ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ

Οραματισμός για την Ελλάδα – Μάρτιος 2014
Πιστεύω ότι όλοι όσοι συμμετέχετε εδώ είστε αρκετά ενημερωμένοι για τις εξελίξεις, τόσο διεθνώς όσο και στα ελληνικά θέματα, αλλά και για τον τρόπο που αυτές ερμηνεύονται μέσα από ένα πνευματικό πρίσμα, οπότε θεωρώ ότι σε αυτές τις ομιλίες που κάνουμε δεν χρειάζονται ιδιαίτερες επεξηγήσεις, παρά περισσότερο το ζουμί που λέμε, ο κορμός μέσα από τον οποίο μπορεί ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του και να κάνει περαιτέρω τις αναλύσεις του.
Γι’ αυτό θα είμαι αρκετά μεστός πάνω στο σημερινό αντικείμενο για τους φύλακες του καλού, διότι πρέπει να παρακολουθήσουμε τα πράγματα με τη σειρά τους και πρέπει να σας θυμίσω εν τάχει ορισμένα που έχουν προηγηθεί μέχρι σήμερα.
Έτσι λοιπόν, αν θυμάστε, είχαμε πει από τον οραματισμό του φθινοπώρου πέρσι τον Σεπτέμβριο ότι θα μπαίναμε μέσα στο 2014 σε μια περίοδο αστάθειας και ανακατατάξεων. Μάλιστα είχαμε πει ότι μέσα από αυτή τη ρευστότητα των ενεργειών – γεγονός που επηρεάζει και τη ζωή όλων μας, καθώς πολλά ζητήματα πρόκειται να διευθετηθούν στο εγγύς μέλλον αλλά αυτή τη στιγμή βρίσκονται ακόμα εν αμφιβόλω – μέσα από αυτή τη ρευστότητα είναι που μας δίνεται η μεγάλη ευκαιρία αλλαγής. Και είχαμε τονίσει κάτι που έχει πολύ μεγάλη σημασία για το σήμερα, ότι δηλαδή είναι καθοριστικής σημασίας η στάση που κρατάμε στην καθημερινότητα και η στάση που θα κρατήσουμε από εδώ και πέρα, για να μπορέσει αυτή η ρευστότητα και η αστάθεια να στραφεί προς μια πορεία εξυπηρέτησης του καλού και να μην επιτραπεί αυτό που προσπαθούν κάποιες αρνητικές δυνάμεις, το να στρέψουν την όλη κατάσταση οπισθοδρομικά. Σε αυτή την περίοδο αστάθειας προστίθεται πλέον και ένα καινούριο στοιχείο το οποίο είναι η κορύφωση του ηλιακού κύκλου των εξάρσεων. Έχουμε περάσει πλέον στην αιχμή του ηλιακού κύκλου, όπου η έξαρση των ηλιακών κηλίδων βρίσκεται πλέον στο μέγιστο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί γενικά, οποιαδήποτε κοσμικά γεγονότα, είτε πρόκειται για σεισμούς όπως αυτοί που προηγήθηκαν είτε πρόκειται για πλημμύρες ή καιρικά φαινόμενα είτε πρόκειται για διαπλανητικά ή διαστρικά φαινόμενα, όπως εν προκειμένω οι ηλιακές κηλίδες – που όπως ξέρετε είναι εκτοξεύσεις πλάσματος από τον ήλιο, ένα φυσικό φαινόμενο – όλα αυτά τα φυσικά φαινόμενα είναι απόρροια κάποιων αόρατων πνευματικών ενεργειών που παίζουν από πίσω.
Από τη στιγμή λοιπόν που ο ήλιος είναι το αστέρι από το οποίο εξαρτάται ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, ανέκαθεν, καθόλου άσκοπα, ήταν ταυτισμένος με μια ολόκληρη γκάμα επιρροών πάνω στο πνευματικό επίπεδο. Γι’ αυτό άλλωστε και σε πάρα πολλές πνευματικές παραδόσεις ο ήλιος ως σύμβολο δεν αναφερόταν στο συγκεκριμένο αστέρι του πλανητικού μας συστήματος, αλλά στις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις, στον Ανώτερο Εαυτό μας κ.λπ.
Αυτό λοιπόν τι σημαίνει;
Αυτή η περίοδος έξαρσης των ηλιακών κηλίδων από την κορύφωσή της, που είναι μέσα στο 2014, έχει ένα παράθυρο περίπου ενάμιση χρόνο πριν και μετά, δηλαδή επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό μια τριετία. Είναι επιστημονικά διαπιστωμένο με σχετικές έρευνες που μπορείτε να βρείτε στο ίντερνετ αλλά θα υπάρξουν και δημοσιεύσεις, ότι οι ηλιακές κηλίδες επηρεάζουν, όχι μόνο την ιονόσφαιρα της Γης με τα γνωστά ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα, αλλά επηρεάζουν καταλυτικά και τον ψυχισμό των ανθρώπων.
Έτσι λοιπόν έχουμε και τεκμηριωμένα στοιχεία ότι στην περίοδο της κορύφωσης των ηλιακών κηλίδων ο ανθρώπινος ψυχισμός περνά σε κατάσταση έξαρσης. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι από τη μια υπάρχει ο κίνδυνος βιαιότητας, εξεγέρσεων και αναταραχών, από την άλλη όμως επίσης αυτή η έξαρση στον ανθρώπινο ψυχισμό δημιουργεί μεγάλες ευκαιρίες για αλλαγές και ανατροπές, ειρηνικές ανατροπές, αρκεί αυτή η διάθεση για αλλαγή να μπορέσει να διοχετευθεί δημιουργικά.
Είμαστε λοιπόν σε αυτή την περίοδο όπου, όπως είχαμε ανακοινώσει από πέρσι στον αντίστοιχο οραματισμό του Μαρτίου 2013, ένα μήνα πριν από τότε, δηλαδή τον Φεβρουάριο 2013, είχε ξεκινήσει ανά τον κόσμο μια πολύ μεγάλη διάχυση καθαρών πνευματικών ενεργειών πολύ υψηλής δόνησης που έρχονταν κατευθείαν από την Εγώ Ειμί παρουσία.
Αυτή η διάχυση σηματοδότησε την έναρξη ενός τριακονταετούς κύκλου, στο τέλος του οποίου θα έχει κριθεί πλήρως ο εξελικτικός προορισμός του γήινου κόσμου, του γήινου σχολείου, εάν δηλαδή η γήινη ανθρώπινη κοινωνία με τη λειτουργία της θα εργάζεται για την πνευματική αφύπνιση προσφέροντας όλες τις ευκαιρίες στους ανθρώπους ή εάν θα έχει υποταχθεί στο στρατόπεδο των αρνητικών δυνάμεων, οπότε θα έχει καταντήσει μια φυλακή αντί για σχολείο.
Όμως το παιχνίδι κατά κάποιο τρόπο θα έχει κριθεί σε μεγάλο βαθμό μέσα στην επόμενη δεκαπενταετία, με μια περίοδο επίσης πρώτης πολύ σημαντικής έντασης σε σχέση με αυτές τις αναμετρήσεις που θα ακολουθήσουν, μέσα στην επόμενη επταετία. Θα είναι καταστάσεις δηλαδή, όπως έχουμε ξαναπεί, που θα είμαστε εδώ να τις ζήσουμε, δεν θα είναι κάτι που θα συμβεί στα επόμενα εκατό χρόνια.
Έτσι λοιπόν υπήρξε μια αρχική προετοιμασία με κάποιες πρώτες ενέργειες οι οποίες διαχύθηκαν στη Γη τη 12η Μαΐου 2010, κάτι που επίσης είχαμε ανακοινώσει και με το οποίο είχαμε ασχοληθεί, και αυτές οι ενέργειες αφορούσαν την προετοιμασία όλων πάνω στον τομέα της υπηρεσίας, δηλαδή τα ταλέντα και τις ικανότητες που θα έπρεπε να αναπτύξουν προκειμένου να γνωρίζουν σε ποιους τομείς θα μπορούσαν να προσφέρουν ενεργά στην υπόθεση του καλού, ενώ οι ενέργειες οι οποίες ξεκίνησαν από πέρσι είναι σε πάρα πολύ ισχυρή διάχυση μέχρι και τώρα, κάτι το οποίο αισθάνονται οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γι’ αυτό και βλέπουμε να συμβαίνει μια τεράστια πνευματική αφύπνιση, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, αυτές οι ενέργειες λοιπόν της Εγώ Ειμί παρουσίας είναι που ξεκίνησαν πέρσι τον Φεβρουάριο.
Έχουμε ορισμένες πληροφορίες σε σχέση με το τι πρόκειται να επακολουθήσει μέσα σε αυτό το διάστημα που λέμε, των επόμενων επτά ετών, τις οποίες καλό θα είναι να τις έχουμε υπόψη και γι’ αυτό θα αναφερθώ εν τάχει. Το πρώτο είναι κάτι που έχουμε ήδη πει ενώ τα άλλα τα ανακοινώνω για πρώτη φορά. Το πρώτο λοιπόν είναι ότι, θέλοντας και μη, θα υπάρξουν τέτοιες προκλήσεις που ο καθένας από εμάς θα αναγκαστεί να στρατευθεί. Δηλαδή θα μοιραστεί ο κόσμος σε δύο κυρίαρχα στρατόπεδα και δεν θα υπάρχουν πλέον περιθώρια να παραμείνει κάποιος ουδέτερος.
Θα έρθουν έτσι οι συνθήκες και οι καταστάσεις που ο καθένας από εμάς θα αναγκαστεί στην πράξη να πάρει θέση, αν θα είναι με το καλό ή αν θα είναι με το κακό. Το δεύτερο στοιχείο, που ήδη το βλέπουμε να αρχίζει να εκδηλώνεται, είναι ότι μέσα στο επόμενο διάστημα της επταετίας θα γίνει ένα συνολικό ξεσκέπασμα, μια συνολική αποκάλυψη τόσο των εκπροσώπων του ενός και του άλλου στρατοπέδου, όσο και των απόψεων και των τακτικών που ακολουθούν. Και αυτό βλέπετε ότι γίνεται ήδη, γιατί πλέον δεν κρύβονται, κανένας δεν κρύβεται. Και το αρνητικό στρατόπεδο, και οι εκπρόσωποί του, βγαίνει ευθέως και με αναίδεια ομολογεί ότι εμείς σκοπεύουμε να κάνουμε αυτό και εκείνο και το άλλο, αλλά και στον αντίποδα αρχίζει πλέον να εκφράζεται και να εκδηλώνεται προς τα έξω και το στρατόπεδο του καλού, και οι εκπρόσωποί του – κάτι που το βλέπετε και διεθνώς – δεν έχουν πρόβλημα πλέον να αρχίσουν να εκτίθενται δημόσια, κάτι που μέχρι πρότινος δεν γινόταν. Είναι νομοτελειακά αυτή η εξέλιξη που όπως σας είπα θα ακολουθήσει, και σχετίζεται με την μηδενική ουδετερότητα. Τα πράγματα θα ξεχωρίσουν έτσι ώστε να είναι πολύ πιο εύκολο ο καθένας να γνωρίζει πού ανήκει και τι εξυπηρετεί. Αυτός ο διαχωρισμός τακτικών, προσώπων, θέσεων και πεποιθήσεων θα περιλαμβάνει ολόκληρο το φάσμα σχεδόν της ανθρώπινης δραστηριότητας, δηλαδή τον τομέα της οικονομίας και της σχέσης με το χρήμα, όπου εκεί θα γίνουν φανερές πλέον χωρίς καμία κάλυψη -χωρίς να κρύβονται- οι απόψεις των μεν και των δε. Θα αγγίξει τον τομέα της υγείας και του περιβάλλοντος, και βλέπουμε ότι ήδη συμβαίνει και αυτό. Θα αγγίξει το πεδίο που λέγεται ελευθερία, δημοκρατία, έλεγχος συνείδησης, και φανερά πλέον θα βγουν στη φόρα οι απόψεις και οι τακτικές κυρίως για το ποιος και πώς θα επιδράσει καταλυτικότερα επάνω στο πεδίο της ανθρώπινης συνείδησης. Με ποιους τρόπους κάποιοι προσπαθούν να την εγκλωβίσουν, να την ποδηγετήσουν, να την κοιμίσουν, να την ταυτίσουν με τα κατώτερα ένστικτα και με ποιους τρόπους και ποιες πεποιθήσεις κάποιοι άλλοι προσπαθούν να την απελευθερώσουν, να την αποταυτίσουν από τα κατώτερα ένστικτα, να την απελευθερώσουν από το φόβο, το άγχος, την οργή που καλλιεργεί το αντίθετο στρατόπεδο, για να μπορέσει η συνείδησή μας και η προσοχή μας να στραφεί προς τους ανώτερους πνευματικά κόσμους. Θα γίνει αυτή η διάκριση επίσης στον τομέα της ενέργειας και της τεχνολογίας όπου βλέπουμε ξεκάθαρα πώς αρχίζει να διαμορφώνεται πλέον και εκεί μια πάλη για το ποιον σκοπό θα εξυπηρετήσει τελικά αυτή η τεράστια τεχνολογική πρόοδος που βλέπουμε να συντελείται και που εκθετικά θα δούμε μέσα στα επόμενα χρόνια να αναπτύσσεται.
Ένας άλλος τομέας πολύ σημαντικός όπου βλέπουμε σιγά-σιγά να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα είναι το πεδίο των ανθρώπινων σχέσεων. Ποιοι πρεσβεύουν και με ποιες τακτικές, εγωιστικές σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο και ποιοι αντίθετα σχέσεις συνέργειας, ελευθερίας, ενότητας και αγάπης. Κάτι πάρα πολύ σημαντικό επίσης που θα δούμε να παίξει μέσα στα επόμενα χρόνια είναι ένας πόλεμος με αντικείμενο τη γνώση, κατά πόσον η κρυμμένη γνώση θα διαχυθεί ελεύθερα και πώς, με τι αντικείμενο και τι σκοπό, ή κατά πόσον θα παρακρατείται σε κάποιους κλειστούς κύκλους προκειμένου η χρήση της να γίνεται για καθαρά εγωιστικούς σκοπούς. Και μάλιστα, σε αυτό το πλαίσιο, μη σας κάνει εντύπωση ότι θα δοθεί μια ολόκληρη μάχη στον τομέα της αναδιατύπωσης της ανθρώπινης ιστορίας, προσέξτε το αυτό. Διότι η ανθρώπινη ιστορία δεν ξεκινάει από το 2000 προ Χριστού, όπως θέλουν τα σύγχρονα ιερατεία να επιβάλουν, και αυτό αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί, όπως επίσης θα αποκαλυφθεί η σχέση της ανθρωπότητας με άλλα υπεργήινα κέντρα. Και θα αποκαλυφθεί ότι και η καταγωγή της ανθρωπότητας δεν είναι άσχετη από τέτοιου είδους κέντρα και επιρροές και ότι δεν είμαστε απλά αυτόχθονες. Ένας άλλος τομέας επίσης πάνω στον οποίο θα δοθεί αυτή η μάχη μέσα στην επόμενη επταετία και θα διαχωριστούν τα πράγματα είναι η ηθική, το τι σημαίνει καλό και τι κακό, όπου το πράγμα θα ξεμπερδέψει, με αιχμή αυτό που απλά μπορούμε να ονομάσουμε νόημα ζωής. Δηλαδή, θα ψάξουμε ως ανθρωπότητα και θα προσανατολιστούμε προς ένα αληθινό νόημα ζωής το οποίο θα μας λύνει όλα αυτά τα ερωτήματα όπως γιατί βρισκόμαστε εδώ, γιατί ζούμε, τι ήρθαμε να κάνουμε, ποιος είναι ο προορισμός μας, ποιο είναι το έργο της ζωής μας, ποιο είναι το αληθινό κλειδί της ψυχικής πληρότητας και της ευτυχίας ή θα αναζητάμε ένα πλαστό μαντζούνι ευτυχίας, να το πω πολύ απλά, μέσα από τα αποκτήματα, μέσα από τις εξουσιαστικές σχέσεις, μέσα από χαζούς και αποπροσανατολιστικούς τρόπους διασκέδασης, μέσα από τη βία;
Τι από τα δύο θα διαλέξουμε;
Εδώ λοιπόν θα δοθεί μια πολύ μεγάλη μάχη μέσα στα επόμενα χρόνια.
Υπάρχουν όμως κι άλλα που πρέπει να έχουμε υπόψη μας. Αυτή η σύγκρουση μόλις εδώ και ένα χρόνο έχει ξεκινήσει, και ήδη βλέπουμε σημάδια της και μέσα από τα διεθνή γεγονότα αυτή την περίοδο, μην ξεχνάτε ότι προηγήθηκε η περίπτωση της Συρίας και τώρα ζούμε την περίπτωση της Ουκρανίας.
Έτσι λοιπόν καθώς πυροδοτήθηκε η έναρξη αυτής της σύγκρουσης, όσο και αν σας φανεί περίεργο, επειδή οι εξελίξεις στον γήινο καρμικό κόσμο επηρεάζουν ολόκληρο το ηλιακό σύστημα και πολύ παραπάνω, είναι πολλοί που ενδιαφέρονται για το πού θα γείρει η πλάστιγγα σε σχέση με αυτό το παιχνίδι που έχει ξεκινήσει. Πρόκειται για ένα κοσμικό παιχνίδι το οποίο υπερβαίνει τα όρια της γήινης σύγκρουσης, και αυτό το καταλαβαίνετε φαντάζομαι, πάρα πολύ καλά γιατί αν εξαιρέσουμε εμάς οι οποίοι με τα σώματά μας βρισκόμαστε εδώ στο συγκεκριμένο κόσμο, όλοι μας είμαστε σε επαφή και επηρεαζόμαστε από αόρατες πνευματικές δυνάμεις. Οι αόρατες πνευματικές δυνάμεις ούτε περιορίζονται τοπικά σε ένα συγκεκριμένο πλανήτη, όπως είναι ο πλανήτης Γη, ούτε και είναι αποκομμένες από πλευράς δονητικού συντονισμού από όντα τα οποία υπάρχουν σε κάποιους άλλους κόσμους.
Έτσι λοιπόν οπουδήποτε εξελίσσεται ένα κοσμικό δράμα, μια κοσμική σύγκρουση όπως αυτή που έχει αρχίσει να εξελίσσεται στον πλανήτη Γη, αμέσως συντονίζει και πολώνει και δημιουργεί αντίστοιχες καταστάσεις σε μια σειρά από άλλους κόσμους.
Έτσι θα λέγαμε ότι αυτή τη στιγμή συντονίζονται και συμπάσχουν στην κυριολεξία μαζί μας υπάρξεις και πνευματικές παραδόσεις άλλες που, χωρίς υπερβολή, είναι σε διαγαλαξιακό επίπεδο, τόσο από πλευράς του γνωστού μας υλικού και ενεργειακού – αιθερικού σύμπαντος αλλά και σε άλλα, ανώτερα πεδία, σε άλλους κόσμους, ανώτερους από τον φυσικό υλικό κόσμο.
Με δυο λόγια, έχουν σχηματιστεί δύο υπερδομές στρατοπέδων, το στρατόπεδο του καλού και το στρατόπεδο του κακού. Αυτές οι υπερδομές μάχονται για τον έλεγχο του γήινου σχολείου και τα μέλη της κάθε υπερδομής αναπόφευκτα συντονίζονται μεταξύ τους ομοιοκραδασμικά, μέσα από κανάλια εντελώς εξωδιαστατικά, που δεν έχουν καμία σχέση με τις γνωστές μας υλικές φυσικές ενέργειες.
Ως αποτέλεσμα, στην πράξη ο καθένας από εμάς συντονίζεται με αυτές τις ενέργειες και έτσι συντονίζεται με κόσμους με τους οποίους ποτέ δεν έχει έρθει σε επαφή, όχι μόνο με το φυσικό του σώμα, αλλά ούτε καν με το ψυχικό του σώμα, μέχρι τώρα αυτού του είδους οι συνδέσεις ήταν τελείως ασυνείδητες. Όπως θα δούμε όμως, μέσα στα επόμενα χρόνια θα αρχίσουν να περνάνε σε ένα πιο συνειδητό επίπεδο οι πνευματικές επαφές τις οποίες ο καθένας από εμάς έχει μέσω του μηχανισμού της ομοιοκραδασμικότητας, όπως είπαμε.
Τώρα, μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο έρχεται και αυτό που ονομάζουμε Ελληνισμό, ο σύγχρονος Ελληνισμός, ο οποίος ως πνευματική δόνηση και ως πνευματική παράδοση δεν περιορίζεται στο απώτερο αρχαίο παρελθόν των Ελλήνων αλλά διαλαμβάνει ολόκληρη την πνευματική παράδοση που έχει γεννηθεί σε αυτό τον τόπο, αλλά και σε όλα τα μέρη που έχει ακμάσει ο Ελληνισμός, και οι καταβολές αυτής της πνευματικής παράδοσης, όπως και των περισσότερων παραδόσεων, υπερβαίνουν ούτως ή άλλως τα γήινα πλαίσια.
Δεν είναι δηλαδή και η ελληνική παράδοση κάτι που έχει γεννηθεί για τη Γη από τη Γη, αλλά η καταγωγή της όπως και άλλων πνευματικών παραδόσεων είναι υπέργεια.
Έτσι λοιπόν και η ελληνική παράδοση παίζει ένα ρόλο κλειδί, προεξάρχει στα πλαίσια του στρατοπέδου του καλού και έλκει και συντονίζει επάνω της ανώτερες πνευματικές ενέργειες. Όμως θέλω να σας πω κάτι που μας αφορά σχεδόν όλους, το 99% πληθυσμιακά, και σχετίζεται με το γιατί ο τίτλος της σημερινής ομιλίας ήταν «Οι Φύλακες του Καλού». Αναφέρομαι σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων οι οποίοι ενσαρκώθηκαν από το Δεκέμβριο του 1939, δηλαδή πιάνει μέχρι τους σημερινούς εβδομηνταπεντάρηδες. Τότε άρχισαν να έρχονται εδώ εθελοντικά συγκεκριμένες ψυχές σε διατεταγμένη υπηρεσία, που λέμε, με σκοπό να κρατήσουν σε ισορροπία τον πλανήτη μέχρι να αρχίσει η συγκεκριμένη σύγκρουση που σας προανέφερα, που ξεκίνησε πέρσι.
Αυτές οι ψυχές που άρχισαν να έρχονται από το Δεκέμβριο του 1939 άρχισαν να αυξάνουν εκθετικά, γεωμετρικά, μέχρι τις μέρες μας. Δηλαδή θα λέγαμε ότι αν το Δεκέμβριο του 1939 γεννήθηκαν χίλιοι τέτοιοι άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, σχηματικά τελείως μιλώντας, πέρσι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να ήταν δέκα εκατομμύρια σε αναλογία.
Έτσι, περνώντας τα χρόνια, άρχισε να συσσωρεύεται ένα δυναμικό που, έτσι όπως το υπολογίσαμε, περιλαμβάνει λίγους εβδομηνταπεντάρηδες αλλά πολλούς όσο περνάν τα χρόνια στις νεώτερες ηλικίες, οι οποίοι είχαν έρθει με την αποστολή να διαφυλάξουν την ακεραιότητα της Γης μέχρι να έρθει η περίοδος αυτής της τελικής ή τέλος πάντων σημαντικής καθολικής σύγκρουσης για την οποία μιλάμε.
Επειδή όμως αυτές οι ψυχές έπρεπε να μην εκτεθούν σε σχέση με το ρόλο τους, η δράση τους παρέμενε αφανής μέχρι πέρσι, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013, και γι’ αυτό σας λέω ότι αυτή η ιστορία αφορά τους περισσότερους από σας.
Διότι από πέρσι τον Φεβρουάριο που ξεκίνησε αυτή η μεγάλη κρούση των πνευματικών ενεργειών της Εγώ Ειμί παρουσίας και κήρυξε την έναρξη αυτής της τριακονταετούς μάχης που επρόκειτο να ακολουθήσει, όλες αυτές οι ψυχές που είναι οι φύλακες του καλού πρόκειται να ενεργοποιηθούν, αν δεν έχουν ήδη ενεργοποιηθεί μέσα σε αυτό το διάστημα του ενός χρόνου που έχει περάσει, αποκτώντας συνειδητή γνώση της αποστολής τους και αρχίζοντας να ενεργοποιούν τα πραγματικά τους χαρίσματα με βάση τα οποία θα στρατευθούν μέσα στα χρόνια που θα ακολουθήσουν.
Υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που έχουμε, τα οποία καλό είναι να τα έχετε υπόψη σας, όσον αφορά το τι εννοούμε και τι είδους πράγματα μπορεί να ενεργοποιηθούν από αυτή την ευρεία κατηγορία στην οποία ανήκουν οι φύλακες του καλού. Το πρώτο είναι ότι πρόκειται μέσα στα επόμενα επτά χρόνια αυτοί οι άνθρωποι να αναπτύξουν κάποιες αυξημένες ενορατικές και διαισθητικές ιδιότητες. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο στο βαθμό που κάποιος αρχίζει να βλέπει ότι δέχεται προαισθήματα, ότι νιώθει συναισθήματα τα οποία βλέπει να επιβεβαιώνονται στην πορεία, είτε αυτά είναι ευχάριστα είτε είναι δυσάρεστα και είναι κάτι που μπορεί ο καθένας να το παρατηρήσει και είναι γεγονός ότι, τουλάχιστον από τη δική μου εμπειρία, βλέπω πράγματι σε ανθρώπους του πνευματικού χώρου να αρχίσει να αυξάνει η διαισθητική και η ενορατική τους ικανότητα. Το δεύτερο πολύ σημαντικό στοιχείο που βλέπουμε ήδη να αναπτύσσεται στους φύλακες του καλού είναι μια αυξημένη αίσθηση δικαίου η οποία τους οδηγεί στην εμπλοκή, όπως λέμε, με τα καθημερινά πράγματα και σε ανάπτυξη κοινωνικών δράσεων, κάτι που μέχρι πρότινος τους ήταν δυσάρεστο και απευκταίο. Βλέπουμε όμως ότι αρχίζει να ωριμάζει μέσα από αυτή την αφύπνιση που γίνεται μέσα τους η ανάγκη της εμπλοκής. Με πολύ απλά λόγια καταλαβαίνουν ότι δεν γίνεται, όπως λένε, να πιάσεις ψάρι άμα δεν βρέξεις… και ότι αν δεν εμπλακούν με τα καθημερινά δεν μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικά σε αυτό το οποίο πρόκειται να ακολουθήσει. Το τρίτο επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο, το οποίο είμαι σίγουρος ότι πολλοί από σας ήδη έχετε αρχίσει να βλέπετε, είναι ότι όταν σε κάποιο τομέα της ζωής μας ή σε κάτι που μας αφορά έχουμε ξεκάθαρη άποψη χωρίς αμφιβολίες και αμφιταλαντεύσεις, τότε αρχίζουμε και εμφανίζουμε μια πολύ φοβερή δύναμη υλοποίησης και πολύ γρήγορη.
Όπου δηλαδή η αμφιβολία ή ο φόβος ή οποιοδήποτε ανασχετικό στοιχείο πηγαίνει στην άκρη και εμείς κατορθώσουμε να είμαστε κατασταλαγμένοι βλέπουμε ότι αποκτάμε αυτή την γρήγορη ικανότητα υλοποίησης. Ένα τέταρτο στοιχείο, όχι ευχάριστο και λίγο φοβιστικό, το οποίο όμως έχει το σκοπό του, έχει το λόγο του, και ο λόγος δεν είναι άλλος από την ενεργειακή μας ενδυνάμωση, με δυο λόγια αγωνιστική πνευματική γυμναστική, είναι ότι οι φύλακες του καλού έχουν αρχίσει να βλέπουν ότι έλκουν επιθέσεις από το αντίπαλο στρατόπεδο.
Επειδή ακριβώς όπως είπαμε, τα πράγματα και οι ενέργειες εκτίθενται πια ανοιχτά, κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί.
Συνεπώς ο καθένας από τους φύλακες του καλού αρχίζει να βλέπει πλέον πάνω στον εαυτό του ή, αν τον ίδιο δεν μπορούν να τον αγγίξουν, πάνω στο ευρύτερο περιβάλλον του να αρχίζουν οι πιο αδύναμοι κρίκοι να δέχονται κάποιες ενεργειακές επιθέσεις, τις οποίες όμως ο ίδιος καλείται να καλύψει με την παρουσία του, γι’ αυτό μιλάω για αγωνιστική γυμναστική.
Άρα πρόκειται για μια κατάσταση ενδυνάμωσης μέσω της επαφής πλέον και της γνωριμίας με τον αντίπαλο στην πράξη, έστω και αν δεν είναι ορατός αλλά είναι ορατές οι ενέργειές του. Και ένα πέμπτο στοιχείο είναι ότι πλέον μέσα από τέτοιου είδους διαδικασίες οι φύλακες του καλού αρχίζουν να καίνε ομαδικό κάρμα, δηλαδή αρχίζουν και φορτώνονται, στο βαθμό που αντέχει ο καθένας και αρχίζουν και παίζουν το ρόλο του καθαριστή και για τον περίγυρό τους, για τους διπλανούς τους, με αποτέλεσμα να αποτελούν κόμβους του καλού στο περιβάλλον τους.
Έτσι λοιπόν δημιουργείται ένα τεράστιο φωτεινό δίκτυο σε πλανητικό επίπεδο το οποίο βασίζεται ακριβώς σε τέτοιους κόμβους οι οποίοι είναι πιο δυνατοί, αντέχουν περισσότερα, σηκώνουν στους ώμους τους και το σακούλι του περίγυρου μέχρι εκεί που τους παίρνει, με αποτέλεσμα και ο περίγυρος με αυτό τον τρόπο σιγά-σιγά να αφυπνίζεται και έτσι να δομείται και να δημιουργείται αυτό το δίκτυο του καλού.
Έτσι λοιπόν αυτά είναι τα πέντε κύρια γνωρίσματα, τα οποία καλό θα είναι να τα έχετε κατά νου ώστε να μπορείτε να ερμηνεύετε και καλύτερα, χωρίς υστερίες αυτά τα οποία εμφανίζονται πολλές φορές στην καθημερινότητά μας και όταν τα ερμηνεύουμε πιο ψύχραιμα είμαστε και πιο ξεκάθαροι και όταν είμαστε ξεκάθαροι όπως είπαμε έχουμε και μεγαλύτερη ικανότητα και δύναμη υλοποίησης.
Άρα όλα είναι μια αλυσίδα. Ας τα έχουμε λοιπόν όλα αυτά υπόψη μας και να ξέρουμε επίσης ότι αυτό που σας ανέφερα πριν για τον ρόλο της ελληνικής παράδοσης σε όλα αυτά τα διεθνή τεκταινόμενα σημαίνει ότι (και πράγματι το βλέπουμε και αυτό να αποδεικνύεται σιγά-σιγά ποσοστιαία) στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια παράγεται δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση με τις άλλες χώρες αριθμός των φυλάκων του καλού. Δηλαδή, πολύ απλά στη γλώσσα των αριθμών, οι θετικοί πνευματικοί άνθρωποι στην Ελλάδα ποσοστιαία είναι σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο σε σχέση με τις άλλες χώρες.
Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι μέσα στα επόμενα χρόνια η ελληνική παράδοση θα περάσει σε φάση εξαγωγής και θα συντονιστεί με όλους εκείνους τους φυσικούς συμμάχους-φύλακες οι οποίοι ήδη βέβαια υπάρχουν σε όλες τις χώρες και εξίσου αναπτύσσονται. Η συνεισφορά όμως της ελληνικής παράδοσης θα είναι πάρα πολύ σημαντική σε αυτό το πλαίσιο, γιατί καθώς αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση είναι η ελληνική παράδοση που θα συνεισφέρει σημαντικά σε αυτή τη διεθνή αφύπνιση. Και φυσικά αναμένονται και πολύ σημαντικές αλλαγές και εντός ελληνικού χώρου, είτε μιλάμε για την Ελλάδα, είτε μιλάμε για την Κύπρο, στην οποία αναφερθήκαμε στην αρχή. Με αυτή τη συνειδητοποίηση θα ήθελα να κλείσω αυτή τη σημερινή μας ομιλία. Να έχετε υπόψη σας όσο περισσότερο μπορείτε μέσα στην καθημερινότητα αυτά τα χαρακτηριστικά τα οποία θα αρχίσουν να αναπτύσσουν οι φύλακες του καλού, διότι οι φύλακες του καλού είμαστε εμείς, είσαστε εσείς και μέσα στα επόμενα χρόνια εσείς είστε που θα παίξετε αυτό τον συγκεκριμένο ρόλο για τον οποίο ήρθατε εδώ. Να είμαστε λοιπόν όλοι καλά, καλή δύναμη και ας περάσουμε εστιασμένοι στον οραματισμό μας.

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Θα ξεκινήσουμε όπως πάντα με την ομιλία, που συνήθως σχετίζεται με την συγκυρία την οποία διανύουμε, η οποία στην προκείμενη περίπτωση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, όπως όλοι καταλαβαίνετε. Η ομιλία μας θα περιστραφεί γύρω από το 2014, το οποίο είναι ένα έτος κλειδί, με την έννοια ότι σηματοδοτεί την έναρξη κάποιων σημαντικών αλλαγών, όχι μόνο αναφορικά με την Ελλάδα, αλλά και συνολικά σε διεθνές επίπεδο, και σε αυτό συνηγορούν μια σειρά από παράγοντες που θα αναφέρω εν συντομία.
Πράγματι όλα δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μία περίοδο μεγάλης αστάθειας από την οποία μπορεί να προκύψουν πολλά, και το σημαντικό είναι ο καθένας από εμάς να προσπαθήσει μέσα από την όλη στάση του και μέσα από την όλη δόνηση που εκπέμπει, δηλαδή μέσα από τα συναισθήματα και τις σκέψεις που εκφράζει και που κυκλοφορεί στην όλη σκεπτόσφαιρα, να συμβάλλει στο προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα.
Πάντα μια περίοδος αστάθειας εγκυμονεί κρίσεις, αλλά οι κρίσεις, όπως γνωρίζουμε όλοι, αποτελούν πάντοτε και σημαντικές ευκαιρίες για αλλαγή. Έτσι λοιπόν αστάθεια δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πισωγύρισμα ή ότι θα γίνει κάποια μεγάλη καταστροφή. Αστάθεια μπορεί να σημαίνει κάλλιστα και ένα πολύ σημαντικό πέρασμα προς τα εμπρός, ένα άλμα, μια υπέρβαση προς τα εμπρός. Και αυτό είναι που ουσιαστικά αποτελεί το δικό μας ρόλο, των όσων ανθρώπων θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας ότι είναι συνειδητός και προσπαθεί να τοποθετείται συνειδητά απέναντι στα γεγονότα.
Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες που καθιστούν τη χρονιά που έρχεται ένα έτος ασταθές, από το οποίο μπορεί να ξεκινήσουν κάποιες σημαντικές αλλαγές. Ξεκινάμε από τα πιο πεζά πράγματα, τα πιο γήινα, χωρίς τα οποία ωστόσο δεν μπορούμε, και βλέπουμε πλέον μια σειρά από παράγοντες στους οποίους παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο ένας κορεσμός.
Ο πρώτος παράγοντας είναι ότι βρισκόμαστε σε ένα παγκόσμιο γεωπολιτικό αδιέξοδο, το οποίο διαμορφώνει ένα πολύ ασταθές διεθνές περιβάλλον. Φαντάζομαι δεν χρειάζονται πολλά επιχειρήματα ως προς αυτό, αλλά είναι οφθαλμοφανές ότι η προέλαση της νέας παγκόσμιας τάξης υπό την έννοια της κυριαρχίας του αγγλοσαξονικού παράγοντα έχει κολλήσει, και αυτό συμβαίνει διότι έχουν αναδυθεί καινούριες δυνάμεις. Ο κόσμος πλέον είναι όντως «πολυπολικός», ο ρόλος πλέον της Κίνας και της Ρωσίας είναι πολύ σημαντικός, και είναι κάτι που δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Και όταν λέω ότι τα πράγματα έχουν κολλήσει, εννοώ ότι στην παγκόσμια σκακιέρα, έτσι όπως έχουν τοποθετηθεί τα πιόνια, για να προχωρήσει το παιχνίδι από εδώ και πέρα ή θα περάσει σε μια κατάσταση μέθεξης ή θα περάσει σε αμοιβαία θυσία πιονιών. Βλέπετε, ας πούμε, πώς εξελίχθηκε η κατάσταση στη Συρία, όπου όλοι περίμεναν να γίνει επέμβαση από τις δυτικές δυνάμεις και τελικά το αποτέλεσμα ήταν τελείως διαφορετικό. Και αυτό οφείλεται ακριβώς στο παγκόσμιο γεωπολιτικό αδιέξοδο. Από την άλλη πλευρά, η Αμερική έχει πλέον μπει στη διαδικασία υποστήριξης αυτού που ονομάζει δόγμα του Ειρηνικού, και έτσι αποσύρει τις δυνάμεις της από την ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προκειμένου να αντιμετωπίσει την Κίνα, την οποία θεωρεί νούμερο ένα αντίπαλο σε διεθνές επίπεδο. Αλλά, προκειμένου να το κάνει αυτό, στη δική μας περιοχή και στη Μέση Ανατολή επιχειρεί να αφήσει ασταθή καθεστώτα τα οποία δεν μπορούν να παίξουν κάποιο σημαντικό ρόλο, έτσι ώστε αποχωρώντας να αφήσει πίσω της χάος για να μην αναδυθεί κάποια καινούρια δύναμη. Σε αυτό οφείλεται και όλο το σχέδιο περί Αραβικής Άνοιξης και των εξεγέρσεων που έγιναν ώστε να απομείνουν πίσω αδύναμα καθεστώτα. Αλλά στο ίδιο πλαίσιο παίζει και ολόκληρη η ιστορία της κρίσης με την Ελλάδα και την Κύπρο, όπως και οι εμφύλιες αντιπαλότητες που αντιμετωπίζει η Τουρκία. Στην ουσία εκείνο που επιχειρείται είναι να μην μπορεί να μείνει στην περιοχή μας κανένας ισχυρός παίκτης, έτσι ώστε να μπορεί να αποχωρήσει άνετα η δυτική δύναμη από εδώ χωρίς να κινδυνεύει να αφήσει πίσω της κάποιον αντίπαλο. Όλα αυτά δείχνουν ότι πραγματικά κυοφορείται μια κατάσταση υψηλής αστάθειας από εδώ και πέρα, η οποία συνδυάζεται με μια σειρά από άλλους παράγοντες.
Ένας από αυτούς είναι ότι φτάσαμε πλέον σε μια κατάσταση παγκόσμιας οικονομικής κόπωσης. Με αυτό τον όρο εννοώ ότι παντού, μετά την κρίση του 2008, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ανάπτυξης, υπάρχει μεγάλη διόγκωση της φτώχειας, υπάρχει μεγάλη διόγκωση της ανεργίας, σε παγκόσμιο πάντα επίπεδο και όχι μόνο στην Ελλάδα, και γενικά εκείνο που βλέπουμε είναι να ξεσηκώνεται σιγά-σιγά ένα κύμα αμφισβήτησης καθώς όχι μόνο οι φτωχοί, αλλά και η λεγόμενη μεσαία τάξη σε παγκόσμιο επίπεδο αρχίζει να στερείται τα προνόμιά της, και αυτό την οδηγεί πλέον σε μια συνολική αμφισβήτηση του οικονομικού μοντέλου. Για να πάρετε μια γεύση, θα αναφέρω κάποια στοιχεία που παλιότερα δεν δημοσιεύονταν ποτέ, αλλά τώρα πια δεν μπορούν να κρυφτούν. Προέκυψε ότι τα χρήματα εκείνα που είναι κρυμμένα σε off-shore εταιρείες διεθνώς και άρα παραμένουν αφορολόγητα – με αυτή την έννοια κρυμμένα – όχι αν φορολογούνταν αλλά αν τοποθετούνταν σε τράπεζες και φορολογούνταν μόνο οι τόκοι τους, όχι τα ίδια τα κεφάλαια, τότε θα συγκεντρώνονταν περίπου 350 δισεκατομμύρια, αν θυμάμαι καλά, τα οποία θα αρκούσαν για να λύσουν το παγκόσμιο πρόβλημα της διατροφής. Δηλαδή δεν θα υπήρχε σε ολόκληρο τον πλανήτη άνθρωπος που πεινάει. Αυτά τα στοιχεία δεν έβγαιναν ποτέ στην επιφάνεια πριν. Όπως είναι επίσης γνωστό, δεδομένου ότι έχει μεταφερθεί όλο το βάρος της επένδυσης κεφαλαίων στον λεγόμενο χρηματοπιστωτικό τομέα και έχει απομακρυνθεί από τον τομέα της παραγωγής, δημιουργείται πράγματι κορεσμός και αδιέξοδο, με την έννοια ότι δεν χρηματοδοτούνται πλέον παραγωγικές διαδικασίες, αλλά μόνο τζόγος, οικονομικός τζόγος – φούσκα. Αυτό βέβαια δημιουργεί ένα εξαιρετικά ασταθές διεθνές περιβάλλον από το οποίο μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεκινήσει μια τρομερή κρίση.
Όλα αυτά οδηγούν σε έναν τρίτο παράγοντα που δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αυτό που ονομάζουν πλέον παγκόσμια πολιτική κόπωση. Όλοι οι λαοί συνειδητοποιούν σιγά-σιγά ότι δεν εκφράζονται από τις πολιτικές τους ηγεσίες, από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πολιτικά κόμματα και οι πολιτικές ιδεολογίες, οι οποίες ουσιαστικά έχουν καταντήσει πλέον επίπλαστες, έχουν απομακρυνθεί από τον αρχικό τους στόχο που ήταν να εκφράζουν και να υπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, και παίζουν απλώς τον ρόλο του ενδιάμεσου μεταξύ των διεθνών κύκλων εξουσίας και του λαού, παίζοντας καθαρά τον ρόλο του κλητήρα, του υπαλλήλου των μεγάλων διεθνών οικονομικών κύκλων εξουσίας. Αυτό έχει οδηγήσει σε παγκόσμια πολιτική αμφισβήτηση, η οποία πλέον βλέπουμε να αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά συντονισμένα. Σας θυμίζω ότι μπορεί να ξεκίνησε με κάποια διάσπαρτα φαινόμενα όπως το κίνημα του Occupy στην Αμερική, αλλά βλέπουμε τώρα ότι έχει αρχίσει να παίρνει μορφή συγκεκριμένων τρόπων κοινωνικής οργάνωσης διεθνώς, όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, και το πιο πρόσφατο παράδειγμα απ’ όλα είναι το πώς αντιδρά δυναμικά η μεσαία τάξη της Ιταλίας, δίπλα μας. Φαντάζομαι, έχετε ενημερωθεί όλοι για το κίνημα που έχει ξεκινήσει. Και όλα δείχνουν ότι μέσα στα επόμενα χρόνια, αν όχι μέσα στην επόμενη χρονιά, γενικά σε ολόκληρο τον Νότο και όχι μόνο, στην Ευρώπη πρόκειται να ξεκινήσει ένα πολύ ισχυρό ρεύμα αμφισβήτησης της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας.
Άλλος ένας παράγοντας – γιατί είναι αρκετοί, εγώ σας αναφέρω μόνο τους βασικούς- που συντείνει σε αυτό το κλίμα παγκόσμιας αστάθειας είναι η λεγόμενη υπαρξιακή κόπωση, η οποία ίσως για εμάς τους περί την συνειδητότητα ασχολούμενους να είναι και ο πλέον σημαντικός, γιατί ξέρουμε ότι όλες οι καταστάσεις και όλες οι αλλαγές ξεκινούν πάντοτε από μέσα προς τα έξω. Και γενικά βλέπουμε στην καθημερινότητά μας ότι ανάλογα με τη διάθεσή μας διαμορφώνουμε και το εσωτερικό μας περιβάλλον, και βιώνουμε στο πετσί μας πόσο επηρεάζει η διάθεσή μας, ο τρόπος με τον οποίο σκεπτόμαστε και τα συναισθήματά μας τον δρόμο που παίρνει γενικότερα η ζωή μας. Όμως ως ανθρώπινη κοινωνία, ως ανθρωπότητα αν θέλετε, βλέπουμε ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο πολύ μεγάλης υπαρξιακής κόπωσης. Αυτό σημαίνει ότι ζούμε σε μια περίοδο όπου αυτό που ονομάζουμε έχει προ πολλού μπει σε μια τροχιά παρακμής όπου δεν παράγει τίποτα. Το μόνο που κάνουν πλέον η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι να προσπαθούν να αναπαράγουν ένα σάπιο πρότυπο ζωής του οποίου ο κύριος στόχος είναι απλώς η ενίσχυση του καταναλωτισμού. Αυτό λοιπόν έχει επιφέρει μια τεράστια ψυχική και υπαρξιακή κόπωση, διότι έχει στερήσει από τον άνθρωπο το όραμα και την έμφυτη ανάγκη του για υπέρβαση και έκσταση.
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και ο λεγόμενος χώρος των ιδεολογιών, και σε αυτόν επικρατεί κόπωση, διότι πλέον είμαστε σε μια περίοδο όπου έχουν ξεφτίσει προ πολλού οι ιδεολογίες και όλοι οι πολίτες νοιώθουν τη μεγάλη έλλειψη του οράματος. Τη μεγάλη έλλειψη μιας πρότασης η οποία θα τους ερμηνεύει πού έχει φτάσει αυτή τη στιγμή η ζωή τους και θα τους δίνει ένα όραμα, μια προοπτική για το προς τα πού θα πρέπει να βαδίσουν ώστε να νιώσουν ολοκλήρωση και πληρότητα. Αυτός είναι ένα πάρα πολύ σημαντικός, αν όχι ο νούμερο ένα παράγων για να αρχίσει μια κοινωνία να μπαίνει σε ένα συνολικό δρόμο αμφισβήτησης. Και άρα ερχόμαστε σε αυτό που ονομάζουμε νόημα ζωής τελικά, νοηματοδότηση, που είναι ένα απαραίτητο συστατικό της ανθρώπινης υπόστασης: το να ψάχνει, να βρίσκει, να αντλεί νόημα ζωής μέσα από αυτά που κάνει, μέσα από αυτά που βιώνει. Και όταν φτάνει η ανθρωπότητα στο σύνολό της να μην μπορεί να αποκτήσει νόημα ζωής, αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι – όπως έχει βρεθεί και άλλες φορές στον ρου της ιστορίας- μέσα από το οποίο πολλά πράγματα θα αλλάξουν πλέον.
Υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας που αφορά τα διεθνή – και βέβαια όλοι αυτοί οι παράγοντες που αναφέρω αφορούν και την Ελλάδα – που συντείνει στην αστάθεια, και αυτός είναι το λεγόμενο βιολογικό αδιέξοδο. Όπως όλοι γνωρίζουμε η τεχνολογία ακολουθεί μια πορεία η οποία τείνει να αλλοιώσει το ίδιο το φαινόμενο της ζωής. Μέσα από τα μεταλλαγμένα προϊόντα, την μόλυνση του περιβάλλοντος, την αποψίλωση των δασών και την καταστροφή της φύσης, την διατροφική κρίση και τον τρόπο με τον οποίο παράγονται σήμερα τα τρόφιμα, βλέπουμε ότι οδηγείται η κατάσταση στην παραγωγή ενός καινούριου είδους ανθρώπου, αφού καταλαβαίνουμε πολύ καλά ότι είμαστε αυτά που μεταβολίζουμε, είτε αυτά είναι φυσικές ουσίες, είτε είναι συναισθήματα και σκέψεις. Στο πεδίο λοιπόν του μεταβολισμού των φυσικών ουσιών τα πράγματα αλλάζουν δραματικά. Αν προστεθεί και το φαινόμενο των ψεκασμών και πολλά άλλα με τα οποία επιχειρείται η χημική μεταβολή των ουσιών τις οποίες μεταβολίζουμε, βλέπουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου θα παιχτούν πολλά, διότι ο καθένας από εμάς αναγνωρίζει την κρούση που δέχεται για μια μετάλλαξη και ή το ανθρώπινο είδος, η ανθρωπότητα θα υποκύψει οριστικά σε αυτή την κρούση και θα περάσει σε ένα άλλο είδος, το οποίο θα διαφέρει από τον άνθρωπο, έτσι όπως τον γνωρίζαμε μέχρι τώρα ή θα μπορέσει να αντιδράσει και να αποκαταστήσει την πραγματική ανθρώπινή του υπόσταση, προτού να είναι αργά.
Βλέπετε λοιπόν ότι υπάρχουν πάρα πολλοί παράγοντες πλέον που οδηγούν την ανθρωπότητα σε αυτό το πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι. Ίσως, αυτοί οι παράγοντες δεν είναι άσχετοι με άλλα γεγονότα τα οποία συμβαίνουν σε κάποια ανώτερα πεδία. Και εδώ θα αναφερθώ πάλι επιγραμματικά σε ορισμένους πιο εσωτερικούς παράγοντες οι οποίοι μπορεί επίσης να συντείνουν για την έναρξη, από το 2014 και μετά, κάποιων πολύ σημαντικών αλλαγών. Ήδη θα έχετε ακούσει, φαντάζομαι, για το φαινόμενο των ματωμένων φεγγαριών (blood moons). Εν συντομία, μέσα στην περίοδο 2014-2015 είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου συμπίπτουν τέσσερις διαδοχικές ολικές εκλείψεις σελήνης. Έχει παρατηρηθεί ότι σε αντίστοιχες άλλες εσωτερικές περιόδους της ιστορίας πάντοτε τέτοια αλληλουχία τετράδων εκλείψεων οδηγούσε σε ανατρεπτικά γεγονότα. Πέρα από αυτό, θα έχετε ακούσει από τις διάφορες προφητείες που συντείνουν μέσα στη διετία 2014-15 ότι αναμένεται αυτό το λεγόμενο μεγάλο γεγονός, το big event, όπως έχει διαδοθεί μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ως το big event, το μεγάλο γεγονός, θεωρείται, όπως καταλαβαίνετε, ένα ραγδαίο, κατακλυσμικό γεγονός, όχι μια μεγάλη καταστροφή, το οποίο θα αλλάξει ριζικά, και σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα την όλη παγκόσμια κατάσταση. Τώρα, το τι μπορεί να είναι αυτό ακριβώς, κανείς δεν γνωρίζει και επιπλέον, η δική μας γνώμη είναι ότι καλό θα ήταν να μην το ψάξουμε καν, διότι εδώ υπάρχει ένα θέμα, που καλό είναι να το έχουμε υπόψη μας όλοι. Όταν προσπαθούμε εκ των προτέρων να ερμηνεύσουμε και να κάνουμε κάποιες υποθέσεις για το πώς μπορεί να συμβεί μια αλλαγή, ουσιαστικά δεσμεύουμε την ενέργεια να εκφραστεί ντε και καλά με αυτόν τον τρόπο που εμείς μπορεί να έχουμε στο μυαλό μας, ενώ η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων μπορεί να ήταν εντελώς διαφορετική. Έτσι, το πιο σωστό όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τέτοιου είδους καταστάσεις που εγκυμονούνται αλλαγές, όπως τώρα στην περίοδο που θα μπούμε, είναι να είμαστε εστιασμένοι και πολωμένοι μόνο στο θετικό αποτέλεσμα, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για τη διαδρομή που θα ακολουθήσει η ενέργεια προκειμένου να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Άρα ας το παρακάμψουμε, ας μην φαντασιωνόμαστε για το τι μπορεί να είναι αυτό το μεγάλο γεγονός. Η ουσία είναι όμως ότι πολλοί πνευματικοί χώροι το αναμένουν. Και μην ξεχνάτε ότι συντείνουν και πολλές ορθόδοξες προφητείες πάνω σε αυτό το θέμα για την διετία που έρχεται, δηλαδή ότι ολοκληρώνεται ένας κύκλος και φθάνουμε σε ένα σημείο όπου θα έχουμε σημαντικές εξελίξεις και για την Ελλάδα αλλά και διεθνώς.
Τέλος υπάρχει και κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν και μπορούμε τώρα να το μοιραστούμε μαζί σας. Υπάρχει ένας 25ετής κύκλος, σύμφωνα με τον οποίο λέγεται ότι λειτουργούν οι ανώτερες πνευματικές ενέργειες οι οποίες εκπορεύονται από εκείνες τις πνευματικές υπάρξεις που έχουν επωμισθεί την ευθύνη της καθοδήγησης της ανθρωπότητας στην πνευματική της αφύπνιση. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι από κάποια ανώτερα πεδία εκπορεύονται συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες με τη μορφή σκεπτομορφής αγκυροβολούν στην ανθρωπότητα. Και σε εκείνα τα ανώτερα πεδία προφανώς δεν υπάρχει η έννοια του χρόνου έτσι όπως την γνωρίζουμε εμείς, εδώ όμως, μέχρι να κατακρημνισθούν οι ενέργειες αυτές, να κατακάτσουν με τη μορφή γεγονότων στον εξωτερικό υλικό κόσμο, μεσολαβούν κάποιες τέτοιες περιοδικότητες. Μιλάμε λοιπόν για μια περιοδικότητα 25ετίας, και δείτε τώρα ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, διότι έχει έρθει η ώρα όπου αυτή η εικοσιπενταετία φτάνει στην αιχμή – υπάρχει πάντα μια αιχμή που παίζει συνήθως δύο με τρία χρόνια, το πολύ τέσσερα πίσω- και πράγματι η αιχμή της τρέχουσας εικοσιπενταετίας είναι το 2014. Αν πάμε 25 χρόνια πίσω από το 2014, πέφτουμε στο 1989. Ήταν η χρονιά της πτώσης του ανατολικού μπλοκ και της μεγάλης αλλαγής που ακολούθησε στα διεθνή πράγματα. 25 χρόνια πιο πίσω, πέφτουμε στο 1964, την εποχή που ξεκίνησε ο πόλεμος στο Βιετνάμ, αλλά κυρίως την εποχή της μεγάλης εισροής που έγινε στη Δύση όλης της πνευματικής γνώσης από την Ανατολή, που είχε ως αποτέλεσμα μια τρομερή αλλαγή στον τρόπο σκέψης του δυτικού κόσμου. Αλλά και δύο 25ετίες πίσω, πέφτουμε πρώτα στο 1939 που ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος, και άλλη μια 25ετία πριν στο 1914, είναι ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος.
Βλέπετε λοιπόν πολλές συμπτώσεις, για να είναι όλα αυτά τυχαία. Η ουσία είναι ότι η επόμενη αιχμή είναι στο 2014. Οπότε ας το λάβουμε και αυτό υπόψη μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, γιατί όπως είδατε το συζητάγαμε από τον Μάρτιο, ότι την άνοιξη του 2013 έχει ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη διάχυση της πνευματικής ενέργειας εκπορευόμενη κατευθείαν από την Εγώ Ειμί Παρουσία, η οποία διάχυση συνεχίζεται αμείωτα μέχρι και τώρα. Βλέπετε λοιπόν ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι συντείνουν στην προοπτική μιας αλλαγής. Και επαναλαμβάνω ότι ο τρόπος με τον οποίο θα συμβεί η αλλαγή αυτή είναι καλό να μην μας απασχολεί ακριβώς και να μην φτιάχνουμε σενάρια με τη φαντασία μας, αλλά να είμαστε κυρίως εστιασμένοι στην αναμονή και στο τελικό αποτέλεσμα. Και το τελικό αποτέλεσμα, αυτό που όλοι πιστεύω επιδιώκουμε, είναι να επιφέρει μια πνευματική αναβάθμιση, μια πνευματική μετουσίωση σε παγκόσμιο επίπεδο, έτσι ώστε ο άνθρωπος να αποκτήσει ένα αληθινό νόημα ζωής, το οποίο δεν θα είναι εγκλωβισμένο αποκλειστικά και μόνο στα υλικά αγαθά, αλλά και μέσα από τις αλλαγές εκείνες που θα προκύψουν να καταλήξουμε σε εκείνο που αφορά τον κάθε πνευματικό άνθρωπο, που είναι να έχει σε υλικό επίπεδο τις καλλίτερες δυνατές εξωτερικές συνθήκες αφύπνισης. Και όταν μιλάμε για καλές συνθήκες αφύπνισης εννοούμε να περάσουμε σε ένα στάδιο όπου, επιτέλους, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα να έχει εξαλειφθεί το φαινόμενο της πείνας, να έχει εξαλειφθεί το φαινόμενο της φτώχειας, να έχει εξαλειφθεί η αμορφωσιά και η άγνοια και να υπάρχει επαρκής εκπαίδευση για όλους, να έχει εξαλειφθεί ο ολοκληρωτισμός και η δέσμευση της ελευθερίας και να υπάρχει ελευθερία κίνησης και ελευθερία ιδεών, να υπάρχουν σωστές ανθρώπινες σχέσεις. Αυτές είναι οι βασικές καλές συνθήκες μέσα από τις οποίες ο κάθε άνθρωπος θα έχει την ευκαιρία να εξασκήσει το δικαίωμά του για μια πνευματική ζωή απαλλαγμένη από όλα αυτά τα βαρίδια τα οποία τον καθυστερούν στην πνευματική του ανάπτυξη. Αυτός είναι ο τελικός στόχος, προς τα εκεί συντείνουν, και πρέπει να συντείνουν οι αλλαγές οι οποίες κατευθύνονται από τα ανώτερα πνευματικά πεδία. Και πράγματι εκείνο το οποίο επιχειρείται αυτή τη στιγμή μέσα από απειράριθμα κέντρα Φωτός, ομάδες που εργάζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη για αυτή τη συνειδησιακή μεταβολή, είναι να γίνει μια μεταστροφή, ώστε από την εστίαση που έχει ο μέσος άνθρωπος στην έλλειψη της ύλης, και άρα στην απληστία όσον αφορά τα υλικά αγαθά και τον υλικό κόσμο, να μπορέσουμε να περάσουμε και να εστιαστούμε στην ανεξάντλητη απεριόριστη αφθονία και πληρότητα που έχουν τα καλά συναισθήματα, οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, η αγάπη, η γνώση και η πνευματική εξέλιξη, η πνευματική αφύπνιση. Αυτή είναι η μεταστροφή η οποία θα μπορέσει να απεγκλωβίσει το σύνολο της ανθρωπότητας από την έλλειψη, την απληστία και από την ανάγκη άσκησης εξουσίας, ώστε να μπορέσει επιτέλους ως σύνολο η ανθρωπότητα να απελευθερωθεί και να αλλάξει κεφάλαιο, να περάσει σε ένα νέο κεφάλαιο όπου, εφόσον σήμερα με τις τεχνολογικές δυνατότητες είναι απόλυτα εφικτό, να έχουν όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι στον πλανήτη τις μίνιμουμ καλές συνθήκες διαβίωσης. Άπαξ και λυθεί αυτό το πρόβλημα, από εκεί και πέρα η μετάθεση του ανθρώπινου ενδιαφέροντος θα είναι μόνο και αποκλειστικά στο πεδίο της αγάπης, της σοφίας και την πνευματικότητας.
Αυτά είναι που αναμένουμε να αρχίσουν να εκδηλώνονται από το 2014, σύμφωνα με όλες αυτές τις τάσεις. Όχι να ολοκληρωθούν, ασφαλώς, γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές, η όλη διαδικασία αυτής της μετάλλαξης μπορεί κάλλιστα να τραβήξει για μια τριακονταετία. Έχουμε πει ωστόσο ότι οι βασικές αλλαγές –και μάλλον θα είμαστε να τις δούμε- πρόκειται να συμβούν στην επόμενη δεκαπενταετία. Ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουν κάποια πράγματα, και έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι το 2014 δεν θα είναι έτος έναρξης δυστυχίας, όπως φοβούνται διάφοροι που αρέσκονται στην καταστροφολογία, αλλά αντιθέτως θα σηματοδοτεί την έναρξη όλων αυτών των θετικών αλλαγών για τον απεγκλωβισμό της ανθρωπότητας από όλα αυτά νοσογόνα πρότυπα στα οποία βρίσκεται εγκλωβισμένη αυτή τη στιγμή.
Μέσα σε όλα αυτά, όπως καταλαβαίνετε, η Ελλάδα δεν μπορεί ούτε πρόκειται να μείνει ανεπηρέαστη. Δεδομένου ότι είμαστε σε μία περιοχή στην οποία παίζονται πάρα πολλά παιχνίδια για τους γεωπολιτικούς λόγους που ανέφερα προηγούμενα, να αναμένουμε ότι το 2014 και στην Ελλάδα θα έχουμε εξελίξεις. Είναι πάρα πολύ πιθανό έτος έναρξης αλλαγών, γιατί και στη Ελλάδα οι αλλαγές δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν μέσα σε μία χρονιά. Βλέπουμε κάποια πρώτα σημάδια, και θα ήθελα να σας παρακαλέσω και να σας επιστήσω την προσοχή στα εξής. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Τις προάλλες κάναμε μια, ας πούμε, πνευματική έκκληση προς την πολιτική ηγεσία της χώρας. Εκεί αποδείχτηκε το εξής: ορισμένοι που συμμετείχαν σε αυτή την ενέργεια, η οποία γίνεται διαλογιστικά, οραματικά, όπως κάνουμε και τώρα τον οραματισμό για την Ελλάδα, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν το να είναι προκατειλημμένοι απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα μέσα από τα δικά τους κριτήρια. Με δυο λόγια, συνέλαβαν τον εαυτό τους να έχει εγκλωβιστεί σε μια αρνητική σκέψη όπως, «εντάξει, μπορεί να φαντάζομαι ότι όλα πηγαίνουν καλά και ότι η πολιτική μας ηγεσία ενδιαφέρεται και είναι ακέραιοι άνθρωποι και τίμιοι κ.λπ. αλλά εγώ από μέσα μου ήθελα να τον πλακώσω στα χαστούκια, τον χ πολιτικό αρχηγό», εκκινώντας ο καθένας από την προσωπική του ιδεολογία. Είναι δύσκολο εκείνον που θεωρείς ότι εκφράζει το κακό να τον οραματιστείς ότι είναι αγνός και πατριώτης. Καταλαβαίνετε πολύ καλά τι εννοώ. Αυτό είναι πάρα πολύ άσχημο και πρέπει να το προσέχετε, γιατί με το να βάζουμε ταμπέλες σε ανθρώπους, εμείς οι ίδιοι τους στερούμε το δικαίωμα και τη δυνατότητα της αλλαγής. Και όταν είμαστε προκατειλημμένοι και βρίζουμε την πολιτική μας ηγεσία από το πρωί μέχρι το βράδυ, ότι είναι πουλημένοι, τομάρια κ.λπ., εμείς οι ίδιοι τους στέλνουμε τη συγκεκριμένη σκεπτομορφή να τους κρατάει εκεί και ακόμα χειρότερα..
Μέσα στο 2014 θα παιχτούν πολλά, το ξέρετε πολύ καλά ότι θα έχουμε πολιτική κρίση, δεν βγαίνει κάποιο κόμμα, και βλέπουμε ήδη κάποια αισιόδοξα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, φαινόμενα, ότι πλέον αρχίζει και παρατηρείται μια σύγκλιση. Σε όλα τα κόμματα αρχίζει και κυριαρχεί κάποιο πατριωτικό στοιχείο, και γι’ αυτό ακριβώς βλέπουμε ότι είναι τόσο ρευστό το πολιτικό σκηνικό που κανένα κόμμα πλέον δεν κρατάει τα κουκιά του, όπως λέμε, δεν κρατάει τους ψηφοφόρους του όπως παλιά. Οι ψηφοφόροι έχουν ξυπνήσει, οι ψηφοφόροι είμαστε εμείς εδώ, δεν είναι κανένας άλλος. Λοιπόν, οι ψηφοφόροι έχουν ξυπνήσει, δεν είναι κλεισμένοι σε κανένα μαντρί, και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι, χωρίς προκαταλήψεις ιδεολογιών –γι’ αυτό έχουν σπάσει και τα στεγανά- να προκύψουν πλέον κάποιες καινούριες συνθήκες όπου το πολιτικό προσωπικό της χώρας να αναλάβει να εργαστεί για το πραγματικό καλό της Ελλάδας. Αν μπορέσουμε να κρατηθούμε εκεί λοιπόν, χωρίς να καλλιεργούμε μέσα μας διχασμούς και πολιτικές αντιπαλότητες, ούτε να υποβιβάζουμε με τη δική μας σκεπτομορφή τις ικανότητες ή τον πατριωτισμό της πολιτικής μας ηγεσίας, διότι εάν σκεφτούμε θετικά ότι μπορούμε να παράγουμε εμείς ως πολίτες –προσέξτε το αυτό – μια ηγεσία που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο, τότε και μόνο τότε θα μπορέσουν να παραχθούν τέτοιοι άνθρωποι ή να μεταλλαχθούν οι δεδομένοι που έχουμε τώρα σε αυτούς που εμείς θέλουμε. Νομίζω ότι είναι πολύ σαφές αυτό που λέω. Μην παρασύρεστε από τις συζητήσεις που σας εγκλωβίζουν καθημερινά στο περιβάλλον που κινείστε ή μέσα στο χώρο εργασίας οπουδήποτε, μην παρασύρεστε από τις κοκορομαχίες των μέσων μαζικής ενημέρωσης, γιατί εμάς ο ρόλος μας είναι να προκαλέσουμε, μέσα από τη συνειδητή μας σκέψη και τον συνειδητό μας οραματισμό, συτό το θετικό αποτέλεσμα. Εάν κρατηθούμε αδιάσπαστοι και σταθεροί σε αυτό, η ενέργεια θα βρει τον τρόπο να μεταλλάξει τους πολιτικούς μας και να τους κάνει έτσι όπως τους θέλουμε όλοι οι Έλληνες ή, αν δεν μπορέσει να μεταλλάξει τους δεδομένους, θα βρει τον τρόπο να παράξει καινούριους. Δεν μας ενδιαφέρει ο τρόπος που θα γίνει αυτό, αρκεί να μείνουμε αταλάντευτα σταθεροί στο αίτημά μας και να μην παρασυρόμαστε από απαισιόδοξα, αρνητικά ή διχαστικά σχήματα.
Με αυτό θα ήθελα να ολοκληρώσω, γιατί πράγματι στην Ελλάδα μέσα στο 2014 θα έχουμε ιστορίες. Ήδη μετά τις ευρωεκλογές θα δρομολογηθούν αλλαγές, είναι αναπόφευκτο. Απέναντι λοιπόν σε αυτές, μην εγκλωβιστείτε στο σχήμα ότι θα πρέπει να βγει το τάδε κόμμα γιατί είναι το καλό και οι άλλοι είναι άσχημοι, μην εγκλωβιστείτε σε τέτοια διχαστικά σχήματα.. Να παραμείνουμε σταθερά προσηλωμένοι στο να παράξουμε την ιδανική πολιτική ηγεσία, η οποία θα προσφέρει στον Ελληνισμό όραμα, θα είναι άτομα ακέραια και τίμια, θα είναι πατριώτες και θα μπορέσουν να μας βγάλουν από το αδιέξοδο και να επαναφέρουν την Ελλάδα στο ρόλο και το μονοπάτι που της αξίζει. Τελεία και παύλα. Ας κρατηθούμε εκεί σταθεροί.

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Ο ΝΕΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα γιατί η συμμετοχή είναι πάνω από χίλια, χίλια πεντακόσια άτομα κι αυτό μας χαροποιεί πάρα πολύ.
Ας μπούμε όμως στο κυρίως θέμα μας, που είναι «ο νέος πνευματικός άνθρωπος», ο οποίος συνδέεται απόλυτα με τις εξελίξεις, τις οποίες παρατηρούμε διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία τρία χρόνια από το Μάιο του 2012, με την πρώτη μεγάλη διάχυση ενεργειών, για την οποία οι περισσότεροι είστε ενήμεροι, αλλά και φέτος, όπου είχαμε αυτή την τρομερή πνευματική διάχυση των ενεργειών της «Εγώ Ειμί Παρουσίας», η οποία ξεκίνησε απ’ το Μάρτιο και κρατάει μέχρι και τώρα, έχουμε μια πρωτόγνωρη αφύπνιση πλέον, σε διεθνές επίπεδο.
Τα πρώτα σημάδια ήδη τα βλέπετε και μιλάω για την υπόθεση της Συρίας, όπου πρέπει να σταθούμε με πάρα πολλή μεγάλη προσοχή σ’ αυτά που συμβαίνουν και όχι απλώς με την έννοια της ανάγκης για παγκόσμια ειρήνη, η οποία είναι προφανώς μια πολύ μεγάλη αναγκαιότητα, αλλά ούτε πρέπει να σταθούμε απέναντι σ’ αυτά τα γεγονότα, απλά και μόνο με την έννοια του, αν τελικά θ’ αποφευχθεί η όχι μια επέμβαση, διότι μέσα στις γεωπολιτικές προτεραιότητες της νέας παγκόσμιας τάξης είναι οπωσδήποτε η αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία και στη συνέχεια στο Ιράν.
Εκείνο λοιπόν που συμβαίνει πρακτικά είναι μια υποκρισία για τα μάτια του κόσμου προς το παρόν, ότι εντάξει συμμεριζόμαστε την άποψη των πολιτών, το καλύπτει η πρόταση των Ρώσων για διπλωματική λύση, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού είναι σίγουρα να βρούμε κάποιον τρόπο ν’ αποτύχει η όλη διπλωματική προσπάθεια, για να μπορέσουμε να κάνουμε την επέμβαση.
Δεν είναι εκεί όμως το θέμα.
Εκεί που πρέπει να σταθούμε όλοι μας είναι διότι, τώρα ξεκινάει το καλό, το κακό τ’ αφήνουμε πίσω μας σιγά-σιγά απ’ αυτή την περίοδο και μετά.
Εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στην τεράστια αλλαγή που συνέβη και στην τεράστια αφύπνιση που συνέβη πλέον σ’ ολόκληρο το δυτικό κόσμο.
Είναι πρωτοφανής η μεταστροφή, όπου ο κόσμος πλέον, όχι μόνο είναι φιλειρηνικός, αλλά και δεν τρώει πλέον το κουτόχορτο της προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι αυτό ήτανε πάρα πολύ δύσκολο νa επιτευχθεί, μην το θεωρείτε καθόλου απλό, ιδίως ο δυτικός πολίτης επηρεαζόταν πάντα καταλυτικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πίστευε ότι έλεγε η τηλεόραση, ότι έλεγαν οι αξιωματούχοι.
Αυτή τη φορά λοιπόν, βλέπουμε το εκπληκτικό, μια πλήρη αναστροφή, από κει που μέχρι την τελευταία επέμβαση στο Ιράκ, μετά το Αφγανιστάν, τα ποσοστά υπέρ της επέμβασης ήταν στο 65%, βλέπουμε τώρα με τη Συρία, σε Αγγλία, Αμερική και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τα ποσοστά να είναι 70% εναντίον της επέμβασης και υπέρ της φιλειρηνικής λύσης, αυτό είναι κάτι το πρωτόγνωρο, στο οποίο πρέπει να σταθεί κανείς.
Το δεύτερο, είναι ότι αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο έχει αρχίσει πλέον να δομείται σταθερά σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει αρχίσει κι έχει άποψη για τα πράγματα. Υπάρχουν πλέον μορφές κοινωνικής οργάνωσης, από τους πνευματικούς ανθρώπους, ανά την υφήλιο, οι οποίες παράγουν πρόταση σε σχέση με την ειρήνη, σε σχέση με την υγεία, σε σχέση με τη δημοκρατία, σε σχέση με την οικολογία, σε σχέση δηλαδή με θέματα καθημερινότητας, παράγουν πρόταση αναφορικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.
Βλέπουμε λοιπόν ότι, κι εδώ σιγά-σιγά θα έρθω στο θέμα της ομιλίας μας, στα χαρακτηριστικά δηλαδή του νέου πνευματικού ανθρώπου, αλλά προτού τα πάρουμε με τη σειρά, θέλω να επισημάνω κι αυτό είναι επίσης κάτι που βιωματικά πιστεύω ότι το αναγνωρίζετε όλοι, ότι αυτή η μεγάλη μεταστροφή έχει αρχίσει και εγκαθιδρύεται και στην Ελλάδα.
Εγώ τουλάχιστον που είχα την είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με ανθρώπους σε άλλες πόλεις, πέραν της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, βλέπω με πολύ μεγάλη μου χαρά, αλλά και από καθημερινούς, αυτό που λέμε απλούς ανθρώπους, γιατί ουσιαστικά απλός άνθρωπος δεν είναι κανένας, όλοι είμαστε ίδιοι, αλλά εν πάση περιπτώσει εννοώ πρώην απονήρευτους ανθρώπους σε σχέση με τα δρώμενα, βλέπω παντού ότι υπάρχει μια άνευ προηγουμένου αφύπνιση και στην Ελλάδα και απ’ αυτήν είναι καθαρά θέμα χρόνου, καθαρά θέμα αναμονής για το πώς αυτή η αφύπνιση θα μπορέσει να εκφραστεί και στο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο.
Έτσι λοιπόν, θεωρώ, βάζοντας κάτω τα χρόνια, είχαμε πει ότι μπαίνουμε σε μια πολύ καυτή τριακονταετία, αυτό το επισημάναμε από πέρσι, μέσα στην οποία θα γίνει οριστική εδραίωση των δυνάμεων του φωτός. Το πρώτο μισό της όμως, δηλαδή τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια θα είναι τα πολύ καυτά, τα πολύ καθοριστικά, από πλευράς εξελίξεων, για το τι θα επακολουθήσει. Και εξειδικεύοντάς το ακόμα περισσότερο για την Ελλάδα, έχουμε μπροστά μας μια πολύ σοβαρή επταετία, μέσα στην οποία θα παιχτεί το παιχνίδι της επανίδρυσης της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από μια καινούργια πνευματική, συνειδητή διάσταση.
Έχοντας λοιπόν, αυτά υπ’ όψιν μας, το πρώτο που θα έπρεπε να έχουμε κατά νου πιστεύω, είναι να μην κρίνουμε με βάση την αγωνία της στιγμής, γιατί η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, της ανθρωπότητας, αλλά και σε πιο μικρή κλίμακα των τοπικών κοινωνιών, όπως είναι η ελληνική κοινωνία και γενικά ο ελληνισμός, γιατί πλέον, αν είδατε τον τίτλο του οραματισμού έπαψε να είναι οραματισμός για την Ελλάδα, αλλά είναι οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, το κάναμε, όχι μόνο επειδή συμπεριλαμβάνουμε πλέον και την Κύπρο, που παίρνει μια δυναμική πλέον στάση απέναντι στα πράγματα, μετά την τελευταία περιπέτεια που πέρασε κι αυτή, αλλά επειδή, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές το διακύβευμα για τα παγκόσμια δεδομένα είναι η πνευματική διάσταση του ελληνισμού και είναι εκείνη που σε παγκόσμιο επίπεδο πρόκειται να σπρώξει τα πράγματα, να ωθήσει τα πράγματα προς τη νέα πνευματική αναγέννηση.
Οι δυνάμεις οι οποίες συγκρούονται αυτή τη στιγμή είναι ο ελληνισμός και οι σύμμαχοί του, θα μπορούσαμε να πούμε, αναφερόμενος στις φίλιες ιδεολογίες και πνευματικά ρεύματα και απ’ την άλλη μεριά κάποιες σκοταδιστικές δυνάμεις, οι οποίες προσπαθούν να αντεξελίξουν την ανθρωπότητα και την όλη δόνηση του πλανήτη.
Επανερχόμενος λοιπόν, στα ελληνικά, λέω ότι δεν πρέπει να εξετάζουμε τα πράγματα με το άγχος της στιγμής, διότι ολόκληρη η διαδικασία της εξέλιξης, όπως καταλαβαίνετε, δεν συμμερίζεται τις ανησυχίες, που καλώς ή κακώς μπορεί να έχει προσωπικά ο καθένας από μας κι έτσι όπως βλέπει τα πράγματα, μέσα από το περιοριστικό πρίσμα των προσωπικών του βιωμάτων.
Έτσι λοιπόν, εμείς μπορεί να νιώθουμε μια μεγάλη αγωνία για όλα αυτά που βιώνουμε και να λέμε πολλές φορές ότι, άντε ρε παιδιά να γίνει κάτι, αλλά δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι, μέσα σε τρία χρόνια κρίσης και μνημόνιο, θα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη η νοοτροπία του κατεστημένου, να μεταμορφωθεί ξαφνικά ολόκληρος ο ελληνικός λαός και να γίνουμε μια διαφορετική φυλή, αυτό δεν γίνεται μέσα σε τρία χρόνια, θέλει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια. Κι αυτό το βλέπετε, για να είμαστε ειλικρινείς κι από τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτουμε πολλές φορές κι εμείς οι ίδιοι, δηλαδή άμα δούμε τη δικιά μας συμπεριφορά, θα δούμε ότι ακόμα παλεύει κι ο παλιός μας εαυτός, δηλαδή παρ’ όλο που έχουμε πάρει τόσα διδάγματα και ξέρουμε προς τα πού πρέπει να πορευτούμε, ως άτομα και ως κοινωνία, ακόμα το παλιό μέσα μας δεν έχει πεθάνει, υπάρχει αντίσταση. Και εκτός αυτού, πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας ότι οι δυνάμεις της αντεξέλιξης υπάρχουν ακόμα, δηλαδή, θα το πω πολύ λαϊκά, μην με παρεξηγήσετε, αλλά και στην ελληνική κοινωνία υπάρχει μεγάλη «καφρίλα», δηλαδή υπάρχουν ακόμα συνάνθρωποί μας, συμπολίτες μας, οι οποίοι είναι δέσμιοι των ενστίκτων και μάλιστα των χειρότερων ενστίκτων. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, οι δικές μας προσπάθειες και η σκεπτομορφή που εγκαθιδρύουμε τόσα χρόνια θα είχε επικρατήσει με ευκολία.
Αλλά υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις αντίρροπες, οι οποίες δυστυχώς ακόμα είναι προσκολλημένες πολύ χαμηλά.
Σιγά-σιγά όμως, κι αυτό το διαπιστώνετε, αυτό είναι το παρήγορο, διαπιστώνουμε ότι η κρίσιμη μάζα των πνευματικά συνειδητών ανθρώπων αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, κάποια στιγμή αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εκφραστεί και με αλλαγή πλέον κοινωνικής συμπεριφοράς. Και αυτό που σήμερα βιώνουμε, αυτό που λέμε έλλειψη πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας στην Ελλάδα και ότι πολλοί από μας, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό στον ελληνισμό, που είναι πιο μπροστά από τους σημερινούς ηγέτες του, αυτό να είστε σίγουρο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θ’ αλλάξει, δηλαδή από την κρίσιμη μάζα των συνειδητών ατόμων, μέσα στον ελληνισμό, θέλει δεν θέλει κάποιος, θα προκύψει και μια καλή ηγεσία στην πορεία, είναι απότοκος της εξέλιξης αυτό το πράγμα, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.
Το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να το φέρουμε, αυτή είναι η μόνη διαφορά.
Ξεκινάω λοιπόν, πάνω σε ορισμένα στοιχεία που βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο, γιατί μας αφορά όχι μόνο προσωπικά, αλλά που να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε και μέσα στην κοινωνία, τόσο σε επίπεδο ελληνισμού, όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Το πρώτο, είναι ότι, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει από –ισμούς και δεν εγκλωβίζεται σε –ισμούς, θα σας δώσω ένα πάρα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σ’ αυτό, γιατί δυστυχώς εκεί, είναι που κάποιοι πέφτουν θύματα αυτής της νοοτροπίας.
Ας πούμε, αναφέρθηκα στο παράδειγμα της Συρίας προηγουμένως, επειδή είναι ακριβώς κάτι, που μας καίει αυτή τη στιγμή και γύρω απ’ το οποίο διακυβεύεται η παγκόσμια ειρήνη.
Είναι εύκολο να παρασυρθεί κανείς και να καταλήξει στο απλοϊκό συμπέρασμα λέγοντας για –ισμούς, ότι οι κακοί της υπόθεσης είναι οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι, ενώ οι καλοί της υπόθεσης είναι οι Ρώσοι, πολύ απλό δεν είναι;
Απ’ αυτό το απλοϊκό συμπέρασμα είναι που πρέπει να ξεφύγει και ξεφεύγει σήμερα σιγά-σιγά ο πνευματικός άνθρωπος, ο οποίος μαθαίνει να κινείται, όχι με ιδεολογίες και με διαχωρισμούς σε κράτη, σε φυλές, το ένα, το άλλο, αλλά μαθαίνει να κινείται με βάση ποιότητες.
Εάν λοιπόν, ο νέος πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίσει ως κυρίαρχη ποιότητα την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, αμέσως λέει, εγώ θα υποστηρίξω οποιαδήποτε δύναμη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί αυτή εξυπηρετεί το παγκόσμιο καλό και οποιαδήποτε δύναμη δεν εξυπηρετεί αυτή την κατεύθυνση θα την πολεμήσω, διότι αναγνωρίζω ότι εξυπηρετεί το παγκόσμιο κακό και την αντεξέλιξη.
Έτσι δεν εγκλωβίζεσαι σε σχήματα και δεν αποκτάς την απλοϊκή ποδοσφαιρική νοοτροπία, εγώ είμαι του καπιταλισμού, εγώ είμαι του κομμουνισμού, εγώ είμαι των Άγγλων, εγώ είμαι των Ρώσων, εγώ είμαι των Κινέζων, εσύ σε ποια ομάδα παίζεις μπάλα, σε ποια ομάδα ανήκεις;
Ο πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίζει ότι μέσα σε όλα τα στρατόπεδα, είτε αυτά λέγονται κόμματα, είτε λέγονται σύλλογοι, είτε λέγονται κράτη, είτε λέγονται θρησκείες, μέσα σε όλα τα στρατόπεδα και σε όλους τους –σιμούς αντιπαλεύουν οι δυνάμεις του φωτός με τις δυνάμεις του σκότους. Και μέσα σε όλες τις μορφές κοινωνικής οργάνωσης, υπάρχουν οι καλοί, αγνοί άνθρωποι, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι οποίοι αγωνίζονται για συγκεκριμένες αξίες, ποιότητες και ιδανικά και υπάρχουνε κι εκείνοι οι οποίοι αγωνίζονται για το σκοτάδι.
Το θέμα λοιπόν είναι ότι ο νέος πνευματικός άνθρωπος κι ευτυχώς βλέπουμε να γίνεται ραγδαία αυτό σε πλανητική κλίμακα, μαθαίνει να απεγκλωβίζεται από τους –ισμούς, απ’ αυτά τα στεγανά, από την ποδοσφαιροποίηση, την κοπαδοποίηση και μαθαίνει να λειτουργεί και να ξεχωρίζει τα πράγματα με βάση ποιότητες.
Αν θυμόσαστε, σε κάποια περασμένη ομιλία, είχαμε θίξει, το τι ακριβώς σημαίνει προσφορά, τι ακριβώς σημαίνει υπηρεσία για το καλό και είχαμε πει ότι ο νούμερο ένα κανόνας είναι, υπηρεσία σημαίνει τη δημιουργία καλών συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους.
Εάν λοιπόν κινηθεί και μ’ αυτό το κριτήριο κινείται ο νέος πνευματικός άνθρωπος, τότε αμέσως έχει μπροστά του, ορατά τα κριτήρια εκείνα, με βάση τα οποία διαχωρίζει την ήρα απ’ το στάρι, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια, ξέρει ο νέος πνευματικός άνθρωπος ότι οτιδήποτε πολεμάει τη γνώση και τη μόρφωση, δεν μας ενδιαφέρει από ποιόν, και οτιδήποτε καλλιεργεί την άγνοια ανήκει στο στρατόπεδο του σκότους, στο αρνητικό στρατόπεδο.
Ξέρει ότι ο οποιοσδήποτε καλλιεργεί τον ανθρώπινο πόνο, επειδή ο πόνος συσκοτίζει τη συνείδηση και είναι κακή συνθήκη για την αφύπνιση, ξέρει ότι χωρίς δικαιολογία, θέλω να πονούν οι άνθρωποι, ώστε μετά να γίνει, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, εκείνος που καλλιεργεί τον πόνο δουλεύει για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί την ανασφάλεια, την πείνα και τη φτώχια λειτουργεί για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί τον πόλεμο, την αρρώστια και καταπολεμά την υγεία, αυτός που καλλιεργεί τους περιορισμούς, τη δέσμευση και πολεμάει την ελευθερία λειτουργεί για το σκότος.
Αμέσως λοιπόν, απεγκλωβίζεται ο πνευματικός άνθρωπος από –ισμούς κι από στεγανά και από στρατόπεδα και μαθαίνει να ξεχωρίζει ποιος είναι με ποιόν και ξέρει πλέον ότι η δράση του και σε εσωτερικό επίπεδο και σε κοινωνικό επίπεδο είναι ακριβώς στην απελευθέρωση και στην καλλιέργεια αυτών των συγκεκριμένων καλών συνθηκών αφύπνισης για όλη την ανθρωπότητα.
Από κει και πέρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες και για τον πνευματικό άνθρωπο δεν ισχύει το γνωστό μας «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αντίθετα ισχύει ότι τα μέσα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζουν το σκοπό και προσδιορίζουν το τέλος.
Δεν υπάρχει λοιπόν παρέκκλιση για τον πνευματικό άνθρωπο γιατί γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι οι ποιότητες, οι οποίες πρέπει να κυριαρχήσουν στη ζωή του και σ’ ολόκληρη την κοινωνία γύρω του και πλέον δεν λειτουργεί με βάση πρόσωπα, ιδεολογίες και κοινωνικούς σχηματισμούς, αλλά καθαρά με βάση αξίες και ποιότητες.
Στα πλαίσια ακριβώς αυτής της αντίληψης αναπτύσσεται για το νέο πνευματικό άνθρωπο αυτή η καινούργια νοοτροπία, την οποία ονομάσαμε κοινωνική δράση, δεν έχει σημασία το όνομα, σημασία έχει τι εμπεριέχει.
Πολλές λεπτομέρειες για το τι είναι η πνευματική δράση μπορείτε και να δείτε στο site που σας έλεγα στο newearthnetwork, που έχει ο φίλος μας ο Δημήτρης απ’ τη Θεσ-νίκη, εκεί υπάρχουν δημοσιευμένα κείμενα για την ενεργό δράση, εγώ μπορώ να σας πω με δυο λόγια, ότι η πνευματική δράση, δηλαδή η στάση του νέου πνευματικού ανθρώπου περιλαμβάνει δυο τομείς, ο ένας είναι η λεγόμενη εσωτερική πνευματική δράση κι ο άλλος είναι η λεγόμενη κοινωνική πνευματική δράση.
Η εσωτερική πνευματική δράση είναι όλες εκείνες οι κινήσεις και οι ενέργειες που κάνει ένας πνευματικός άνθρωπος, σε σχέση με τον εαυτό του και σε σχέση με την άσκησή του, την καθημερινή του άσκηση, προκειμένου όχι μόνο να ανεβάσει πνευματικά τον ίδιο τον εαυτό του, αλλά για να καλλιεργήσει εκείνη τη νέα πνευματική σκεπτομορφή, σ’ ένα πιο λεπτοφυές επίπεδο δηλαδή, απελευθέρωσης και εξέλιξης της ανθρωπότητας.
Παράδειγμα, στα πλαίσια της πνευματικής εσωτερικής δράσης είναι ο οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, που κάνουμε τώρα, γιατί δεν είναι μια κοινωνική δράση αυτή, είναι μια εσωτερική πνευματική δράση, ο σκοπός μας είναι να εκπέμψουμε στα εσωτερικά ενεργειακά πεδία.
Δεύτερο παράδειγμα είναι ο παγκόσμιος οραματισμός που γίνεται κάθε Κυριακή για την πνευματικοποίηση του χρήματος, ανάλογες δράσεις υπάρχουν σ΄ όλο τον κόσμο μέσω ομαδικής προσευχής, που γίνεται για την ειρήνη, για την οικολογία, πάνω ακριβώς στις καινούργιες πνευματικές αξίες που προανέφερα.
Όπου συμμετέχει ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είτε μόνος του, είτε ομαδικά, προκειμένου να καλλιεργήσει αυτές τις νέες πνευματικές ενέργειες πλέον, σαν μια καινούργια σκεπτομορφή, σαν μια σκεπτομορφή για τη θεραπεία και την πνευματικοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη, αναφερόμαστε στην εσωτερική πνευματική δράση κι είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι στο οποίο μόλις τα τελευταία χρόνια έχει μπει γερά η ανθρωπότητα και βλέπουμε σ’ όλο τον κόσμο να φτιάχνονται ομάδες, οι οποίες να δικτυώνονται μεταξύ τους και μέσα απ’ αυτή τη δικτύωση να συμβάλλουν σ’ αυτή τη δημιουργία της κρίσιμης μάζας και της σκεπτομορφής που θα μεταμορφώσει τα πράγματα.
Το δεύτερο σκέλος η κοινωνική πνευματική δράση είναι καινοφανές ουσιαστικά για τον παγκόσμιο νέο πνευματικό άνθρωπο και λέω καινοφανές γιατί μέχρι πριν από λίγα χρόνια αυτό το κομμάτι ήτανε χαρισμένο στις δυνάμεις του σκότους, στις αρνητικές δυνάμεις, στο πνευματικό στρατόπεδο μέχρι πριν λίγα χρόνια δυστυχώς κυριαρχούσε η νοοτροπία ότι οποιαδήποτε ενασχόληση με τα κοινωνικά ή με την πολιτική ήταν κακή, λέγανε ου μπλέξεις θα αλλοτριωθείς θεωρούσαν ότι ήταν κάτι που καθυστερούσε την πνευματική εξέλιξη.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα δυστυχώς να παραδοθεί η εξουσία, όσον αφορά στα κοινωνικά δρώμενα στις αντίπαλες δυνάμεις.
Όμως μέσα από –τώρα αυτό είναι μια παραφιλολογία, όποιος θέλει το δέχεται- κάποιες διεργασίες που έγιναν στα ανώτερα πεδία, μεταξύ των διαφόρων πνευματικών υπάρξεων, από διάφορες παραδόσεις, οι οποίες έχουν την ευθύνη για την πνευματική καθοδήγηση της ανθρωπότητας, αυτή η στάση αναθεωρήθηκε και όχι μόνο αναθεωρήθηκε, αλλά μπήκε μπροστά τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια, είκοσι, μπήκε μπροστά και μια κάθοδος ψυχών στην ανθρωπότητα, μια εξωτερίκευση δηλαδή ψυχών από τα εσωτερικά πεδία, οι οποίες θα έχουν ιδιαίτερο ταλέντο όσον αφορά στην υπηρεσία στον τομέα της κοινωνικής παρέμβασης, αλλά επιπλέον άρχισε και μια μεγάλη διάχυση ενεργειών απ’ το Μάιο του 2010, με ακριβώς αυτό αντικείμενο, μια κρούση δηλαδή πάνω σ’ όλους τους πνευματικούς ανθρώπους, που έλεγε, παιδιά δεν γίνεται να έχουμε παραδώσει το κομμάτι της εξουσίας στις αρνητικές δυνάμεις, μπείτε μέσα στο κοινωνικό πεδίο και πάρτε σιγά-σιγά τα πράγματα στα χέρια σας.
Αυτό μπορεί να ξεκίνησε και διεθνώς μέσα απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, γιατί η ενέργεια βρίσκει το πιο πρόσφορο έδαφος για να εισχωρήσει πάντα στην αρχή. Ξεκίνησε απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, συνεχίστηκε με τα διάφορα αντινεοταξικά του στυλ Occupy, Wall Street, τις συναντήσεις που γίνονταν έξω από τους G8, G 20 κλπ, και τώρα πλέον έχει αρχίσει αυτή η δικτύωση και διευρύνεται κι έχει περάσει μέσα στη δημιουργία, τα έχουμε ξαναπεί αυτά, σε δημιουργία θεσμών λαϊκής συμμετοχής και σε πάρα πολλά άλλα, που αφορούν πλέον την καθημερινότητα, την καθημερινή δράση.
Αυτό το κομμάτι της εξωτερικής, ή αν θέλετε κοινωνικής πνευματικής δράσης, είναι ακριβώς το κομμάτι της ενεργοποίησης του νέου πνευματικού ανθρώπου, μέσα στα κοινωνικώς δρώμενα, στα καθημερινά δηλαδή, με στόχο τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους και ανέφερα πριν ποιες είναι αυτές οι καλές συνθήκες αφύπνισης, η ελευθερία, η μόρφωση, η υγεία, η ειρήνη, η αφθονία και το αίσθημα της ασφάλειας για όλους κι οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, χωρίς καταπίεση.
Αυτά είναι οι στόχοι στο κοινωνικό πεδίο, που θα δημιουργήσουν τις καλύτερες συνθήκες αφύπνισης για όλα τα όντα.
Ένα τρίτο στοιχείο, το πρώτο ήταν για τους -ισμούς, που σας ανέφερα, το δεύτερο ήταν η πνευματική δράση, ένα τρίτο στοιχείο του νέου πνευματικού ανθρώπου, είναι ότι στη ζωή του μαθαίνει σιγά-σιγά να στηρίζεται στα πόδια του και ν’ αναπτύσσει αυτό που λέμε ανεξαρτησία και δημιουργικότητα, δηλαδή παύει να αφήνεται να χαθεί μέσα σε μια συλλογικότητα, αλλά αρχίζει να μαθαίνει να τιμά τη μοναδικότητά του, πάντα σε πλήρη αρμονία με τους υπόλοιπους συνανθρώπους του,, αλλά να τιμά και να υπερασπίζεται τη μοναδικότητά του, γιατί συνειδητοποιεί ότι μόνο έτσι μπορεί να προσφέρει στην εξέλιξη.
Όταν ο καθένας αυτά που έχει ως μοναδικά του ταλέντα και τη μοναδική του δημιουργικότητα, μαθαίνει να την αξιοποιεί κι έτσι αξιοποιώντας την να δημιουργεί ακόμα καλύτερες συνθήκες, όχι μόνο για τον εαυτό του, για την καθιέρωση δηλαδή του εαυτού του, αλλά και όλους τους γύρω του.
Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε ότι στη θέση της ανθρωπόμαζας, η οποία συνέχεια επηρεάζεται από κατώτερους παράγοντες, όπως τα ΜΜΕ, η κοπαδοποίηση, το ένα, το άλλο, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δικτυώνεται, είναι μια μαγική λέξη αυτή, μαθαίνει να δικτυώνεται ως αυτοδύναμη μονάδα, ισότιμα όμως και αλληλέγγυα με όλους τους υπόλοιπους, όχι με σχέσεις υπό, είτε υπαλληλικές, είτε άλλες, αλλά με σχέσεις αμοιβαιότητας και συνέργειας.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που σας αναφέρω και πολύ σημαντικό και για τον καθένα σας, ν’ αρχίσει να το καθιερώνει στη ζωή του.
Κυρίαρχη μονάδα, η οποία αναγνωρίζει τα ταλέντα της, τη δημιουργικότητά της και τι έχει να προσφέρει στον εαυτό της και τους γύρω, η οποία δικτυώνεται, ενώνεται μέσα από σχέσεις αλληλεγγύης, συνέργειας, ακεραιότητας και αμοιβαιότητας.
Πάμε τώρα σ’ ένα επόμενο στοιχείο, πάρα πολύ ουσιαστικό και αφορά στις νέες ανθρώπινες σχέσεις, το βλέπουμε κι αυτό σιγά-σιγά ν’ αρχίζει να καθιερώνεται ανάμεσά μας και θα είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του νέου πνευματικού ανθρώπου. Αυτό είναι ότι, πλέον είτε μιλάμε για φιλία, είτε μιλάμε για ερωτική συντροφική, συζυγική σχέση, είτε μιλάμε για ομάδα, πλέον καταλύεται και το βλέπουμε γιατί ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν ανέχεται πιa, δεν αντέχει την ισοπέδωση και καταλύεται κάθε έννοια εξουσίας και κυριαρχίας του ενός πάνω στον άλλον, οι νέες ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται μόνο στην ελευθερία, την ισότητα και την αγάπη. Και βλέπουμε ότι θερίζουν τα διαζύγια κι αυτό έχει πολλές αναγνώσεις, μπορεί η μια να είναι ότι ο καθένας γίνεται πιο εγωιστής και μαθαίνει να μην ανέχεται τον άλλον, αλλά από την άλλη δείτε και τη δεύτερη ανάγνωση, ότι είχαμε συνηθίσει πρώτα, είτε μιλάμε για μια συνεργασία, είτε για μια φιλία, είτε για μια οικογένεια, είχαμε συνηθίσει να βασιζόμαστε κάθε τέτοια δομή-αυτά τα ξέρουν όσοι έχουν ασχοληθεί με συστημική ψυχοθεραπεία- δυστυχώς μέχρι πρότινος βασιζότανε στην κυριαρχία, δηλαδή οι άνθρωποι κουμπώνανε μεταξύ τους ο ένας με το ρόλο του θύτη κι ο άλλος με το ρόλο του θύματος.
Αυτό όσο οι άνθρωποι εξελίσσονται και όσο κάποιος πνευματικά εξελίσσεται, το διασπά, δεν το ανέχεται πλέον κι αυτή είναι η άλλη ανάγνωση που σας λέω, η οποία είναι η καλή ανάγνωση της υπόθεσης, όπου πλέον ο καθένας παίρνει την απόφαση και λέει εγώ δεν πρόκειται από δω και πέρα να μπω σε σχέση θυματοποίησης και ακόμα πιο ανώτερο ο καθένας να σταματά πλέον να μπαίνει και στη σχέση κι από πλευράς θύτη, να λέει εγώ, ως πνευματικός άνθρωπος πάλι δεν περνάω καλά με το να κάνω σχέση όπου οι άλλοι είναι δούλοι μου και τους έχω της καρπαζιάς, γιατί νιώθω πολύ πιο ολοκληρωμένος όταν έχω να κάνω με ανθρώπους οι οποίοι μ’ εμένα κουμπώνουν, επειδή μ’ εκτιμούν πραγματικά και επειδή ταιριάζω μαζί τους, είμαι ομοικραδασμικός.
Η μαγική λέξη για τις ανθρώπινες σχέσεις πλέον είναι η ομοικραδασμικότητα, γι αυτό σας μίλησα για ελευθερία, ισότητα κι αγάπη, ένα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο. Και ένα ακόμα, ο νέος πνευματικός άνθρωπος, και αρχίζετε και το βλέπετε ήδη, οπότε αυτό δεν είναι καν στοιχείο για συζήτηση, είναι κάτι ιδιωματικό, το οποίο το βλέπουν όλοι, είναι ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο διεθνώς, όπου εκτός απ’ την πνευματική άσκηση που κάνει ο καθένας, ο νέος πνευματικός άνθρωπος βιώνει πλέον στο πετσί του ότι έχει αποκτήσει μια προσωπική πνευματική σύνδεση με ανώτερες πνευματικές υπάρξεις οι οποίες τον καθοδηγούν πλέον φανερά στη ζωή του.
Παλιά όταν το λέγαμε τσάνελλινγκ ορισμένοι, θεωρώντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο επικοινωνούν με κάποιες ανώτερες υπάρξεις, τώρα πλέον έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα, υπάρχει εδώ, είναι διαθέσιμο κι όλοι το βιώνουν, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα η ανώτερη πνευματική του καθοδήγηση και αυτές οι πνευματικές υπάρξεις, είτε μιλάμε για τον ίδιο τον ανώτερο εαυτό μας, είτε μιλάμε για άλλες πνευματικές υπάρξεις, οι οποίες βρίσκονται εδώ και μας καθοδηγούν, είναι πάντα παρούσες και όσοι αρχίζουν σιγά-σιγά και δοκιμάζουν και ανοίγονται να δεχτούν αυτή την πνευματική καθοδήγηση, βλέπουν ότι είναι πάντα διαθέσιμη και ότι επηρεάζει καταλυτικά τη ζωή τους επί τα βελτίω.
Τέλος, μια μεγάλη επανάσταση γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, στην οποία συμμετέχει και την σπρώχνει, την ωθεί ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είναι αυτή η ευρεία διάδοση της λεγόμενης ενεργειακής ή πληροφορικής θεραπευτικής, δηλαδή όλες αυτές οι νέες θεραπευτικές μέθοδοι, οι οποίες πλέον είναι καθαρά ολιστικές και βασίζονται στη νοοτροπία, ότι η έννοια της υγείας και η έννοια της αρρώστιας πηγάζει καθαρά από εκείνο το αφηρημένο πεδίο της πληροφορίας, είτε το ονομάζουμε μορφογεννητικό πεδίο, είτε το ονομάζουμε αιθερικό πεδίο, είτε ζωτικό, είτε όπως θέλει ο καθένας να το πει, άρα μιλάμε για θεραπείες οι οποίες επεμβαίνουν τροποποιώντας την πληροφορία, εκεί στην πηγή της, σ’ αυτό το λεπτοφυές πεδίο με θεαματικά αποτελέσματα πλέον στο φυσικό μας σώμα.
Εδώ γίνεται μια πραγματική επανάσταση, καθώς αυτή η ενεργειακή πληροφορική σαρώνει την υφήλιο και πλέον ακόμα και παραδοσιακοί γιατροί, οι οποίοι ήταν επιφυλακτικοί μέχρι πρότινος απέναντι σε τέτοιου είδους μεθόδους, συνέχεια αναγνωρίζουν τη χρησιμότητά τους κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, όχι μόνο για το αποτέλεσμά τους, ότι πλέον αρχίζει και καταπολεμάται η πολυφαρμακία κι όλο αυτό το κύκλωμα των φαρμακοβιομηχανιών και της κλασικής ιατρικής, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό, διότι ένας άνθρωπος, ο οποίος θεραπεύεται με μια τέτοια μέθοδο, αρχίζει και πλέον γίνεται οικείος και προσεγγίζει το κομμάτι της πνευματικότητας, με το οποίο μπορεί μέχρι πρότινος να ήτανε ξένος.
Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι και έτσι ολοκληρώνουμε σφαιρικά μια αναφορά σ’ αυτές τις ιδιότητες τις οποίες βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο.
Αυτές τις ιδιότητες τις βλέπουμε να έρχονται και να ανθίζουν και στην Ελλάδα και μάλιστα μαζικά.
Βλέπουμε ανθρώπους γνωστούς μας, που μέχρι πρότινος, αν πετάγαμε μια κουβέντα, κάποια πνευματική ορολογία, οτιδήποτε, θα μας κοίταγαν σαν να ήμασταν εξωτικά πτηνά, οι οποίοι τώρα πρώτοι και καλύτεροι βλέπουμε ότι διαβάζουν, ασχολούνται, ασκούνται, συζητούν, βλέπουμε ότι υπάρχει μια τεράστια διάδοση της πνευματικότητας στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι αυτή η πνευματικότητα και στα ελληνικά δεδομένα, αρχίζει και φέρνει σταδιακά μια μεταμόρφωση των πολιτών.
Βέβαια, όπως προανέφερα, υπάρχει ακόμα και συνάνθρωποί μας στην Ελλάδα και στον ελληνισμό γενικότερα, οι οποίοι βρίσκονται ακόμα χαμηλά, στο σκοτάδι, δεν πειράζει, κοντεύουμε όμως στην κρίσιμη μάζα, η οποία αλλαγή απ’ την κρίσιμη μάζα θα εκφραστεί σύντομα και σε κοινωνικό επίπεδο.
Για τα ελληνικά πράγματα η επόμενη επταετία θα είναι πάρα πολύ σημαντική, πολύ καθοριστική, εκεί είμαι σίγουρος ότι με την μεγάλη διάδοση που βλέπω να γίνεται στα πνευματικά δρώμενα, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, πάρα πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, οι οποίες θα συμβάλλουν και διεθνώς, γιατί όπως είπα, και στα διεθνή δρώμενα το δίκτυο του φωτός έχει πλέον δομηθεί για τα καλά και μπορούμε ν’ αρχίσουμε να μιλάμε ότι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση, είμαστε στις παρυφές, στα πρόθυρα της έναρξης της αντίστροφης μέτρησης.
Επειδή οι εξελίξεις είναι διαρκείς μπορεί μέχρι το Δεκέμβριο να έχουν γίνει πάλι πολλά κι ευχάριστα.

ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Θα ξεκινήσουμε όπως πάντα, με την ομιλία και αν θυμάστε από την προηγούμενη φορά είχαμε ανακοινώσει ότι, σύμφωνα με τις πνευματικές υπαγορεύσεις που παίρνουμε, όχι μόνο εμείς αλλά κι από άλλες εστίες, ανά τον κόσμο, με τις οποίες συνδεόμαστε, είχαμε την εκτίμηση, ότι στο διάστημα αυτό από το Μάρτιο που μας πέρασε, μέχρι και τα μέσα Ιουλίου τουλάχιστον, ότι θα έχουμε κάποιες επιπλέον εντάσεις.
Είδατε πράγματι, γίναμε μάρτυρες σ’ αυτό το διάστημα των γεγονότων στη Βοστόνη, κατόπιν στο Λονδίνο, τις εντάσεις και τα επεισόδια στη Σουηδία και στη Γαλλία, αλλά κι εδώ στην περιοχή, στα δικά μας και πώς εντείνεται η αντιπαράθεση στο μέτωπο της Συρίας, πώς ξεκίνησε στην Τουρκία όλη αυτή η ένταση, η οποία συνεχίζεται αμείωτα, αλλά και τώρα στα δικά μας, με την ΕΡΤ επίσης, πώς τα πράγματα οδηγούν σε μια επιπλέον ένταση και μια επιπλέον σύγκρουση.
Κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσουν όλα αυτά, για τον απλούστατο λόγο, ότι όταν μιλάμε για υπαγορεύσεις, μιλάμε για τάσεις και το έχουμε ξεκαθαρίσει πολλές φορές, οι οποίες διαμορφώνονται και των οποίων η εξέλιξη εξαρτάται πρωτίστως από την συνολική ψυχόσφαιρα, εκείνων των πληθυσμών που τους αφορούν.
Έτσι, τόσο στα διεθνή ζητήματα, όσο και σ’ αυτά που μας αφορούν εμάς στενότερα εδώ στον ελλαδικό χώρο και σε όσα διαλαμβάνονται πέριξ της Ελλάδας, στη μέση Ανατολή, στην Τουρκία κλπ, πάλι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η ψυχική ατμόσφαιρα, η ψυχική στάση, την οποία τηρεί κατ’ εξοχήν ο πληθυσμός.
Έτσι λοιπόν, είναι ένας απρόβλεπτος παράγοντας, αλλά απ’ την άλλη καθοριστικός και γι αυτό το λόγο επιμένουμε ακριβώς απέναντι στη διανοητική και τη συναισθηματική στάση, που θα πρέπει να κρατάμε όλοι απέναντι σ’ όλες αυτές τις εξελίξεις.
Έτσι λοιπόν, ευτυχώς, μέχρι τώρα τα πράγματα δεν έχουνε οδηγηθεί σε κάποιο πολύ επικίνδυνο, ή ακραίο σημείο κι αυτό οφείλεται σε μια ευεργετική επίδραση κάποιων ανώτερων δυνάμεων, οι οποίες αυτή την περίοδο ενεργοποιούνται σε αντιπαράθεση, στον αντίποδα των όσων επιχειρούν κάποιοι άλλοι σκοτεινοί κύκλοι, τόσο πλανητικά, όσο και στο επίπεδο της Ελλάδας.
Ας πούμε, για να είμαστε πιο ξεκάθαροι, αναφέρθηκα πριν στα διεθνή, στα γεγονότα της Βοστόνης, στον αποκεφαλισμό που έγινε στο Λονδίνο, στα επεισόδια της Σουηδίας, της Γαλλίας κλπ.
Είναι φως-φανάρι ότι τέτοιου είδους περιστατικά είναι σ’ ένα βαθμό υποκινούμενα, για να μην πω οργανωμένα, ακριβώς για να χρησιμεύσουν ως αφορμή για μεγαλύτερες επεμβάσεις και ισχυρότερο έλεγχο, μέσα από συγκεκριμένα κυβερνητικά μέτρα των πληθυσμών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, όταν θες να περάσεις κάτι, ο πιο έξυπνος τρόπος είναι να δημιουργήσεις εσύ ο ίδιος το πρόβλημα, ώστε να έχεις μετά έτοιμη τη λύση του.
Έτσι λοιπόν, όταν μιλάω για μεθοδεύσεις, μιλάω ουσιαστικά για το Μεγάλο Αδερφό, ότι υπάρχει μια γραμμή, από κείνους τους σκοτεινούς κύκλους, που κινούν τη διαδικασία ελέγχου του πλανήτη, μέσα από τέτοιου είδους εντάσεις, με αφορμή την τρομοκρατία, αλλά και μέσα από περιφερειακές επιμέρους πολεμικές συρράξεις, να μπορέσουν να τρομοκρατήσουν τους πληθυσμούς και να περάσουν τέτοιου είδους μέτρα, ώστε ο έλεγχος να γίνεται, όσο πιο ασφυκτικός μπορούν.
Απ’ την άλλη μεριά, στον αντίποδα, έχουμε κάποιες υπαρκτές και πολύ ισχυρές θετικές, φωτεινές πνευματικές δυνάμεις, οι οποίες αυτή την περίοδο ενεργοποιούνται με ένταση, ποντάροντας ακριβώς σ’ αυτό το συνειδησιακό παράγοντα, ο οποίος καθορίζει και μπορεί εν τέλει ν’ ανατρέπει τα πάντα.
Αυτή ακριβώς είναι η έννοια της μεγάλης διάχυσης πνευματικών ενεργειών, αυτής της «εγώ ειμί παρουσίας», που αναφέρεται και στον τίτλο για τη σημερινή ομιλία και η οποία, όπως έχουμε εξηγήσει και παλιότερα, διεισδύει με μεγάλη ένταση και μαζικά μέσα στο γήινο περιβάλλον, μέσα στο γήινο καρμικό κόσμο, μέσα σ’ ένα χρονικό παράθυρο, το οποίο άνοιξε περίπου από τα τέλη Μαρτίου, δηλαδή από τον προηγούμενο οραματισμό για την Ελλάδα και η έντασή του θα συνεχιστεί αμείωτη, μέχρι και τον Ιούλιο, χωρίς να σημαίνει ότι μετά εξατμίζεται, εξαφανίζεται, αλλά μιλάω για το κύριο κύμα, του οποίου όμως τα αποτελέσματα θα έχουμε να τα δούμε μέσα σ’ όλα τα επόμενα χρόνια.
Έχουμε ξαναπεί και παλιότερα, αλλά σας το θυμίζω, γιατί καλώς ή κακώς, η ιστορική πορεία των γεγονότων, δε βαδίζει ανάλογα με τις αγωνίες που έχει ο καθένας προσωπικά, οι χρόνοι δηλαδή και η εξέλιξη μετράει διαφορετικά. Μπορεί εμείς ν’ αγωνιούμε και να λέμε να γίνει κάτι εδώ και τώρα, αλλά αυτό το εδώ και τώρα υπό κοσμικούς όρους, μπορεί να σημαίνει κάποια αρκετά χρόνια.
Έχουμε ξαναπεί, για να ξέρουμε τι μας γίνεται, ότι ευτυχώς οι περισσότεροι από μας εδώ, θα προφτάσουμε να δούμε τις αλλαγές, ωστόσο δεν είναι ότι όλες θα γίνουν εφέτος. Η προσπάθεια και το σχέδιο των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων προβλέπουν έναν ορίζοντα δεκαπενταετίας, για να εδραιωθεί, κατά κάποιον τρόπο το σχέδιο των φωτεινών δυνάμεων, με οριστική επικράτησή τους την τριακονταετία.
Όταν λέμε για διάχυση πνευματικών ενεργειών, της «εγώ ειμί παρουσίας», η οποία θα έρθει με πολύ μεγάλη ένταση, μέχρι το τέλος του παρόντος Ιουλίου, μιλάμε για πνευματικές ενέργειες των οποίων η κρούση θα μεταστρέψει συνειδήσεις, μέσα στα επόμενα χρόνια και θα οργανώσει τα πράγματα σε πλανητικό επίπεδο, σ’ ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο.
Προσέξτε, έχουμε ήδη ένα δείγμα, το οποίο θα δείτε ότι πολλοί από σας το έχετε ήδη βιώσει, γιατί δεν αφορά μόνο στα ελληνικά πράγματα, έχουμε ανάδραση κι από το εξωτερικό που συντελούνται πολύ μεγάλες αλλαγές, σε συνειδησιακό επίπεδο.
Το πρώτο είναι ότι, με αυτή την κρούση της «εγώ ειμί παρουσίας», το νούμερο ένα χαρακτηριστικό των ευαίσθητων πνευματικά ανθρώπων είναι οι πολύ μεγάλες μεταπτώσεις. Δηλαδή είναι τέτοιο το σκαμπανέβασμα που γίνεται, καθώς ο φορέας της προσωπικότητας δέχεται αυτές τις ενέργειες, ώστε όλοι οι άνθρωποι αναφέρουν ότι τη μια μέρα βρίσκονται στον παράδεισο και την άλλη στην κόλαση και πάει λέγοντας. Αυτό συμβαίνει γιατί ουσιαστικά έχει ενεργοποιήσει μια πολύ ταχεία, άμεση διαδικασία κάθαρσης και μετουσίωσης της προσωπικότητας του κόσμου. Γίνονται πολύ μεγάλες συνειδητοποιήσεις, ο κόσμος έρχεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα με τις εκκρεμότητές του και τα προσωπικά του αδιέξοδα, διάφορα καρμικά χρωστούμενα, προκειμένου να καούν γρήγορα, εμφανίζονται με ένταση και ταχύτητα στη ζωή μας και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλη αυτή τη μεγάλη ταλάντωση, αυτή τη μεγάλη δόνηση απ’ το ένα άκρο στο άλλο. Αυτό είναι κάτι που το δέχεται ο κάθε άνθρωπος και είναι πολλοί που το έχουν δεχτεί το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, αναφέρεται σαν εμπειρία, αυτό είναι κάτι το οποίο όμως, μέσα σε ορίζοντα μηνών, ή ενός δυο ετών το πολύ, είναι κάτι που θα ισορροπήσει πλέον και θα βγει η καινούργια ποιότητα του κάθε ανθρώπου, ανάλογα με τη θέση του στο Θείο Σχέδιο και το ρόλο που έχει να παίξει.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό, το οποίο γίνεται πιο φανερό στην Ελλάδα, επειδή περνάμε κι αυτή την κρίση κι έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε στενοχωρημένοι, ζορισμένοι, ψυχοπλακωμένοι, είναι ότι παρόλα αυτά όλοι αναφέρουν, η μεγάλη πλειοψηφία τουλάχιστον, ότι παρά το μεγάλο ζόρι, τη στενοχώρια, το φόβο, που σε όλους υπάρχει, ότι μέσα τους νιώθουν καλά και μάλιστα πολλοί λένε ότι παρόλο που δεν έχω κανένα λόγο να νιώθω καλά, γιατί οικονομικά πηγαίνω κατά διαόλου, ζορίζομαι πάρα πολύ, στην οικογένεια αντιμετωπίζουμε προβλήματα, το ένα, το άλλο, εγώ σαν χαζοχαρούμενο, νιώθω μέσα μου μια ψυχική ανάταση, μια ψυχική ευφορία και δεν μπορώ να το ερμηνεύσω, αλλά μ’ αρέσει, γιατί είναι κάτι που με κρατάει, μέσα σ’ αυτή την κρίση με κρατάει στη ζωή, είμαι σε ζωντάνια. Και αυτό είναι χαρακτηριστικό, γιατί η ψυχή παρόλα τα εξωτερικά προβλήματα, που αντιμετωπίζουμε όλοι, η ψυχή αναγνωρίζει και χαιρετίζει αυτή την κρούση και η ψυχή γνωρίζει αυτό που έχουμε πει πολλές φορές ότι πολλές φορές τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής, σαν κι αυτά που βιώνουμε σήμερα στη χώρα μας, οι πνευματικές παραδόσεις λένε ότι είναι μεν διαβρωτικά για την εξωτερική μας ζωή, για την προσωπικότητά μας, αλλά όλα αυτά είναι ευεργετικά για την ψυχή μας, γιατί εκεί είναι το ακόνι, εκεί είναι η κρισάρα, το κόσκινο, που καθαρίζει πλέον τα αρνητικά στοιχεία της προσωπικότητας, όταν αυτή έχει να λειτουργήσει μέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Όταν λοιπόν ξέρεις ότι από τη μια καλείσαι να επιβιώσεις, μέσα σε συνθήκες κρίσης, αλλά από την άλλη η ψυχή σου έρχεται σ’ επαφή με τον ανώτερο δρόμο της, με τον πνευματικό της προορισμό και γνωρίζεις ότι άρα αυτό είναι μια δυσκολία, την οποία, ούτως ή άλλως θα καταφέρεις να την περάσεις και θα βγεις κάποια στιγμή πιο δυνατός απ’ αυτήν, τότε πραγματικά μέσα μπορεί να νιώθεις μια ευφορία και μια αισιοδοξία, η οποία ακόμα κι αν πρακτικά δεν μπορεί να στηριχτεί σε κάποιες αντικειμενικές συνθήκες και να έχεις να επιχειρηματολογήσεις, γιατί έρχεται ο άλλος και σου λέει, βλέπεις να πηγαίνει τίποτα καλά, αφού το έλλειμμα αυτό, ο προϋπολογισμός εκείνο, οι μισθοί ετούτο, τι βλέπεις;
Όμως βλέπεις, γιατί τα πράγματα ποτέ δεν εξελίσσονται γραμμικά κι αυτό είναι και μια ιστορική παραδοχή, είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι τα πράγματα δεν βαδίζουν έτσι όπως φαίνονται κοντόφθαλμα, όταν τα κοιτάζει κανείς εγκλωβισμένος, μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο πλαίσιο.
Πάρα πολλές φορές, οι εξελίξεις υπερβαίνουν αυτούς τους στενούς προγραμματισμούς και οδηγούν τα πράγματα σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις. Έχουμε δυο-τρεις, πέντε υπαγορεύσεις κι αυτό είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα, που πρέπει να κρατήσουμε, σχετικά με το προς τα πού μπορεί ν’ αναπτυχθεί ολόκληρη αυτή η φωτεινή εισροή ενεργειών που συμβαίνει αυτή την περίοδο στον πλανήτη μας και αυτές οι υπαγορεύσεις που έχουμε, λένε ότι πρόκειται να κατευθυνθεί και να γεννήσει ορισμένες απλές πανανθρώπινες παραδοχές, οι οποίες ωστόσο για έναν λόγο καθαρά συσκότισης, από τις αντίπαλες αρνητικές δυνάμεις, ενώ πρόκειται για παραδοχές, οι οποίες είναι ηλίου φαεινότερες, ωστόσο η συνείδηση των ανθρώπων είχε δυσκολευτεί πάρα πολύ να τις αναγνωρίσει και να τις υποστηρίξει σθεναρά.
Να σας πω ένα παράδειγμα, το ρόλο της πολιτικής, που η έννοια της πολιτικής και της ενασχόλησης με τα κοινά για τους περισσότερους πνευματικούς ανθρώπους, μέχρι τώρα στον πλανήτη, παρέπεμπαν σε κάτι αρνητικό, γιατί η τεράστια πλειοψηφία των πνευματικών ανθρώπων λέγανε ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι μεγάλο κακό, θα χάσεις την ψυχή σου, θα χάσεις την ψυχική σου ηρεμία, διότι τα κοινά και η πολιτική είναι για τα λαμόγια, για αυτούς που ενδιαφέρονται να μασήσουνε, γι αυτούς που θέλουν ν’ ασκούν εξουσία και άρα ήταν ένας τομέας, τον οποίο οι πνευματικοί άνθρωποι τον είχαν χαρίσει αποκλειστικά στις αρνητικές δυνάμεις. Έλεγε ο καθένας, εμένα μην με μπλέκετε μ’ αυτά είναι ότι χειρότερο υπάρχει, άρα πραγματικά τα λαμόγια έμπλεκαν μ’ αυτά, γιατί κανένας άλλος σωστός άνθρωπος δεν ήθελε ν’ ασχοληθεί.
Τι αναδύεται όμως, πίσω απ’ όλα αυτά;
Όταν λέω για κοινές παραδοχές, οι οποίες, ενώ είναι ηλίου φαεινότερες, ωστόσο είχαν παραγνωριστεί κι είχαν συσκοτιστεί μέχρι τώρα. Η ίδια η έννοια της πολιτικής δεν έχει καμία σχέση, ούτε με την άσκηση εξουσίας, ούτε με το οικονομικό βόλεμα και τη λαμογιά, ούτε με το καπέλωμα και τον έλεγχο των υπόλοιπων ανθρώπων. Η άσκηση της πολιτικής είναι η νούμερο ένα μορφή υπηρεσίας, αν θέλουμε να το δούμε σαν ορισμό, απέναντι στους συνανθρώπους μας και σε όλα τα όντα, διότι ο ορισμός της πολιτικής σημαίνει, δραστηριοποίηση του καθενός, προκειμένου να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν ευνοϊκότερες συνθήκες διαβίωσης και αφύπνισης, για τους υπόλοιπους συνανθρώπους του.
Εάν δεν είναι αυτό υπηρεσία, τότε τι είναι;
Ο αντικειμενικός σκοπός της πολιτικής είναι να εξασφαλίσει ουσιαστικά μόρφωση, ευημερία για όλους, ελευθερία, δημιουργικότητα, ειρήνη, ασφάλεια, πνευματική εξέλιξη, αυτό είναι το νόημα του ν’ ασχολείσαι με τα κοινά, δεν είναι πως θα βγεις εσύ και πώς θα πατήσεις τον άλλον κάτω και πώς θα φας τα λεφτά. Αυτή είναι μια απ’ τις παραδοχές, οι οποίες θα δούμε μέσα στα επόμενα χρόνια όντως ν’ αρχίσει να εδραιώνεται και να αναδεικνύεται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Θ’ αναφέρω κι άλλη μια για παράδειγμα, πολλές φορές μπαίνουμε σ’ έναν παραλογισμό και πιστεύω ότι πάλι εσκεμμένα γίνεται και έχει εδραιωθεί από τις σκοτεινές δυνάμεις, για το αν θα πρέπει η κοινωνία να είναι αλληλέγγυα απέναντι στα ασθενέστερα μέλη της, ή όχι. Κι εδώ έχεις διάφορα στρατόπεδα που ξεκινάς από το μαρξιστικό, λενινιστικό, κομμουνιστικό στρατόπεδο, που λέει ότι, όχι μόνο αλληλέγγυα, αλλά ότι κατά κάποιο τρόπο μέχρι τώρα υποστήριζε μια ισοπέδωση, ότι όλοι θα πρέπει να είναι το ίδιο, μέχρι το ακραίο νεοφιλελεύθερο, που λέει για όσους δεν αντέχουνε στην κοινωνία υπάρχει ο Καιάδας. Για ποιο λόγο ασφάλιση, για ποιο λόγο περίθαλψη, άστο να πεθάνει στο δρόμο. Έτσι είναι ο νόμος της ζούγκλας, έτσι είναι ο νόμος της εξέλιξης, τα πιο γέρικα ζώα απ’ το κοπάδι αφήνονται στο δρόμο να τα φάνε οι ύαινες, γιατί να μην κάνουμε κι εμείς το ίδιο και με την ανθρώπινη κοινωνία;
Αν το εξετάσεις από πνευματική σκοπιά, πραγματικά, υπάρχει μια αναλλοίωτη, αναμφισβήτητη αξία- αξίωμα, η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφισβήτηση, η οποία λέει ότι, κάθε μονάδα συνείδησης, όπως είναι ο καθένας από μας, δικαιούται απόλυτα να έχει όλες τις ευκαιρίες ν’ αναπτύξει τη μοναδικότητά του στο έπακρο, χωρίς να εμποδίζεται από κανένα, αλλά σε πλήρη αρμονία και αλληλεγγύη με το όλον, διότι αν η κάθε μονάδα αναπτύσσει τη μοναδικότητά της πάλι ανεξέλεγκτα και εις βάρος του συνόλου, γίνεται καρκίνωμα, άρα, πολύ απλά ο νόμος του μέτρου που δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, ο οποίος ακολουθείται κι απ’ όλες τις πνευματικές παραδόσεις, ουσιαστικά, γιατί μιλάνε για το δρόμο της μεσαίας στήλης, για το δρόμο της ευγενικής ατραπού, όλες αυτές αναφέρονται στο νόμο του μέτρου.
Πολύ απλά ο νόμος του μέτρου λέει, ότι και ευνοείς τη μονάδα να μπορέσει ν’ αναπτύξει ανεμπόδιστη τη δημιουργικότητά της, χωρίς να την ισοπεδώνεις, αλλά περιφρουρείς και το σύνολο, ώστε να μπορεί ν’ απολαμβάνει ένα σταθερό, ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, σύμφωνα με το οποίο να μπορεί να εξελιχθεί και να προοδεύσει πνευματικά.
Αυτό σημαίνει να μην πονάει, να μην λειτουργεί κάτω από συνθήκες φτώχειας, πείνας, στέρησης, να μην απειλείται η ζωή της, να μη στερείται η ελευθερία της, να μην απειλείται η μόρφωσή της, να μην τελεί σε άγνοια.
Άρα, αναδύεται αμέσως μια πανανθρώπινη αξία που λέει ότι, πολύ απλά μια κοινωνία αυτό που πρέπει να κάνει είναι, να μπορεί να εξασφαλίσει ένα ελάχιστο επίπεδο ευνοϊκών συνθηκών και διαβίωσης για όλους, ακόμα και για τον πιο βλάκα, για τον πιο ηλίθιο, για τον πιο ανίκανο, γιατί είναι μέλος αυτής της κοινωνίας και από κει και πέρα ασφαλώς να υπάρχει ελευθερία, το ανοιχτό το τερέν της δημιουργικότητας, ο καθένας να μπορέσει να δημιουργήσει, κατά συνείδηση, να επιτύχει, αλλά με εξασφαλισμένο το υπόβαθρο από πίσω για όλους τους ανθρώπους, όχι πατώντας επί πτωμάτων.
Αυτό λοιπόν, είναι άλλη μια αξία, η οποία θα δούμε να παίζει μέσα στα επόμενα χρόνια. Και μια τρίτη πολύ βασική, η οποία προφανώς σχετίζεται με τις δυο προηγούμενες, η οποία είναι, σας έχω αναφέρει τι σημαίνει διαχείριση της προσοχής και πώς κατ’ επέκταση εκείνοι, οι οποίοι μας κλέβουν την προσοχή μας, μας δεσμεύουν την προσοχή μας, ασκούν εξουσία επάνω μας, γιατί εκείνος, ο οποίος πάντα σου κλέβει την προσοχή, διαχειρίζεται την ενέργειά σου.
Ένα πολύ απλό παράδειγμα είναι του ταχυδακτυλουργού, του μάγου, ή του γόητα, ο οποίος με διάφορους τρόπους καταφέρνει και σου εγκλωβίζει την προσοχή, ενώ από πίσω κάνει τα ταχυδακτυλουργικά του, εκεί βασίζεται ο αποπροσανατολισμός, αλλά και σε καθαρά ενεργειακό επίπεδο ο ιδιόρρυθμος άνθρωπος, ή κάποιος ο οποίος θα σε βάλει να συζητάς γι αυτόν, εκείνη τη στιγμή σου ρουφάει ενέργεια, άρα χειρίζεται την ενέργειά σου, άρα σ’ ένα βαθμό σε ελέγχει, άλλωστε εκεί στηρίζεται κι όλο το σύγχρονο το μάρκετινγκ και η τέχνη της διαφήμισης, πώς θα σου τραβήξει την προσοχή, έτσι ακριβώς ώστε να σε ελέγχει.
Απ’ αυτό το κεφαλαιώδες θέμα του ελέγχου της προσοχής, κρίνεται όλη η παγκόσμια διακυβέρνηση και κρίνεται όλος ο χειρισμός των μαζών.
Ανθρωπόμαζα σημαίνει ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων οι οποίοι μαθαίνουν υπνωτιστικά να εναποθέτουν την προσοχή τους και άρα την εμπιστοσύνη τους σε κάποιους άλλους για να χειρίζονται τα θέματά τους, αντί γι αυτούς, είναι πολύ απλό.
Ακριβώς εκεί πέρα οφείλεται και η έννοια του υπαλλήλου, δηλαδή το να είσαι κάτω από κάποιον άλλον, ετυμολογικά. Γιατί να έχω εγώ την ευθύνη στο κεφάλι μου, γιατί να έχω μπελάδες, αφού πολύ πιο εύκολα θα τη βγάλω με το να έχω κάποιον να μου λέει, εσύ θα παίρνεις αυτή τη βίδα και κάθε φορά που περνάει από μπροστά αυτό, θα κάνεις αυτή την κίνηση, έχω το κεφάλι μου ήσυχο, δεν είμαι υποχρεωμένος ν’ αναλάβω καμία ευθύνη του εαυτού μου κι επιπλέον τραβάω και μια διαδήλωση, όποτε είναι, ζητιανεύοντας, ρε αφεντικό δώσε κάτι παραπάνω, απέναντι στα κυκλώματα εξουσίας, σας παρακαλώ, ο ζήτουλας.
Καταλαβαίνετε πόσο οπισθοδρομική είναι αυτή η νοοτροπία, από πλευράς πνευματικής.
Γιατί στον πνευματικό δρόμο το νούμερο ένα χαρακτηριστικό είναι το να έχει κανείς παρουσία, το να έχει δηλαδή τη συνεχή εγρήγορση, ώστε να έχει ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο της προσοχής του, άρα να έχει ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο του πού εναποθέτει την ενέργειά του και κατ’ επέκταση την ύπαρξή του, σε ποιόν την εμπιστεύεται, σε ποιόν την εναποθέτει;
Ακόμα περισσότερο ο πνευματικός άνθρωπος δεν εναποθέτει σε κανέναν και άρα, αγωνίζεται, συμμετέχει σε μια κοινωνία, όπου ο καθένας είναι υπεύθυνος του εαυτού του και άρα για να είναι υπεύθυνος του εαυτού του, έχει λόγο και άποψη για όλα και τότε οδηγούμαστε σε καταστάσεις αμεσοδημοκρατικές, άρα ερχόμαστε πάλι στο γιατί η ελληνική παράδοση είναι το κόκκινο πανί και ο κύριος εχθρός αυτών των σκοτεινών δυνάμεων, οι οποίες κινούν την παγκοσμιοποίηση.
Ήδη, απ’ αυτά τα τρία παραδείγματα που σας είπα, βλέπετε πόσο συνδέεται η ελληνική παράδοση, γιατί είναι η έννοια του μέτρου και η συμμετοχή, το να έχεις την ευθύνη του εαυτού σου, ως ανθρώπινο ον, που κινούν την ελληνική παράδοση. Και γι αυτό ακριβώς στην αιχμή αυτής της παγκόσμιας αντιπαράθεσης η Ελλάδα επλήγη και πρώτη. Και γι αυτό μέσα απ’ αυτή τη διάχυση της «εγώ ειμί παρουσίας», από τον ελλαδικό χώρο μέσα στα επόμενα χρόνια θα διαμορφωθεί σιγά-σιγά και θα πρωτοστατήσει, όχι μόνο απ’ την Ελλάδα, αλλά κι από άλλες εστίες παγκόσμια, αυτή η ανάδυση των διαφορετικών ποιοτήτων, όπως τα παραδείγματα που σας προανέφερα, οι οποίες ποιότητες δεν παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο, γιατί και τα τρία που προανέφερα, έχουν άμεση αντανάκλαση στο κοινωνικό πεδίο, η ίδια η εξέλιξη ενός πνευματικού ανθρώπου, συνεπάγεται εν τέλει, τη συνειδητή ανάμειξή του στα κοινά, γιατί εύλογα εμφανίζεται η εσωτερική ανάγκη του για υπηρεσία. Δεν υπάρχει πνευματική κατάσταση στην οποία ν’ αδιαφορεί κάποιος για το τι συμβαίνει γύρω του, ειδάλλως, αν αδιαφορεί είναι κίβδηλη, δεν είναι πνευματική κατάσταση.
Απ’ όλες λοιπόν αυτές τις αλλαγές, που πρόκειται να γίνουν σε συνειδησιακό επίπεδο, ο κοινός παρονομαστής είναι ότι θα οδηγήσουν σε διαφορετικούς κοινωνικούς θεσμούς και μέσα απ’ αυτούς φιλοδοξεί και το σχέδιο των δυνάμεων του φωτός να εγκαθιδρύσει τελικά, αυτή τη μετουσίωση της ανθρωπότητας, κατορθώνοντας επιτέλους να υπερνικήσει την εγκαθίδρυση, που υπάρχει αυτή τη στιγμή των αρνητικών δυνάμεων.
Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια στοιχεία επιπλέον, όλα όμως συνδέονται με την έννοια της ανεξαρτησίας και της δημιουργικότητας και της ευθύνης και του οράματος, που έχει ένας πνευματικός άνθρωπος και που αυτά τα χαρακτηριστικά, αυτές τις ιδιότητες πλέον μπορεί και όχι μόνο ως ευθύνη, αλλά ως αυθόρμητη εσωτερική ανάγκη, να μπολιάσει μ’ αυτές τον περίγυρό του, για να μπορέσει να υπηρετήσει σωστά όλους τους συνανθρώπους του, αλλά και εν γένει όλα τα όντα.
Θα ήθελα να κλείσω λοιπόν, όλη αυτή την επισήμανση που κάναμε σήμερα, πάλι με μια έκκληση, απέναντι σε ότι μπορεί να βιώσουμε μέσα στο καλοκαίρι και σε ατομικό επίπεδο, ο καθένας χωριστά, αλλά και συνολικά ως κοινωνία, γιατί δεν ξέρουμε τι εξελίξεις μπορεί να έχουμε και στην Ελλάδα και στην κοντινή μας περιοχή, αλλά και διεθνώς.
Μην ξεχνάμε ποτέ αυτό που σας προανέφερα για τη διαχείριση της προσοχής, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι και οφείλουμε, απέναντι σ’ αυτή την λαίλαπα της ψυχικής αρνητικότητας, την οποία καλλιεργούν μεθοδευμένα, μέσα από τις εφημερίδες, τις τηλεοράσεις και απ’ όλα τα ΜΜΕ, που σκοπό έχουν πραγματικά να μας αρπάξουν την προσοχή μας, μέσω του φόβου και να μας κρατήσουν αιμοδότες μιας αρνητικής σκεπτομορφής, την οποία θέλουν να κρατάνε πάνω απ’ την Ελλάδα, εμείς πρέπει πάση θυσία, όχι μόνο σαν άτομα, αλλά και στον περίγυρό μας, να ξεσκεπάζουμε αυτή την τακτική και να κρατάμε μια σταθερή στάση θετικών εκπομπών, είναι πάρα πολύ σημαντικό, απ’ τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι αυτή η στάση είναι που διαμορφώνει την εξωτερική πραγματικότητα και πολλές φορές, ενώ το γνωρίζουμε και το έχουμε βιώσει στη ζωή μας, εντούτοις παρασυρόμαστε.
Αυτό πρέπει με νύχια και με δόντια, όσο μπορεί ο καθένας να το περιφρουρήσει και στην προσωπική του ζωή, αλλά ακόμα πόσο μάλλον στην κοινωνική του ζωή. Γιατί εκεί που ο καθένας μας ζει και κινείται, έρχεται σ’ επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους. Να προσπαθήσουμε, όχι με το που θα βρεθούμε μέσα σε μια παρέα, ή σ’ ένα περιβάλλον όπου η κλάψα πηγαίνει σύννεφο και η απαισιοδοξία, να μπούμε κι εμείς για λόγους μιμητισμού, ναι ρε παιδιά, πω, πω, καλά τα λέτε, άστα να πάνε…κλπ, όχι εκεί πέρα μέσα να βοηθήσουμε ώστε ν’ ανατραπεί το κλίμα και να κάνουμε υπομονή, γιατί σύντομα θα δούμε τα πράγματα ν’ αλλάζουν. Και όσον αφορά στο καθαρό πνευματικό κομμάτι, νομίζω ότι έχουμε δώσει τις οδηγίες, αλλά εν γένει η επαφή μας με την «εγώ ειμί παρουσία», που σημαίνει δηλαδή μια πολύ ανώτερη πνευματική διάσταση, η οποία αυτή τη στιγμή διαχέεται στον πλανήτη, περνάει από μερικά πολύ απλά πράγματα, δηλαδή να έχουμε κατά νου, εκτός από το θέμα που σας ανέφερα να μην παρασυρόμαστε σε αρνητικές εκπομπές, αρνητικές σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα, από κει και πέρα να έχουμε το θέμα της προστασίας, δηλαδή της αλληλεγγύης απέναντι σε όποιον άνθρωπο, ή όποια κατάσταση μας φέρνει μπροστά μας η ζωή, που μπορούμε να τη βοηθήσουμε, είτε είναι ένας άνθρωπος, είτε είναι ένα ζώο, είτε είναι μια κατάσταση, εκεί που μπορούμε να βοηθήσουμε, να μην αφήνουμε καμία περίπτωση, που μας φέρνει μπροστά μας η ζωή, επιδεικνύοντας αδιαφορία, γιατί επιδεικνύοντας οι ίδιοι έλεος και λειτουργώντας προστατευτικά απέναντι στους υπολοίπους, συσσωρεύουμε αντίστοιχες ενέργειες και επάνω μας, αλλά και σ’ ολόκληρη την κοινωνία, άρα ευαισθησία και συμπόνια και βοήθεια και προστασία και επιπλέον, δεν ξέρω για τον διαχωρισμό που έχουν κάποιοι στο μυαλό τους ανάμεσα στην προσευχή και τον διαλογισμό, αλλά για να μην παίζουμε με τις λέξεις, αυτή την περίοδο, όπως κι αν το εννοεί κανένας, πρέπει οπωσδήποτε να είμαστε άνω θρώσκοντες, δηλαδή η προσοχή μας να είναι στραμμένη προς τα άνω και να επικαλούμαστε πραγματικά την παρουσία και την επέμβαση των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων στη γη, γιατί δεν είναι ότι οι πνευματικές δυνάμεις χρειάζονται την δικιά μας την παράκληση για να επέμβουν, δεν είναι ακριβώς αυτό, αλλά σας υπενθυμίζω ότι υπάρχει ένας συμπαντικός καρμικός κανόνας που λέει, ότι για να ευεργετηθεί πνευματικά μια οποιαδήποτε κοινωνία, ή ένα οποιοδήποτε επίπεδο, όπως είναι κι ο γήινος κόσμος που ζούμε, θα πρέπει το συνειδησιακό επίπεδο των όντων που τον κατοικούν να είναι ώριμο γι αυτή τη βοήθεια, δηλαδή συνειδητά τα όντα που κατοικούν έναν κόσμο να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται, απαιτείται η πνευματική αναβάθμιση του συγκεκριμένου κόσμου και αυτό το συμπέρασμά τους, να το δηλώνουν, να το ομολογούν. Εδώ έχουμε να κάνουμε πλέον με τη δυναμική του κέντρου του λόγου, που ακριβώς αυτός είναι ο ρόλος του.
Η συνειδητή λοιπόν επικλητική προσευχή παίζει ακριβώς αυτό το ρόλο, όχι ότι έχουν ανάγκη κάποιες πνευματικές δυνάμεις την προσευχή μας, αλλά η επικλητική προσευχή για μια ανώτερη πνευματική επέμβαση, είτε στην προσωπική μας ζωή, είτε συνολικά, όπως εν προκειμένω συζητάμε, στα ανθρώπινα, είναι κάτι το οποίο δημιουργεί εκείνη τη δυναμική, εκείνη τη δόνηση, που λέει ότι, να, ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας αιτείται συνειδητά, διότι έχει κατασταλάξει στη συνείδησή της, ότι ο σημερινός τρόπος ζωής είναι ξεπερασμένος και άρα ότι, απαιτείται μια πνευματική αναβάθμιση και άρα, να αφού υπάρχει το συγκεκριμένο υπόστρωμα, άρα κι εμείς δικαιούμαστε να επέμβουμε, μπορούμε να επέμβουμε και να βοηθήσουμε, γιατί διαφορετικά, αν το επίπεδο συνείδησης είναι χαμηλό, ο ίδιος ο Θεός να κατέβει εδώ και ν’ αλλάξει κάτι, αυτή η αλλαγή θα κρατήσει ένα δευτερόλεπτο και το επόμενο δευτερόλεπτο θα έχει εκπέσει όλο το σύστημα στην πρότερη κατάστασή του.
Αυτό είναι και το νόημα του «αιτείται και δοθήσεται υμίν» και γι αυτό κρατείστε αυτά τα δυο χαρακτηριστικά, που σας ανέφερα, όλο αυτό το διάστημα από δω και πέρα, προστασία απέναντι σ’ εκείνους που μπορούμε να την προσφέρουμε, δεύτερο επίκληση στις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις να επέμβουν, όσο το δυνατόν εντονότερα και όσο το δυνατόν ταχύτερα, προκειμένου ν’ αποκατασταθεί αυτή η πνευματοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη.

ΩΡΑ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

                                              ΩΡΑ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

Σε κάθε οραματισμό υπάρχει κι ένα θέμα και τιτλοφορήσαμε αυτή την ομιλία με τη φράση ώρα αφύπνισης, όχι τυχαία, αλλά επειδή εκείνο που αναγνωρίζουμε πρωτίστως, είναι ότι στη σημερινή συγκυρία είναι το πιο απαραίτητο χαρακτηριστικό, το οποίο οφείλει να καλλιεργηθεί, μέσα στα πλαίσια της ελληνικής κοινωνίας.

Θέλω να ξεκινήσω από μια παρατήρηση, την οποία φαντάζομαι και είμαι σίγουρος πως είναι κοινή διαπίστωση όλων μας, έστω και αν οι ερμηνείες τις οποίες επιδέχεται μπορεί να είναι ποικίλες και διαφοερικές μεταξύ τους. Αυτή η διαπίστωση λέει ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο, απ’ το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα, ή ουσιαστικά μετά τις τελευταίες εκλογές, όπου όλοι παρατηρούν μια εικονική πτώση της ενέργειας στην Ελλάδα, μοιάζει σαν να μην έχει ο κόσμος όρεξη να το παλέψει, σαν να μην υπάρχει διάθεση για διαμαρτυρία, για κινητοποίηση, σαν να υπάρχει μια μοιραλατρεία, ότι εν πάση περιπτώσει κουραστήκαμε, τι να κάνουμε, κατεβήκαμε πέντε φορές στο δρόμο, διαμαρτυρηθήκαμε, θυμώσαμε, φωνάξαμε, στενοχωρηθήκαμε, από κει και πέρα τι άλλο να κάνουμε. Ενεργειακά αυτή η στάση μπορεί να επιδέχεται όλων των ειδών αυτές τις ερμηνείες, κάποιοι μιλούν και για την ηρεμία που υπάρχει πάντα πριν την καταιγίδα, οπότε μπορεί πράγματι αυτό το πάγωμα, που μοιάζει να υπάρχει μέσα στην ελληνική κοινωνία να είναι και προμήνυμα κάποιων πολύ έντονων στιγμών, οι οποίες επέρχονται μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα. Σημασία δεν έχει τόσο αυτό, όσο το να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε το γιατί και ποιά είναι η αναγκαιότητα που κρύβεται από πίσω του, εδώ έγκειται και ο τίτλος που βάλαμε στην ομιλία μας, το ώρα αφύπνισης.

Θα το ξέρετε φαντάζομαι οι περισσότεροι, αλλά καλό θα είναι να σας το θυμίσω, ότι όλες οι σημαντικές αλλαγές, είτε μιλάμε για κοινωνικές αλλαγές, είτε μιλάμε για αλλαγές στη ζωή του καθενός μας, καθημερινές, ουσιαστικές, όλες οι αλλαγές ξεκινάνε πάντα από μέσα προς τα έξω, δηλαδή όλες οι αλλαγές είναι απότοκος μιας αλλαγής που προηγείται στη νοοτροπία μας και όταν λέω νοοτροπία μας, εννοώ στις πεποιθήσεις μας, στον τρόπο με τον οποίο συναισθανόμαστε τα πράγματα, τα συναισθήματα δηλαδή που εκφράζουμε και στη στάση μας, απέναντι στη ζωή, στις πράξεις μας, στη συμπεριφορά μας.

Εάν δεν προηγηθεί μια τέτοια αλλαγή νοοτροπίας και στάσης ζωής και είναι κανόνας αυτός, ότι δεν μπορεί να επέλθει και κάποια θετική αλλαγή εξωτερικά. Αυτός είναι και ο λόγος που και στο πνευματικό επίπεδο, όλες οι πνευματικές διδασκαλίες και οι παραδόσεις μας λένε ότι, για να μπορέσουμε να πετύχουμε οτιδήποτε εξωτερικά, θα πρέπει πρώτα να έχουμε εξοικειωθεί μαζί του εσωτερικά, να το έχουμε πιστέψει, να έχουμε εστιασμένη την προσοχή μας σ’ αυτή την αλλαγή που θέλουμε να έρθει, να εκφράζουμε θετικά συναισθήματα, ως προς αυτήν την αλλαγή, αλλά και με τις πράξεις μας να συμπεριφερόμαστε ανάλογα, σαν να έχει ήδη επιτευχθεί η συγκεκριμένη αλλαγή, αν δεν εκπληρούνται αυτοί οι κανόνες, τότε η αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί, γιατί εφ’ όσον το μέσα μας βλέπει τα πράγματα με την παλιά νοοτροπία, δεν μπορεί ν’ αλλάξει και το έξω.

Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό, το οποίο θεωρούμε ότι είναι το νούμερο ένα ζήτημα για την ελληνική κοινωνία σήμερα.

Έτσι λοιπόν, πράγματι, βρισκόμαστε σ’ ενεργειακό επίπεδο, στη φάση μιας παύσης, όπου το ομαδικό ασυνείδητο στην Ελλάδα αναδιοργανώνεται, προκειμένου να μπορέσει να ξεπεράσει αυτές τις νοοτροπίες, που μας οδήγησαν μέχρι εδώ σήμερα και να μπορέσει με την καινούργια αντίληψη, με το καινούργιο μάτι, με την καινούργια νοοτροπία, να δημιουργήσει ξανά, να χτίσει από τα μέσα προς τα έξω πάνω σε υγιείς βάσεις αυτή τη φορά, την ελληνική πραγματικότητα.

Έχουμε στην πλάτη μας ένα αρνητικό κάρμα, σαράντα χρόνων περίπου, απ’ το εβδομήντα κάτι μέχρι σήμερα, όπου αυτή την κατάσταση που βιώνουμε, τη δημιούργησαν αυτές οι εσφαλμένες νοοτροπίες που καλλιέργήθηκαν για όλη αυτή την σαρακονταετία. Σ’ όλα αυτά τα σαράντα χρόνια, επιτελέστηκε μια διάβρωση στην ελληνική συνείδηση κι αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε, αν θέλουμε να το αλλάξουμε. Μια διάβρωση,
η οποία προχώρησε και κάλυψε όλα τα επίπεδα, στο επάγγελμα, στον πολιτισμό, στην παιδεία, στη συμπεριφορά μας, στη νοοτροπία μας, στη διασκέδασή μας, στα πάντα.

Ξέρετε, υπάρχει μια λέξη που είναι δανεισμένη από τη μαρξιστική ορολογία, αλλά που είναι διεθνώς αποδεχτή πλέον, λέγεται λούμπεν, είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική για τα ελληνικά πράγματα αυτή τη στιγμή. Βέβαια, ο Μάρξ όταν χρησιμοποιούσε αυτή τη λέξη κι έλεγε λούμπεν προλεταριάτο, εννοούσε την εξαθλιωμένη εργατική τάξη, αυτή η λέξη όμως πήρε πάνω της και άλλους χαρακτηρισμούς, γιατί μια εξαθλιωμένη εργατική τάξη σημαίνει παράλληλα και απαίδευτη, σημαίνει παράλληλα και χωρίς προσανατολισμό στη ζωή της και σημαίνει παράλληλα και φαινόμενα σαν αυτά που παρατηρούμε στην Ελλάδα, έλλειψη ηθικής, λαμογιά, ξεπεσμός κι όλα τα σχετικά.

Έτσι λοιπόν είναι μια λέξη που χαρακτηρίζει όλη αυτή τη νοοτροπία, η οποία εσκεμμένα,κατά τη γνώμη μου, εμφυτεύτηκε μέσα στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία σαράντα χρόνια.

Έτσι λοιπόν θα λέγαμε ότι εκείνο το οποίο ήταν το κυρίαρχο, ήταν μια λούμπεν νοοτροπία, η οποία αγκάλιασε όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής, παράγαμε όλο αυτό το διάστημα λούμπεν πολιτικούς και πράγματι αν τους συγκρίνετε με το στυλ που είναι οι πολιτικοί σε άλλες χώρες του κόσμου, καταλαβαίνετε αμέσως ότι η δική μας η πολιτική τάξη αποπνέει ακριβώς αυτό το λούμπεν στοιχείο, δηλαδή μια μαγκιά, μια αναρρίχηση από το πουθενά, μια νοοτροπία να ξεγελάσουμε, να ελιχθούμε, να καταφέρουμε αυτό που θέλουμε, μια νοοτροπία αποκρύπτουμε για να μπορέσουμε να βγούμε από πίσω, η διαφθορά, τα πολλά τα λόγια χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του λούμπεν στοιχείου. Και δεν είναι μόνο οι πολιτικοί, δείτε τους δημοσιογράφους, τα αστέρια της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα και συγκρίνετέ τους με τα αντίστοιχα αστέρια σε χώρες του εξωτερικού, δεν έχουνε καμία σχέση, οι άνθρωποι μοιάζουνε σαν να είναι πρώην θανατοποινίτες, που κατάφεραν να κάνουν καριέρα στο δημοσιογραφικό χώρο. Να πούμε για τους επιχειρηματίες στην Ελλάδα και πώς δημιουργήθηκαν και πώς αναρριχήθηκαν;

Να πούμε για το χώρο του πολιτισμού και της τέχνης;

Ποιά ήταν η λούμπεν κουλτούρα του σκυλάδικου, που έγινε κυρίαρχη όλα τα τελευταία χρόνια;

Να πούμε για τους συνδικαλιστές, οι οποίοι θυμίζουν ταλιμπάν με κοιλάρες, ανεπάγγελτοι;

Όλη η κοινωνία, σε όλο το φάσμα της κοινωνίας επικράτησε αυτή η διάβρωση κι αυτό το λούμπεν χαρακτηριστικό. Και τώρα έρχονται και μας λένε, τρόικα και συμπαρατρεχάμενοι, ότι κοιτάχτε να δείτε, αυτό το μοντέλο, πάνω στο οποίο είχε αναπτυχθεί η Ελλάδα, ήταν ένας κρατισμός, μας λένε, τύπου σοβιετίας, δεν μπορεί να βαδίσει τίποτα έτσι, πρέπει ν’ ανοίξουμε στην επιχειρηματικότητα, στο νεοφιλελευθερισμό.

Ναι, αλλά εκείνο που δεν μας λένε είναι ότι, θεωρώντας δεδομένη κι απαραίτητη να διατηρηθεί αυτή η διαβρωτική λούμπεν νοοτροπία, που μας έφερε μέχρι εδώ, εκείνο που επιδιώκουν είναι να κάνουν μια βίαιη μετάβαση απ’ το λούμπεν κρατισμό, στο λούμπεν νεοφιλελευθερισμό, γιατί αυτός ο φιλελευθερισμός τον οποίο επιδιώκουν να επιβάλλουν στην Ελλάδα, δεν έχει καμία σχέση πάλι με το φιλελελευθερισμό των σύγχρονων χωρών.

Το να μετατρέψεις την Ελλάδα σε χώρα ευκαιρίας για οποιονδήποτε τυχοδιώκτη της παγκόσμιας επιχειρηματικής σκηνής, για οποιοδήποτε τυχοδιώκτη του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, για την παγκόσμια μαφία, για τους παγκόσμιους εκμεταλλευτές της γης, δεν σημαίνει εκσυγχρονισμό, ούτε σημαίνει φιλελευθεροποίηση, σημαίνει ότι παίρνω από ένα διεφθαρμένο κράτος την εξουσία και την παραδίδω σ’ ένα κλαμπ διεφθαρμένων επιχειρηματιών, οι οποίοι δεν θα πήγαιναν σε καμία άλλη χώρα πολιτισμένη, αλλά ψάχνουν σαν τα κοράκια να βρουν σε ποιά χώρα επικρατεί αυτή η λούμπεν νοοτροπία, για να πάμε εκεί να καταλάβουμε τα πάντα.

Εκεί βρισκόμαστε σήμερα, από τη Σκύλα στη Χάρυβδη, γιατί εάν δεν αλλάξει η νοοτροπία αυτή, η οποία έχει μπει βαθιά μέσα στην ελληνική πραγματικότητα, ότι σύστημα πολιτικό το καλύτερο του κόσμου να είχαμε, θα έβγαινε σ’ αυτή τη λούμπεν εκδοχή, είτε μιλάμε για προχωρημένο καπιταλισμό, είτε μιλάμε για σοσιαλισμό, είτε μιλάμε για ενδιάμεσο, δηλαδή το σύστημα της Σουηδίας να φέρνανε εδώ, περνώντας μέσα απ’ αυτή τη νοοτροπία, που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία, θα έβγαινε λούμπεν σουηδικό μοντέλο.

Αυτό είναι κάτι το οποίο έχει χτιστεί για σαράντα χρόνια, μας το έχουν κάνει ένεση, από τα μέσα ενημέρωσης, απ’ την παιδεία, απ’ τον τρόπο με τον οποίο μας συμπεριφέρθηκε το κράτος, απ’ τον τρόπο που μας συμπεριφέρθηκαν οι πολιτικοί, απ’ τον τρόπο που μας συμπεριφέρθηκαν οι πνευματικοί μας ταγοί, οι καλλιτέχνες, τα στελέχη του πολιτισμού, εδώ σ’ αυτή τη χώρα και δεν το ξεφορτώνεσαι εύκολα χωρίς να πονέσεις και χωρίς ενδοσκόπηση. Κι έτσι ακριβώς σ’ αυτή τη φάση είμαστε σήμερα, είναι η νοοτροπία, έχουμε καταλάβει σιγά-σιγά ότι η νοοτροπία και οι ηθικές αρχές είναι αυτές, που διαμορφώνουν την εξωτερική μας πραγματικότητα, γιατί, εμείς που ασχολούμαστε και με τα πνευματικά θέματα, ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι, η εξωτερική πραγματικότητα διαμορφώνεται μέσω σκεπτομορφών. Και όταν μιλάμε για ομαδική σκεπτομορφή για την Ελλάδα, σαν κι αυτή που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μέσα απ’ τη διαδικασία του οραματισμού, μόνο μέσα από ομαδική σκεπτομορφή δομείται η εξωτερική πραγματικότητα, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα.

Αυτή η πραγματικότητα που δομήσαμε ως αποτέλεσμα σαράντα ετών σκεπτομορφής κι είναι αυτή η λούμπεν πραγματικότητα, που βιώνουμε αυτή τη στιγμή, αυτή είναι και που πρέπει ν’ ανατραπεί, διαμορφώνοντας την απαραίτητη κρίσιμη μάζα αυτών των συνειδητών πολιτών, οι οποίοι αντιλαμβάνονται κι έχουν την απαραίτητη αυτογνωσία, να συνειδητοποιήσουν ότι, για ν’ αλλάξει εξωτερικά η Ελλάδα όποιο πολίτευμα και να έχει, εκείνο που απαιτείται είναι η εσωτερική αλλαγή, η αλλαγή της νοτροπίας και των ηθικών αρχών.

Καταλαβαίνετε ότι, μέσα από μια τέτοια αλλαγή νοοτροπίας, οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα, θα ήταν διαφορετικό. Κάντε τη σύγκριση και δείτε πώς είναι τα σοσιαλιστικά κόμματα στην Ελλάδα και πώς είναι σ’ άλλες προηγμένες κοινωνίες, που υποτίθεται ότι πιστεύουν τα ίδια πράγματα. Ακόμα και τα ακροδεξιά κόμματα, κάντε μια σύγκριση τώρα μεταξύ της Χρυσής Αυγής εδώ και του Στράους και του Λεπέν, στο εξωτερικό, καμία σχέση, το λούμπεν στοιχείο στην Ελλάδα είναι έκδηλο, όποιο κόμμα κι αν αγκαλιάσει, όποια ιδεολογία κι αν αγκαλιάσει. Δηλαδή η Ελλάδα παράγει Μιχαλολιάκο, δεν μπορεί να παράξει Λεπέν και Στράους, επειδή είναι ακριβώς αυτή η σκεπτομορφή, που έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα.

Αν λοιπόν συνειδητοποιήσουμε αυτά τα πράγματα, καταλαβαίνουμε ότι αυτή τη στιγμή, όπως είπα  βρισκόμαστε σε μια παύση και είναι πάρα πολύ σοφό εν τέλει αν το δείτε και θετικό για το επίπεδο που σιγά-σιγά αρχίζει και διαμορφώνεται, μέσα στην ελληνική κοινωνία, γιατί ακριβώς αυτή η παύση που βιώνουμε, όχι μόνο δεν δείχνει, κατά τη γνώμη μου, παθητικότητα και παραίτηση, άλλωστε το ξέρετε πολύ καλά όλοι σας, ότι μέσα σας δεν νιώθετε παραιτημένοι, όλοι μας νιώθουμε απλώς ότι δεν έχει ωριμάσει ακόμη το καινούργιο, για να μπορέσει να εκφραστεί και με εξωτερική  δράση, εκεί είναι όλο το ζήτημα και γι αυτό ακριβώς σας λέω ότι βρισκόμαστε σε παύση.

Παύση σημαίνει, έχω δανειστεί χάριν της ομιλίας τη συγκεκριμένη λέξη από την θεωρία του Γκεόργκι Γκουρτζίεφ, η οποία παίζει με τις μουσικές κλίμακες και θεωρεί κάθε μουσική κλίμακα σαν μια εξελικτική κλίμακα και πίστευε ότι σε κάποια κρίσιμα σημεία αλλαγών στη ζωή μας, ή στην κοινωνία, αντιστοιχούν σ’ αυτές τις παύσεις της μουσικής κλίμακας, δηλαδή εκεί που υπάρχουν τα ημίτονα, μεταξύ του μι και του φα και του σι με το ντο. Κι έλεγε ότι, όταν πρόκειται να περάσει μια κοινωνία, ή ένας άνθρωπος σε κάποιο άλλο εξελικτικό στάδιο, τότε συμβαίνει μια παύση, εκεί στη διάρκεια ενός ημιτόνου, από την οποία φεύγεις και περνάς σε μια άλλη μουσική κλίμακα.

Αυτή η εξελικτική κλίμακα, μπορεί να είναι καλύτερη, μπορεί να είναι και χειρότερη και ασφαλώς ευχόμαστε και θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι προς το καλύτερο, γιατί βλέπουμε ότι η νοοτροπία, που ωριμάζει μέσα στον κόσμο, ευτυχώς, δεν είναι για το χειρότερο, είναι για το καλύτερο.

Βλέπουμε ότι η νοοτροπία και η ωρίμανση που επέρχεται στον ελληνικό λαό δεν ευφορεί ιδέες, οι οποίες να τον πάνε προς τα κάτω, δεν βγαίνει δηλαδή στον Έλληνα πολίτη τάση αυτοκαταστροφής, ευτυχώς, εκείνη η τάση που του βγαίνει είναι ενδοσκόπησης, αποδοχής και έρευνας, για να μπορέσει να βρει τον τρόπο να προχωρήσει μπροστά, να ξεφύγει απ’ τη δυσάρεστη πραγματικότητα, που βιώνουμε σήμερα.

Έτσι λοιπόν, έχουμε όλους τους λόγους να πιστεύουμε ότι, αυτή η παύση που παρατηρούμε σήμερα, πρόκειται να μας οδηγήσει σ’ αυτή τη νέα εξελικτική κλίμακα, αυτό που θέλουμε να πιστεύουμε, ότι θα είναι μια εθνική αναγέννηση.

Έτσι λοιπόν, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι μέσα απ’ την παλιά ματιά των πραγμάτων δεν μπορούμε να πιάσουμε το καινούργιο, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι μέσα απ’ τους παλιούς τρόπους αντίδρασης, που είχαμε συνηθίσει να προσπαθούμε να διορθώσουμε τα πράγματα, ότι απλώς τα αναπαράγουμε κι έτσι αυτή τη στιγμή έχουμε κατεβάσει τους ρυθμούς, είναι σαν να κάνουμε έναν εμπνευστικό διαλογισμό, συνολικά ως έθνος, έχουμε χαλαρώσει, έχουμε κλείσει τα μάτια και βρισκόμαστε σε φάση ενόρασης, να μπορέσουμε να συλλάβουμε, να συλλέξουμε, να μπορέσουμε να εντυπωθούμε από ψηλά, να εμπνευστούμε τις επόμενες κινήσεις μας κι αυτό κάθε άλλο παρά αρνητικό είναι.

Θέλουμε να πιστεύουμε, απ’ τις ενδείξεις που έχουμε, ότι, αυτή η κρίσιμη μάζα που λέμε, είναι ήδη υπό διαμόρφωση, έχει αρχίσει ήδη εδώ και μια διετία να πλάθεται μέσα στην ελληνική κοινωνία και ήδη απ’ την επόμενη χρονιά κιόλας, απ’ τα τέλη του ’12 και μέσα στο ’13, πιστεύουμε ότι θ’ αρχίσει να αποκρυσταλλώνεται η νέα σκεπτομορφή, εννοώντας ότι θ’ αρχίσουν ν’ αποκρυσταλλώνονται αυτές οι νέες υγιείς αρχές, με βάση τις οποίες θα πρέπει να κινηθούμε ως έθνος, ως συνειδητοί πολίτες και ως χώρα, αρχές δηλαδή που θα ισχύουν σε μια υγιή κοινωνία, ουσιαστικά ασχέτως πολιτεύματος, γιατί η ακεραιότητα, η δικαιοσύνη, η έννοια της αλληλεγγύης, της τιμιότητας, της δημιουργικότητας, της αυτενέργειας, της συνεργασίας, της αυτογνωσίας, της συνειδητότητας, όλες αυτές οι έννοιες είναι απαραίτητα στοιχεία για ένα οποιοδήποτε προηγμένο πολιτισμένο έθνος και πάνω σε μια τέτοια γκάμα νοοτροπιών βλέπουμε ότι θα αποκρυσταλλωθεί η καινούργια σκεπτομορφή, που θα σπρώξει τα πράγματα, για να υλοποιήσει σιγά-σιγά την καινούργια πραγματικότητα, που έρχεται για την Ελλάδα.

Έτσι λοιπόν, λέμε ώρα αφύπνισης γιατί μπαίνουμε σε μια περίοδο αφύπνισης, στην οποία προφανώς πρέπει να συμβάλλουμε όλοι μας, προκειμένου να χτιστεί αυτό το νέο θετικό κάρμα, που θα ωθήσει τη χώρα προς τα μπρος και αυτή η περιόδος αφύπνισης είναι που θ’ ακολουθήσει αυτό το ισχυρό σοκ και τις διεργασίες αυτοκριτικής και ενδοσκόπησης, που αυτή τη στιγμή συντελούνται μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Έχουμε κάνει κι εμείς όλοι τα λάθη μας, γιατί αυτό το στοιχείο που είπα λούμπεν, γιατί υπάρχει και λούμπεν καταναλωτισμός, είναι ακριβώς αυτό το στοιχείο, στο οποίο και οφείλουμε όλοι μας να κάνουμε την αυτοκριτική μας, ότι όλα αυτά τα χρόνια, πολλές φορές παρασυρθήκαμε και εκφύγαμε ακόμα κι απ’ τον πνευματικό δρόμο, πολλοί από μας, μπαίνοντας μέσα σ’ αυτή την φούσκα, τη χαρά του λούμπεν καταναλωτισμού, πάρε κι αυτό, χρεώσου να πάρεις κι εκείνο, πήγαινε δες κι αυτό, δηλαδή αυτό το κλέψιμο της προσοχής από τα πραγματικά ενδιαφέροντα κι από το πραγματικό νόημα ζωής, που πρέπει να έχει ο καθένας από μας, αυτό το κλέψιμο της προσοχής στα παροδικά, τα πιο χυδαία, εκείνα τα πράγματα, τα αντικείμενα και τις δραστηριότητες που αδειάζουν την ψυχή, αντί να τη γεμίζουν. Κι αυτό το άδειασμα ψυχής είναι δυστυχώς που χαρακτήρισε και όλους εκείνους τους Έλληνες στο μάξιμουμ, οι οποίοι προσπάθησαν ή επίτηδες, μας παρέδωσαν σ’ αυτή την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, ή μας παρέδωσαν, ή προσπάθησαν να την αποφύγουν δεν έχει σημασία, η ουσία είναι ότι αυτό το άδειασμα ψυχής, που είχε η συνολική σκεπτόσφαιρα της Ελλάδας, βρήκε κυρίως έκφραση και αντανάκλαση επάνω τους, για αυτό ακριβώς και αποδείχτηκαν τόσο λίγοι.

Έτσι λοιπόν, νέα Ελλάδα βασισμένη σε νέες υγιείς αρχές και είναι μοιραίο ότι, από τη στιγμή που οι νέες υγιείς αρχές θα μπορέσουν να διαμορφώσουν αυτή τη σκεπτομορφή που λέμε της αναγέννησης, μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα, αργά ή γρήγορα αυτή η σκεπτομορφή, αυτή η νέα νοοτροπία θα βρει επαφή, έκφραση και διέξοδο και μέσα σ’ εκείνους τους χώρους, οι οποίοι διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και την κοινή νοοτροπία.

Θα δουλέψουμε ανάποδα δηλαδή, μέσα απ’ αυτή την κρίσιμη μάζα συνειδητών πολιτών και την νέα σκεπτομορφή για την Ελλάδα, νομοτελειακά σιγά-σιγά θα επηρεαστεί και η τάξη των πολιτικών και η τάξη των δημοσιογράφων και η τάξη του πολιτισμού, το στρώμα των δημιουργών του πολιτιμού στην Ελλάδα. Κι έτσι θα δούμε ανατροπές και φαινόμενα που πολλές φορές μπορεί να μην τα ονειρευόμασταν καν να συμβαίνουν, δεν ξέρουμε με ποιό τρόπο θα συμβούν, το σίγουρο όμως είναι ότι τέτοιου είδους ανακατατάξεις θα έχουμε κι έτσι αυτή η νέα σκεπτομορφή θα εκφραστεί στο επίπεδο της κοινωνίας και σε ιδεολογικό και σε πολιτικό επίπεδο.

Για μας, ας πούμε τους απλούς πολίτες, γιατί είναι ένας χαζός χαρακτηρισμός αυτός, γιατί στην ουσία δεν υπάρχει απλός και σημαίνων πολίτες, αλλά θέλω να πω για μας, που είμαστε έξω από τα πράγματα της λήψης αποφάσεων, εν πάση περιπτώσει, μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά για την καλλιέργεια αυτής της νέας σκεπτομορφής, μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά για την ώρα αφύπνισης, που πρέπει να έρθει και το κυριότερο, γιατί όλοι μας επηρεάζουμε πάρα πολύ κόσμο και μόνο όσοι είμαστε εδώ πέρα χωρίς υπερβολή επηρεάζουμε χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες.

Εκείνο που πρέπει να ξεκινήσουμε, όσο κι αν φαίνεται σε μερικούς περίεργο, είναι με τη συνειδητή διαχείριση της προσοχής μας, γιατί η αναπαραγωγή αυτού του αρνητικού λούμπεν στοιχείου, γίνεται κυρίως ασυνείδητα απ’ όλους, επειδή παρασυρόμαστε και η προσοχή μας υφαρπάζεται και ταυτίζεται ακριβώς με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που συθέτουν το παλιό.

Ακούς τις ειδήσεις στην τηλεόραση, επηρεάζεσαι, καταπίνεις τη σκεπτομορφή, αρχίζεις και την αναπαράγεις και σε όποιον συναντάς και όποιον βλέπεις, τι γίνεται, άστα να πάνε στο διάολο, καταστρεφόμαστε, μα δεν βλέπεις τι γίνεται, που όλοι κάνουν αυτό, όλοι κλέβουν, δεν υπάρχει προοπτική, καήκαμε, όπου να είναι χρεωκοπούμε, ή δεν βαριέσαι, άμα δεν κλέψεις σήμερα είσαι μηδέν, το μόνο που κυριαρχεί είναι η δολιότητα κι η διαφθορά, άμα κάτσεις με σταυρωμένα τα χέρια κάηκες, όλα αυτά αναπαράγουν ακριβώς αυτή τη μαυρίλα και εδώ είναι όλο το μυστικό, το κατά πόσον άνθρωποι, οι οποίοι είναι καλών προθέσεων, συνειδητοί, έχουν καταλάβει τι γίνεται, να μην επιτρέπουμε το κλέψιο της προσοχής μας, είτε από τον άλλο που συζητάμε, είτε από τον άλλο που ακούμε μέσα στο λεωφορείο, μέσα στο τρένο, στην παρέα, να γκρινιάζει, είτε από τα μέσα ενημέρωσης, ν’ ανατρέψουμε αυτή τη σκεπτομορφή, καλλιέργώντας τη νέα, τη σκεπτομορφή της νέας Ελλάδας.

Πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ, ώστε οι σκέψεις, τα συναισθήματα, η νοοτροπία μας και προπαντός η στάση μας κι η συμπεριφορά μας απέναντι στα πράγματα, να είναι σε αρμονία και σε συνέπεια με αυτά που πράγματι πιστεύουμε, γιατί εάν αυτά που πράττεις, είναι σε αναντιστοιχία μ’ αυτά που πιστεύεις, δεν έχει καμία σημασία τι πιστεύεις μέσα στο κεφάλι σου, αυτό το καταλαβαίνετε καλά όλοι σας.

Έτσι λοιπόν, συγχορδία σκέψης, συναισθήματος και συμπεριφοράς είναι αυτή που χτίζει τη νέα σκεπτομορφή και δημιουργεί την απαραίτητη κρίσιμη μάζα.

Έχουμε λοιπόν ένα στοίχημα να παλέψουμε, εάν απ’ αυτή την παύση, που βιώνουμε σήμερα θα μπορέσουμε όσοι άνθρωποι είμαστε δημιουργικοί και οραματιζόμαστε μια καινούργια Ελλάδα κι είμαστε πάρα πολλοί, αν θα μπορέσουμε να συντονιστούμε και να ελέγξουμε την προσοχή μας, προκειμένου να μπορέσουμε να τη στρέψουμε συνειδητά απέναντι στο καινούργιο, ή εάν τα λαμόγια θα μας περάσουνε σε μια νέα εξελικτική κλίμακα, η οποία θα είναι προς τα κάτω κι εκεί είναι όλη η πάλη, που διεξάγεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αλλά δεν είναι καθόλου περίεργο, αν δείτε το σύστημα με το οποίο επιχείρησαν όλα αυτά τα χρόνια να διαβρώσουν την ελληνική κοινωνία, είναι ότι στην Ελλάδα παίζεται μια μάχη της Νορμανδίας για την παγκόσμια κατάσταση, είναι γιατί από την Ελλάδα αναμένεται να ξεκινήσουν πάρα πολύ σημαντικές εξελίξεις για το παγκόσμιο σκηνικό, για την παγκόσμια κατάσταση, έχουμε αφιερώσει ειδικές ομιλίες εδώ στον οραματισμό, ειδικά πάνω σ’ αυτό το θέμα κι οι ομιλίες είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο, μπορεί ο οποιοσδήποτε θέλει να μπει, να τις ακούσει, να τις διαβάσει.

Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ότι στην Ελλάδα παίζεται αυτή τη στιγμή ένα παιχνίδι, το οποίο είναι πολύ-πολύ περισσότερο ευρύτερης εμβέλειας απ’ ότι φαίνεται, για όσους δεν είναι υποψιασμένοι.

Έτσι λοιπόν, δεν είναι μόνο καθήκον μας στενά εθνικιστικό, ή επειδή κατοικούμε εδώ, που κι αυτό ασφαλώς θεμιτό και σεβαστό είναι, να θέλουμε να έχουμε μια χώρα η οποία να είναι σύγχρονη και υγιής και φιλάνθρωπη, να σέβεται, ν’ αγαπά τους πολίτες της, αλλά είναι και μια συνολικότερη υπηρεσία, απέναντι σ’ ένα πνευματικό σχέδιο που υπάρχει για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, το να μπορέσουμε να συνεισφέρουμε όλοι, ώστε η Ελλάδα, μέσα απ’ αυτή την παύση που παρατηρούμε σήμερα, να βγει προς μια ανώτερη εξελικτική κλίμακα.

Ας τα έχουμε αυτά κατά νου, ας προσπαθήσουμε να μείνουμε σταθεροί στις υγιείς αξίες, τις οποίες όλοι μας εκπροσωπούμε και να μην εμπιστευόμαστε, να μην εναποθέτουμε την προσοχή μας, γιατί όταν εναποθέτουμε την προσοχή μας, εναποθέτουμε και την εξουσία, σε όλους αυτούς τους κύκλους, οι οποίοι ευαγγελίζονται τα αντίθετα.

Θα δομήσουμε δυναμικά αυτή τη νέα σκεπτομορφή, έτσι ώστε μέσα στα επόμενα χρόνια να μπορέσουμε να είμαστε μάρτυρες αυτών των θετικών αλλαγών, τις οποίες όλοι μας προσδοκούμε.

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ

                                            Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ

Να σας καλωσορίσουμε όλους λοιπόν και εδώ στην Αθήνα, αλλά και σε όλες τις άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, με τις οποίες είμαστε συνδεδεμένοι, τονίζοντας ότι, η συμμετοχή έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, υπολογίζουμε ότι με τα πενήντα και πλέον σημεία σύνδεσης του έχουμε απ’ ευθείας, ότι έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ τη συμμετοχή χιλίων πεντακοσίων, χιλίων οκτακοσίων ατόμων. Είναι κάτι πρωτοφανές και το πολύ ευχάριστο είναι ότι είναι η τρίτη φορά, κατά σειρά, ο τρίτος οραματισμός για την Ελλάδα όπου έχει ξεπεραστεί κατά πολύ η κρίσιμη μάζα. Αυτό, πρακτικά σημαίνει ότι, για να έχουμε και μια υπεύθυνη τοποθέτηση πάνω στο όλο θέμα, εάν πάρετε υπ’ όψιν σας σε ατομικό επίπεδο, εάν κάποιος κάνει για προσωπική του υπόθεση κι εφαρμόζει την τεχνική του οραματισμού, με συνέπεια, σε τακτά χρονικά διαστήματα, απαιτείται, κατά μέσο όρο η παρέλευση ενός τριμήνου για ν’ αρχίσει να έχει τα πρώτα δείγματα της υλοποίησης του στόχου του. Εάν αυτό το βάλουμε σε μακροσκοπικό επίπεδο, σε επίπεδο χώρας, όπως μιλάμε εδώ για την Ελλάδα, όπως καταλαβαίνετε προφανώς δεν μπορεί να ισχύσει το τρίμηνο, ωστόσο πάλι, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι, απ’ τη στιγμή που έχουμε συμπληρώσει τρεις οραματισμούς με τόσο μεγάλη συμμετοχή, ότι σε ορίζοντα ενός με δυο το αργότερο ετών, ότι θα έχουμε πλέον πολύ σημαντικές αλλαγές στη χώρα μας.

Έτσι λοιπόν, είναι παρήγορο ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο πλέον όπου ο οραματισμός για την Ελλάδα αρχίζει και γίνεται δυναμικά, κατορθώνοντας να διαμορφώνει καταστάσεις και πράγματι, βλέπουμε ότι, ήδη έχει αρχίσει να παρατηρείται μια αλλαγή στη συνειδητότητα του ελληνικού λαού, με αφορμή την κρίση κιόλας, ασφαλώς, πάνω σε πάρα πολλά θέματα, σε πάρα πολλά ζητήματα της καθημερινότητας, αλλά και της στάσης των Ελλήνων απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Προπομπούς αυτής της αλλαγής, όπως θα δούμε στη συνέχεια, έχουμε ήδη, αλλά ακόμα ουσιαστικά να ξέρετε ότι δεν έχουμε δει τίποτα, οι πολύ σημαντικές αλλαγές θ’ αρχίζουν να εμφανίζονται σε κανένα χρόνο από τώρα, έως μια διετία.

Όμως, τι γίνεται, για να μπούμε και στο σημερινό θέμα της εισήγησής μας, που το τιτλοφορήσαμε ως αντίστροφη μέτρηση, πρέπει να δούμε πώς διαμορφώνεται η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί η αντίστροφη μέτρηση αφορά την κατάσταση, έτσι όπως πρόκειται να διαμορφωθεί στα διεθνή δρώμενα κι όχι μόνο στα ελληνικά, παρ’ όλο που αυτές οι δυο καταστάσεις συνδέονται πολύ στενά οι εξελίξεις στην Ελλάδα με τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Τι συμβαίνει λοιπόν, ήδη όσοι έχετε παρακολουθήσει και προηγούμενες συναντήσεις μας για τον οραματισμό για την Ελλάδα, είχαμε αναφέρει ότι από το 2010 και συγκεκριμένα από τις 12 Μαίου, συνέβη μια πολύ μεγάλη διάχυση πνευματικών ενεργειών, που στόχο έχει τη ριζική αφύπνιση της ανθρωπότητας.

Ριζική αφύπνιση της ανθρωπότητας σημαίνει πολλά πράγματα, ωστόσο η αντίστροφη μέτρηση, δηλαδή η έναρξη της πρακτικής αλλαγής, με βάση τις πνευματικές ενέργειες, που σκέπασαν τη γη από το Μάιο του 2010, ξεκινά απ’ αυτή τη χρονιά, από το 2012 και η πρόβλεψη είναι ότι, μέσα σ’ έναν ορίζοντα δεκαπενταετίας θα έχουν επέλθει πολύ σημαντικές αλλαγές σε ολόκληρο τον κόσμο, ήδη όμως από τώρα βλέπουμε να διαμορφώνονται πέντε πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά πρόδρομοι, αυτής της αντίστροφης μέτρησης, που ξεκινάει μέσα στο 2012, στα οποία θα ήθελα να σας επιστήσω την προσοχή.

Το πρώτο χαρακτηριστικό είναι ότι σε παγκόσμιο επίπεδο παρατηρείται μια επιτάχυνση του χρόνου, σαν οι χρονικές εξελίξεις να συμπτύσσονται και τόσο σε ατομικό επίπεδο, του πώς δηλαδή η συνείδηση του καθενός μας αντιλαμβάνεται την έννοια του χρόνου και την ταχύτητα της εξέλιξης των πραγμάτων, όσο και σε ομαδικό επίπεδο, του πόσο γρήγορα δηλαδή συντελούνται αλλαγές, όχι μόνο συνειδησιακά, αλλά και πρακτικά κοινωνικά, είναι ένα χαρακτηριστικό, το οποίο όσο περνάει ο καιρός, ολοένα και θα ενδυναμώνεται.

Αυτή η αλλαγή της αντίληψης του χρόνου, όπως θα δούμε στο μέλλον, δεν είναι μόνο κάτι το αφηρημένο, σε ένα αφηρημένο συνειδησιακό επίπεδο, αλλά οφείλεται και σε μια μετάλλαξη που γίνεται επάνω στο ανθρώπινο DNA. Ήδη, και θα έχουμε λεπτομέρειες μελλοντικά ν’ αναφερθούμε, ήδη μαθαίνω, που τίποτα δεν είναι συμπτωματικό, ότι το 2010, δυο νομπελίστες βιολόγοι, έχουν κάνει μια πολύ σημαντική έρευνα, η οποία σε λίγο θα τύχει και ευρύτερης δημοσιότητας, η οποία αποδεικνύει ότι πράγματι, απ’ το 2010 έχει ξεκινήσει μια μετάλλαξη του ανθρώπινου DNA, η οποία θα έχει και επιπτώσεις προφανώς στον τρόπο με τον οποίο η ανθρώπινη συνείδηση θ’ αντιλαμβάνεται τα πράγματα και αυτή η μετάλλαξη λέει, οφείλεται σε ηλιακές ενέργειες οι οποίες τροποποιούν τον άνθρακα έξι και τον οδηγούν προς ένα ισότοπο του άνθρακα εφτά.

Μιλάμε για ανθρώπους οι οποίοι δεν είναι πνευματικοί, ή άνθρωποι του χώρου της αφηρημένης σκέψης, αλλά μιλάμε για δυο νομπελίστες βιολόγους. Πρόκειται για μια έρευνα, η οποία έχει κρατηθεί προς το παρόν στο ντουλάπι, κατά κάποιον τρόπο, αλλά μέσα στα επόμενα χρόνια θα πάρει δημοσιότητα.

Τώρα, ένα δεύτερο χαρακτηριστικό είναι, ότι, μπορεί να το έχετε παρατηρήσει και ορισμένοι από σας, αλλά είναι κάτι το οποίο συμβαίνει διεθνώς, ότι εκατομμύρια άνθρωποι αρχίζουν σιγά-σιγά και εμφανίζουν ψυχικές δυνάμεις και ψυχικά χαρίσματα, σαν να ανοίγει δηλαδή ένα κλειδί, σαν να ανοίγει μια πύλη και ξαφνικά ένας μεγάλος αριθμός ατόμων, σ’ όλο τον κόσμο να αναπτύσσει μια διαφορετική διαίσθηση ν’ αναπτύσσει μια διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων. Άλλοι αναπτύσσουν θεραπευτικές ιδιότητες, άλλοι αναπτύσσουν ψυχικές δυνάμεις, με την έννοια της τηλεκίνησης, της τηλεπάθειας και είναι κάτι, το οποίο πολλούς τους ξαφνιάζει, γιατί ακριβώς εμφανίζεται εκ του μηδενός και τους δημιουργεί κι έναν τρόμο, που είναι απόλυτα δικαιολογημένος, γιατί όταν ο καθένας έχει συνηθίσει τον εαυτό του να λειτουργεί μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο, όταν ξαφνικά του εμφανίζονται πράγματα, με τα οποία δεν είναι οικείος, να του δημιουργείται ένας πανικός. Αυτό το φαινόμενο θα ενταθεί πολύ περισσότερο στο μέλλον, καθώς θ’ αρχίσει να ενεργοποιείται σε άτομα, τα οποία αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην παιδική ηλικία ή στην εφηβική ηλικία και ήδη πολλοί απ’ τους εφήβους εμφανίζουν τέτοιου είδους ανεπτυγμένη συνειδητότητα και τέτοιου είδους ψυχικές δυνάμεις. Αυτό είναι ένα δεύτερο χαρακτηριστικό το οποίο, τώρα που αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει και αποκτά μεγάλες διαστάσεις.

Ένα τρίτο χαρακτηριστικό, που επίσης θα το έχετε παρατηρήσει πολλοί από σας, είναι ότι, σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά και σε ατομικό επίπεδο, έχει ξεκινήσει μια μαζική καρμική κάθαρση. Πάρα πολύς κόσμος έρχεται αντιμέτωπος με το καρμικό του παρελθόν και αντιμετωπίζει ξεκαθαρίσματα, αντιμετωπίζει συγκρούσεις, αντιμετωπίζει ριζικές αλλαγές στις προσωπικές του σχέσεις και καλείται ν’ αναθεωρήσει ριζικά αξίες και πεποιθήσεις, οι οποίες τον έχουν οδηγήσει  ως εδώ με τα συγκεκριμένα προβλήματα που αντιμετωπίζε. Αυτό συμβαίνει τόσο σε ατομικό επίπεδο και πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι αναρωτιώνται και προβληματίζονται και λένε τι μου συμβαίνει και γυρίζει όλος ο κόσμος μου ανάποδα, τι χρωστάω, το ένα, το άλλο.

Όλα αυτά είναι μια θετική κατεύθυνση, διότι ακριβώς αυτές οι πνευματικές ενέργειες θέτουν τον καθένα από μας ενώπιος ενωπίω των λαθών του και ο καθένας από μας καλείται να κάνει την υπέρβαση και ν’ αλλάξει αυτές τις αντιλήψεις κι αυτές τις συνθήκες στη ζωή του, οι οποίες τον έχουν οδηγήσει στα αδιέξοδα, που βλέπει να διογκώνονται τη συγκεκριμένη περίοδο. Αυτό όμως το βλέπουμε και σε παγκόσμια κλίμακα, γιατί βλέπετε ότι, όσο περνάει ο καιρός κι επιταχυνόμενου του χρόνου, διογκώνονται τα διεθνή αδιέξοδα, τόσο η οικονομική κρίση η διεθνής, το περιβαλλοντικό πρόβλημα, τα φαινόμενα διεθνών συρράξεων, η κρίση η ενεργειακή, μια σειρά δηλαδή από διεθνείς παράγοντες, περνάνε κι αυτοί από τη διαδικασία αυτής της κάθαρσης με στόχο να φτάσουμε σε μια ριζική αναθεώρηση των πραγμάτων.

Έχουμε όμως κι έναν τέταρτο παράγοντα πλέον, που πρόκειται για την ενοποίηση της γήινης σκεπτόσφαιρας, το λέω λίγο περίεργα, αλλά δεν νομίζω ότι πιο σύντομα μπορεί να εκφραστεί ένα γενικευμένο φαινόμενο, το οποίο ουσιαστικά σημαίνει ότι, πλέον η γνώση, οι σκέψεις των ανθρώπων, οι συναισθηματικές τους αντιδράσεις γι αυτό μιλάμε για σκεπτόσφαιρα, διαδίδονται πλέον ακαριαία σε ολόκληρο τον πλανήτη και μπορεί να διαμορφώνεται ανά πάσα στιγμή μια κοινή σκεπτομορφή.

Τώρα ιδίως με τη βοήθεια της τεχνολογίας, αυτό είναι ένα πραγματικό γεγονός, ένα πρακτικό γεγονός, το οποίο συντελείται μέσω του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μιλάμε δηλαδή κι όπως βλέπετε πολύ χαρακτηριστικά από τα διάφορα αυτόνομα κινήματα που συγκροτούνται ανά τον κόσμο, τα παραδείγματα της αραβικής άνοιξης, για τον τρόπο με τον οποίο συντονίστηκε ο κόσμος, τα διάφορα κινήματα αμφισβήτησης της παγκοσμιοποίησης και της οικονομικής απληστίας του τύπου occupy wall srteet, που διαμορφώνονται στο εξωτερικό, αλλά και το φιλειρηνικό ρεύμα, το οποίο διαμορφώνεται διεθνώς.

Όλα αυτά με τη βοήθεια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι που διαδίδονται ακαριαία, καθώς μέσα σε λίγα χρόνια, με τα ασύρματα δίκτυα πλέον, θα είναι γεγονός η παγκόσμια σκεπτόσφαιρα, όπου σε χρόνο μηδέν οποιαδήποτε καινούργια ιδέα θα μπορεί να διαδίδεται ακαριαία και να δοκιμάζεται, ως προς την αποδοχή της, από το σύνολο της ανθρωπότητας.

Πέμπτο χαρακτηριστικό, πέρα από την ενιαία σκεπτόσφαιρα, είναι αυτά τα εναλλακτικά κινήματα πολιτών, τα οποία βλέπουμε να προκύπτουν και να διαμορφώνονται παγκοσμίως. Μιλάμε για τα ανεξάρτητα, ακομμάτιστα δίκτυα πολιτών, τις διάφορες ανεξάρτητες κινήσεις πολιτών, τις νέες μορφές κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης, οι οποίες εκδηλώνονται διεθνώς, πάνω σε μια πολύ μεγάλη γκάμα από δραστηριότητες και ενδιαφέροντα.

Πρόκειται για ανεξάρτητες κινήσεις που ξεκινούν από θέματα, όπως των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ειρήνης και των σωστών ανθρώπινων σχέσεων και φτάνουν μέχρι τις εναλλακτικές αυτοδιαχειριζόμενες οικονομικές μονάδες, τα κινήματα της δημοκρατικής συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις, της αμφισβήτησης απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και τη νέα τάξη πραγμάτων, της αμφισβήτησης της κρατούσας ιατρικής και της κρατούσας επιστήμης και καλύπτουν σχεδόν όλους τους τομείς της ανθρώπινης κονωνίας.

Όλοι αυτοί και οι πέντε παράγοντες δεν είναι παρά πρόδρομοι, είναι δηλαδή, δειλά-δειλά οι εκφράσεις αυτού που θα δούμε να συμβαίνει μέσα στα επόμενα χρόνια σε πολύ μαζικότερη κλίμακα.

Ποιός είναι ο στόχος όμως, αυτού του άνωθεν εξελιχτικού σχεδίου, το οποίο επιχειρείται να εφαρμοστεί, μέσω της διάχυσης των πνευματικών ενεργειών της 12ης Μαίου του 2010;

Θα μπορούσαμε να το πούμε με μια φράση ότι ο στόχος είναι να επέλθει ένας ριζικός επαναπροσανατολισμός του νοήματος ζωής των ανθρώπων, που σημαίνει πρακτικά να αλλάξει η ανθρωπότητα ως σύνολο, εκείνες τις αξίες και τις πεποιθήσεις, τις οποίες ενστερνίζεται, προκειμένου, μέσα απ’ αυτή την αλλαγή των αξιών και των πεποιθήσεων να επέλθει μια πνευματική ριζικά διαφορετική αντίληψη ζωής και κατ’ επέκταση μια ριζικά διαφορετική κοινωνική οργάνωση, η οποία θα αντανακλά αυτή την αρμονία των πνευματικών αρχών, που σημαίνει κατ’ επέκταση ότι, στη θέση των συγκεκριμένων αξιών, που κυριαρχούν σήμερα, οι οποίες βασίζονται στο νόμο της ζούγκλας, στη λατρεία του χρήματος, στην  απληστία, στον υλισμό και μάλιστα τον κυνικό υλισμό, στις σχέσεις εξάρτησης ελέγχου και επιβολής, ότι στη θέση όλων αυτών και στη θέση αυτής της περιβόητης έννοιας της ανάπτυξης, που μας αφορά και άμεσα εδώ, όπου ως ανάπτυξη νοείται μονάχα η υπερπαραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών.

Στη θέση λοιπόν όλων αυτών ο σκοπός και το σχέδιο είναι να αντικατασταθούν και να επικρατήσουν οι έννοιες της συνέργειας, της αλληλεγγύης, της ελευθερίας, των ορθών ανθρώπινων σχέσεων, της πνευματικότητας, της γνώσης, της ψυχικής αρμονίας, που σημαίνει ότι, ακόμα και για την έννοια της ανάπτυξης θα τεθούν τελείως διαφορετικά κριτήρια.

Δεν θέλω να μακρυγορήσω σ’ αυτό, αλλά σκεφτείτε μόνο το εξής απλό, γιατί μια κοινωνία να θεωρείται αναπτυγμένη μόνο όταν παράγει χρήμα, το οποίο μάλιστα δεν ισομοιράζεται στα μέλη της κοινωνίας;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται αναπτυγμένη όταν παράγει γνώση και μάλιστα περισσότερο αναπτυγμένη από κείνη που παράγει χρήμα;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται αναπτυγμένη όταν παράγει ισορροπημένες και ισότιμες ανθρώπινες σχέσεις;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται αναπτυγμένη όταν παράγει τέχνη και πολιτισμό;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται υπεραναπτυγμένη, όταν παράγει πνευματικότητα και αγάπη και ενότητα μεταξύ των μερών της;

Απλά ερωτήματα, που είναι και απλή η απάντησή τους, εάν κανένας μπορέσει και ξεφύγει και βγει λίγο εκτός του κατεστημένου πλαισίου.

Αυτά τα απλά λοιπόν, τα οποία από τη σκοπιά της πνευματικότητας είναι λυμένα και είναι προαπαιτούμενα για να μπορέσει να οργανωθεί διαφορετικά, με βάση τις πνευματικές αρχές μια κοινωνία, είναι που θ’ αρχίσουν να βγαίνουν στο προσκήνιο καθώς ξεκινά πλέον αυτή η αντίστροφη μέτρηση.

Όπως είπαμε, αυτή η διαδικασία του μετασχηματισμού θα πάρει μια δεκαπενταετία με εικοσαετία, γιατί σε παγκόσμιο επίπεδο αυτές οι αλλαγές δεν γίνονται αναίμακτα, πρόκειται για μια πορεία, όχι μόνο δύσκολη αλλά και αβέβαιημ με την έννοια ότι θα περάσει από διαρκείς συγκρούσεις και ότι τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο.

Αυτό είναι το σχέδιο, για να είμαστε σοβαροί, αυτό εκφράζει τη θέληση των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων, όμως υπάρχει ένας ανώτερος εξελιχτικός νόμος, δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, ο οποίος δεν αφορά μόνο τον ανθρώπινο κόσμο, αλλά αφορά γενικά όλους τους λεγόμενους καρμικούς κόσμους, όλους τους κόσμους δηλαδή, μέσα στους οποίους εκφράζονται ορισμένα όντα, όπως ο γήινος καρμικός κόσμος, ο οποίος κυριαρχείται από την ανθρωπότητα. Αυτός ο νόμος λέει ότι, καμία πνευματική υπέρβαση δεν μπορεί να γίνει σε κάποιο καρμικό κόσμο όταν δεν αντανακλά και δεν αντιστοιχεί σ’ ένα απαραίτητο επίπεδο συνειδητότητας των όντων που τον κατοικούν.

Με δυο λόγια, δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή στην ανθρωπότητα, εάν δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι ανθρώπινοι υποδοχείς, εάν δηλαδή δεν γίνει με βάση την ελεύθερή μας βούληση μια υπέρβαση από τους ίδιους τους ανθρώπους, έτσι ώστε το επίπεδο της συνείδησής τους να είναι τέτοιο, που να μπορεί να δεχτεί, να γειώσει και να εκφράσει πλέον στην πράξη αυτές τις ανώτερες πνευματικές ενέργειες.

Οι πνευματικές ενέργειες έχουν εκπεμφθεί, είναι εδώ, αλλά είναι ζήτημα  ευθύνης της ανθρωπότητας να γυρίσει το κουμπί και να συντονιστεί μαζί τους, που σημαίνει ν’ ανέβει ένα κλικ, ν’ ανέβει ένα στάδιο στο συνειδησιακό της επίπεδο, γι αυτό και καμία είδους αλλαγή δεν μπορεί να γίνει για μας, χωρίς εμάς, αυτό λέει ο νόμος της εξέλιξης.

Δυστυχώς το έχω ξανατονίσει, ο νομός της αντεξέλιξης βασίζεται στο ανάποδο και λέει ότι μπορείς κάλλιστα να κοροϊδέψεις κάποιον και όταν το επίπεδό του είναι άλφα, μπορείς πολύ εύκολα, χωρίς τη δική του συνειδητή συμφωνία να τον υποβιβάσεις σ’ ένα επίπεδο βήτα και ακριβώς εκεί πέρα βασίζονται και αντίθετες δυνάμεις της αντεξέλιξης, που δρουν στον πλανήτη μας, βασίζονται ακριβώς στη θέσπιση του ψέματος και ακριβώς γι αυτό το λόγο οι κυρίαρχες αξίες και οι κυρίαρχες πεποιθήσεις βασίζονται στην πλάνη.

Γιατί ο υποβιβασμός του εξελιχτικού επιπέδου ενός κόσμου, όπως είναι ο γήινος κόσμος δεν απαιτεί τη συνειδητή συμφωνία, όπως είπα των όντων που τον κατοικούν, μπορεί να γίνει εν αγνοία τους, μέσω της πλάνης.

Δυστυχώς το ανάποδο δεν γίνεται, δεν μπορεί να σε κοροϊδέψει μια ανώτερη δύναμη και ν’ ανέβεις επίπεδο, γιατί ακόμα και αν χαριστικά μας δινόντουσαν κάποιες ενέργειες και κάποιες νέες καταστάσεις, απ΄τη στιγμή που το συνειδησιακό μας επίπεδο θα ήταν κατώτερο, θα ήταν απλά θέμα χρόνου για το πότε θα ξαναγυρνούσαμε πάλι πίσω στη παλιότερη εξελιχτική μας φάση.

Έτσι δυστυχώς τίποτα δεν χαρίζεται και τίποτα δεν προαποφασίζεται, υπάρχει βοήθεια, υπάρχει το θείο σχέδιο, οι ανώτερες ενέργειες είναι εδώ, αλλά το στοίχημα για την ανθρωπότητα είναι να μπορέσει να ανοίξει, να καθαρίσει, να συντονιστεί μ’ αυτές τις ενέργειες και εκεί πέρα ακριβώς θα υπάρξει ολόκληρη σύγκρουση, η οποία θα έχει αυτόν τον ορίζοντα της δεκαπενταετίας, εικοσαετίας. Η σύγκρουση θα αφορά του πώς θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από τις δυνάμεις της πλάνης, ν’ ανέβουμε συνειδησιακό επίπεδο, με όποιο κόστος κάθαρσης θα έχει αυτή η διαδικασία έτσι ώστε να μπορέσουν να γειωθούν οι πνευματικές ενέργειες στην πράξη.

Αυτή η διαδικασία, που θα αφορά όλο τον κόσμο έχει ήδη ξεκινήσει, ωστόσο, όσο κι αν μπορεί να σας φαίνεται περίεργο, τολμούμε να πούμε, γιατί τέτοιες είναι οι υπαγορεύσεις που έχουμε και μέχρι τώρα δεν έχουμε πέσει έξω, ότι σ’ αυτή τη διαδικασία του πλανητικού μετασχηματισμού, της πλανητικής αφύπνισης, έναν κυρίαρχο ρόλο θα έχει κι η Ελλάδα και αυτό φαντάζει αυτή τη στιγμή σχήμα οξύμορο, πραγματικά, γιατί ο οποιοσδήποτε δει το πλάνο, όλη την ταινία που εξελίσσεται κοντόφθαλμα, το λιγότερο που μπορεί να σκεφτεί είναι ότι, εδώ δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε, έτσι όπως είμαστε με τα δικά μας, θα κινήσουμε και τη διαδικασία και θα είμαστε μπροστά στη διαδικασία μετασχηματισμού της ανθρωπότητας;

Κι όμως, θα το έχετε παρατηρήσει κι εσείς πάρα πολλές φορές, ότι ο τρόπος με τον οποίο επενεργούν οι ανώτερες δυνάμεις και ο τρόπος με τον οποίο βρίσκουν δίοδο να περάσουν οι πνευματικές ενέργειες, μέσα στα γήινα πράγματα, πολλές φορές ξεπερνά ακόμα και την πιο ζωηρή φαντασία. Και επίσης θα έχετε παρατηρήσει πολλές φορές ότι τα πράγματα κάθε άλλο παρά γραμμικά εξελίσονται και πόσες φορές έχουν πέσει έξω στις εκτιμήσεις τους τόσοι διεθνείς αναλυτές, οι οποίοι κινούνται με μοναδικό κριτήριο τη γραμμική λογική.

Έτσι λοιπόν, φαίνεται ότι, η σημερινή κρίση την οποία περνάει η Ελλάδα, όχι μόνο ενδεχομένως δεν θα είναι εμπόδιο για το διεθνή της ρόλο, αλλά μπορεί κι απ’ ότι φαίνεται δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά είναι μια διαδικασία, την οποία περνά στη σημερινή περίοδο πρώτη η χώρα μας, μια διαδικασία απαραίτητης κάθαρσης, προκειμένου, μέσα απ’ αυτή την κάθαρση, που ασφαλώς και είναι επίπονη και θα είναι επίπονη, ν’ αναδειχθούν απ’ τη χώρα μας πρώτα, αυτές οι νέες ανθρώπινες αξίες και πεποιθήσεις και δυνάμεις και μορφές κοινωνικής οργάνωσης, που θα μπορούσαν ν’ αποτελέσουν στο μέλλον παγκόσμια πρότυπα αλλαγής.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας και στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής, γιατί εάν από τη μια πλευρά αυτό οφείλεται στα δεινά, τα οποία μας πλήττουν, από την άλλη, καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο πλεονέκτημα είναι το να βρισκόμαστε στο επίκεντρο της προσοχής, όταν θ’ αρχίσει κι εδώ σε ένα-δυο χρόνια η αντίστροφη μέτρηση για τα δικά μας πράγματα και όταν θα έχουμε να επιδείξουμε πράγματι αυτές τις νέες αξίες και τη νέα αντίληψη και τους νέους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης, μέσω των οποίων θα μπορούσε να επηρεαστεί και η υπόλοιπη Ευρώπη και κατ’ επέκταση ολόκληρη η ανθρωπότητα.

Έτσι λοιπόν, μέσ’ την επόμενη διετία θα δούμε να εκδηλώνονται αυτές οι νέες διαστάσεις της νέας Ελλάδας και μέσα από τον πόνο τον οποίο θα βιώσουμε και βιώνουμε, θα παρουσιαστεί αυτή  η χρυσή ευκαιρία, για τις νέες δυνάμεις που θα προκύψουν. Ήδη, είμαστε στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής, ήδη, βλέπουμε να διαμορφώνεται ένα μεγάλο και αυθόρμητα, φιλελληνικό ρεύμα σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Από τη στιγμή όμως που από τώρα, αυτό το φιλελληνικό ρεύμα είναι σε καθαρά συγκινησιακό επίπεδο, καταλαβαίνετε πόσο εύκολα, ένα κλικ είναι, όταν η Ελλάδα θα έχει προτάσεις, οι οποίες δεν θα αφορούν μόνο το ξεπέρασμα του εαυτού της, αλλά θ’ αφορούν παγκόσμιες αλλαγές, πόσο εύκολο θα είναι να περάσει και το μήνυμα της Ελλάδας σε διεθνές επίπεδο. Και στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι μέσα απ’ την κρίση ήδη, έχουμε πολλούς προπομπούς, βλέπετε πόσες εκατοντάδες ανεξάρτητα κινήματα πολιτών έχουν διαμορφωθεί στη χώρα μας, βλέπουμε τα δίκτυα αλληλεγγύης, βλέπουμε τα κινήματα, τώρα ήδη της διανομής των αγροτικών προϊόντων, βλέπουμε το πόσο έχει αλλάξει η νοοτροπία, ασχέτως από το τι λένε τα κατεστημένα μέσα ενημέρωσης, πόσο έχει αλλάξει ριζικά η νοοτροπία των Ελλήνων σε σχέση με το τι σημαίνει συμμετοχή στις αποφάσεις, σε σχέση με το πώς λειτουργούσαν τα πολιτικά κόμματα, σε σχέση με το ποιές αλλαγές θα πρέπει να γίνουν σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, που αυτή τη στιγμή μπορεί να μην μπορούν να εκφραστούν όλες αυτές οι αλλαγές που έχουν γίνει στη νοοτροπία των Ελλήνων, γιατί ακόμα υπάρχουν τα παλιά κόμματα στο προσκήνιο, αλλά μέσα στα επόμενα  χρόνια θα έχουμε καταιγιστικές αλλαγές και όχι μόνο στην Ελλάδα, γιατί όπως βλέπετε το πείραμα που συντελείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα επηρεάζει και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και βλέπετε, προσέξτε μόνο το εξής, ότι εάν η Ελλάδα μπορέσει και αντιδράσει και μπορέσει και παράξει εναλλακτική πρόταση, μια πνευματική εναλλακτική πρόταση, όπως είπαμε βασισμένη σε νέες αξίες, σε νέες πεποιθήσεις, σε νέους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης, πόσο εύκολα θα υιοθετηθούν αυτές οι προτάσεις της Ελλάδας κατ’ αρχήν από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, οι οποίες δοκιμάζονται ήδη κι είναι τα επόμενα θύματα και πόσο κατ’ επέκταση αυτές οι καινούργιες προτάσεις θα μπορέσουν να επηρεάσουν ολόκληρη την Ευρώπη και στην συνέχεια, ολόκληρο τον πλανήτη. Στο τέλος θα δούμε η κατάσταση να αλλάζει ριζικά από την Ελλάδα σε ολόκληρη την Ευρώπη και σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Έτσι λοιπόν, να είστε σίγουροι ότι, όσο δύσκολα κι αν περάσουμε αυτή τη χρονιά και ενδεχομένως και απ’ τις αρχές της επόμενης, ότι μέσα στην επόμενη διετία τα πράγματα θα έχουν αλλάξει ριζικά και χρειάζεται μια σοβαρότητα από τη δικιά μας τη μεριά γιατί ιδίως εμείς που συμμετέχουμε στον οραματισμό για την Ελλάδα αποτελούμε αγωγούς αυτών των ενεργειών, οι οποίες γειώνονται.

Έτσι λοιπόν, ο καθένας από μας στο χώρο που εκφράζεται, εκεί που βρίσκεται, οφείλει αυτό το πνευματικό ρεύμα της αλλαγής να το εκπέμπει, να το γειώνει, να το αναπαράγει και να μην υποκύπτει σ’ αυτή την αρνητική σκεπτομορφή, η οποία προσπαθεί κι επιχειρείται να καλλιεργηθεί διαρκώς απ’ όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αυτό είναι πάρα πολύ ουσιαστικό, γιατί εάν εμείς κάνουμε τόση δουλειά και παράγουμε οργανωμένα μια πολύ ισχυρή θετική σκεπτομορφή, τώρα που έχουμε ξεπεράσει την κρίσιμη μάζα, αυτή η σκεπτομορφή για να μπορέσει να γειωθεί χρειάζεται υποδοχείς οι οποίοι να την πιστεύουν, οι οποίοι να συμπεριφέρονται ανάλογα, αυτό που λέμε να συμπεριφέρονται “ως εάν” να ήταν ήδη πραγματικότητα.

Πρέπει λοιπόν να αποτινάξουμε από πάνω μας αυτό το κλίμα του αρνητισμού, ν’ αποτινάξουμε την αμφιβολία, ν’ αποτινάξουμε την απαισιοδοξία και να βοηθήσουμε, έτσι ώστε το συντομότερο δυνατό αυτή η θετική σκεπτομορφή να μπορέσει να εκφραστεί και στο υλικό επίπεδο.

Αυτό είναι όλο το μυστικό, τώρα πια έχουμε τη σκεπτομορφή, έχουμε την κρίσιμη μάζα, όλα είναι απλώς θέμα χρόνου, αρκεί να βάλουμε κι εμείς λίγο το χεράκι μας στην καθημερινότητα, να μπορέσουμε να συμπεριφερθούμε θετικά, να μπορέσουμε να συμπεριφερθούμε ανάλογα, ξεκινώντας από τις εκλογές που έρχονται, όπου προφανώς δεν πρόκειται να σας πούμε εμείς τι να ψηφίσετε, εννοείται, γιατί ο καθένας έχει την προσωπική του αντίληψη, αλλά όμως μιας και μιλάμε για νέες αξίες και για ανθρωπιά και για ευαισθησία, το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να φροντίσουμε ώστε αυτά τα άτομα που θα ψηφίσουμε για τη νέα βουλή να μην τα ψηφίσουμε με κριτήριο του αν θα μπορέσουν να διορίσουν το παιδί μας κάπου, όπως καταλαβαίνετε, αλλά το κριτήριο να είναι να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερη αντικειμενική γνώση για ποιά απ’ αυτά τα άτομα είναι όσο το δυνατόν πιο ηθικά, διαθέτουν όσο το δυνατόν την περισσότερη ανθρωπιά, την περισσότερη τιμιότητα, την περισσότερη ικανότητα, με δυο λόγια να προσπαθήσουμε να ψηφίσουμε με αξιοκρατικά κριτήρια και αντίθετα, πρόσωπα και θεσμούς που ξέρουμε ότι, αποδεδειγμένα μας έχουν σκάψει το λάκκο όλα αυτά τα χρόνια ασφαλώς να τα στείλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, που έλεγε κι ο μακαρίτης ο Αντρέας ο Παπανδρέου.

Γιατί συνειδητή στάση σημαίνει ψηφίζω με κριτήριο τις αξίες μου και τις πεποιθήσεις μου. Άρα, δεν βάζουμε νερό στο κρασί μας, ψηφίζουμε με βάση τις αξίες μας, ούτε κάνουμε συμβιβασμούς και εκπτώσεις στα οράματα που έχουμε για την καινούργια Ελλάδα, με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον καθένα από μας, γιατί ασφαλώς είναι προσωπική μας υπόθεση το μέσα από ποιό πολιτικό κόμμα ή μέσα από ποιόν άνθρωπο θεωρούμε ότι αυτές οι πεποιθήσεις που έχουμε και οι αξίες μας, ότι μπορούν να εκφραστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Όμως να επιμείνουμε στο να ψηφίσουμε αξιοκρατικά, χωρίς να βάλουμε νερό στο κρασί μας και στο κάτω-κάτω της γραφής αν νιώσουμε ότι δεν μας εκφράζει τίποτα, ας το εκφράσουμε ακόμα κι αυτό, μέχρι να προκύψουν αυτά τα καινούργια σχήματα, στην επόμενη διετία που θα αντανακλούν πιο πιστά αυτή την αλλαγή η οποία συντελείται στην συνείδηση όλων των Ελλήνων αυτή τη στιγμή.

Έτσι λοιπόν, προσπαθούμε στην καθημερινότητα να γειώνουμε αυτές τις πνευματικές ενέργειες και επειδή η όλη αυτή προσπάθεια της αλλαγής υποβοηθείται και από κάποιες ανώτερες πνευματικές δυνάμεις, όσο περισσότερο ανεβαίνει και η ενασχόληση με τα πνευματικά στη χώρα μας, τόσο περισσότερο βοηθάμε στο να γειώνονται αυτές οι πνευματικές ενέργειες. Γι αυτό το λόγο στρέψτε και την προσοχή σας προς την πνευματική ενατένιση και προς την πνευματική πρακτική με όποιο τρόπο ο καθένας από σας έχει εξοικειωθεί και θεωρεί ότι είναι ο καλύτερος, μα είναι η προσευχή, μα είναι ο διαλογισμός ή η ενατένιση πάνω στα πνευματικά θέματα, ο καθένας  με τον τρόπο που νομίζει, αρκεί η προσοχή μας, γιατί είναι θέμα πόλωσης της προσοχής, να είναι στραμμένη προς τα πνευματικά θέματα, ζητώντας, αιτώντας τη βοήθεια, την παροχή ελέους και χάρητος άνωθεν.

Αυτός είναι κι ο λόγος που πέρα απ’ τον οραματισμό για την Ελλάδα έχουμε αρχίσει και δραστηριοποιούμαστε και στις εσωτερικές διαδρομές, που είναι η εσωτερική εργασία και πέρα από την Αθήνα έχουν ξεκινήσει και στη Θεσσαλονίκη, έχουν ξεκινήσει και στην Πάτρα και οπουδήποτε αλλού μας καλέσουν θα προσπαθήσουμε ν’ ανταποκριθούμε να πάμε.

Αλλά πέρα απ’ αυτό, όπως είπα ο καθένας από σας στην καθημερινότητά του ας είναι στραμμένος άνωθεν, με όποιον τρόπο θεωρεί καλύτερο.

Στον επόμενο οραματισμό, που θα γίνει στις 24 Ιουνίου, θα προσπαθήσουμε ν’ αναφερθούμε και πιο συγκεκριμένα ακόμα στις νέες αξίες και στους νέους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης, που βλέπουμε ότι θ’ αναπτυχθούν στην Ελλάδα μέσα στα επόμενα χρόνια, έτσι ώστε να μπορέσει κι ο καθένας από μας να συμβάλλει όσο το δυνατόν καλύτερα μπορεί στην οργάνωση αυτής της νέας κατάστασης.

Μέχρι τότε, ας προσπαθήσουμε να έχουμε μια θετική και μια πνευματική στάση απέναντι στα πράγματα γιατί θα είναι κάτι ανεκτίμητο ως προς τη γείωση της σκεπτομορφής τώρα που έχουμε το πλεονέκτημα να έχουμε υπερβεί την κρίσιμη μάζα.

Προτού περάσουμε στον οραματισμό, επειδή βλέπω ότι πέρα από την Αθήνα συμμετέχουν πλέον πάρα πολλοί άνθρωποι σε πάρα πολλές πόλεις της Ελλάδας, αυτή τη φορά είμαστε πάνω από εξήντα διαφορετικές περιοχές από ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο θα έλεγα.

Χρειαζόμαστε λοιπόν φαντάζομαι κάποιες σύντομες διευκρινίσεις για όσους συμμετέχουν για πρώτη φορά, αλλά και για τον καλύτερο συντονισμό μας.

Πρώτον, η διαδικασία του οραματισμού για την Ελλάδα είναι μια διαδικασία δυναμικής εκπομπής ενεργειών.

Άρα, δεν είναι μια διαδικασία όπου αφηνόμαστε, όπου χαλαρώνουμε, όπου χανόμαστε, αλλά αντίθετα είναι μια διαδικασία στην οποία πρέπει να είμαστε σε πλήρη εγρήγορση και να συμμετέχουμε συνειδητά, χωρίς να αφαιρεθούμε, αν είναι δυνατόν, ούτε δευτερόλεπτο. Είναι μια διαδικασία, όπου για να εκπέμψουμε δυναμικά πρέπει να είμαστε παρόντες.

Δεύτερο, εφ’ όσον πρόκειται για μια ομαδική διαδικασία, τη στιγμή που την κάνουμε, δεν είμαστε ούτε με σταυρωμένα τα χέρια, ούτε με σταυρωμένα τα πόδια, είμαστε με ανοιχτά τα πόδια και τα χέρια ακουμπισμένα πάνω στους μηρούς, σαν την καλύτερη στάση, έτσι ώστε να μην κλείνουμε το κύκλωμα της ενέργειας, να είναι ανοιχτό εφ’ όσον μιλάμε για ομαδική διαδικασία.

Τρίτον, για να μην παραξενεύονται όσοι την κάνουν για πρώτη φορά αυτή τη διαδικασία, βλέπετε ότι ξεκινά από μια πολύ σύντομη χαλάρωση και μετά περνά από τα τέσσερα αρχετυπικά στοιχεία, τα οποία απεικονίζονται μ’ ένα λιβάδι, με μια λίμνη, μ’ ένα βουνό και με τον ήλιο ψηλά. Αυτό το πέρασμα από τα τέσσερα αρχετυπικά στοιχεία, έχει τον εξής στόχο. Έχοντας υπερβεί μέσω της χαλάρωσης κατ’ αρχήν το σωματικό επίπεδο, τα τέσσερα αρχετυπικά στοιχεία στη συνέχεια συμβολίζουν το χώρο της ζωτικής δύναμης, που μας περιβάλλει, συμβολίζουν την ενέργεια, συμβολίζουν το συναίσθημα και συμβολίζουν την διάνοια.

Έτσι λοιπόν, υπερβαίνοντας κι αυτές τις τέσσερις ποιότητες, αυτού του πιο χαμηλού επιπέδου, που υπάρχει πάνω απ’ το υλικό, φτάνουμε στο μπλε του αιθέρα, όπου ακριβώς βρισκόμαστε σ’ ένα υψηλό επίπεδο, σε επίπεδο δημιουργίας, απ’ όπου μπορούμε χωρίς τον θόρυβο, χωρίς τη νόθευση των κατώτερων πεδίων, να μπορούμε να εκπέμψουμε από εκεί ψηλά, όσο το δυνατόν πιο ανόθευτες πνευματικές ενέργειες, γι αυτό το λόγο αυτή η διαδικασία της ανόδου έχει μεγάλη σημασία.

Από κει λοιπόν, από το μπλε του αιθέρα, απεικονίζουμε τη γη κάτω, ψηλά οραματιζόμαστε το αρχέτυπο της Ελλάδας, το οποίο επειδή ορισμένοι αναρωτιούνται τι μπορεί να είναι, πολύ απλά το αρχέτυπο της Ελλάδας εκφράζει αυτό το πνευματικό της κομμάτι, αυτό το ανώτερο πνευματικό της μέρος, που εκφράζει τον ανώτερο δρόμο της, δηλαδή η βέλτιστη εξελιχτικά πορεία της χώρας μας, έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο σύμφωνη με το ανώτερο πνευματικό της μέρος.

Αυτό το αρχέτυπο προφανώς δεν το έχουμε μορφοποιήσει, ο καθένας το απεικονίζει όπως θέλει, μπορεί να το απεικονίσει μ’ ένα εκτυφλωτικό φως, με μια συγκεκριμένη μορφή, δεν έχει σημασία, αυτό που έχει σημασία είναι να είμαστε όλοι συντονισμένοι και να γνωρίζουμε όμως ότι, αυτό το φωτεινό πράγμα, το οποίο εκπέμπει από ψηλά είναι το ανώτερο πνευματικό στοιχείο των Ελλήνων και εκφράζει τον ανώτερο εξελιχτικά δρόμο της Ελλάδας, τον άριστο δηλαδή, το βέλτιστο στις παρούσες συνθήκες. Από κει και πέρα στη διαδικασία του οραματισμού τρία πράγματα παίζουν ρόλο, το ένα είναι η συγκέντρωση της προσοχής, να είναι συγκεντρωμένη η προσοχή μας, γιατί με τη συγκέντρωση της προσοχής εξασφαλίζεται η σταθερότητα της σκεπτομορφής, την οποία παράγουμε.

Το δεύτερο είναι η απεικόνιση αυτών που φανταζόμαστε, η απεικόνιση έχει κι αυτή τη σημασία της, τον κρίσιμο ρόλο της, γιατί απ’ την απεικόνιση εξασφαλίζεται η πιστότητα αυτών που θα συμβούν, δεν μπορείς άλλο πράγμα να σκέφτεσαι κι άλλο ν’ απεικονίζεις, καλό θα είναι, όταν  λοιπόν αναφερόμαστε σε μια θετική έννοια και λέμε φερ’ ειπείν ότι εξασφαλίζεται η φιλία, που ήδη βλέπετε ότι έχει αρχίσει και λειτουργεί απ’ τον οραματισμό, ότι εξασφαλίζεται η φιλία κι η συμπαράσταση φερ’ ειπείν των χωρών του εξωτερικού, απέναντι στην Ελλάδα, εκείνη τη στιγμή οραματιζόμαστε οκαθένας με τον τρόπο του κάτι αντίστοιχο.

Τρίτον, η ψυχική ενέργεια, ένας τρίτος παράγων είναι ότι, εκτός απ’ τη συγκέντρωση και την απεικόνιση με τη βοήθεια της φαντασίας μας, χρειάζεται να εκπέμπουμε και ψυχική ενέργεια, με την έννοια του ενθουσιασμού δηλαδή, γιατί η ψυχική ενέργεια είναι το καύσιμο των σκεπτομορφών.

Όταν φαντάζεσαι κάτι ξεψυχισμένα δεν μπορείς να το φορτίσεις, μένει χωρίς ψυχή, θα πρέπει άρα να προσπαθούμε να ζούμε τα συναισθήματα αυτά, τα οποία περιγράφονται στο κείμενο, γιατί ζώντας τα συναισθήματα αυτά είναι ο τρόπος που φορτίζουμε τη σκεπτομορφή και της δίνουμε τη δύναμη να ταξιδέψει και στην πορεία να υλοποιηθεί.

Αυτά και σαν σύντομες οδηγίες, από δω και πέρα ξεχνάμε την ομιλία, γιατί πρέπει να εξασφαλίσουμε μια παύση κι ένα κενό για να μπορέσουμε να εκπέμψουμε σωστά, περνάμε σε σιωπή και ξεκινάμε τη διαδικασία του οραματισμού

2012

2012

Καλή δύναμη σε όλους, είναι η πρώτη φορά που έχουμε τέτοια μεγάλη συμμετοχή στον Οραματισμό για την Ελλάδα και θα ξεκινήσω κατευθείαν από το θέμα της σημερινής μας συζήτησης, της σημερινής μας εισήγησης, που όπως έχετε δει όλοι σας, δεν είναι άλλο από το 2012.

Είναι ένα θέμα, το οποίο θέλει ιδιαίτερη προσοχή στην αντιμετώπισή του, διότι ξέρετε πολύ καλά όλοι σας, ότι αυτή η χρονιά που έρχεται, είναι πάρα πολύ έντονα φορτισμένη. Είναι μια χρονιά, η οποία εξαιτίας μιας σειράς προφητειών, όσο και μέσα από τον πολιτισμό, δηλαδή από συγκεκριμένες κινηματογραφικές ταινίες, βιβλία κλπ, που έχουν κυκλοφορήσει, έχει ταυτιστεί περισσότερο μ’ ένα καταστροφολογικό σενάριο για την ανθρωπότητα, κακώς βέβαια και είναι κάτι που θα το συζητήσουμε ακριβώς ευθύς αμέσως, καθώς η μαζική σκεπτομορφή που έχει καλλιεργηθεί, γύρω απ’ αυτή τη χρονιά είναι είτε, ότι θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, ή ότι θα γίνει μια πάρα πολύ μεγάλη καταστροφή, άλλοι λένε ότι θα εμφανιστούν οι εξωγήινοι, κυκλοφορούν διάφορα σενάρια, με το πιο αισιόδοξο απ’ όλα, να είναι το ρομαντικό θα έλεγα, γιατί κι αυτό στερείται ρεαλισμού σενάριο, ότι, ως δια μαγείας θα γίνει ένα κλικ και ξαφνικά η ανθρωπότητα, από κει που έχει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σήμερα, ότι θ’ αλλάξει ξαφνικά και μέσα σε μια στιγμή θα γίνουμε όλοι καλοί και αγαθοί, όλοι φωτισμένοι και μέσα σε μια στιγμή θ’ αλλάξουν τα πάντα.

Όπως καταλαβαίνετε, όλες αυτές οι θεωρίες με τις οποίες είναι φορτισμένη η συγκεκριμένη χρονιά, είναι γεμάτες υπερβολή και το αρνητικό που έχουν είναι ότι, είτε είναι απ’ τις πιο απαισιόδοξες, είτε απ’ τις πιο αισιόδοξες, ότι λειτουργούν ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία, με την έννοια ότι, έχουν προετοιμάσει το ομαδικό ασυνείδητο, έχουν προετοιμάσει τον καθένα από μας, είτε να περιμένει ότι θα συμβεί κάτι τρομερό κι έτσι μ’ αυτή την αναμονή του, να το ενισχύει αυτό ενεργειακά και ξέρετε πολύ καλά, ότι η απαισιοδοξία και ο τρόμος έλκουν αρνητική ενέργεια με αποτέλεσμα να υλοποιούν στο τέλος ανάλογα γεγονότα, αλλά και εκείνοι, οι οποίοι πιστεύουν στο αισιόδοξο σενάριο, που προανέφερα, ότι δηλαδή θα επέμβουν σε μια στιγμή μέσα κάποιες ανώτερες δυνάμεις και θ’ αλλάξουν δια μιας ολόκληρο το σκηνικό στην ανθρωπότητα και αυτό το σενάριο λειτουργώντας ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία έχει τ’ αρνητικά του, με την έννοια ότι καλλιεργεία μια παθητικότητα στον καθένα μας, ότι εν πάση περιπτώσει, δεν είναι ανάγκη να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε σε κάποια πράγματα, να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, ή να βελτιώσουμε την κοινωνία, διότι θα καθαρίσουν άλλοι για λογαριασμό μας και ο εφησυχασμός πάλι, είναι κάτι που το είχαμε ξαναζήσει με τις θεωρίες περί ομάδας Έψιλον στην Ελλάδα και είδατε που μας οδήγησαν στο τέλος, είναι ο εφησυχασμός πάλι, κάτι πάρα πολύ αρνητικό, γιατί αντί να σε φέρνει ενώπιον των ευθυνών σου, σου καλλιεργεί μια ψευδαίσθηση ότι κάποιοι άλλοι θα κάνουν τη δουλειά για σένα και άρα ότι εσύ δεν χρειάζεται ν’ αλλάξεις σε τίποτα και έτσι όπως είσαι, είσαι μια χαρά.

Τίποτα λοιπόν απ’ όλα αυτά δεν είναι θετικό, ως προς τη στάση που θα πρέπει να κρατήσει, ο καθένας από μας και άρα, από τη μια έχουμε τις διάφορες συγκλίνουσες προφητείες, απ’ την άλλη έχουμε την αυτοεκπληρούμενη προφητεία, μέσα απ’ τον επηρεασμό του ομαδικού ασυνείδητου, μέσα απ’ όλες αυτές τις θεωρίες.

Ας δούμε όμως αντικειμενικά πού βρισκόμαστε, γιατί από την άλλη πλευρά είναι αλήθεια ότι μια σειρά από αλλαγές και διεργασίες σε πλανητικό επίπεδο πράγματι κορυφώνονται πηγαίνοντας προς το 2012, δηλαδή έχουμε και ορατά σημάδια ότι η ανθρωπότητα οδηγείται σ’ ένα οριακό σημείο κι αυτό το βλέπουμε σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης κοινωνίας, είναι γνωστά, αλλά καλό θα είναι να τα συνειδητοποιεί κάποιος κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπος με τέτοιου είδους αναμονή, όπως αυτή που αναφέρεται για το 2012.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι σε όλους τους τομείς του ανθρώπινου πολιτισμού, δημιουργούνται καταστάσεις κρίσης, το βλέπουμε στον τομέα της οικονομίας, δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω γι αυτό, το συνειδητοποιούμε όλοι μας, το βλέπουμε στον τομέα του περιβάλλοντος, το βλέπουμε στον τομέα της υγείας, το βλέπουμε στον τομέα του πολιτισμού, το βλέπουμε στον τομέα των πολέμων και της ειρήνης και των συρράξεων, που εκείνο το συμπέρασμα που βγάζει κανείς, βλέποντας όλα αυτά που τρέχουν σε επίπεδο ανθρωπότητας, είναι ότι πράγματι έχουν διογκωθεί πολλά χρόνια προβλήματα, βλέπουμε ότι ο ίδιος ο πλανήτης η γη αντιδρά μ’ έναν αυξανόμενο αριθμό ακραίων καιρικών φαινομένων και καταστροφών, βλέπουμε ότι πράγματι δημιουργείται μια κατάσταση υψηλού κινδύνου. Δεν έχουμε κάποιο δείγμα ότι μια τεράστια καταστροφή εγκυμονείται άμεσα κι αυτό είναι κάτι θετικό, κανένας όμως δεν μπορεί ν’ αποκλείσει τίποτα. Εκείνο, το οποίο είναι σίγουρο όμως, είναι ότι όλα αυτά τα σημάδια κι όλη αυτή η επιτάχυνση των κρίσεων και των αρνητικών καταστάσεων σε πλανητικό επίπεδο απαιτούν άμεσα μια αναστροφή στη νοοτροπία του κόσμου, μια αναστροφή στους παγκόσμιους θεσμούς, σε όλους τους τομείς, προκειμένου να περάσουμε σε μια κατάσταση ριζικής αναδιαμόρφωσης.

Όσοι από μας, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο που ονομάζουμε πνευματικότητα, δηλαδή προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα πράγματα, όχι μόνο μέσα από μια καθαρά πολιτική, οικονομική, κοινωνική σκοπιά, αλλά βάζοντας μέσα στο παιχνίδι κι όλες αυτές τις παραμέτρους που έρχονται από κάποια ανώτερα επίπεδα, πέραν του υλικού, έχουν διαπιστώσει ότι πράγματι έχει ωριμάσει, είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται στους πνευματικούς χώρους, ένα ομαδικό κάρμα για την ανθρωπότητα, ένα πλανητικό κάρμα και ήθελα λίγο ν’ αναφερθώ σ’ αυτή την έννοια πάλι, γιατί πολλοί την έχουν εκλάβει με την έννοια της τιμωρίας, χωρίς επιστροφή. Όμως, όταν μιλάμε για πλανητικό κάρμα και γενικότερα για την έννοια του κάρμα, πρέπει να ξέρουμε ότι έχει δυο διακριτές σημασίες. Η μια είναι αυτό που ονομάζεται κάρμα εξ εδρανείας, το οποίο με δυο λόγια είναι, εκφράζει εκείνη την κυρίαρχη τάση, που υφίσταται αυτή τη στιγμή, προς τα πού δηλαδή βαδίζουν τα πράγματα, με βάση όλο το παρελθόν, με βάση όσες ενέργειες έχουν προηγηθεί.

Έτσι και σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε ομαδικό επίπεδο, υπάρχει ένα κάρμα εξ αδρανείας, το οποίο εξαρτάται από τις πράξεις του παρελθόντος μας, είναι σαν να λέμε ότι ο καθένας από μας έχει μια κεκτημένη ταχύτητα κι αυτή η κεκτημένη ταχύτητα, το κάρμα εξ αδρανείας είναι αυτό που έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα σήμερα και εξακολουθεί να την οδηγεί προς αυτή την κατάσταση αυξημένου κινδύνου και ακριβώς οφείλεται σε όλες τις παρελθοντικές πράξεις της ανθρωπότητας, είτε ως σκέψεις, είτε ως ενέργειες, είτε ως συναισθήματα, είτε ως συμπεριφορά, καθαρά δηλαδή στο υλικό επίπεδο.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει κι ένα δεύτερο είδος κάρμα, το ανταποδοτικό, το οποίο ασκείται κάθε φορά που το εξ αδρανείας κάρμα τείνει να παραβιάσει κάποιους γενικότερους κοσμικούς νόμους, οι οποίοι υπάρχουν για να τηρούν την κοσμική αρμονία.

Όταν λοιπόν, το κάρμα εξ αδρανείας εκτροχιάζεται, τείνει να οδηγήσει κάποια δομή, είτε αυτή είναι ένας άνθρωπος, είτε είναι ένας πλανήτης ολόκληρος, προς μια κατεύθυνση, η οποία διακινδυνεύει πλέον τη γενικότερη κοσμική αρμονία, τότε, κάποιοι υφιστάμενοι κοσμικοί νόμοι επαναφέρουν βίαια σε μια σωστότερη κατεύθυνση την όλη κατάσταση και τότε λέγουμε ότι έχουμε ένα κάρμα ανταποδοτικό.

Κάπου εδώ λοιπόν, σε συνδυασμό αυτών των δυο ειδών κάρμα, βρισκόμαστε αυτή τη στγμή ως ανθρωπότητα, από τη μια πλευρά βαδίζουμε τυφλά με κεκτημένη ταχύτητα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, αυτή είναι η έννοια, αν έχετε ακούσει του καρμικού ανέμου, δηλαδή ο καρμικός άνεμος είναι αυτή η τάση, η οποία σε παρασύρει τυφλά προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση και αυτό φαίνεται απ’ το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή δεν επικρατεί λογική, βλέπουμε σε συλλογικό επίπεδο, ακόμα κι απ’ τον τρόπο που προσπαθούν να συννενοηθούν οι ηγέτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παγκόσμια, ότι τα πράγμα έχει πάρει μια τυφλή τροπή και ακριβώς είναι σαν να υπάρχει ένας καρμικός άνεμος, που αυτή την κεκτημένη ταχύτητα που έχουμε αποκτήσει σε διάφορους τομείς, λόγω του παρελθόντος, μας παρασύρει τυφλά, χωρίς κανένας να μπορεί να επέμβει.

Σ’ αυτήν την πορεία που μας οδηγεί οκαρμικός άνεμος, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να επέμβει πλέον το ανταποδοτικό κάρμα, διότι απ’ τη στιγμή που οι καταστάσεις αυτές διακινδυνεύουν τη γενικότερη ισορροπία του πλανήτη κι όχι μόνο, τότε να επέμβουν κάποιοι ανώτεροι κοσμικοί νόμοι να επέμβουν κάποιες ανώτερες κοσμικές δυνάμεις, προκειμένου βίαια, αν χρειαστεί να επαναφέρουν το όλο πράγμα σε μια υγιέστερη πορεία.

Όπως και να έχει όμως, γιατί τελικά σημασία έχει τι πρέπει να γίνει από μας, τι πρέπει να γίνει από την ανθρωπότητα, γιατί από μας εξαρτάται η μελλοντική πορεία των πραγμάτων, τίποτα δεν έχει τελεσιδεικίσει.

Από τη στιγμή που η κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί, από τη στιγμή που το κάρμα το οποίο αυτή τη στιγμή παρασύρει την ανθρωπότητα, δεν είναι τίποτε άλλο από μια κυρίαρχη τάση και μπορεί να αναδιαμορφωθεί ανά πάσα στιγμή, από τα ίδια τα υποκείμενα που το δημιουργούν, δηλαδή από μας τους ανθρώπους, είναι καθαρά στο χέρι μας το αν θα συνεχιστεί η συγκεκριμένη πορεία, ή αν θα ανατραπεί.

Υπάρχουν ερωτηματικά για το τι κάνουν κάποιες ανώτερες υπάρξεις, οι οποίες ενδεχομένως έχουν την ευθύνη για την εξέλιξη της ανθρωπότητας και ξέρω ότι υπάρχει και πολύ παράπονο, όχι μόνο στην Ελλάδα, διεθνώς, από μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων, που λένε γιατί ρε παιδί μου, εάν υπάρχουν κάποιες ανώτερες οντότητες, κάποιες ανώτερες υπάρξεις, οι οποίες πονάνε για την ανθρωπότητα, γιατί δεν κάνουν κάτι, γιατί δεν επεμβαίνουν;

Πρέπει να το πούμε αυτό και να το συνειδητοποιήσουμε, ότι και μόνο αυτή η άρθρωση της συγκεκριμένης αγωνίας και του παράπονου, κρύβει πάλι αυτόν τον παράγοντα της τεμπελιάς, για τον οποίο σας μίλησα αρχικά, δηλαδή να περιμένουμε τον από μηχανής Θεό, χωρίς εμείς οι ίδιοι να προσπαθήσουμε ειλικρινά ν’ αλλάξουμε.

Αυτό έρχεται σε αντίθεση μ’ έναν κοσμικό νόμο, ο οποίος ισχύει σε όλα τα πεδία, ο οποίος λέει πολύ απλά ότι οποιαδήποτε θετική αλλαγή, είτε σε ατομικό επίπεδο, είτε ομαδικά, σε επίπεδο ανθρωπότητας, δεν μπορεί να συμβεί εάν δεν ανταποκρίνεται σε μια συνειδησιακή αλλαγή του υποκειμένου που αφορά. Δεν μπορεί δηλαδή καμία ανώτερη δύναμη να έρθει στον καθένα από μας κι από κει που έχει όλες τις συγκεκριμένες ελλείψεις και τις αδυναμίες και τα πάθη κι όλα αυτά τα αρνητικά, τα οποία κουβαλάει, να κάνει ένα τσακ, να του πει απαλάσσεσαι απ’ όλα αυτά και ξαφνικά μετατρέπεσαι σ’ ένα φωτισμένο ον, δεν γίνεται αυτό και εάν το επιχειρήσει κιόλας, τότε θα είναι κάτι πάρα πολύ επικίνδυνο για τον ίδιο τον άνθρωπο, που μπορεί να δεχτεί κάποιες τέτοιου είδους ενέργειες, μπορεί να τον διαλύσει, αλλά μπορεί να είναι και επικίνδυνο γενικά, για το εξελικτικό σχέδιο.

Έτσι λοιπόν, το ίδιο και σε επίπεδο ανθρωπότητας, δεν μπορεί να γίνει κάποια εξωτερική επέμβαση, η οποία συνολικά, ξαφνικά, ως δια μαγείας, θα παράγει μια διαφορετική, φωτισμένη ανθρωπότητα, αν δεν έχει διαμορφωθεί ήδη σε επίπεδο ανθρωπότητας μια μεγάλη κρίσιμη μάζα από ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αλλάξει πραγματικά, έχουν αλλάξει προς το θετικό, έχουν εξελιχθεί και αυτή την αλλαγή που έχουν επιφέρει στον εαυτό τους, έχουν κατορθώσει να την προβάλλουν και προς τα έξω με τα έργα τους, με τον τρόπο που σκέφτονται, με τον τρόπο που συναισθάνονται, με τον τρόπο που συναναστρέφονται με τους συνανθρώπους τους.

Πάντα δηλαδή χρειάζεται για οποιαδήποτε αλλαγή να υπάρχει ένα υγιές εξελιγμένο κρίσιμο υπόστρωμα και μόνο τότε μπορεί να υπάρξει η βάση, μπορούν να υπάρξουν οι ρίζες, στις οποίες θα πατήσει οποιαδήποτε ευεργετική επίδραση από τα ανώτερα πεδία.

Έτσι λοιπόν είναι μια μαζική αλλαγή στην ανθρώπινη σκέψη, στον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τα πράγματα και παράγουμε συναισθήματα, στον τρόπο με τον οποίο ενεργούμε, προκειμένου να μπορέσουμε να έλξουμε και να εκμεταλλευτούμε αυτές τις ανώτερες ενέργειες, οι οποίες εκπορεύονται κι από τις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις.

Αυτή η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει, όπως το έχουμε ξαναναφέρει από τις 12 Μαϊου του 2010, πριν από ενάμισυ περίπου χρόνο, με την έννοια ότι, από τότε ξεκίνησε μια τεράστια διάχυση πνευματικών ενεργειών στην ανθρωπότητα, η οποία έχει γίνει δεκτή από μια τεράστια μερίδα του ανθρώπινου πληθυσμού και έχει αρχίσει ήδη να δημιουργεί επάνω τους τις απαραίτητες αλλαγές για να μπορέσει αυτή η μεγάλη μερίδα να αποτελέσει την κρίσιμη μάζα της αλλαγής, στην οποία αναφερόμαστε.

Είναι κάτι, το οποίο το βιώνουμε και στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, βλέποντας ότι πράγματι σε μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων αλλάζει η νοοτροπία, σε μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων ενεργοποιούνται κάποιες ανώτερες ικανότητες επίγνωσης, κάποιες ανώτερες ψυχικές δυνάμεις, οι οποίες σιγά-σιγά με τη στάση τους και με τις σκέψεις που εκπορεύουν, κάτι όπως κάνουμε καλή ώρα κι εδώ με τον οραματισμό, αρχίζουν και δημιουργούν τις βάσεις γι αυτή τη μεγάλη αλλαγή, η οποία πρόκειται να έρθει. Κατά τα φαινόμενα δεν είναι ασφαλώς μια αλλαγή και το έχουμε ξανατονίσει, η οποία πρόκειται να συμβεί, ή να ολοκληρωθεί μέσα σ’ ένα χρόνο. Οι εκτιμήσεις είναι ότι αυτή η αλλαγή θα κρατήσει περίπου μια δεκαπενταετία, αλλά ορατά σημάδια θα αρχίσουμε να βλέπουμε ήδη από τον ερχόμενο Μάρτιο του 2012 και μετά, ορατά σημάδια δηλαδή, με την έννοια ότι θ΄αρχίσουμε να βλέπουμε υπαρκτές κινήσεις αλλαγής ανά τον πλανήτη, μέσα από πρωτοβουλίες πολιτών, οι οποίες θα φέρουν αυτό το στίγμα της πνευματικότητας και της ριζικής αλλαγής. Ένα δίκτυο πρόκειται να δημιουργηθεί διεθνώς, όχι με την έννοια της διασύνδεσης, ότι ντε και καλά η μια ομάδα θα ξέρει την άλλη και θα είναι σε άμεση συνεννόηση μαζί της, ένα δίκτυο από πάνω, όπου μια σειρά από πρωτοβουλίες που θα παίρνονται ανά τον πλανήτη, θα είναι άνωθεν συντονισμένες από τα ανώτερα δηλαδή πνευματικά πεδία και θα είναι αυτό που λέμε σύμφωνες ως προς τον κραδασμό, δηλαδή θα είναι ομοιοκραδασμικές, θα εκπέμπουνε στην ίδια συχνότητα, θα εκπέμπουν στην ίδια νότα.

Έτσι λοιπόν, όπως η μέρα με τη νύχτα συμβαδίζει και ακόμα και μέσα στο πιο απόλυτο σκοτάδι υπάρχει το σπέρμα του φωτός, που με τη σειρά του θ’ αρχίσει να μεγαλώνει, μέχρι να ξημερώσει, έτσι και μέσα στο 2012 θα ζήσουμε περιστατικά και θα δούμε γεγονότα, τα οποία θα φέρουν ανάγλυφο επάνω τους το στίγμα και των δυο καταστάσεων πολύ έντονο και το στίγμα του παλιού κόσμου, ο οποίος ακόμα κρατάει γερά, αλλά και το στίγμα του νέου κόσμου, ο οποίος θ’ αρχίσει να προβάλλει.

Τι πρόκειται να περιμένουμε μέσα στο 2012;

Από τη μια πλευρά οι κρίσεις και οι κίνδυνοι παγκοσμίως θα ενταθούν κι αυτό είναι κάτι αναπόφευκτο, τόσο όσον αφορά φυσικά φαινόμενα, όσο και στο επίπεδο της οικονομικής κρίσης, των πολέμων, του πολιτισμού κλπ.

Από την άλλη πλευρά, στον αντίποδα, θα εκδηλωθούν και οι πρώτες μαζικές συνειδητοποιήσεις των ανθρώπων, με τη μορφή ορατών και εξωτερικευμένων αντιλήψεων και ιδεολογιών και με τη μορφή νέων μορφών κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης.

Αυτά απ’ το Μάρτιο του 2012 θ’ αρχίσουν να γίνονται ορατά.

Αυτές οι ενέργειες που απελευθερώθηκαν, απ’ τη 12η Μαίου του 2010, μέσα στο 2012, γιατί έχουν αρχίσει ήδη να αποδίδουν, θα εκφραστούν και στην εξωτερική πραγματικότητα, θα ενεργοποιηθούν εκατομμύρια άνθρωποι, που έχουν ανσαρκωθεί ακριβώς γι αυτή τη μεγάλη αλλαγή που αρχίζει σήμερα, ακριβώς για να παίξουν το ρόλο τους, για τον οποίο ήρθαν εδώ.

Ασφαλώς απ’ ότι φαίνεται η γη δεν θα καταστραφεί και αντίθετα θα μπει σε μια θεικότερη τροχιά, όμως οι δοκιμασίες που θα έρθουν θα είναι μεγάλες, θα επιφέρουν ευρείας κλίμακας αλλαγές μια πολύ μεγάλη κάθαρση και μια πολύ μεγάλη παράλληλα ενεργοποίηση των θετικών δυνάμεων της ανθρωπότητας.

Ουσιαστικά, από την πληροφόρηση που υπάρχει απ’ τα πνευματικά πεδία έχουμε ένα αισιόδοξο μήνυμα, ότι το παιχνίδι έχει κριθεί επάνω, σ’ ένα πνευματικό επίπεδο, η γη θ’ αλλάξει, είναι ζήτημα χρόνου πότε θ’ αφομοιωθούν αυτές οι αλλαγές, που ήδη έχουν επιτελεστεί στα ανώτερα πνευματικά πεδία, πότε θ’ αφομοιωθούν και πόσο επώδυνα θα αφομοιωθούν και στο επίπεδο της υλικής μας πραγματικότητας.

Πολλοί σκέφτονται πώς είναι δυνατόν να γίνουν τέτοια πράγματα, από τη στιγμή που σε μια πρώτη εντύπωση δείχνουν ότι τα νήματα της ανθρωπότητας ελέγχονται από ανθρώπους ανάλγητους και άπληστους, από κέντρα εξουσίας, τα οποία το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η συσσώρευση του πλούτου και αδιαφορούν για κάθε άλλου είδους ιδανικό.

Η πληροφόρηση που μας δίνεται είναι ότι και αυτοί οι άνθρωποι και αυτά τα κέντρα εξουσίας χωρίς να το γνωρίζουν δεν είναι παρά πιόνια ενός ευρύτερου σχεδίου. Και αυτό πράγματι έχει μια λογική, γιατί μπορεί τα κίνητρα κάποιου να είναι καθαρά ιδιοτελή και εγωιστικά με εφαλτήριο, όπως είπαμε την απληστία, τον εγωισμό, τη σκληρότητα και την αδιαφορία για τους συνανθρώπους του, όμως δεν μπορεί να είναι σε θέση να γνωρίζει τι επιπτώσεις μακροπρόθεσμες έχουν οι ενέργειές του, οι οποίες ξεκινούν απ’ αυτά τα ταπεινά κίνητρα.

Έτσι λοιπόν, μπορεί κάποιοι να προωθούν την παγκοσμιοποίηση για παράδειγμα με στόχο να βάλουν στο χέρι ολόκληρη την ανθρωπότητα, εγκαθιδρύοντας μια παγκόσμια δικτατορία, ωστόσο αποτελώντας πιόνια ενός ανώτερου σχεδίου μ’ αυτή τους την κίνηση μπορεί να προετοιμάζουν ακριβώς έναν οικουμενισμό και μια παγκοσμιοποιημένη ανθρωπότητα, η οποία αντιθέτως θα εμφορείται από την ενότητα, την ελευθερία, το έλεος, την ανθρωπιά, την πνευματικότητα.

Αυτό έχει γίνει πάρα πολλές φορές κατά την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας και έτσι θα γίνει γι άλλη μια φορά.

Εν τέλει, μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία της μαζικής κάθαρσης και των κινδύνων, είναι αναπόφευκτο, ότι μέσα από αυτή την κρίσιμη μάζα των πνευματικών ανθρώπων που πληθαίνει ολοένα και περισσότερο στην ανθρωπότητα, τελικά εκείνο που θα επικρατήσει θα είναι η αδελφοσύνη, η αλληλεγγύη, η ειρήνη, το έλεος και η πνευματικότητα.

Δυο λόγια τώρα για την Ελλάδα, αν και δεν είναι άμεσα συναρτώμενη με το 2012, μιας και το θέτουμε μέσα στο παγκόσμιο πλαίσιο, ωστόσο δεν είναι τυχαίο, ότι από την Ελλάδα ξεκίνησε η κρίση που μαστίζει αυτή τη στιγμή ολόκληρη την Ευρώπη. Οι δοκιμασίες που ήρθαν και που έρχονται, μας φέρνουν στο παγκόσμιο επίκεντρο, είμαστε ήδη στο παγκόσμιο επίκεντρο κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, διότι πρέπει να ξέρετε ότι εκείνη η δομή, η οποία χτυπιέται πρώτη σε μια διαδικασία αλλαγής, είναι πάντοτε εκείνη η δομή, που έχει προτεραιότητα, ακριβώς σ’ αυτή τη διαδικασία. Είναι ιστορικά επαληθευμένο αλλά και απόλυτα λογικό και έχοντας την Ελλάδα όπως είχαμε ξανατονίσει παλιότερα, ως εμπροσθοφυλακή, ως ατμομηχανή των αλλαγών που θα ξεκινήσουν για τη μεγάλη παγκόσμια αλλαγή, ήταν και είναι απαραίτητο αυτός που θ’ αποτελέσει την ατμομηχανή των αλλαγών, να είναι κι εκείνος ο οποίος πρώτος θα περάσει μέσα απ’ τη διαδικασία κάθαρσης, γιατί μόνο περνώντας μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία κάθαρσης μπορούν να προκύψουν εκείνες οι νέες δυνάμεις και εκείνες οι νέες αντιλήψεις, οι οποίες θα ηγηθούν παγκόσμια της μεγάλης αλλαγής.

Είναι αλήθεια επίσης, ότι, κι αυτό ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι εκείνοι οι λαοί οι οποίοι έπαιξαν και άσκησαν την μεγαλύτερη επίδραση στην ιστορία της ανθρωπότητας, ήταν και λαοί οι οποίοι ταυτόχρονα είχαν πολύ σοβαρά πάθη και πολύ σοβαρές αδυναμίες. Και κάτι τέτοιο ακριβώς συμβαίνει και με την Ελλάδα. Ανέκαθεν η Ελλάδα υπήρξε μπροστάρης αλλαγών, αλλά και σ’ εκείνες τις περιόδους ακριβώς που υπήρξε μπροστάρης στις αλλαγές και συνεισέφερε στο παγκόσμιο πρότυπο, τις ίδιες ακριβώς περιόδους εμφάνισε τρομερές αδυναμίες και τρομερά πάθη και τρομερές αρνητικότητες. Γιατί όταν εντείνεται και ανεβαίνει το επίπεδο της ενέργειας μέσα σ’ ένα σύστημα, σ’ ένα οποιοδήποτε σύστημα, διογκώνονται τόσο τα θετικά του, όσο και τ’ αρνητικά του. Είναι σαν κάποιον οποιονδήποτε από μας να μας πάρουν και να μας ντοπάρουν ενεργειακά, θα αναδείξουμε και τις ικανότητές μας και τα ταλέντα μας στο μέγιστο, αλλά θα αναδείξουμε και τα πάθη μας και τις αδυναμίες μας στο μέγιστο.

Έτσι λοιπόν, μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία κάθαρσης, η οποία είναι οδυνηρή και δεν είναι κάτι το οποίο δεν το περιμέναμε, τουλάχιστον εσείς οι οποίοι παρακολουθείτε αυτό το θεσμό του οραματισμού, ο οποίος γίνεται τώρα για δεκάξι χρόνια, θα το ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αυτά τα οποία συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα, όπως και αυτά που συμβαίνουν διεθνώς, ήταν κάτι που λέγαμε και περιμέναμε χρόνια ότι θα συμβούν, δεν μας κατέλαβαν εξ απήνης δηλαδή, ήταν κάτι αναμενόμενο.

Έτσι λοιπόν, περνάμε από μια διαδικασία μεγάλης κάθαρσης, η οποία στόχο έχει να ευαισθητοποιήσει τον ελληνικό λαό κι από κει που βρισκόταν σε ύπνο στις μεγάλες ικανότητες που διαθέτει και το τεράστιο δυναμικό του κι από κει που ο ελληνικός λαός ήταν εγκλωβισμένος στον καναπέ και στο σκυλάδικο και στο εξοχικό και στην Αράχωβα, να αφυπιστεί επιτέλους και αυτό το τεράστιο δυναμικό που κρύβει να μην πηγαίνει χαμένο και γι αυτό χρειαζόταν ένα ηλεκτροσόκ κάθαρσης, γιατί επαναλαμβάνω κι αυτό να το θυμηθείτε και να έχετε επίγνωση αυτού του γεγονότος, ότι ο ελληνισμός πάντοτε έκρυβε κι ακόμα περισσότερο σήμερα, κρύβει μια τεράστια δύναμη, την οποία την είχαμε εκφυλισμένη, την είχαμε εν υπνώσει μέσα στον καταναλωτισμό και τα δάνεια και μέσα στην παντελή αδιαφορία το τι κάνει ο διπλανός μας. Είχαμε αναθέσει την πορεία της χώρας έχοντας αδιαφορήσει πλήρως για τα κοινωνικώς δρώμενα σ’ αυτούς που σήμερα αποκαλούμε και λέμε λαμόγια, απατεώνες, κλέφτες κλπ.

Ναι, αλλά ποιός το έκανε αυτό, ποιός τους άφησε και για ποιό λόγο επέπλευσαν τα συγκεκριμένα στοιχεία μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία;

Γιατί ακριβώς ποτιστήκαμε μ’ ένα ναρκωτικό επανάπαυσης κι ωχαδερφισμού κι όλο αυτό το μεγαλείο που έχει μέσα του ο ελληνισμός, το είχαμε αφήσει να βαλτώσει.

Ε, λοιπόν αυτό το μεγαλείο μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία της κάθαρσης ξυπνάει και το βλέπετε αυτό γύρω σας, παντού, από τον κόσμο,ο οποίος έχει αρχίσει να ενεργοποιείται κι ο οποίος, βλέπετε ακόμα κι απ’ τα γκάλοπ που γίνονται, ότι υπάρχει ένα τριάντα πέντε-σαράντα τα εκατό, αυτό το δεν ξέρω δεν απαντώ, το περίφημο, το οποίο είναι ένα τεράστιο ποσοστό πλέον στον ελληνικό λαό και το οποίο έχει αλλάξει συχνότητα, έχει φύγει απ’ αυτή την παραδοσιακή νοοτροπία της πολιτικής και των κομμάτων, έχει περάσει αλλού και είναι μια τεράστια κρίσιμη μάζα, απ’ την οποία θα δούμε και απ’ το 2012 και στα αμέσως επόμενα χρόνια πράγματα, τα οποία δεν τα φανταζόμασταν με τίποτα να προκύπτουν.

Επίσης, παρένθεση, γιατί ξέχασα να το αναφέρω πριν και σε παγκόσμιο επίπεδο αυτή η κρίσιμη μάζα, η οποία ενεργοποιείται μετά τις ενέργειες της 12ης Μαίου, έχει αρχίσει και παίρνει σάρκα και οστά και σε επίπεδο διασύνδεσης, δομής.

Πάρτε το σοβαρά αυτό που σας λέω, δυστυχώς δεν μπορώ ν’ αποκαλύψω περισσότερα, αλλά ξέρω όχι άνωθεν απλά, ξέρω εδώ, ότι έχει ξεκινήσει μια διαδικασία σε παγκόσμιο επίπεδο δημιουργίας στελεχών για μια μεγάλη πλανητική αλλαγή, ξέρω ότι κινούνται διαδικασίες από πάρα πολλά συντονισμένα μεταξύ τους πνευματικά κέντρα, προσέγγισης ατόμων, σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα τεράστιο στελεχειακό δυναμικό με συγκεκριμένες ικανότητες, όχι μόνο πνευματικές, αλλά και ικανότητες στη διοίκηση, στην ηγεσία, σε συγκεκριμένες γνώσεις που απαιτούνται, προκειμένου αυτό όλο το δυναμικό, μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες άτομα σε πλανητικό επίπεδο, οι οποίοι μέσα στα επόμενα χρόνια θα παίξουν το ρόλο του συντονιστή, ο καθένας από διάφορους τομείς επαγγελματικούς, κοινωνικούς κλπ, στην αλλαγή που πρόκειται ν’ ακολουθήσει.

Αυτό είναι κάτι που το ξέρω βιωματικά, εμπειρικά και πάρτε το πάρα πολύ σοβαρά υπ’ όψιν σας.

Το ίδιο θα γίνει και στην Ελλάδα για να επανέλθω στο τι να περιμένουμε εδώ. Ήδη μέσα απ’ το 2012 θα προκύψουν οι πρώτες οργανωμένες εκφράσεις, οργανωμένες εννοώ και σε κοινωνικό επίπεδο, αυτής της κρίσιμης μάζας και όχι μόνο. Προσέξτε, οι εξελίξεις στην Ευρώπη θα δημιουργήσουν πλέον νέους συσχετισμούς, θα δημιουργήσουν πλέον νέες ισχυρές συμμαχίες προς τους αφυπνισμένους Έλληνες, καθώς και οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί πλήττονται, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν διεργασίες, οι οποίες θα στοχεύουν στην αλλαγή ολόκληρου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί η φωνή της Ελλάδας, από κει που αυτή τη στιγμή είναι στο φτύσιμο, να το πω έτσι πολύ απλά, ξαφνικά θα αποκτήσει συμμάχους και θα αποκτήσει διεθνή εμβέλεια και από κει είναι που θα ξεκινήσει και ένας ευρύτερος προβληματισμός σε παγκόσμιο επίπεδο για το τι αλλαγές πρέπει να γίνουν στην κοινωνία. Αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια.

Ωραίες αυτές οι περιγραφές, υπάρχουν αισόδοξες προοπτικές κι είναι κάτι που το πιστεύουμε απόλυτα, ότι έτσι θα γίνουν τα πράγματα, όμως τι κάνουμε εμείς, που ενδεχομένως να μη βρισκόμαστε ο καθένας από μας σ’ ένα κέντρο εξουσίας, που θα μπορεί να παίξει ένα ρόλο φανερό, εμείς οι οποίοι μπορεί να μην ηγούμαστε και να μην μπορούμε με μια φωνή να επηρεάζουμε χιλιάδες, ή εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αλλά που ωστόσο, όπως είπαμε, απ’ τον καθένα από μας εξαρτάται και όλη η εξέλιξη των πραγμάτων.

Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε να βγούμε κι εμείς απ’ αυτό το βάλτο της αδιαφορίας, ή του παγώματος, του φόβου, της απαισιοδοξίας και να στραφούμε και να ενεργοποιηθούμε πάνω στις ανθρώπινες αξίες, να φύγουμε απ’ τοκαβούκι μας ο καθένας και στο περιβάλλον, το οποίο κινείται να επενδύσει στη γνώση και στην αλληλεγγύη, να επενδύσει στο πώς θα συζητήσει με τους γύρω του, θα αφυπνίσει τους γύρω του, τον προβληματισμό πάνω στις καινούργιες αξίες, οι οποίες θα πρέπει να προβληθούν, να μην τον κρατάει μόνο για τον εαυτό του, αλλά να τον προβάλλει παντού γύρω, έτσι ώστε αυτή η κρίσιμη μάζα για την οποία συζητάμε να διαμορφωθεί το ταχύτερο δυνατό.

Πρέπει να βγούμε απ’ το καβούκι μας κι όλοι εσείς, οι οποίοι είστε συνδεδεμένοι μαζί μας σήμερα, το ξέρουμε ότι ο καθένας στο χώρο του επηρεάζει πράγματα και ξέρουμε ότι όλοι εσείς έχετε πάρα πολλές ικανότητες σε σχέση με το μέσο άνθρωπο και σε επίπεδο γνώσης και σε επίπεδο αγνότητας και σε επίπεδο ψυχικών δυνάμεων.

Αυτές τις ικανότητες μην τις κρατάμε για τον εαυτό μας, μην κρατάμε απλώς τη σκέψεις μέσα στο κεφάλι μας, αλλά να τις εξωτερικεύουμε και τα ιδανικά μας να τολμάμε να τα συζητάμε, να τα προβάλλουμε και να τα διαδίδουμε παντού.

Έτσι λοιπόν, καλούμαστε ο καθένας από μας, να αναπτύξουμε αυτό που είχαμε ονομάσει και σε παλιότερες συζητήσεις μας, πνευματική δράση, το πώς δηλαδή πρέπει να δρα ένας πνευματικός άνθρωπος κι αυτό είπαμε ότι στηρίζεται σε δυο άξονες, ή αν θέλετε, που είναι και της μόδας, σε δυο πυλώνες.

Ο ένας είναι η λεγόμενη εσωτερική πνευματική δράση, αυτή περιλαμβάνει την προσπάθεια να διορθώνουμε συνεχώς τον εαυτό μας, ως μονάδες, ως άτομα και να εκπέμπουμε ότι καλύτερο έχουμε, ότι καλύτερο διαθέτουμε, ως σκεπτομορφή, δηλαδή να προσέχει ο καθένας από μας, να μην καταλαμβάνεται από το φόβο και την απαισιοδοξία, που έχει η ευρύτερη σκεπτομορφή, που προσπαθούν να καπακώσουν την Ελλάδα, αλλά να εκπέμπουμε αισιόδοξες θετικές σκέψεις και συναισθήματα, να μην παρασυρόμαστε διότι έχουμε όπως είπα, ικανότητες, έχουμε μια παραπάνω επίγνωση ως πνευματικοί άνθρωποι.

Κάθε φορά λοιπόν που πάνε να μας παγιδεύσουν στην καταστροφολογία, εμείς θα πρέπει να αντιτείνουμε μια θετική στάση κι ένα θετικό όραμα απέναντι στα πράγματα κι αυτό το όραμα να το εκπέμπουμε δυναμικά.

Η εσωτερική πνευματική δράση προϋποθέτει το να κρατάμε όσο πιο καθαρό και ακέραιο τον πυρήνα μας και δεύτερο, αυτή την καθαρότητα κι αυτά τα ιδανικά μας να τα προβάλλουμε προς τα έξω με τις σκέψεις τα συναισθήματα και τις πράξεις μας. Και τρίτον βέβαια, να τα προβάλλουμε και ομαδικά, μέσα από τέτοιες διαδικασίες όπως ο ομαδικός οραματισμός για την Ελλάδα, που είναι ένα υπόδειγμα ακριβώς της εσωτερικής πνευματικής δράσης.

Υπάρχει κι ο δεύτερος πυλώνας, η κοινωνική πνευματική δράση, η οποία αναφέρεται πλέον απτά στην ενεργοποίηση του καθενός μας στο κοινωικό του περιβάλλον, ως κονωνικό ον, πλέον, ως γνήσιος Έλληνας πολίτης, με την έννοια του πολίτη, που ήταν στην αρχαία Ελλάδα, με την έννοια δηλαδή του πολίτη, έτσι όπως την εκφράζει ο ελληνισμός, όχι ενός μέρους μιας ανθρωπόμαζας, αλλά ενός αυτόνομου προσώπου, συνειδητού, το οποίο συμμετέχει συνειδητά στα κοινά, έχοντας άποψη, εκφράζοντας άποψη, διεκδικώντας άποψη, δρώντας, συμμετέχοντας. Κι έχουμε πει ποιοί είναι αυτοί οι τομείς, οι οποίοι δημιουργούν ευνοϊκότερες συνθήκες για όλη την κοινωνία, για όλους τους συνανθρώπους μας.

Ο καθένας από μας, ως κοινωνική πνευματική δράση οφείλει να ενεργοποιηθεί, μέσω δικτύων αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας, δικτύων προστασίας του περιβάλλοντος, δικτύων που εξασφαλίζουν τις ατομικές ελευθερίες, δικτύων που εξασφαλίζουν ένα στάνταρ επίπεδο διαβίωσης για όλους τους συνανθρώπους μας, δικτύων, τα οποία εξασφαλίζουν την παραπάνω γνώση και συνειδητοποίηση των συνανθρώπων μας.

Καλές κοινωνικές συνθήκες είναι εκείνες οι οποίες μας βοηθούν να προχωρήσουμε, να εξελιχθούμε ως κοινωνία και οι συνθήκες που μας βοηθούν να εξελιχθούμε και να προχωρήσουμε ως κοινωνία, είναι αυτές οι οποίες καταπολεμούν τη φτώχεια, τη σκλαβιά, την αμάθεια, τις κακές ανθρώπινες σχέσεις, καταπολεμούν την απληστία και την αδιαφορία, αυτές που καταπολεμούν τη φθορά του περιβάλλοντος.

Σε οποιονδήποτε απ’ αυτούς τους τομείς ενεργοποιηθεί ο καθένας από μας, ασκεί πνευματική κοινωνική δράση, αυτό είναι απ’ το οποίο καλείται ο καθένας από μας να κάνει αναδεικνύοντας το καλύτερο του εαυτού του.

Κλείνοντας λοιπόν και συνοψίζοντας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς θα έχουμε αρκετές δοκιμασίες μέσα στην επόμενη χρονιά, ταυτόχρονα θα έχουμε ορατές, όπως σας είπα, τις εκδηλώσεις του αντίπαλου δέους πλέον, των πνευματικών ανθρώπων, το οποίο αρχίζει να διαμορφώνεται και να γιγαντώνεται διεθνώς.

Απέναντι σ’ αυτή τη διελκυστίνδα, όπου το παιχνίδι άνωθεν έχει κριθεί, αλλά όπως σας είπα, λόγω του εξελικτικού νόμου, δεν θα μπορέσουμε να δούμε τα οφέλη, εάν δεν υπάρξει το κατάλληλο υπόστρωμα σε επίπεδο ανθρωπότητας, δηλαδή αυτή η συνειδησιακή αλλαγή, μέσα από μια μεγάλη κρίσιμη μάζα, οφείλει ο καθένας από μας να συμβάλλει ακριβώς σ’ αυτό, με τις σκέψεις του, τα συναιαθήματά του, αλλά και με τις πράξεις του.

Εκείνο λοιπόν που καλούμαστε να κάνουμε εν κατακλείδι είναι, να συμμετέχουμε συνειδητά σε όλο το παιχνίδι το οποίο πρόκειται να κορυφωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια, ξεκινώντας απ’ το 2012, καταπολεμώντας το νούμερο ένα εχθρό, ο οποίος είναι η παθητικότητα, η αποχή από τα δρώμενα, διότι η αρνητικές δυνάμεις, επειδή ακριβώς βασίζονται στο παιχνίδι της μονάδας, στο ατομικό παιχνίδι, πάντοτε εκείνο που προσπαθούν και εκείνο, το οποίο εκμεταλλεύονται είναι ο εφησυχασμός, η αδιαφορία, η παθητικοποίηση των πολλών.

Αντίθετα, επειδή ο εξελικτικός νόμος βασίζεται στο ότι οποιαδήποτε αλλαγή για να κατοχυρωθεί πρέπει να στηρίζεται στην εξέλιξη και στη συνειδητοποίηση των πολλών, εμείς πρέπει να συμβάλλουμε με όσες δυνάμεις έχουμε, ακριβώς πάνω σ’ αυτό, βελτιώνοντας παραπάνω τον εαυτό μας και προβάλλοντας τον καλύτερό μας εαυτό στους γύρω μας και ενεργειακά και υλικά, με τις δράσεις μας.

Μέσα στο 2012 θα ξεκινήσει η διασύνδεση των ανθρώπων της επερχόμενης αλλαγής, μέσα από δίκτυα, μέσα από οργανώσεις, μέσα απ’ το ίντερνετ, μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και θα είναι κάτι ορατό, κανείς από μας δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία να συμμετέχει μέσα σ’ αυτά τα δίκτυα, έτσι ώστε αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο μπορεί σήμερα να έχει δέκα χιλιάδες κόμβους σ’ ολόκληρο τον πλανήτη μέσα στο 2012 να τις κάνει εκατό χιλιάδες, να τις κάνει ένα εκατομμύριο και σιγά-σιγά να ωριμάσει αυτή η κρίσιμη μάζα για το μεγάλο ποιοτικό άλμα, για τη μεγάλη αλλαγή της ανθρωπότητας.