνται πολύ μεγάλες αλλαγές, σε συνειδησιακό επίπεδο.
Το πρώτο είναι ότι, με αυτή την κρούση της «εγώ ειμί παρουσίας», το νούμερο ένα χαρακτηριστικό των ευαίσθητων πνευματικά ανθρώπων είναι οι πολύ μεγάλες μεταπτώσεις. Δηλαδή είναι τέτοιο το σκαμπανέβασμα που γίνεται, καθώς ο φορέας της προσωπικότητας δέχεται αυτές τις ενέργειες, ώστε όλοι οι άνθρωποι αναφέρουν ότι τη μια μέρα βρίσκονται στον παράδεισο και την άλλη στην κόλαση και πάει λέγοντας. Αυτό συμβαίνει γιατί ουσιαστικά έχει ενεργοποιήσει μια πολύ ταχεία, άμεση διαδικασία κάθαρσης και μετουσίωσης της προσωπικότητας του κόσμου. Γίνονται πολύ μεγάλες συνειδητοποιήσεις, ο κόσμος έρχεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα με τις εκκρεμότητές του και τα προσωπικά του αδιέξοδα, διάφορα καρμικά χρωστούμενα, προκειμένου να καούν γρήγορα, εμφανίζονται με ένταση και ταχύτητα στη ζωή μας και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλη αυτή τη μεγάλη ταλάντωση, αυτή τη μεγάλη δόνηση απ’ το ένα άκρο στο άλλο. Αυτό είναι κάτι που το δέχεται ο κάθε άνθρωπος και είναι πολλοί που το έχουν δεχτεί το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, αναφέρεται σαν εμπειρία, αυτό είναι κάτι το οποίο όμως, μέσα σε ορίζοντα μηνών, ή ενός δυο ετών το πολύ, είναι κάτι που θα ισορροπήσει πλέον και θα βγει η καινούργια ποιότητα του κάθε ανθρώπου, ανάλογα με τη θέση του στο Θείο Σχέδιο και το ρόλο που έχει να παίξει.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό, το οποίο γίνεται πιο φανερό στην Ελλάδα, επειδή περνάμε κι αυτή την κρίση κι έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε στενοχωρημένοι, ζορισμένοι, ψυχοπλακωμένοι, είναι ότι παρόλα αυτά όλοι αναφέρουν, η μεγάλη πλειοψηφία τουλάχιστον, ότι παρά το μεγάλο ζόρι, τη στενοχώρια, το φόβο, που σε όλους υπάρχει, ότι μέσα τους νιώθουν καλά και μάλιστα πολλοί λένε ότι παρόλο που δεν έχω κανένα λόγο να νιώθω καλά, γιατί οικονομικά πηγαίνω κατά διαόλου, ζορίζομαι πάρα πολύ, στην οικογένεια αντιμετωπίζουμε προβλήματα, το ένα, το άλλο, εγώ σαν χαζοχαρούμενο, νιώθω μέσα μου μια ψυχική ανάταση, μια ψυχική ευφορία και δεν μπορώ να το ερμηνεύσω, αλλά μ’ αρέσει, γιατί είναι κάτι που με κρατάει, μέσα σ’ αυτή την κρίση με κρατάει στη ζωή, είμαι σε ζωντάνια. Και αυτό είναι χαρακτηριστικό, γιατί η ψυχή παρόλα τα εξωτερικά προβλήματα, που αντιμετωπίζουμε όλοι, η ψυχή αναγνωρίζει και χαιρετίζει αυτή την κρούση και η ψυχή γνωρίζει αυτό που έχουμε πει πολλές φορές ότι πολλές φορές τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής, σαν κι αυτά που βιώνουμε σήμερα στη χώρα μας, οι πνευματικές παραδόσεις λένε ότι είναι μεν διαβρωτικά για την εξωτερική μας ζωή, για την προσωπικότητά μας, αλλά όλα αυτά είναι ευεργετικά για την ψυχή μας, γιατί εκεί είναι το ακόνι, εκεί είναι η κρισάρα, το κόσκινο, που καθαρίζει πλέον τα αρνητικά στοιχεία της προσωπικότητας, όταν αυτή έχει να λειτουργήσει μέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Όταν λοιπόν ξέρεις ότι από τη μια καλείσαι να επιβιώσεις, μέσα σε συνθήκες κρίσης, αλλά από την άλλη η ψυχή σου έρχεται σ’ επαφή με τον ανώτερο δρόμο της, με τον πνευματικό της προορισμό και γνωρίζεις ότι άρα αυτό είναι μια δυσκολία, την οποία, ούτως ή άλλως θα καταφέρεις να την περάσεις και θα βγεις κάποια στιγμή πιο δυνατός απ’ αυτήν, τότε πραγματικά μέσα μπορεί να νιώθεις μια ευφορία και μια αισιοδοξία, η οποία ακόμα κι αν πρακτικά δεν μπορεί να στηριχτεί σε κάποιες αντικειμενικές συνθήκες και να έχεις να επιχειρηματολογήσεις, γιατί έρχεται ο άλλος και σου λέει, βλέπεις να πηγαίνει τίποτα καλά, αφού το έλλειμμα αυτό, ο προϋπολογισμός εκείνο, οι μισθοί ετούτο, τι βλέπεις;
Όμως βλέπεις, γιατί τα πράγματα ποτέ δεν εξελίσσονται γραμμικά κι αυτό είναι και μια ιστορική παραδοχή, είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι τα πράγματα δεν βαδίζουν έτσι όπως φαίνονται κοντόφθαλμα, όταν τα κοιτάζει κανείς εγκλωβισμένος, μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο πλαίσιο.
Πάρα πολλές φορές, οι εξελίξεις υπερβαίνουν αυτούς τους στενούς προγραμματισμούς και οδηγούν τα πράγματα σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις. Έχουμε δυο-τρεις, πέντε υπαγορεύσεις κι αυτό είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα, που πρέπει να κρατήσουμε, σχετικά με το προς τα πού μπορεί ν’ αναπτυχθεί ολόκληρη αυτή η φωτεινή εισροή ενεργειών που συμβαίνει αυτή την περίοδο στον πλανήτη μας και αυτές οι υπαγορεύσεις που έχουμε, λένε ότι πρόκειται να κατευθυνθεί και να γεννήσει ορισμένες απλές πανανθρώπινες παραδοχές, οι οποίες ωστόσο για έναν λόγο καθαρά συσκότισης, από τις αντίπαλες αρνητικές δυνάμεις, ενώ πρόκειται για παραδοχές, οι οποίες είναι ηλίου φαεινότερες, ωστόσο η συνείδηση των ανθρώπων είχε δυσκολευτεί πάρα πολύ να τις αναγνωρίσει και να τις υποστηρίξει σθεναρά.
Να σας πω ένα παράδειγμα, το ρόλο της πολιτικής, που η έννοια της πολιτικής και της ενασχόλησης με τα κοινά για τους περισσότερους πνευματικούς ανθρώπους, μέχρι τώρα στον πλανήτη, παρέπεμπαν σε κάτι αρνητικό, γιατί η τεράστια πλειοψηφία των πνευματικών ανθρώπων λέγανε ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι μεγάλο κακό, θα χάσεις την ψυχή σου, θα χάσεις την ψυχική σου ηρεμία, διότι τα κοινά και η πολιτική είναι για τα λαμόγια, για αυτούς που ενδιαφέρονται να μασήσουνε, γι αυτούς που θέλουν ν’ ασκούν εξουσία και άρα ήταν ένας τομέας, τον οποίο οι πνευματικοί άνθρωποι τον είχαν χαρίσει αποκλειστικά στις αρνητικές δυνάμεις. Έλεγε ο καθένας, εμένα μην με μπλέκετε μ’ αυτά είναι ότι χειρότερο υπάρχει, άρα πραγματικά τα λαμόγια έμπλεκαν μ’ αυτά, γιατί κανένας άλλος σωστός άνθρωπος δεν ήθελε ν’ ασχοληθεί.
Τι αναδύεται όμως, πίσω απ’ όλα αυτά;
Όταν λέω για κοινές παραδοχές, οι οποίες, ενώ είναι ηλίου φαεινότερες, ωστόσο είχαν παραγνωριστεί κι είχαν συσκοτιστεί μέχρι τώρα. Η ίδια η έννοια της πολιτικής δεν έχει καμία σχέση, ούτε με την άσκηση εξουσίας, ούτε με το οικονομικό βόλεμα και τη λαμογιά, ούτε με το καπέλωμα και τον έλεγχο των υπόλοιπων ανθρώπων. Η άσκηση της πολιτικής είναι η νούμερο ένα μορφή υπηρεσίας, αν θέλουμε να το δούμε σαν ορισμό, απέναντι στους συνανθρώπους μας και σε όλα τα όντα, διότι ο ορισμός της πολιτικής σημαίνει, δραστηριοποίηση του καθενός, προκειμένου να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν ευνοϊκότερες συνθήκες διαβίωσης και αφύπνισης, για τους υπόλοιπους συνανθρώπους του.
Εάν δεν είναι αυτό υπηρεσία, τότε τι είναι;
Ο αντικειμενικός σκοπός της πολιτικής είναι να εξασφαλίσει ουσιαστικά μόρφωση, ευημερία για όλους, ελευθερία, δημιουργικότητα, ειρήνη, ασφάλεια, πνευματική εξέλιξη, αυτό είναι το νόημα του ν’ ασχολείσαι με τα κοινά, δεν είναι πως θα βγεις εσύ και πώς θα πατήσεις τον άλλον κάτω και πώς θα φας τα λεφτά. Αυτή είναι μια απ’ τις παραδοχές, οι οποίες θα δούμε μέσα στα επόμενα χρόνια όντως ν’ αρχίσει να εδραιώνεται και να αναδεικνύεται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Θ’ αναφέρω κι άλλη μια για παράδειγμα, πολλές φορές μπαίνουμε σ’ έναν παραλογισμό και πιστεύω ότι πάλι εσκεμμένα γίνεται και έχει εδραιωθεί από τις σκοτεινές δυνάμεις, για το αν θα πρέπει η κοινωνία να είναι αλληλέγγυα απέναντι στα ασθενέστερα μέλη της, ή όχι. Κι εδώ έχεις διάφορα στρατόπεδα που ξεκινάς από το μαρξιστικό, λενινιστικό, κομμουνιστικό στρατόπεδο, που λέει ότι, όχι μόνο αλληλέγγυα, αλλά ότι κατά κάποιο τρόπο μέχρι τώρα υποστήριζε μια ισοπέδωση, ότι όλοι θα πρέπει να είναι το ίδιο, μέχρι το ακραίο νεοφιλελεύθερο, που λέει για όσους δεν αντέχουνε στην κοινωνία υπάρχει ο Καιάδας. Για ποιο λόγο ασφάλιση, για ποιο λόγο περίθαλψη, άστο να πεθάνει στο δρόμο. Έτσι είναι ο νόμος της ζούγκλας, έτσι είναι ο νόμος της εξέλιξης, τα πιο γέρικα ζώα απ’ το κοπάδι αφήνονται στο δρόμο να τα φάνε οι ύαινες, γιατί να μην κάνουμε κι εμείς το ίδιο και με την ανθρώπινη κοινωνία;
Αν το εξετάσεις από πνευματική σκοπιά, πραγματικά, υπάρχει μια αναλλοίωτη, αναμφισβήτητη αξία- αξίωμα, η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφισβήτηση, η οποία λέει ότι, κάθε μονάδα συνείδησης, όπως είναι ο καθένας από μας, δικαιούται απόλυτα να έχει όλες τις ευκαιρίες ν’ αναπτύξει τη μοναδικότητά του στο έπακρο, χωρίς να εμποδίζεται από κανένα, αλλά σε πλήρη αρμονία και αλληλεγγύη με το όλον, διότι αν η κάθε μονάδα αναπτύσσει τη μοναδικότητά της πάλι ανεξέλεγκτα και εις βάρος του συνόλου, γίνεται καρκίνωμα, άρα, πολύ απλά ο νόμος του μέτρου που δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, ο οποίος ακολουθείται κι απ’ όλες τις πνευματικές παραδόσεις, ουσιαστικά, γιατί μιλάνε για το δρόμο της μεσαίας στήλης, για το δρόμο της ευγενικής ατραπού, όλες αυτές αναφέρονται στο νόμο του μέτρου.
Πολύ απλά ο νόμος του μέτρου λέει, ότι και ευνοείς τη μονάδα να μπορέσει ν’ αναπτύξει ανεμπόδιστη τη δημιουργικότητά της, χωρίς να την ισοπεδώνεις, αλλά περιφρουρείς και το σύνολο, ώστε να μπορεί ν’ απολαμβάνει ένα σταθερό, ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, σύμφωνα με το οποίο να μπορεί να εξελιχθεί και να προοδεύσει πνευματικά.
Αυτό σημαίνει να μην πονάει, να μην λειτουργεί κάτω από συνθήκες φτώχειας, πείνας, στέρησης, να μην απειλείται η ζωή της, να μη στερείται η ελευθερία της, να μην απειλείται η μόρφωσή της, να μην τελεί σε άγνοια.
Άρα, αναδύεται αμέσως μια πανανθρώπινη αξία που λέει ότι, πολύ απλά μια κοινωνία αυτό που πρέπει να κάνει είναι, να μπορεί να εξασφαλίσει ένα ελάχιστο επίπεδο ευνοϊκών συνθηκών και διαβίωσης για όλους, ακόμα και για τον πιο βλάκα, για τον πιο ηλίθιο, για τον πιο ανίκανο, γιατί είναι μέλος αυτής της κοινωνίας και από κει και πέρα ασφαλώς να υπάρχει ελευθερία, το ανοιχτό το τερέν της δημιουργικότητας, ο καθένας να μπορέσει να δημιουργήσει, κατά συνείδηση, να επιτύχει, αλλά με εξασφαλισμένο το υπόβαθρο από πίσω για όλους τους ανθρώπους, όχι πατώντας επί πτωμάτων.
Αυτό λοιπόν, είναι άλλη μια αξία, η οποία θα δούμε να παίζει μέσα στα επόμενα χρόνια. Και μια τρίτη πολύ βασική, η οποία προφανώς σχετίζεται με τις δυο προηγούμενες, η οποία είναι, σας έχω αναφέρει τι σημαίνει διαχείριση της προσοχής και πώς κατ’ επέκταση εκείνοι, οι οποίοι μας κλέβουν την προσοχή μας, μας δεσμεύουν την προσοχή μας, ασκούν εξουσία επάνω μας, γιατί εκείνος, ο οποίος πάντα σου κλέβει την προσοχή, διαχειρίζεται την ενέργειά σου.
Ένα πολύ απλό παράδειγμα είναι του ταχυδακτυλουργού, του μάγου, ή του γόητα, ο οποίος με διάφορους τρόπους καταφέρνει και σου εγκλωβίζει την προσοχή, ενώ από πίσω κάνει τα ταχυδακτυλουργικά του, εκεί βασίζεται ο αποπροσανατολισμός, αλλά και σε καθαρά ενεργειακό επίπεδο ο ιδιόρρυθμος άνθρωπος, ή κάποιος ο οποίος θα σε βάλει να συζητάς γι αυτόν, εκείνη τη στιγμή σου ρουφάει ενέργεια, άρα χειρίζεται την ενέργειά σου, άρα σ’ ένα βαθμό σε ελέγχει, άλλωστε εκεί στηρίζεται κι όλο το σύγχρονο το μάρκετινγκ και η τέχνη της διαφήμισης, πώς θα σου τραβήξει την προσοχή, έτσι ακριβώς ώστε να σε ελέγχει.
Απ’ αυτό το κεφαλαιώδες θέμα του ελέγχου της προσοχής, κρίνεται όλη η παγκόσμια διακυβέρνηση και κρίνεται όλος ο χειρισμός των μαζών.
Ανθρωπόμαζα σημαίνει ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων οι οποίοι μαθαίνουν υπνωτιστικά να εναποθέτουν την προσοχή τους και άρα την εμπιστοσύνη τους σε κάποιους άλλους για να χειρίζονται τα θέματά τους, αντί γι αυτούς, είναι πολύ απλό.
Ακριβώς εκεί πέρα οφείλεται και η έννοια του υπαλλήλου, δηλαδή το να είσαι κάτω από κάποιον άλλον, ετυμολογικά. Γιατί να έχω εγώ την ευθύνη στο κεφάλι μου, γιατί να έχω μπελάδες, αφού πολύ πιο εύκολα θα τη βγάλω με το να έχω κάποιον να μου λέει, εσύ θα παίρνεις αυτή τη βίδα και κάθε φορά που περνάει από μπροστά αυτό, θα κάνεις αυτή την κίνηση, έχω το κεφάλι μου ήσυχο, δεν είμαι υποχρεωμένος ν’ αναλάβω καμία ευθύνη του εαυτού μου κι επιπλέον τραβάω και μια διαδήλωση, όποτε είναι, ζητιανεύοντας, ρε αφεντικό δώσε κάτι παραπάνω, απέναντι στα κυκλώματα εξουσίας, σας παρακαλώ, ο ζήτουλας.
Καταλαβαίνετε πόσο οπισθοδρομική είναι αυτή η νοοτροπία, από πλευράς πνευματικής.
Γιατί στον πνευματικό δρόμο το νούμερο ένα χαρακτηριστικό είναι το να έχει κανείς παρουσία, το να έχει δηλαδή τη συνεχή εγρήγορση, ώστε να έχει ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο της προσοχής του, άρα να έχει ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο του πού εναποθέτει την ενέργειά του και κατ’ επέκταση την ύπαρξή του, σε ποιόν την εμπιστεύεται, σε ποιόν την εναποθέτει;
Ακόμα περισσότερο ο πνευματικός άνθρωπος δεν εναποθέτει σε κανέναν και άρα, αγωνίζεται, συμμετέχει σε μια κοινωνία, όπου ο καθένας είναι υπεύθυνος του εαυτού του και άρα για να είναι υπεύθυνος του εαυτού του, έχει λόγο και άποψη για όλα και τότε οδηγούμαστε σε καταστάσεις αμεσοδημοκρατικές, άρα ερχόμαστε πάλι στο γιατί η ελληνική παράδοση είναι το κόκκινο πανί και ο κύριος εχθρός αυτών των σκοτεινών δυνάμεων, οι οποίες κινούν την παγκοσμιοποίηση.
Ήδη, απ’ αυτά τα τρία παραδείγματα που σας είπα, βλέπετε πόσο συνδέεται η ελληνική παράδοση, γιατί είναι η έννοια του μέτρου και η συμμετοχή, το να έχεις την ευθύνη του εαυτού σου, ως ανθρώπινο ον, που κινούν την ελληνική παράδοση. Και γι αυτό ακριβώς στην αιχμή αυτής της παγκόσμιας αντιπαράθεσης η Ελλάδα επλήγη και πρώτη. Και γι αυτό μέσα απ’ αυτή τη διάχυση της «εγώ ειμί παρουσίας», από τον ελλαδικό χώρο μέσα στα επόμενα χρόνια θα διαμορφωθεί σιγά-σιγά και θα πρωτοστατήσει, όχι μόνο απ’ την Ελλάδα, αλλά κι από άλλες εστίες παγκόσμια, αυτή η ανάδυση των διαφορετικών ποιοτήτων, όπως τα παραδείγματα που σας προανέφερα, οι οποίες ποιότητες δεν παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο, γιατί και τα τρία που προανέφερα, έχουν άμεση αντανάκλαση στο κοινωνικό πεδίο, η ίδια η εξέλιξη ενός πνευματικού ανθρώπου, συνεπάγεται εν τέλει, τη συνειδητή ανάμειξή του στα κοινά, γιατί εύλογα εμφανίζεται η εσωτερική ανάγκη του για υπηρεσία. Δεν υπάρχει πνευματική κατάσταση στην οποία ν’ αδιαφορεί κάποιος για το τι συμβαίνει γύρω του, ειδάλλως, αν αδιαφορεί είναι κίβδηλη, δεν είναι πνευματική κατάσταση.
Απ’ όλες λοιπόν αυτές τις αλλαγές, που πρόκειται να γίνουν σε συνειδησιακό επίπεδο, ο κοινός παρονομαστής είναι ότι θα οδηγήσουν σε διαφορετικούς κοινωνικούς θεσμούς και μέσα απ’ αυτούς φιλοδοξεί και το σχέδιο των δυνάμεων του φωτός να εγκαθιδρύσει τελικά, αυτή τη μετουσίωση της ανθρωπότητας, κατορθώνοντας επιτέλους να υπερνικήσει την εγκαθίδρυση, που υπάρχει αυτή τη στιγμή των αρνητικών δυνάμεων.
Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια στοιχεία επιπλέον, όλα όμως συνδέονται με την έννοια της ανεξαρτησίας και της δημιουργικότητας και της ευθύνης και του οράματος, που έχει ένας πνευματικός άνθρωπος και που αυτά τα χαρακτηριστικά, αυτές τις ιδιότητες πλέον μπορεί και όχι μόνο ως ευθύνη, αλλά ως αυθόρμητη εσωτερική ανάγκη, να μπολιάσει μ’ αυτές τον περίγυρό του, για να μπορέσει να υπηρετήσει σωστά όλους τους συνανθρώπους του, αλλά και εν γένει όλα τα όντα.
Θα ήθελα να κλείσω λοιπόν, όλη αυτή την επισήμανση που κάναμε σήμερα, πάλι με μια έκκληση, απέναντι σε ότι μπορεί να βιώσουμε μέσα στο καλοκαίρι και σε ατομικό επίπεδο, ο καθένας χωριστά, αλλά και συνολικά ως κοινωνία, γιατί δεν ξέρουμε τι εξελίξεις μπορεί να έχουμε και στην Ελλάδα και στην κοντινή μας περιοχή, αλλά και διεθνώς.
Μην ξεχνάμε ποτέ αυτό που σας προανέφερα για τη διαχείριση της προσοχής, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι και οφείλουμε, απέναντι σ’ αυτή την λαίλαπα της ψυχικής αρνητικότητας, την οποία καλλιεργούν μεθοδευμένα, μέσα από τις εφημερίδες, τις τηλεοράσεις και απ’ όλα τα ΜΜΕ, που σκοπό έχουν πραγματικά να μας αρπάξουν την προσοχή μας, μέσω του φόβου και να μας κρατήσουν αιμοδότες μιας αρνητικής σκεπτομορφής, την οποία θέλουν να κρατάνε πάνω απ’ την Ελλάδα, εμείς πρέπει πάση θυσία, όχι μόνο σαν άτομα, αλλά και στον περίγυρό μας, να ξεσκεπάζουμε αυτή την τακτική και να κρατάμε μια σταθερή στάση θετικών εκπομπών, είναι πάρα πολύ σημαντικό, απ’ τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι αυτή η στάση είναι που διαμορφώνει την εξωτερική πραγματικότητα και πολλές φορές, ενώ το γνωρίζουμε και το έχουμε βιώσει στη ζωή μας, εντούτοις παρασυρόμαστε.
Αυτό πρέπει με νύχια και με δόντια, όσο μπορεί ο καθένας να το περιφρουρήσει και στην προσωπική του ζωή, αλλά ακόμα πόσο μάλλον στην κοινωνική του ζωή. Γιατί εκεί που ο καθένας μας ζει και κινείται, έρχεται σ’ επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους. Να προσπαθήσουμε, όχι με το που θα βρεθούμε μέσα σε μια παρέα, ή σ’ ένα περιβάλλον όπου η κλάψα πηγαίνει σύννεφο και η απαισιοδοξία, να μπούμε κι εμείς για λόγους μιμητισμού, ναι ρε παιδιά, πω, πω, καλά τα λέτε, άστα να πάνε…κλπ, όχι εκεί πέρα μέσα να βοηθήσουμε ώστε ν’ ανατραπεί το κλίμα και να κάνουμε υπομονή, γιατί σύντομα θα δούμε τα πράγματα ν’ αλλάζουν. Και όσον αφορά στο καθαρό πνευματικό κομμάτι, νομίζω ότι έχουμε δώσει τις οδηγίες, αλλά εν γένει η επαφή μας με την «εγώ ειμί παρουσία», που σημαίνει δηλαδή μια πολύ ανώτερη πνευματική διάσταση, η οποία αυτή τη στιγμή διαχέεται στον πλανήτη, περνάει από μερικά πολύ απλά πράγματα, δηλαδή να έχουμε κατά νου, εκτός από το θέμα που σας ανέφερα να μην παρασυρόμαστε σε αρνητικές εκπομπές, αρνητικές σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα, από κει και πέρα να έχουμε το θέμα της προστασίας, δηλαδή της αλληλεγγύης απέναντι σε όποιον άνθρωπο, ή όποια κατάσταση μας φέρνει μπροστά μας η ζωή, που μπορούμε να τη βοηθήσουμε, είτε είναι ένας άνθρωπος, είτε είναι ένα ζώο, είτε είναι μια κατάσταση, εκεί που μπορούμε να βοηθήσουμε, να μην αφήνουμε καμία περίπτωση, που μας φέρνει μπροστά μας η ζωή, επιδεικνύοντας αδιαφορία, γιατί επιδεικνύοντας οι ίδιοι έλεος και λειτουργώντας προστατευτικά απέναντι στους υπολοίπους, συσσωρεύουμε αντίστοιχες ενέργειες και επάνω μας, αλλά και σ’ ολόκληρη την κοινωνία, άρα ευαισθησία και συμπόνια και βοήθεια και προστασία και επιπλέον, δεν ξέρω για τον διαχωρισμό που έχουν κάποιοι στο μυαλό τους ανάμεσα στην προσευχή και τον διαλογισμό, αλλά για να μην παίζουμε με τις λέξεις, αυτή την περίοδο, όπως κι αν το εννοεί κανένας, πρέπει οπωσδήποτε να είμαστε άνω θρώσκοντες, δηλαδή η προσοχή μας να είναι στραμμένη προς τα άνω και να επικαλούμαστε πραγματικά την παρουσία και την επέμβαση των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων στη γη, γιατί δεν είναι ότι οι πνευματικές δυνάμεις χρειάζονται την δικιά μας την παράκληση για να επέμβουν, δεν είναι ακριβώς αυτό, αλλά σας υπενθυμίζω ότι υπάρχει ένας συμπαντικός καρμικός κανόνας που λέει, ότι για να ευεργετηθεί πνευματικά μια οποιαδήποτε κοινωνία, ή ένα οποιοδήποτε επίπεδο, όπως είναι κι ο γήινος κόσμος που ζούμε, θα πρέπει το συνειδησιακό επίπεδο των όντων που τον κατοικούν να είναι ώριμο γι αυτή τη βοήθεια, δηλαδή συνειδητά τα όντα που κατοικούν έναν κόσμο να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται, απαιτείται η πνευματική αναβάθμιση του συγκεκριμένου κόσμου και αυτό το συμπέρασμά τους, να το δηλώνουν, να το ομολογούν. Εδώ έχουμε να κάνουμε πλέον με τη δυναμική του κέντρου του λόγου, που ακριβώς αυτός είναι ο ρόλος του.
Η συνειδητή λοιπόν επικλητική προσευχή παίζει ακριβώς αυτό το ρόλο, όχι ότι έχουν ανάγκη κάποιες πνευματικές δυνάμεις την προσευχή μας, αλλά η επικλητική προσευχή για μια ανώτερη πνευματική επέμβαση, είτε στην προσωπική μας ζωή, είτε συνολικά, όπως εν προκειμένω συζητάμε, στα ανθρώπινα, είναι κάτι το οποίο δημιουργεί εκείνη τη δυναμική, εκείνη τη δόνηση, που λέει ότι, να, ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας αιτείται συνειδητά, διότι έχει κατασταλάξει στη συνείδησή της, ότι ο σημερινός τρόπος ζωής είναι ξεπερασμένος και άρα ότι, απαιτείται μια πνευματική αναβάθμιση και άρα, να αφού υπάρχει το συγκεκριμένο υπόστρωμα, άρα κι εμείς δικαιούμαστε να επέμβουμε, μπορούμε να επέμβουμε και να βοηθήσουμε, γιατί διαφορετικά, αν το επίπεδο συνείδησης είναι χαμηλό, ο ίδιος ο Θεός να κατέβει εδώ και ν’ αλλάξει κάτι, αυτή η αλλαγή θα κρατήσει ένα δευτερόλεπτο και το επόμενο δευτερόλεπτο θα έχει εκπέσει όλο το σύστημα στην πρότερη κατάστασή του.
Αυτό είναι και το νόημα του «αιτείται και δοθήσεται υμίν» και γι αυτό κρατείστε αυτά τα δυο χαρακτηριστικά, που σας ανέφερα, όλο αυτό το διάστημα από δω και πέρα, προστασία απέναντι σ’ εκείνους που μπορούμε να την προσφέρουμε, δεύτερο επίκληση στις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις να επέμβουν, όσο το δυνατόν εντονότερα και όσο το δυνατόν ταχύτερα, προκειμένου ν’ αποκατασταθεί αυτή η πνευματοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη.

Καθοριστικές εξελίξεις μετά την άνοιξη

Το θέμα της σημερινής μας ομιλίας, που προηγείται του οραματισμού, είχε ανακοινωθεί κατά τις 20 Φεβρουαρίου, πιστεύω να αντιλαμβάνεστε ότι ακόμα δεν είχε γίνει τίποτα γνωστό, ούτε για όσα συνέβησαν στη συνέχεια στην Κύπρο, ούτε για όσα μέλλονται να επακολουθήσουν κι από δω και πέρα. Αυτό είναι ένα δείγμα για το ποιες καταστάσεις είναι αυτές, που μπορεί μέσα απ’ τα πνευματικά πεδία να προειδοποιείται κάποιος.
Έτσι είναι τα πράγματα καλώς ή κακώς, χθες είχα μια συζήτηση με το συγγραφέα τον Γκαρνιέ Μαλέ, το συγγραφέα του βιβλίου «Αλλάξτε το μέλλον σας μέσα απ’ τα ανοίγματα του χρόνου», είχε έρθει απ’ το γραφείο για να γνωριστούμε, γιατί δεν είχαμε ξαναβρεθεί από κοντά, ο οποίος ούτε λίγο, ούτε πολύ, γιατί δεν είναι μυστικό γι αυτό και το μοιράζομαι μαζί σας, από μόνος του μου εξομολογήθηκε και μου λέει ότι, επειδή και ο πυρήνας της θεωρίας της δικιάς του, σε σχέση με τα ανοίγματα του χρόνου, αλλά θεωρεί ότι και γενικότερα το πνευματικό μονοπάτι κατάγεται απόλυτα απ’ τον ελληνισμό, μου είπε ότι, ήταν επόμενο ότι η κρίση θα ξεκινήσει απ’ την Ελλάδα, όπως είναι και επόμενο ν’ αρχίσει και η αντίστροφη μέτρηση γενικά στην αναμέτρηση που γίνεται αυτή τη στιγμή μεταξύ καλού και κακού, κάτι που είχαμε θέσει κι εμείς πριν από χρόνια, μέσα απ’ αυτές τις ομιλίες που προηγούνται του οραματισμού.
Είναι πολλά τα μηνύματα γενικά, που έρχονται απ’ όλο τον κόσμο και δεν είναι ότι έρχονται από Έλληνες, οι οποίοι μπορεί να είναι και προκατειλημμένοι στο κάτω-κάτω, λόγω της εθνικότητάς τους, λόγω της καταγωγής τους, αλλά προέρχονται κι από ανθρώπους, όπως ο συγγραφέας που σας ανέφερα και άλλοι πολλοί, O Νταν Μίλμαν, ο συγγραφέας του δρόμου του ειρηνικού πολεμιστή, πολλοί άνθρωποι, που δεν έχουν κανένα προσωπικό συμφέρον, ή προκατάληψη ν’ αναφερθούν στα της Ελλάδας.
Επίσης, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σ’ αυτή την κατάσταση που επικρατεί, αυτοί οι άνθρωποι και δεν θα πω άλλα ονόματα, αλλά και λόγω του περιοδικού Nexus, υπάρχει τώρα και μια αλληλογραφία ηλεκτρονική και με ανθρώπους του εξωτερικού που δεν είναι Έλληνες, είναι απλώς άνθρωποι, οι οποίοι προβληματίζονται γύρω από τα παγκόσμια δρώμενα.
Πράγματι, η κοινή τους συνισταμένη, χωρίς να είναι σ’ επαφή μεταξύ τους κι αυτό είναι κάτι που μ’ έχει εντυπωσιάσει, είναι ότι εστιάζουν στο θέμα της ελευθερίας κι εκείνο που μεταφέρουν, είναι ότι ο στόχος, ας το πούμε του παγκόσμιου κακού, απλουστευμένα για να συνεννοούμαστε, με την έννοια των κέντρων αυτών της απληστίας και της σκληρότητας, οι οποίοι χωρίς έλεος εργάζονται μόνο για την εξουσία και το κέρδος, αυτό εννοούν όταν λένε παγκόσμιο κακό στο υλικό επίπεδο, τουλάχιστον.
Μας λένε λοιπόν ότι ο στόχος αυτών των κέντρων είναι ουσιαστικά η νοοτροπία της ελληνικής παράδοσης, με την έννοια της αναζήτησης, της ελευθερίας και του ανυπόταχτου της σκέψης, γιατί εκεί βρίσκεται όλο το κλειδί, είναι το κουμπί του ελέγχου των πραγμάτων.
Πιστεύω δηλαδή ότι αν αυτή τη συνιστώσα του ελληνικού πνεύματος, της απροκατάληπτης έρευνας και του ανυπότακτου, μπορέσεις και τη χτυπήσεις στη ρίζα της, από κει και πέρα θα είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα ως προς τον καθολικό έλεγχο της ανθρωπότητας. Και βλέπουμε ότι πράγματι αυτό ακριβώς είναι και το παιχνίδι που παίζεται στις μέρες μας. Τα πράγματα έχουν επιταχυνθεί και κάποιοι κινούνται πάρα πολύ γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση του να μπορέσουν, μέσα από μεθόδους κοινωνικής μηχανικής, δηλαδή μεθόδους ψυχολογικού πολέμου, αλλά και επιστράτευσης της μοντέρνας τεχνολογίας, να οδηγήσουν εκεί τα πράγματα, ώστε να κάμψουν οποιαδήποτε αντίσταση ψυχική έχουν οι πολίτες, γιατί όλα ξεκινάνε από μέσα, προκειμένου να γίνουν στην πορεία υποχείρια αυτών των κέντρων εξουσίας.
Τώρα, από δω και πέρα μπαίνουμε σε κάποια πεδία, τα οποία καλώς, ή κακώς δεν είναι απτά, δεν μπορείς να τα πιάσεις, έτσι όπως πιάνουμε ο ένας τον άλλον, ή μπορούμε να κοιταχτούμε να δούμε ο ένας τον άλλον.
Ωστόσο δεν σημαίνει ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι υπαρκτά κι ότι δεν είναι εδώ και την εκδήλωσή τους την βιώνουμε και πολύ σύντομα θα τη βιώσουμε με πολύ πιο δυνατούς όρους.
Θα ήθελα να θυμηθείτε ότι ήδη από το Μάιο του 2010, είχαμε επισημάνει ότι, στις 12 του μήνα είχε γίνει μια μεγάλη έκχυση πνευματικών ενεργειών στη γη. Η συγκεκριμένη έκχυση αφορούσε στο ν’ αρχίσουν κάποιοι άνθρωποι σε ορίζοντα δυο ή τριών ετών, να κατασταλάζουν, ως προς το ζήτημα του ανώτερου δρόμου τους, δηλαδή για το σε ποιόν ακριβώς τομέα και πώς θα μπορούσαν με την βοήθεια αυτών των πνευματικών ενεργειών να προσφέρουν, να υπηρετήσουν στον μελλούμενο πνευματικό μετασχηματισμό της ανθρωπότητας.
Αυτή ήταν η σκοπιμότητα της συγκεκριμένης έκχυσης των ενεργειών της 12ης Μαΐου του 2010.
Πράγματι, μέσα σ’ αυτή την τριετία που κοντεύει να συμπληρωθεί φέτος το Μάιο, θα έχετε παρατηρήσει κι απ’ τους εαυτούς σας, γιατί όλοι όσοι είστε εδώ, στον πνευματικό δρόμο είστε, αλλά θα έχετε παρατηρήσει κι από άλλους ανθρώπους γνωστούς, ότι σ’ όλους έχει αρχίσει και κατασταλάζει στον άλφα, ή βήτα βαθμό, ασφαλώς υπάρχουν διαφοροποιήσεις, μια μεγαλύτερη βεβαιότητα και μια υψηλότερη γνώση σε σχέση με το χώρο, τον τομέα, στον οποίο ο καθένας έχει το δυναμικό και το ταλέντο, στο οποίο θα μπορούσε να προσφέρει στην υπόθεση αυτή του πνευματικού μετασχηματισμού της ανθρωπότητας.
Τα πράγματα από τότε, τη 12η Μαΐου έχουν επιταχυνθεί και από τις δυο πλευρές και από την πλευρά των επίδοξων εξουσιαστών, αλλά και από την πλευρά της αντίστασης, των δυνάμεων του καλού. Το αποτέλεσμά τους το βλέπουμε από το πόσο έχουν οξυνθεί τα πράγματα σήμερα και αν κοιτάξετε πόσα έχουνε γίνει μέσα σ’ αυτή την τριετία, θα τρελαθείτε, είναι ιλιγγιώδεις οι ρυθμοί και οι αλλαγές και από δω και πέρα, αυτό είναι το μήνυμα και είμαστε υποχρεωμένοι να το πούμε, είναι ότι από δω και πέρα, από το Μάιο και συγκεκριμένα απ’ το Πάσχα που μας έρχεται και μετά, δηλαδή απ’ τις 5 Μαΐου και μετά η επιτάχυνση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη και οι εξελίξεις που θα έχουμε, τόσο σε υλικό επίπεδο, όσο και σε πνευματικό επίπεδο, θα είναι πραγματικά ιλιγγιώδεις.
Αυτό είναι ένα μήνυμα στράτευσης για όλους, διότι θα δείτε ότι, όπως είχαμε ανακοινώσει από τότε, το Μάιο του 2010, ότι θα έρθουν έτσι οι εξελίξεις και το βλέπετε ήδη, όπου δεν θα μπορεί κάποιος να κρατήσει ουδετερότητα, γιατί θα σημαίνει αδιαφορία, ασυνειδησία και άρα η ουδετερότητα θα λειτουργεί προς όφελος του κακού.
Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας θα τεθεί προ των ευθυνών του και αυτό είναι κάτι που θα ξεκινήσει πάρα πολύ σύντομα.
Τώρα, το ευχάριστο της υπόθεσης, θα θυμάστε ότι η λέξη ευαγγέλιο σημαίνει τα καλά νέα, είναι ότι από το φετινό Μάιο και μετά και τώρα που έχει συμπληρωθεί τριετία από τη 12η Μαΐου, θα συμβεί πλέον μια άμεση κάθοδος πνευματικών ενεργειών, σε όλους όσους έχουν καλλιεργήσει το έδαφος, με τον άλφα, ή βήτα τρόπο και θα είναι μια απτή κάθοδος, όχι θεωρίες, δηλαδή πολύς κόσμος θα νιώσει μέσα του, ότι αλλάζει, θα νιώσει τη διαφορετική δόνηση, τη διαφορετική σκοπιμότητα στην ουσία θα τονωθούν αυτές οι πνευματικές ενέργειες να τονωθούν αυτές οι πνευματικές ενέργειες να παρέμβει και άρα μιλάμε, για μια πραγματική έναρξη της ενσάρκωσης, της εγώ ειμί παρουσίας της θεϊκής συνείδησης, κατά κάποιον τρόπο, μέσα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι, όπως λέγαμε παλιά στο σχολείο, δεν κρατάνε ομπρέλα όταν θα βρέχει πνευματικές ενέργειες.
Αυτό σας το λέω με σιγουριά και να είστε απόλυτα βέβαιοι ότι, εάν οι ίδιοι δεν μπλοκάρετε, μέσω του φόβου, της ανασφάλειας, του υπερβολικού άγχους και άλλων αρνητικών συναισθημάτων, που προσπαθούν να μας βομβαρδίσουν και μας καλλιεργούν συστηματικά, τα ΜΜΕ και όλοι οι άλλοι κύκλοι των κέντρων εξουσίας, σας διαβεβαιώνω ότι, αν μπορέσετε ν’ αποκλείσετε αυτούς τους παράγοντες, θα είσαστε άμεσοι μάρτυρες αυτής της μετουσίωσης, η οποία μέσω της Χάρητος θα επέλθει ακαριαία σε όσους θα μπορέσουν να είναι πραγματικά ανοιχτοί.
Μιλάμε δηλαδή για μια διαδικασία που θα θυμίζει μια μαζική επιφοίτηση του αγίου πνεύματος, δεν θα είναι οι δώδεκα, δυνάμει μπορεί να είναι εκατομμύρια, εξαρτάται καθαρά από μας, απ’ το πόσο ανοιχτός και εκτός κλίματος αρνητικότητας και τρομοκρατίας και εγωισμού και κλεισίματος θα μπορέσει να βρεθεί ο καθένας, από το Μάιο και μετά.
Θα υπάρχει δηλαδή ένα διάστημα, όπως και προ τριετίας, περίπου, γιατί οι χρόνοι στο γήινο επίπεδο παίζουν πάρα πολύ, αλλά μιλώντας σε γήινους χρόνους μιλάμε για ένα άνοιγμα, μια ψαλίδα δηλαδή που θα περιλαμβάνει από τις 4 Μαΐου Μεγάλο Σάββατο, μέχρι τις 15 Ιουλίου, κατά κάποιον τρόπο.
Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό και είναι μια ευχάριστη ανακοίνωση, είναι τα καλά νέα.
Από κει και πέρα όμως, στις εξελίξεις που θ’ ακολουθήσουν, επειδή θα έχουμε εκκαθαρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο πλέον, άλλωστε ακούγονται πολλά ότι είναι σχεδόν σίγουρο πως αυτό το καλοκαίρι θα έχουμε επέμβαση ή στη Συρία, ή στο Ιράν, εν πάση περιπτώσει κάτι θα γίνει, το οποίο μπορεί να συμπαρασύρει και άλλα πράγματα και το σίγουρο είναι ότι θα συμπαρασύρει κι εμάς με τον άλφα ή βήτα τρόπο, γιατί γεωπολιτικά είμαστε στην περιοχή αυτή και θα παιχτούν πολλά, ενισχύεται ο ρόλος της Τουρκίας, τα ξέρετε να μην τα επαναλαμβάνω.
Θα περάσουμε δηλαδή μέσα από συγκρούσεις και εκκαθαρίσεις πολύ σκληρές μέσα στα επόμενα χρόνια, κάτι που ήταν αναμενόμενο αλλά κάποια στιγμή το βλέπεις θα το βλέπεις πολύ κοντά μπροστά σου και δεν μπορείς να το θεωρείς πλέον θεωρία, είναι κάτι το οποίο αργά ή γρήγορα θα φανεί.
Σ’ αυτή τη φάση των εκκαθαρίσεων η επέμβαση του καλού θα είναι ανελέητη, αυτό είναι που ανακοινώνεται και που λέγεται, γιατί απ’ τη μια μεριά υπάρχει το έλεος, αλλά όπως γνωρίζετε πολύ καλά απ’ την άλλη πλευρά υπάρχει και η δικαιοσύνη και η αυστηρότητα. Και η πάταξη του κακού πράγματι η στάση του καλού θα είναι από δω και πέρα ανελέητη.
Αυτός είναι κι ένας απ’ τους λόγους που σας έλεγα ότι καλό είναι να προσπαθήσουμε ο καθένας από μας να μην μπούμε στις παράπλευρες απώλειες, να μην είμαστε στον «άμαχο πληθυσμό» δηλαδή, που σημαίνει ότι η ουδετερότητα θα είναι καταστροφική, ο καθένας θα πρέπει να καλυφθεί κάτω από μια πνευματική ομπρέλα, άρα θα πρέπει να διαλέξει στρατόπεδο. Και θα δείτε ότι εκείνοι που προσπαθούν να τα συμβιβάσουν και προσπαθούν να παραμείνουν στο φλου, θα σχιζοφρενιστούν ή θα εξαφανιστούν, αυτό είναι ένα μήνυμα που θα πρέπει να πάρετε πολύ σοβαρά υπ’ όψιν επίσης.
Αυτά ήθελα να σας πω με δυο λόγια, δεν χρειάζεται να μακρηγορήσουμε άλλο, συγκεντρωτικά η συμβουλή μας είναι από δω και πέρα, μιας και έχουμε περίπου ένα μήνα, μέχρι το Πάσχα, εκμεταλλευτείτε αυτό το διάστημα για να μπείτε σε μια κατάσταση πνευματικής δεκτικότητας, δηλαδή από το θέμα της διατροφής, μέχρι τις σκέψεις που κάνουμε και την ψυχική μας κατάσταση, έτσι ώστε μέχρι τον Ιούλιο να προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε όσο το δυνατόν καλύτερα γίνεται αυτή την κάθοδο των πνευματικών ενεργειών, απ’ την οποία όσοι τα καταφέρετε θα βγείτε τελείως διαφορετικοί άνθρωποι και δεν θα σας αναγνωρίζουν όσοι σας ξέρουν.
Αυτό είναι το ένα και το άλλο είναι ότι, επειδή η μάχη έχει ήδη ξεκινήσει απ’ τ’ ανώτερα πεδία, θα παρακαλούσα εκείνους οι οποίοι το παίζουν, για λόγους αυτοάμυνας βεβαίως, ψυχικής ηρεμίας εννοώ, αποστασιοποιημένοι και καλά του στυλ, δεν υπάρχει καλό και κακό, όλα είναι ένα κλπ, να αναθεωρήσουν τη στάση τους, γιατί ασφαλώς όλα είναι ένα, αλλά όχι στο δυαδικό επίπεδο στο οποίο τελείται στη συγκεκριμένη στιγμή η σύγκρουση. Τους παρακαλώ ν’ αναθεωρήσουν τη στάση τους και να λάβουν θέση, το οποίο σημαίνει ότι πλέον ενεργά να απευθυνόμαστε και μέσω της προσευχής σ’ εκείνες τις πνευματικές δυνάμεις με τις οποίες ο καθένας αισθάνεται ψυχικά συνδεδεμένος, γιατί ο καθένας, η οικογένειά του, έχει διαπιστώσει μέσα από συγχρονικότητες, από συγκεκριμένα περιστατικά, ότι είτε του αρέσει, είτε όχι, συνδέεται με κάποιες συγκεκριμένες πνευματικές δυνάμεις.
Απέναντι σ’ αυτές τις πνευματικές δυνάμεις, η συμβουλή μας είναι, να υπάρχει διαρκής επαφή, επικοινωνία και προσοχή και παράκληση να βρίσκονται συνέχεια στο πλευρό των ενάρετων ανθρώπων, να τους προστατεύουν, να τους φροντίζουν, να τους καθοδηγούν, τρεις λέξεις-κλειδιά, τις οποίες θα σας έλεγα να τις έχετε όλοι υπ’ όψιν, με την έννοια πρώτον της προστασίας, είτε μιλάμε για ψυχική προστασία, είτε σωματική, σε επίπεδο υγείας, δεύτερον να μας φροντίζουν, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να ζούμε αξιοπρεπώς και να μην πεινάσουμε, το λέω πολύ απλά, για να το καταλάβετε όλοι και τρίτον, καθοδήγηση, έτσι ακριβώς, ώστε να μπορέσουμε να συμπεριφερθούμε με τον καλύτερο δυνατό, από πνευματική σκοπιά, τρόπο, απέναντι σ’ όλα τα γεγονότα που θα επακολουθήσουν.
Ο καθένας λοιπόν, απέναντι σε όποιον, ή όποιους, από πνευματικές δυνάμεις αισθάνεται επαφή και σύνδεση, είτε είναι η θεά Αθηνά, είτε είναι ο άγιος Γεώργιος, καλείται, γιατί στα ανώτερα πεδία είναι όλα ένα ακριβώς, αλλά αυτό είναι στα ανώτερα πεδία, οπότε οι διαιρέσεις, οι θρησκευτικές, οι ιδεολογικές δεν παίζουν ρόλο εκεί πάνω, αυτές είναι μόνο για να αυταπατώνται οι άνθρωποι στο υλικό επίπεδο και να τσακώνονται μεταξύ τους.
Έτσι λοιπόν ο καθένας απέναντι σ’ όποιες πνευματικές δυνάμεις αισθάνεται ότι έχει επαφή και σύνδεση, να προσεύχεται καθημερινά, να φροντίζουν την ανθρωπότητα, να την προστατεύουν και τον καθένα από μας προσωπικά και να μας καθοδηγούν ανάλογα.
Οι οδηγίες είναι απλές και με τη βοήθεια του Θεού, να τα ξαναπούμε τον Ιούνιο.

ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

 

 

                                     

                                  ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

 

 

Να σας καλημερίσουμε και να σας ευχαριστήσουμε για τη συμμετοχή σας κι εσάς εδώ στην Αθήνα, αλλά και σ’ όλες τις ομαδικές συγκεντρώσεις που γίνονται ανά την Ελλάδα, οι οποίες είναι πολλές αυτή τη φορά και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο και στο εξωτερικό.

Είναι προφανές ότι οι δύσκολοι καιροί δημιουργούν και μια τάση συσπείρωσης και έχουμε αρκετά πράγματα να πούμε στην ομιλία μας σήμερα, την οποία την έχουμε τιτλοφορήσει ως “ασύμμετρες απαντήσεις στην κρίση”, είναι βέβαια ένας γενικά αόριστος τίτλος, αλλά θα δείτε στην πορεία ότι, πραγματικά, αν θέλει κανείς να δει τα πράγματα από μια εσωτερική σκοπιά, από μια πνευματική σκοπιά, ή αλλιώς όπως λέμε, από μέσα προς τα έξω, δεν μπορεί να βρει απαντήσεις απέναντι στα τρέχοντα προβλήματα, μεταχειριζόμενος τρόπο σκέψης και μεθόδους, οι οποίες ανήκουν στην κατεστημένη νοοτροπία.

Με δυο λόγια δηλαδή, εάν παραμείνουμε εγκλωβισμένοι στον τρόπο σκέψης και τη νοοτροπία, στην οποία προσπαθούν να μας κρατήσουν τα διάφορα κέντρα εξουσίας, κυριαρχούντων των μέσων μαζικής ενημέρωσης, δεν μπορούμε να βγούμε απ’ αυτό το λαβύρινθο, απ’ αυτή τη δίνη, στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή.

Πρέπει λοιπόν, να δούμε τα πράγματα με μια διαφορετική ματιά, με μια καθαρή πνευματική ματιά, για να μπορέσουμε να δούμε διεξόδους και μεθόδους οι οποίες θα μπορέσουν να οδηγήσουν σιγά-σιγά σε μια αναστήλωση και σε μια αναγέννηση της Ελλάδας.

Θα ξεκινήσω λοιπόν με δυο λόγια από την σημερινή κατάσταση, ως εισαγωγή, γιατί το σημαντικό είναι να διατυπώσουμε ορισμένες σκέψεις που να δίνουν και μια διέξοδο.

Ωστόσο, μιας και δεν πρέπει να κλείνουμε και τα μάτια μας σε μια πραγματικότητα, την οποία έχουν διαμορφώσει και προσπαθούν να διαμορφώσουν γύρω μας, δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε.

Έτσι λοιπόν, αυτό το οποίο διαφαίνεται αυτή τη στιγμή και είδατε και τις πρόσφατες εξελίξεις και το κουτσομπολιό που γίνεται για τα ελληνικά πετρέλαια, καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι, τίποτα δεν γίνεται τυχαία.

Για τα πετρέλαια ξέραμε απ’ το 1970 και μάλιστα από κείνη την εποχή υπάρχουν και ντοκουμέντα προσφορών που είχαν κάνει τότε οι πετρελαϊκές εταιρίες, άρα μην πιστεύετε και μην μας ταίζουν κουτόχορτο, ότι μέχρι τώρα δεν ξέραμε τίποτα και ξαφνικά μέσα στην κρίση και στην Ελλάδα του μνημονίου βρέθηκε αυτός ο θησαυρός και σε λίγο θα τρώμε με χρυσά κουτάλια.

Είναι προφανές ότι είναι κινήσεις αποπροσανατολισμού αυτές, δεδομένων των μέτρων που πρόκειται ν’ ακολουθήσουν μέσα στην επόμενη χρονιά, αλλά εάν δεν γίνει κάτι γι αυτή την επαναγέννηση της Ελλάδας, ούτως ή άλλως να είμαστε σίγουροι ότι τα πετρέλαια θ ‘ αποτελέσουν αντικείμενο πλιάτσικου, δηλαδή στο δικό μας επίπεδο ζωής δεν πρόκειται να έχουν καμία επίπτωση, όπως ακριβώς και σε αραβικές χώρες, που υπάρχει άφθονο πετρέλαιο, έχουν επωφεληθεί πέντε άνθρωποι και οι πετρελαϊκές εταιρίες κι ο υπόλοιπος κόσμος, οι υπόλοιποι πολίτες πεινάνε.

Άρα, το λέω αυτό σαν το πιο πρόσφατο της επικαιρότητας, για εκείνο τον τρόπο σκέψης, σαν παράδειγμα το λέω, που προσπαθούν να μας εγκλωβίσουν έτσι ώστε να μας αποπροσανατολίσουν από κείνα τα σημεία, στα οποία πάσχει πραγματικά από ένα εσωτερικό επίπεδο η ελληνική κοινωνία και στην οποία κανονικά θα έπρεπε να έχουμε ρίξει το βάρος μας, ήδη, αλλά εν πάση περιπτώσει κάλλιο αργά, παρά ποτέ.   

Εκείνο λοιπόν, που συμβαίνει σήμερα είναι ότι ουσιαστικά πρόκειται για ένα σχέδιο εκποίησης της χώρας, τα άλλα τρομακτικά, του στυλ θα χρεωκοπήσουμε, θα μας πετάξουν έξω απ’ την Ευρώπη κλπ. δεν ισχύουν.

Εκείνο το σενάριο το οποίο είναι το πιο πιθανό απ’ όλα, είναι αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές το ερχόμενο φθινόπωρο, να γίνει κι ένα δεύτερο μεγάλο κούρεμα απ’ το ελληνικό χρέος, αλλά μέχρι τότε με τον εκβιασμό και με τις πιέσεις κλπ, να έχουν αποσπάσει οι ξένοι όσο πιο πολλές συμφωνίες γίνεται, σε σχέση με την εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου, ότι κι αν είναι αυτός, είτε είναι οι διάφορες κερδοφόρες ΔΕΚΟ, είτε είναι τα κοιτάσματα, είτε είναι ο ορυκτός πλούτος, είτε οτιδήποτε άλλο, έτσι ώστε μετά αμέσως το κούρεμα ν’ αλλάξουν το κλίμα, να το τουμπάρουνε, να υπάρχουνε συνεχείς έπαινοι, να λένε να η ανάπτυξη, το ένα, το άλλο, αλλά  η ουσία είναι ότι μπορεί και σίγουρα είναι στα σχέδια να έρθει μια ανάπτυξη στην Ελλάδα, αλλά η ανάπτυξη ξέρετε πολύ καλά ότι υπολογίζεται με αριθμούς παραγωγικότητας του ιδιωτικού τομέα, άρα η στατιστική της ανάπτυξης δεν έχει καμία σχέση με το επίπεδο ζωής των πολιτών.

Άρα, αυτοί σκοπεύουν να μιλήσουν για ένα ελληνικό θαύμα, το οποίο θα βασίζεται όμως πάνω στις επενδύσεις, που θα έχουν κάνει οι πολυεθνικές και όχι στο επίπεδο ζωής των Ελλήνων. Αυτό είναι το σχέδιο.

Ένας δεύτερος παράγοντας είναι -και προετοιμάζονται και γι αυτό-ο κίνδυνος μιας κοινωνικής έκρηξης, είτε με τη μορφή εσωτερικού εμφύλιου, που εμπλέκεται και το θέμα των μεταναστών, είτε με μια μορφή ανεξέλεγκτης κοινωνικής εξέγερσης, λόγω της φτώχιας και των μέτρων και πολλοί ακόμα μιλούν και για κίνδυνο μιας ενδεχόμενης εθνικής τραγωδίας, τα καταλαβαίνετε αυτά, γιατί όπως λέει κι η παροιμία “δρυός πεσούσης πάς ανήρ ξυλεύεται”.

Το τρίτο στοιχείο της αντικειμενικής πραγματικότητας είναι ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια ανεπάρκεια πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, ικανών να αναστρέψουν αυτή την κατάσταση, καλώς ή κακώς, είτε από τα λεγόμενα δεξιά, είτε απ’ τα λεγόμενα αριστερά, η νοοτροπία που κυριαρχεί και οι αγκυλώσεις σε παλιές ιδεολογίες και σε παλιές μεθόδους, που φαίνεται ακόμα κι απ’ τη ρητορική του λόγου τους, δείχνει ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει προς το παρόν τουλάχιστον μια τέτοια πολιτική ηγεσία, που να μπορέσει να χειριστεί το θέμα της κρίσης, αλλά και τα εθνικά μας θέματα μ’ ένα διαφορετικό τρόπο, μέσα από ένα ανώτερο επίπεδο σύλληψης της κατάστασης. Όμως, αυτό το ελληνικό φαινόμενο δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, η όλη επιχείρηση, η οποία διεξάγεται στην Ελλάδα, αφορά την παγκόσμια κατάσταση και αυτό που λέμε η μάχη της Ελλάδας, είναι κάτι το οποίο στην ουσία κρίνει την επέλαση της νέας παγκόσμιας τάξης, γιατί τα σχέδια φτωχοποίησης της δύσης είναι στα σκαριά, στα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας των μεγάλων συμφερόντων, το σχέδιο περιλαμβάνει να δημιουργηθεί και μέσα στην καρδιά της δύσης, ευρωπαϊκή ένωση δηλαδή και Ηνωμένες Πολιτείες ένα μεγάλο στρώμα φτωχοποιημένων πολιτών, έτσι ώστε να μπορέσουν ν’ ανταγωνιστούνε τις αναδυόμενες αγορές.

Το ζήτημα λοιπόν είναι ότι, αντικειμενικά η Ελλάδα παίζει έναν πιλοτικό ρόλο και να είστε σίγουροι ότι το θέμα δεν είναι τα χρήματα, γιατί τα χρήματα είναι κάτι εικονικό, η οικονομία είναι εικονική, μιλάμε για ηλεκτρονικό χρήμα, το πρόβλημα είναι ο έλεγχος της συνείδησης και από τη στιγμή που το ελληνικό πείραμα μελετάται επισταμμένως, γύρω από τις αντιδράσεις των πολιτών, απέναντι σ’ όλα αυτά τα μέτρα, κάποια κέντρα εξουσίας διεξάγουν τα συμπεράσματά τους και ανάλογα με την πορεία του ελληνικού πειράματος θα δημιουργηθεί ένα φασόν ιδεολογικής τρομοκρατίας, το οποίο σιγά-σιγά θα εφαρμοστεί και στις υπόλοιπες δυτικές χώρες, προκειμένου να περάσουν όλα αυτά τα μέτρα ελέγχου και υποβάθμισης του επιπέδου των πολιτών.

Έτσι λοιπόν, η μάχη της Ελλάδας η οποία δεν πρόκειται να τελειώσει τόσο σύντομα, πρόκειται να κρίνει και τη συνολικότερη πορεία της παγκοσμιοποίησης και αυτό είναι ένα θέμα, το οποίο διαφεύγει από την προσοχή πολλών και είναι ένα ατού στα χέρια μας, το οποίο, όπως θα δείτε αξίζει τον κόπο κανείς να το μεταχειριστεί, να το παλέψει, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα διεθνές κλίμα συμπαράστασης, απέναντι στην Ελλάδα, ότι είναι κάτι το οποίο δεν αφορά τους Έλληνες, αλλά στην ουσία είναι η κορυφή του παγόβουνου, μέσα απ’ την οποία πρόκειται να επηρεαστεί ολόκληρος ο δυτικός κόσμος.

Έτσι λοιπόν, υπάρχει μια αντικειμενική ανάγκη, μια αναντίρρητη ανάγκη και δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί, για έναν ριζικό μετασχηματισμό της ελληνικής πραγματικότητας, γιατί καλώς ή κακώς αυτό που μας συμβαίνει τώρα, μπορεί να μην έχει καμία ευθύνη ο απλός λαός, οι απλοί πολίτες, αλλά ωστόσο πάνω σε κενά της ελληνικής πραγματικότητας πάτησαν κάποιοι, για να μπορέσουν να μας σύρουν μέχρι εδώ.

Ακόμα και αυτό που λέμε για διεφθαρμένοι πολιτικοί και Σια, που είναι ένα γεγονός, είναι εκ των πραγμάτων ένα κενό της ελληνικής πραγματικότητας, μια αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας, η οποία ανέχθηκε, παρήγαγε και συντηρεί ακόμα τέτοιου είδους πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά τα ελληνικά θέματα.

Έτσι λοιπόν, υπάρχει μια μεγάλη ανάγκη για μετασχηματισμό της ελληνικής πραγματικότητας, αλλά μέσα από μια διαφορετική νοοτροπία.

Ουσιαστικά, το ξέρουμε πολύ καλά ότι κάθε κρίση είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για αλλαγή. Αυτό το βλέπουμε κι απ’ την προσωπική μας ζωή και πολλές φορές η κρίσεις είναι και θεόσταλτες και κρίνοντας εξ ιδίων όλοι μας, νομίζω ότι μπορούμε να θυμηθούμε πολλές περιπτώσεις, που όταν η ζωή μας έφερε κάποιες μεγάλες δυσκολίες ή μας έφερε ενώποιος ενωπίω των δικών μας λαθών, των δικών μας παθογενειών και προβλημάτων, πολλές φορές βγήκαμε πολύ πιο δυνατοί και μετά λέγαμε ότι, αν πράγματι δεν μας είχε συμβεί αυτό, δεν θα μας είχε δοθεί ποτέ η ευκαιρία να μπορέσουμε ν’ αλλάξουμε.

Άρα, βλέποντας τα πράγματα από μέσα προς τα έξω, ή αν θέλετε από μια ανώτερη πνευματική σκοπιά, ο κανόνας λέει ότι, οτιδήποτε σου φέρνει η ζωή είναι για να πάρεις ένα μάθημα, σε σχέση με τον ανώτερο δρόμο σου, οτιδήποτε σου φέρνει η ζωή είναι για να βγάλεις εκείνα τα πολίτιμα συμπεράσματα και να δημιουργήσεις καλύτερες συνθήκες για την αφύπνισή σου και την προσωπική σου εξέλιξη.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και σε επίπεδο χώρας, είναι πράγματι μια χρυσή ευκαιρία, γιατί αν συνεχίζαμε να κοιμόμαστε τον ύπνο της αφασίας, ενδεχομένως τα πράγματα αργότερα να ήταν πολύ πιο εκφυλιστικά και πολύ πιο χειρότερα και να μη μας δινότανε ποτέ η ευκαιρία να προβληματιστούμε πάνω σε τέτοια καίρια ζητήματα που μπορούν ν’ αλλάξουν την όλη κατάσταση.

Στόχος λοιπόν, κρίνοντας πνευματικά το όλο θέμα, είναι να μπορέσουμε ν’ απαγκιστρωθούμε ως πεποιθήσεις, νοοτροπία, ψυχισμό, από όλες εκείνες τις αρνητικές σκεπτομορφές, οι οποίες έχουν καταλήξει στην υλοποίηση των δυσάρεστων καταστάσεων που βιώνουμε και να μπορέσουμε, μέσα απ’ αυτή την απαγκίστρωση να καλλιεργήσουμε μια καινούργια σκεπτομορφή, μια σκεπτομορφή σοφίας, φωτός και αρμονίας, η οποία συνάδει με το ελληνικό πρότυπο, με το πρότυπο του ελληνισμού και να μπορέσουμε να κάνουμε την Ελλάδα εν τέλει ένα διεθνές πρότυπο στον αντίποδα της χωριστικότητας και της μαυρίλας των ιδεών της νέας παγκόσμιας τάξης.

Νομίζω ότι, αυτή η σύνοψη τα λέει όλα, διότι ένας απ’ τους λόγους που τον έχουμε ξαναθέσει, που ο ελληνισμός βάλλεται, δεν είμαστε εμείς ως άτομα, είναι ότι η έννοια του ελληνισμού αποτελεί ουσιαστικά μια πανίσχυρη σκεπτομορφή, η οποία εμποδίζει αυτή την επέλαση του ισοπεδωτισμού της παγκοσμιοποίησης.

Η ελληνική σκεπτομορφή της ελευθερίας, του μέτρου, της αρμονίας, της έρευνας, της γνώσης, είναι ένα πολύ μεγάλο εμπόδιο απέναντι στον ισοπεδωτισμό της παγκοσμιοποίησης και άρα η μάχη ξεκινάει από τα ανώτερα επίπεδα, από ένα πνευματικό επίπεδο κι απλώς εμείς βλέπουμε εδώ τις εξωτερικεύσεις της, με τον τρόπο που τις βιώνουμε στην κοινωνική μας πραγματικότητα.

Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αλήθεια, που αν μπορέσουμε και τη συνειδητοποιήσουμε και τη συλλάβουμε, τότε καταλαβαίνουμε ότι, όσοι θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας πνευματικό άνθρωπο ή εν πάση περιπτώσει συνειδητό πολίτη, ότι θα πρέπει ν’ απεγκλωβιστούμε τελείως από την αρνητική σκεπτομορφή, η οποία προσπαθεί να μας καπακώσει και να μας εντάξει μέσα στα σχέδια που υπάρχουν για την Ελλάδα και βγαίνοντας απ’ έξω να αντλήσουμε απ’ τη σκεπτομορφή του ελληνισμού και απέναντι σ’ αυτή να στραφούμε και αυτή να ενισχύσουμε μέσα από την όλη στάση μας στην καθημερινότητα, μέσα απ’ τις σκέψεις που παράγουμε, απ’ τα συναισθήματα που παράγουμε, απ’ τις πεποιθήσεις που αναπαράγουμε, από τη νοοτροπία, από μια καινούργια νοοτροπία, την οποία μπορούμε να επιφέρουμε και να ενισχύσουμε, μέσα στην καθημερινότητά μας.

Με βάση αυτό το πλαίσιο, που σας έθεσα, του απεγκλωβισμού απ’ τη μαυρίλα, η οποία καλλιεργείται με δηλώσεις από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από όλους τους ιδεολογικούς μηχανισμούς γενικά, αυτών των αρνητικών δυνάμεων που προσπαθούν να καταστρέψουν τον ελληνισμό, εμείς ν’ αρθούμε από πάνω, ν’ αρθούμε υπεράνω και αντλώντας από τη δεξαμενή των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων του ελληνισμού, να αναστρέψουμε το παιχνίδι, ν’ αναστρέψουμε τη ροή των γεγονότων.

Υπάρχουν πάνω σ’ αυτό, μπαίνοντας πλέον και στις σκέψεις που υπάρχουν, σε σχέση με τις ασύμμετρες απαντήσεις στην κρίση, πάνω σ’ αυτό υπάρχουν ορισμένα πράγματα τα οποία θα πρέπει να τύχουν της προσοχής μας και κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να διαδοθούν και στο άμεσο περιβάλλον μας, ή γενικά οπουδήποτε μπορούμε και με οποιοδήποτε μέσον.

Τα αναφέρω με τη σειρά, το πρώτο και πολύ σημαντικό είναι ο απεγκλωβισμός απ’ τους κανόνες του παιχνιδιού του κατεστημένου, αυτό σημαίνει ότι όσο θεωρούμε δεδομένη τη δύναμη των διαφόρων εξωθεσμικών κέντρων, όπως είναι οι διάφορες διορισμένες και μη εκλεγμένες επιτροπές της ευρωπαϊκής ένωσης, ή όπως είναι θεσμοί, όπως το διεθνές νομισματικό ταμείο, τα διάφορα τραπεζικά συστήματα και οι αγορές κλπ, όπως είναι τα κατεστημένα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι κομματικές πρακτικές του παρελθόντος, όλα αυτά διαμορφώνουν ένα πλαίσιο, το οποίο μας κρατά πίσω και μας κρατά κάτω.

Όσο προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, θεωρώντας όλα αυτά δεδομένα, συντηρούμε ακριβώς και ενισχύουμε με την ενέργειά τους τη δική τους κατάσταση, τη δική τους σκεπτομορφή, άρα το πρώτο είναι ότι θα πρέπει να ξυπνήσουμε και να σταματήσουμε να θεωρούμε ως υπαρκτά και δεδομένα και ως τη μόνη πραγματικότητα, αυτή την πλάνη με την οποία προσπαθούν να τυλίξουν ολόκληρο τον ελληνικό χώρο.

Αυτό γίνεται καλλιεργώντας παρουσία, δηλαδή δεν ενστερνιζόμαστε και κρατάμε νοητική απόσταση απ’ όλη αυτή τη σκεπτομορφή που καλλιεργείται, μπορεί να παρακολουθούμε την τηλεόραση, ν’ ακούμε πράγματα, αλλά εκείνη τη στιγμή έχουμε την πλήρη συνειδητότητα του πώς παίζεται το συγκεκριμένο παιχνίδι και κρατάμε πλήρη απόσταση και απόρριψη σ’ αυτό το είδος της πραγματικότητας στο οποίο επιχειρούν να μας εγκλωβίσουν και από μέσα μας έχουμε σταθερά τη στάση, ότι αυτό δεν είναι παρά μια πλάνη, ένας συσκωτισμός, ο οποίος ανατρέπεται ακριβώς με τη δική μας σθεναρή ψυχική στάση απέναντί του, γιατί η εξωτερική πραγματικότητα είναι απότοκος, διαμορφώνεται σύμφωνα με την εσωτερική ψυχική μας στάση και αυτό το ξέρουν και οι άλλοι, το ξέρουν οι αντίπαλοι του ελληνισμού, γι αυτό πρασπαθούν να κερδίσουν το παιχνίδι σ’ αυτό το επίπεδο, μέσω της προπαγάνδας και των ιδεολογικών μηχανισμών.

Δεύτερον, πάνω σ’ αυτό το πλαίσιο ένα δεύτερο πολύ σημαντικό θέμα που έχει να κάνει πάλι με τη δημιουργία μιας καινούργιας σκεπτομορφής, σε σχέση με τον ελληνισμό, είναι η πλήρης απενοχοποίησή μας, από την όλη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, δεν έχει σημασία αν κάναμε λάθη, ή όχι, λάθη κάναμε κι ο καθένας κι όλοι μαζί, αλλά ο μαζοχισμός και το αυτομαστίγωμα δεν έχουνε καμία σχέση με την αυτοκριτική, μπορεί να κάναμε τα λάθη μας, έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας, από κει και πέρα, όπως συμβαίνει και με οποιοδήποτε άνθρωπο στην ατομική του ζωή, δεν θα χτυπιέται, ούτε θα πέφτει σε κατάθλιψη, ούτε θ’ αυτοκτονήσει, όταν διαπιστώσει ότι έχει κάνει κάποια λάθη, θα διδαχθεί από τα λάθη του και θα τραβήξει μπροστά, περήφανα, με αξιοπρέπεια, προκειμένου να διορθώσει, να βελτιωθεί, ν’ ανατρέψει την κατάσταση.

Αυτός ο μαζοχισμός οκαθημερινός, που παρακολουθούμε σε όλες τις συζητήσεις, αχ τι κάναμε και πώς τα καταφέραμε έτσι και εμείς φταίμε και δεν φταίει κανένας άλλος, αλλά φταίει μόνο το κούφιο μας το κεφάλι και το ένα και το άλλο, πρέπει να τελειώνει.

Γιατί αυτή η ενοχοποίηση καταστρέφει ολόκληρο τον ψυχισμό της Ελλάδας και δεν την αφήνει να σηκώσει κεφάλι. Στη θέση λοιπόν  αυτού θέλει μια ξεκάθαρη νοητική και ψυχική στάση, η οποία λέει, ξέρω τι έγινε, ξέρω ποιά ήταν τα λάθη και αυτή τη στιγμή θέλω και είμαι απόλυτα κατασταλλαγμένος με αξιοπρέπεια, ενότητα και αλληλεγγύη ανάμεσα στους Έλληνες, χωρίς να τρωγόμαστε μεταξύ μας και να χωριζόμαστε σε αλληλοεξοντωνόμενες ομάδες, όλοι μαζί να κρατηθούμε πάλι, να σταθούμε στα πόδια μας, να μεγαλουργήσουμε, τέρμα η γκρίνια και η ενοχοποίηση, είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Πραγματικά,μερικές φορές θα σας εξομολογηθώ κάτι, όταν τα λέω αυτά έχω μια μικροαμφιβολία, εάν γίνομαι πλήρως κατανοητός ή όχι, με την έννοια ότι, εγώ όπως και πολλοί άλλοι έχουμε βιώσει στο πετσί μας την αλήθεια, του πόσο σημαντική είναι η ψυχική στάση που κρατάς απέναντι στα πράγματα, δεν είμαι σίγουρος αν το έχετε βιώσει όλοι, αλλά είμαι υποχρεωμένος να σας το μεταφέρω κι έχοντας δει ότι πραγματικά, όταν μπαίνεις σε μια δίνη αυτοοικτιρμού, όλα σου πηγαίνουν κατά διαόλου και αυτή η δίνη εξωτερικεύεται με γεγονότα, στην στυγνή υλική πραγματικότητα και γι αυτό λένε ότι ο νόμος του Μέρφυ, το ένα κακό φέρνει το άλλο, γιατί άπαξ κι εγκλωβιστείς κι αρχίσεις και σκέφτεσαι ότι, πω, πω τι έπαθα και τι άλλο έρχεται ακόμα και είμαι και άτυχος, είμαι και καντέμης, το είχε εμένα η μοίρα μου να μπλέκω, το ένα φέρνει τ’ άλλο.

Δεν ξέρω, σε μερικούς μπορεί να φαίνεται θεωρητικό αυτό, αλλά δεν είναι καθόλου και γι αυτό το λόγο το θεωρώ από τα πολύ σημαντικά ζητήματα και το πρώτο ζήτημα του απεγκλωβισμού που είπαμε, απ’ τους κανόνες του παιχνιδιού κι απ’ τη σκεπτομορφή ενάντια στον ελληνισμό και το ζήτημα αυτό της απενοχοποίησης, πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μας, ώστε μέσα στην καθημερινότητα, στις επαφές που έχουμε, στα μέιλ που ανταλλάσσουμε, στο χώρο που δουλεύουμε, στους φίλους μας να κρατήσουμε μια πολύ σθεναρή στάση απέναντι σ’ αυτό. Δεν λέω να είμαστε χαζοχαρούμενοι, σε φάση να μας λέει ο άλλος, πω,πω, τι έπαθα έχω να πληρώσω τη ΔΕΗ και να τουλέμε εμείς ε δεν πειράζει, μια χαρά είναι, δεν μιλάω για το χαζοαμερικάνικο τρόπο του positive thinking, της θετικής σκέψης, αλλά να μπορέσουμε να εξηγήσουμε στον άλλον, ότι και με το να κλαίει επειδή ο λογαρισμός της ΔΕΗ ήρθε παραπάνω, το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να του έρθει παραπάνω την επόμενη φορά και να τους βάλουμε όλους σ’ ένα κλίμα, ότι ο μόνος τρόπος ν’ αναστραφεί αυτό το πράγμα δεν είναι ούτε με τη γκρίνια, ούτε με την κακομοιριά, αλλά είναι με την αξιοπρέπεια και με τη σθεναρή στάση ν’ αναπτύξουμε μια δημιουργικότητα απέναντι στα πράγματα, για να μπορέσουμε ν’ αναστρέψουμε το κλίμα, αυτό και τίποτα άλλο. Εάν μπορέσουμε αυτό να το καταφέρουμε έστω και στον περίγυρό μας και με οτιδήποτε μέσα διαθέτει ο καθένας μας, τότε θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια πολύ ισχυρή σκεπτομορφή, η οποία σιγά-σιγά ως κρίσιμη μάζα θα μπορέσει να επηρεάσει πολύ περισσότερους ανθρώπους και άπαξ και δημιουργηθεί αυτό το ρεύμα, τότε δεν αναστρέφεται, αυτός είναι ο δικός μας ο ρόλος.

Πάω σ’ ένα τρίτο ασύμμετρο μέτρο, μιας και μιλάμε για απεγκλωβισμό και απενοχοποίηση, από κει και πέρα είναι να ξέρεις να υπάρχεις κι ένας συμπαγής ιδεολογικός πυρήνας, τι καλείσαι να περιφρουρήσεις και ν’ αναπτύξεις και εδώ πλέον μιλάμε για τη διατήρηση και ανάπτυξη της εθνικής μας ταυτότητας, η οποία βάλλεται πανταχόθεν.

Δεν έχει σημασία εάν κάποιος είναι οικουμενιστής, ή αν είναι εθνικιστής, ή αν είναι το πιο ισορροπημένο και πιο λογικό που σκέφτομαι, απλά ένας πατριώτης, σημασία έχει το εξής, ότι κάθε χώρα και κάθε έθνος και κάθε πολιτισμός, πόσο μάλλον ο ελληνικός, έχει όχι μόνο το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση, βάσει των εξελικτικών νόμων να περιφρουρεί και να αναπτύσσει τη μοναδικότητά του, όχι εις βάρος των άλλων, διότι το να περιφρουρείς και ν’ αναπτύσσεις την μοναδικότητα της παράδοσής σου, του έθνους σου, τη φιλοσοφία σου, δεν συνιστά εθνικισμό, αλλά αντιθέτως συνιστά συνεισφορά στην παγκόσμια πνευματική εξέλιξη, εάν κάθε λαός μπορεί να συνεισφέρει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μέσω της παράδοσής του στην παγκόσμια πνευματική εξέλιξη, πόσο μάλλον ο ελληνικός λαός θα πρέπει να περιφρουρήσει και ν’ αναπτύξει την έννοια του ελληνισμού και όλο το πνευματικό στοιχείο του ελληνισμού και όχι να το χαρίσει, να το αφήσει να κατεδαφιστεί, να το αφήσει να ευτελιστεί, μέσα από δήθεν πολυπολιτισμικές ή κουλτουροειδείς αντιλήψεις.

Σαφέστατα, επαναλαμβάνω μέσα σε απόλυτη αρμονία και συνεργασία με όλους τους υπόλοιπους πολιτισμούς κι όλα τα υπόλοιπα έθνη κι όλες τις υπόλοιπες φυλές του κόσμου.

Εδώ όμως βλέπουμε να γίνεται το ανάποδο, βλέπουμε αυτή η αρνητική σκεπτομορφή να έχει σαν κύρια αιχμή της αυτό που πολλοί αποκαλούνε εθνομηδενισμό και βλέπουμε ότι η τάση είναι, αντί να μας κάνουν να είμαστε υπερήφανοι για την παράδοσή μας και για την πατρίδα μας, είναι να μας κάνουν να θεωρούμε ντροπή και αυτό το βιώνουν και πολλοί Έλληνες σε ταξίδια τους στο εξωτερικό, στις επαφές που κάνουν, το ν’ ακούνε ότι είσαι Έλληνας και να σε λυπούνται.

Λοιπόν, αυτό πρέπει ν’ αναστραφεί πάση θυσία κι ο τρόπος για ν’ αναστραφεί είναι την ελληνική παράδοση, τα ήθη και έθιμα, τον ελληνικό πολιτισμό, το ελληνικό πνεύμα, την ελληνική πνευματική παράδοση να τη διατηρήσουμε και να την αναπτύξουμε πάση θυσία.

Αυτή τη στιγμή ο ελληνισμός βρίσκεται σε κρυφό σχολειό, ουσιαστικά αν δούμε τις κυρίαρχες κρατικές δομές, πώς χειρίστηκαν τον ελληνισμό, όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, που ήτανε πολύ σημαντικό βήμα αυτό, για να φτάσουμε στην κρίση που φτάσαμε σήμερα, θα δούμε ότι πράγματι ο ελληνισμός  ήταν υπό διωγμό.

Λοιπόν, τέρμα το κρυφό σχολειό, θα πρέπει ο ελληνισμός να μπορέσει να βγει σαν κυρίαρχη σκεπτομορφή, μέσα στην ελληνική πραγματικότητα κι αυτό γίνεται, αυτή τη στιγμή, μπορεί να γίνεται και με ακρότητες, μέχρι να ισορροπήσει το εκκρεμές σε κάποια αρμονικότερη πλευρά του, είναι απόλυτα δικαιολογημένο στην αρχή να υπάρχει εναντιοδρομία κι από κει που ως  Έλληνας ήσουνα καρπαζοεισπράκτορας, ν’ αντιδράσεις στην αρχή και κάπως δυναμικά, το σίγουρο είναι όμως ότι, αυτή η αρμονική του μέτρου θα πρέπει να επικρατήσει και στον ελλαδικό χώρο, σε σχέση με την πνευματική μας παράδοση.

Ένα άλλο θέμα αιχμής, που αφορά στη νέα σκεπτομορφή, που πρέπει εκ των έσω να χτιστεί για τη νέα Ελλάδα, είναι η επαναφορά της ηθικής και των ίσων ευκαιριών στην ελληνική πραγματικότητα, πράγματα τα οποία κάποιοι προσπάθησαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είναι παλιομοδίτικα και ωστόσο ολόκληρο το οικοδόμημα μιας κοινωνίας βασίζεται σ’ αυτά τα δυο στοιχεία, γιατί εάν ο καθένας αρχίζει να σκέφτεται ότι έννοιες όπως η ηθική, η ακεραιότητα, η αρετή κλπ, είναι παλιομοδίτικες και το θέμα είναι ποιός θα κοιτάξει την πάρτη του και το καλύτερο λαμόγιο απ’ το διαγωνισμό μέσα στην κοινωνία είναι εκείνο που θα επιβραβευθεί τελικά, καταστραφήκαμε. Είναι αυτή η σκεπτομορφή της χωριστικότητας η οποία κατατρώει κάθε κοινωνικό ιστό.

Έτσι λοιπόν, πρέπει ν’ αναθεωρήσουμε αυτό που έλεγα ν’ απεγκλωβιστούμε από την κυρίαρχη νοοτροπία, απ’ την κυρίαρχη σκεπτομορφή και να προσπαθήσουμε πάση θυσία την επαναφορά της ηθικής, της αλληλεγγύης και των ίσων ευκαιριών στην ελληνική κοινωνία, που σημαίνει πολύ πρακτικά, από αλλαγές που έχουν να κάνουν με τον τρόπο ελέγχου της πολιτικής εξουσίας, την τιμωρία της διαφθοράς, αλλά και αλλαγή όλου του πλαισίου σε σχέση με τις ίσες ευκαιρίες , έτσι ώστε ο τρόπος της εύρεσης εργασίας, ο τρόπος του επιχειρείν και γενικά όλη η κοινωνική ζωή της Ελλάδας να βασίζεται σε ίσες ευκαιρίες, κάτι που είναι θέμα δικαιοσύνης και είναι θέμα αρετής και δεν είναι καθόλου θέμα μιας αφηρημένης ηθικής, που πρέπει να την αφήσουμε για τον παράδεισο, είναι κάτι το οποίο πρέπει να είναι μέσα στη νοοτροπία μας, μέσα στη σκεπτομορφή μας, για να ισχύσει εδώ και τώρα.

Πάω σ’ ένα πέμπτο σημείο, το οποίο το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό, φέτος κατά σύμπτωση ο ΟΗΕ κύρηξε το 2012 ως έτος συνεταιρισμών, πραγματικά καθόλου τυχαίο για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει, όσο κι αν σας φαίνεται απίστευτο αυτή τη στιγμή, ένα δισεκατομμύριο πολίτες σ’ όλο τον κόσμο ανήκουν με τον ένα ή άλλο τρόπο, είτε ως εργαζόμενοι, είτε ως μέτοχοι, σε συνεταιρισμούς, εδώ πέρα μηδέν, σχεδόν, προς το παρόν.

Οι συνεταιρισμοί γενικά, οι διάφορες εταιρίες λαϊκής συμμετοχής, έχουν δυο πλεονεκτήματα, που ιδιαίτερα για την κατάσταση τη σημερινή της Ελλάδας είναι πάρα πολύ σημαντικά, το ένα πλεονέκτημα είναι ότι συμμετέχοντας σ’ ένα τέτοιο συνεταιρισμό είναι πολύ πιο δίκαιη η κατανομή του πλούτου, γιατί η επιχείρηση ανήκει στους ίδιους τους πολίτες, είτε συμμετέχουν με μερίδιο μέσω της εργασίας τους, είτε μέσω των οικονομιών τους, αλλά το δεύτερο και ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι δεν περνάει ο πλούτος μιας χώρας σε ξένα χέρια, ή σε χέρια λίγων.

Φανταστείτε λοιπόν, αν μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα κύμα στην Ελλάδα δημιουργίας εταιριών λαϊκής συμμετοχής, όπου αντί να περάσουν οι πλουτοπαραγωγικές πηγές και οι  διάφορες επιχειρήσεις σε χέρια πολυεθνικών, ή στην καλύτερη περίπτωση στα χέρια κάποιων εγχώριων λαμογίων, να μπορούσαν να περάσουν κατευθείαν στα χέρια των πολιτών.

Είναι κάτι απόλυτα ρεαλιστικό, το οποίο το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιο φορέα, ο οποίος να μπορέσει να βγει μπροστά και να προσφέρει την τεχνογνωσία γι αυτό.

Γιατί κατά τα άλλα ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης οι λιγοστές οικονομίες που μπορεί να έχουμε ο καθένας μας, θα μπορούσαν μ’  ένα πολύ ελάχιστο ποσό συμμετοχής, βασισμένοι στην μαζικότητα να παράγουν εταιρίες απ’ τις οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν τράπεζες, νοσοκομεία, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας.

Δηλαδή θα μπορούσαν άνετα οι πολίτες να πάρουν ακόμα και τις ΔΕΚΟ, οι οποίες είναι για ξεπούλημα αυτή τη στιγμή κι έτσι να μην περνούσαν σε ξένα χέρια, θα μπορούσαν οι τουριστικές υποδομές να παραμείνουν στους Έλληνες πολίτες μέσα απ’ αυτό τον τρόπο, αντί να πουληθούν όσο-όσο τα διάφορα τουριστικά φιλέτα, ανά την Ελλάδα.

Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλη σημασία και πόσο μεγάλη διάσταση έχει το συγκεκριμένο, το οποίο όχι μόνο δεν είναι αφηρημένο, γιατί εφαρμόζεται σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου, αλλά ιδίως για την Ελλάδα θα ήταν η μοναδική λύση.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο των συναιτερισμών δηλαδή, ή των εταιριών λαϊκής συμμετοχής, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος, η οποία είναι πάρα πολύ σημαντική για τα ελληνικά δεδομένα και αυτή η παράμετρος είναι ο απεγκλωβισμός απ’ τη νοοτροπία του υπαλλήλου, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αυτό, αλλά μα στο Θεό τους δεν καταλαβαίνουμε ότι, όλο το κόλπο για να συσσωρεύεται είτε ο πλούτος, είτε η εξουσία σε κάποια συγκεκριμένα κέντρα, είναι η συναίνεση των πολλών;

Δεν καταλαβαίνουμε ότι και μόνο το ότι, κατεβαίνουμε σε μια διαδήλωση για να απαιτήσουμε κάτι, ως σκεπτομορφή θεωρούμε τον εαυτό μας εξαρτώμενο από κάποιον άλλον;

Δηλαδή πας σαν ζήτουλας, άρα εφ’ όσον πηγαίνεις σαν ζήτουλας ήδη ενεργειακά είσαι κάτω απ’ τον άλλον που πας να ζητήσεις.

Ολόκληρο το παγκόσμιο σύστημα εκμετάλλευσης εξαρτάται και στηρίζεται πάνω σ’ αυτή τη σιωπηλή ενεργειακή αποδοχή, ότι υπάρχει μια μάζα η οποία λειτουργεί σε πολύ χαμηλό ενεργειακό επίπεδο, δηλαδή δεν τολμάει να είναι δημιουργική, δεν τολμάει να έχει ιδέες, δεν τολμάει να έχει αυτοδιάθεση και ψάχνει να βρει τον καλό φεουδάρχη, βασιλιά, επιχειρηματία, οτιδήποτε να μπει από κάτω, να βάλει το κεφαλάκι του και να πει, εγώ δεν θέλω να έχω ευθύνες, εγώ θέλω να έχω κάτι στάνταρ. Πάνω σ’ αυτό το στάνταρ ακριβώς σου λέει πάρε το μισθό τώρα το τριακοσάρι και βούλωστο, αφού θέλεις κάτι στάνταρ και δεν θες να το ρισκάρεις και δεν θες τις ευθύνες και θες την ησυχία σου.

Λοιπόν, πρέπει να το καταλάβουμε ότι, μετασχηματισμός της ανθρωπότητας, πόσο μάλλον στην κατάσταση της Ελλάδας δεν γίνεται με ανθρωπάκια, τα οποία θέλουν την ησυχία τους, γιατί όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρωπάκια που θέλουν την ησυχία τους, καλώς κάνουνε και μας έχουνε στο Μάτριξ, αυτό ήταν το Μάτριξ, πάρτε το ναρκωτικάκι σας, ξέρουμε ότι όσο παίζει η τηλεόραση στο σπίτι και δεν την κλείνουμε, εξέγερση δεν πρόκειται να γίνει, γιατί αφού θέλετε την ησυχία σας, σας φτάνει το τούρκικο το σήριαλ, σας φτάνει το πρωϊνάδικο, ν’ ακούτε τις …τέλος πάντων και ξέρουμε ότι, έτσι δεν αντιδράτε.

Λοιπόν, όσο υπάρχει αυτή η νοοτροπία, την εξουσία και τα αφεντικά τα παράγουν δειλοί υπάλληλοι κι όχι ανάποδα.

Γι αυτό σας λέω ότι, πρέπει να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική πνευματική σκοπιά, πρέπει να καταλάβουμε ότι, και για την Ελλάδα μια σημαντική διάσταση των εταιριών λαϊκής συμμετοχής και των συνεταιρισμών είναι ότι, εκπαιδεύουν τον κάθε πολίτη να μπει σε επίπεδο, ν’ ανέβει σε επίπεδο ολιστικού επιχειρηματία, τον θέτουν προ των ευθυνών του και δεν τον αφήνουν να καλλιεργήσει αυτή τη νοοτροπία στο παρακάλι, έξω απ’ την κλωστοϋφαντουργική κι έξω απ’ τη χαλυβουργική, τόσους μήνες απεργία και ανεργία και τι θα κάνω και πώς αυτό.

Δεν γίνεται μ’ αυτό τον τρόπο πια, πρέπει να το καταλάβουμε, τέρμα η ζητιανιά, πρέπει ο λαός να βγει στο προσκήνιο και ν’ αναλάβει τις ευθύνες του και να αναπτύξει την απαραίτητη δημιουργικότητα, προκειμένου ν’ αναστραφεί το κλίμα.

Πιστεύω να ήμουνα σαφής, αυτού του είδους τη σκεπτομορφή θα πρέπει να την προβάλλουμε με κάθε μέσο. Και πάω σ’ ένα τελευταίο θέμα, που αφορά στη διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος. Με τον όρο διεθνοποίηση δεν εννοούμε με την παλιά νοοτροπία, σας παρακαλούμε βοηθήστε μας, χαρίστε μας, δώστε μας κι άλλα βερεσέδια, λυπηθείτε μας, γιατί είμαστε φτωχοί και πεινάμε, σας παρακαλούμε μην μας βαράτε άλλο.

Διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος σημαίνει μια αξιοπρεπής στρατηγική, η οποία ερμηνεύοντας το όλο σχέδιο που υπάρχει κι αποκαλύπτοντας το όλο σχέδιο που υπάρχει γύρω από την ελληνική κρίση, να θέσει και τους υπόλοιπους λαούς προ των ευθυνών τους, για ότι πρόκειται να πάθουν στη συνέχεια και να τους διαφωτίσει και να τους εξηγήσει ότι, η μάχη για παγκόσμια συσάχθεια πρέπει να κερδηθεί απ’ την Ελλάδα και άρα ότι, η μάχη της Ελλάδας είναι μια παγκόσμια υπόθεση, είναι αυτό το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να τεθεί το όλο ελληνικό πρόβλημα, διεθνοποιημένα, με κάθε μέσο και αναπτύσσοντας παράλληλα το ιδεολογικό περιεχόμενο που προανέφερα, που θα ανάγει τη  σύγκρουση μεταξύ ελληνισμού και κοπαδοποίησης, μεταξύ του δημιουργικού πολίτη και του ωχαδερφικού υπαλλήλου ζήτουλα, που είναι ακριβώς το όραμα της νέας παγκόσμιας τάξης, το να δημιουργήσει στρατιές από εξαθλιωμένους ζήτουλες, οι οποίοι είτε θα είναι ικανοποιημένοι μ’ ένα ξεροκόμματο, γιατί η παιδεία τους θα είναι στο μηδέν, η εσωτερική τους καλιέργεια στο μηδέν και άρα εξελιχτικά υποβαθμισμένοι, είτε όταν θα έρχονται σε επίπεδα δούλων της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, να υπάρχουν οι εξεζητημένες τεχνολογίες υποταγής, ώστε αν συμβεί και κάποια εξέγερση να μπορεί να καταστέλλεται ανά πάσα στιγμή.

Εκεί είναι που πρέπει να εξηγήσουμε ότι, η αντίπαλη νοοτροπία στηρίζεται κυρίαρχα πάνω στις έννοιες της ελληνικής παράδοσης κι έτσι ν’ ανάξουμε το ελληνικό πρόβλημα τη μάχη των μαχών, στη μητέρα όλων των μαχών για την παγκόσμια ελευθερία, για την παγκόσμια ελευθερία της συνείδησης.

Όλοι σας έχετε επαφές στο εξωτερικό, πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μπορέσουμε να διαδόσουμε αυτού του είδους τη σκεπτομορφή και να διεθνοποιήσουμε το ελληνικό πρόβλημα, όχι ζητώντας, όχι εκλιπαρώντας, αλλά με αξιοπρέπεια, αναγορεύοντάς το ως καθήκον κάθε συνειδητού πολίτη, όπου κι αν ζει αυτός, όπου κι αν βρίσκεται αυτός.

Εάν μπορέσουμε έστω και σε ελάχιστο βαθμό, να μπορέσουμε να καλλιεργήσουμε αυτές τις έξι προϋποθέσεις που σας προανέφερα, είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι η καινούργια σκεπτομορφή θα γεννήσει και τη νέα υπεύθυνη πολιτική ηγεσία, η οποία θα μπορέσει χωρίς προκαταλήψεις να εφαρμόσει τα αυτονόητα, να μπορέσει ν’ απεγκλωβιστεί απ’ όλες τις κατεστημένες νοοτροπίες που κρίναμε προηγουμένως και να μπορέσει να τραβήξει κι αυτή μπροστά, να εμψυχώσει τον κόσμο ακόμα περισσότερο και ως αλυσιδωτή αντίδραση να δημιουργηθεί μια κοινωνία, η οποία επιτέλους θα έχει όραμα και θα έχει σκοπό, γιατί μόνο αν έχεις όραμα και σκοπό μπορείς να επιστρατεύσεις τις δημιουργικές σου δυνάμεις. Και άλλος ένας λόγος που βρισκόμαστε σ’ αυτό το σημείο τώρα, είναι γιατί συνειδητά εφαρμόστηκε ένα σχέδιο καταστολής οποιουδήποτε οράματος, ακόμα και εκφυλισμένοι λαοί, το βλέπουμε αυτό κι από γείτονές μας, έχουν κάποιο όραμα που τους κρατάει, στην Ελλάδα επιχείρησαν να μην υπάρχει τίποτα και βλέπετε πόσο σημασία έχει η κρατούσα σκεπτομορφή.

Ξέρετε ποιό είναι το σημερινό όραμα το οποίο καλλιεργούν μέσα στην ελληνική κοινωνία;

Είναι το όραμα της επόμενης δόσης, γίνεται συνειδητά αυτό το πράγμα.

Λοιπόν, καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι μια κοινωνία,όταν το εθνικό της όραμα είναι παίρνουμε, δεν παίρνουμε, πότε θα πάρουμε τη δόση, ότι δεν έχει ελπίδα.

Ζητείται λοιπόν αυτή τη στιγμή εθνικό όραμα, γιατί μόνο όταν υπάρχει επιθυμία σε ομαδικό ψυχισμό να μπορέσεις να σταθείς στα πόδια σου, να μεγαλουργήσεις, να προσφέρεις, στον εαυτό σου και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, τότε μόνο αναδύονται οι δημιουργικές δυνάμεις ενός λαού. Και αν το δείτε αυτό ιστορικά, οι λαοί μεγαλούργησαν σε τέτοιες περιόδους, σε περιόδους που υπήρχε όραμα.

Αν λοιπόν μπορέσουμε και σταθούμε στα πόδια μας πνευματικά, σύμφωνα με τους παράγοντες που σας προανέφερα, τότε μόνο θα μπορέσει να προκύψει ένα σαφές καινούργιο όραμα, το οποίο θα γεννήσει και μια νέα πολιτική ηγεσία. Και ξέρετε, αυτά που λέω, για να μην μακρυγορώ, δεν είναι πράγματα τα οποία απαιτούν μεγάλο χρονικό διάστημα, η ιστορία μας έχει δείξει ότι από το μηδέν έχουν υπάρξει τρομερές ανατροπές, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Αυτό δείχνει την παντοδυναμία της σκεπτομορφής, ότι αν ανατραπεί το κλίμα και μέσα σ’ ένα λαό αλλάξει ο ψυχισμός του ριζικά, ότι μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μπορεί ν’ ανατρέψει τα πάντα, μπορεί ν’ ανατρέψει οποιαδήποτε κατάσταση, μην ακούτε την προπαγάνδα, επαναλαμβάνω, η ιστορία μας λέει άλλα, υπάρχουν αποδείξεις.

Ας κοιτάμε λοιπόν την πραγματικότητα κι όχι την κακομοιριά στην οποία θέλουν να μας κρατήσουν.

Υπάρχει ένα τελευταίο θέμα, το οποίο σας το κράταγα για έκπληξη, γιατί κινήθηκε και θα με συγχωρήσουνε γι αυτό ακόμα και κοντινοί μου άνθρωποι, που υπάρχουν εδώ μέσα, με βάση τους νόμους της υλοποίησης κινήθηκε με απόλυτη μυστικότητα, γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι αν υπάρχει κάποιο σχέδιο για υλοποίηση, δεν επιτρέπεται ουσιαστικά να το συζητάς, για να μην αποδυναμώνεται η σκεπτομορφή, όταν είσαι στο παρά πέντε μπορείς να το ανακοινώσεις.

Ας μην αναφέρω πρόσωπα, πράγματα κλπ, η ουσία είναι όμως ότι, έχει ετοιμαστεί ένα ολόκληρο σχέδιο, ένα ολόκληρο πρότζεκτ, στα πλαίσια της εσωτερικής πνευματικής δράσης, που θα περάσει σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό το πρότζεκτ με δυο λόγια είναι ένας παγκόσμιος οραματισμός, για τον πνευματικό μετασχηματισμό του χρήματος.

Καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι το χρήμα είναι το κυριότερο μέσο ελέγχου αυτή τη στιγμή, επίσης σας επισημαίνω ότι ως ανθρώπινο δημιούργημα το χρήμα είναι ακριβώς εκείνο το μέσο, το οποίο βασίζεται στη σκεπτομορφή της έλλειψης κι όχι της αφθονίας, διότι ακριβώς βασιμένο πάνω στην έλλειψη είναι ολόκληρο το τοκογλυφικό τραπεζικό σύστημα.

Επίσης, η μεγάλη αναγκαιότητα αυτή τη στιγμή για το χρήμα είναι να φύγει, σας το λέω με δυο λόγια, γιατί υπάρχει αναλυτική παρουσίαση αυτού του πρότζεκτ και θα ειδοποιηθείτε σύντομα γι αυτό.

Το θέμα λοιπόν είναι, πώς από παράγοντα άγνοιας, έλλειψης και χωριστικότητας και άρα αντικείμενο εκμετάλλευσης, ανθρώπου από άνθρωπο, θα μπορέσει το χρήμα να μετασχηματιστεί πνευματικά και να συνδεθεί με την κοσμική πηγή της αρμονίας και της ευημερίας για όλους, ώστε απλόχερα να απεγλωβιστεί απ’ αυτά τα κέντρα εξουσίας που το ελέγχουν αυτή τη στιγμή, ανά τον πλανήτη,ν’ απελευθερωθεί και να χρησιμοποιηθεί για την κοινή ευημερία.

Έτσι λοιπόν, έχει γίνει ένα ολόκληρο πρότζεκτ και την επόμενη Κυριακή 23 του μηνός , ξεκινάει ο παγκόσμιος οραματισμός για το μετασχηματισμό του χρήματος σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γι αυτό το πράγμα έχουν ετοιμαστεί, ένα μεγάλο κείμενο, το οποίο θέτει ολόκληρο το ιδεολογικό πλαίσιο ερμηνευμένο από εσωτερική σκοπιά, υπάρχουν δυο κείμενα πολύ σημαντικά για την πνευματικοποίηση του χρήματος, έχουν γυριστεί μέχρι και αυτοσχέδια βιντεάκια στα ελληνικά και αγγλικά και επίσης έχει προετοιμαστεί κι ένας οραματισμός, ο οποίος εκφωνείται και στα ελληνικά και στα αγγλικά και σε λίγο θα εμπλουτιστεί και σε άλλες γλώσσες με πρωτοβουλία συμμετεχόντων, προκειμένου να μπορεί να εκτελείται ανά τον κόσμο, από οποιονδήποτε επιθυμεί να μπει μέσα σ’ αυτό το σχέδιο.

Αυτό θα γίνει μέσω ενός site, στο οποίο θα μπαίνει ο καθένας, θα μπορεί να διαβάσει  τα κείμενα, θα παρακολουθεί εικόνες βοηθητικές, έτσι ώστε να υπάρχει κι ένας κοινός συντονισμός πάνω στην εικονοπλασία, όταν θα γίνεται ο οραματισμός για το μετασχηματισμό του χρήματος και θα υπάρχει και η ακουστική καθοδήγηση, που θα μπορεί ο καθένας να κλικάρει πάνω εκεί και να ακούει ολόκληρο το κείμενο του οραματισμού.

Αυτό το κείμενο και το όλο πρότζεκτ χρησιμοποιεί ως πλατφόρμα το πρωτόκολλο του μορφογέννεσις, αυτό το σύστημα υλοποίησης που υπάρχει και αντίστοιχο site, αλλά θα βγει μέσα από το site του πλανητικού δικτύου του φωτός.

Αυτό στα αγγλικά έχει ονομαστεί newearthnetwork έχει αποκτήσει δικό του αυτόνομο site. Μέσα λοιπόν απ’ το newearthnetwork στο οποίο υπάρχουν διάφορα κείμενα πνευματικού προσανατολισμού και πνευματικής καθοδήγησης, εκεί θα υπάρχουν και τα κείμενα τα σχετικά με το μετασχηματισμό του χρήματος και στα ελληνικά και στα αγγλικά, εκεί υπάρχουν και τα βίντεο, τα οποία είναι ανεβασμένα και στο youtube και εκεί θα υπάρχει και η εκφώνηση του οραματισμού. Θα ενημερωθείτε όλοι σας εντός της επόμενης εβδομάδας, μέσω mail για όλα αυτά, πού θα τα βρείτε, ποιές είναι οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις κλπ.

Εγώ το μόνο που θέλω να σας παρακαλέσω είναι να βοηθήσετε, εκτός από τη δικιά σας συμμετοχή, να βοηθήσετε στο θέμα της κοινωνικής δικτύωσης.

Επειδή για τον οραματισμό του χρήματος έχει γίνει και σελίδα στο facebook, υπάρχει στο twitter, δηλαδή να μπορέσετε να κάνετε μια προσπάθεια, ώστε πέρα από την πρόσβαση στο site του newearthnetwork, που υπάρχουν τα κείμενα, να μπείτε κι εσείς στο facebook, να κλικάρετε, να στείλετε σε ανθρώπους που γνωρίζετε  τα links σε Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό, ο καθένας σε ότι επαφές έχει, προκειμένου σιγά-σιγά να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο πολλών χιλιάδων. Ήδη στο πλανητικό δίκτυο του φωτός υπάρχουν αρκετοί εγγεγραμμένοι από το εξωτερικό. Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία,ο ένας απ’ τον άλλον να μπορέσουμε να κάνουμε αυτή την ανατροπή.

Όπως θα δείτε, σύμφωνα με τις οδηγίες, αυτός ο οραματισμός θα γίνεται ελεύθερα κάθε Κυριακή, ξεκινάει την επόμενη Κυριακή 23 του μηνός, θα γίνεται ελεύθερα όμως κάθε Κυριακή και όποτε ο καθένας βολεύεται εντός της ημέρας, ασφαλώς προτιμότερα από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου κι όχι το βράδυ των Κυριακών. Ο λόγος που ξεκινάει, για να ολοκληρώσω, Κυριακή 23 Δεκεμβρίου, για την Κυριακή νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνετε για τη σημειολογία της όλης υπόθεσης, είναι όμως αποτέλεσμα υπαγόρευσης μιας και απ’ τις υπαγορεύσεις που είχαμε ήδη με την κάθοδο των ενεργειών της 12ης Μαίου, πράγματι από την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου ασφαλώς δεν πρόκειται να γίνει το τέλος του κόσμου, αλλά πρόκειται να ξεκινήσει το τέλος του παλιού συνειδησιακού κόσμου και επειδή η ροή των ενεργειών σε καθαρά πνευματικό συνειδησιακό επίπεδο θα είναι τεράστια, η υπαγόρευση που είχαμε ήταν ότι σ’ ένα μεγάλο βαθμό θα κριθεί το παιχνίδι και πάω στο να βρεθούν νέες ολιστικές δομές χρήσης του χρήματος, καθώς αυτό θα περάσει πλέον στα χέρια των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων και ακριβώς πάνω εκεί πρέπει να γίνει και η δική μας προσπάθεια κι η δική μας συνεισφορά και βοήθεια, γι αυτό ακριβώς υπήρξε και η υπαγόρευση αυτή για τον παγκόσμιο οραματισμό για τον πνευματικό μετασχηματισμό του χρήματος.

Ελπίζω να σας έπεσαν πολλά, είναι όμως τέτοιες οι συνθήκες, που απαιτούν αυξημένη εγρήγορση. Σας επαναλαμβάνω, να έχετε κατά νου το τι σημαίνει υπευθυνότητα, ότι υπευθυνότητα και ευθύνη του εαυτού μας, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση το να επαφίουμε την τύχη μας  και την ενέργειά μας στους άλλους. Από κει ξεκινάει όλο το θέμα του ελέγχου και του πλανητικού κακού. Όσο πιο υπεύθυνος είναι ο καθένας και όσο “αντιϋπάλληλος”, δηλαδή να μην θέλει να είναι κάτω από έναν άλλον, γιατί ετυμολογικά αυτό σημαίνει, όσο πιο “αντιϋπάλληλος με την έννοια τη ευθύνης, της αξιοπρέπειας, της δημιουργικότητας, τόσο τα δεσμά της εξάρτησης σπάνε.

Μ’ αυτά κατά νου, ας περάσουμε σε σιωπή για να προχωρήσουμε στον οραματισμό μας.